วาคีพิเษก
-
ท้องพระโรงหลวง
-
เรวัณพรรรณยาแลราชนิกูลได้มาเข้าต้อนรับอุทัยภูเบศน์ที่เพิ่งกลับมาจากการทำภารกิจลับในเมืองกุมภา สายตาของเรวัณพรรณาจ้องไปยังแท่นที่นั่งของเจ้าหญิงละอองศิกาที่ยังไม่ได้มา
-
เรวัณพรรณยาเจ้าหญิงเมืองประเทศราชยังไม่มาอีกหรือ
-
ภายในตำหนักเจ้าหญิงละอองศิกาเต็มไปด้วยหมอนที่ขาดเพราะสนามรักของใครบางคนทำให้ละอองศิกาจำต้องมานอสข้างนอนแทน
-
ละอองศิณีข้าขอโทษนะน้องหญิงทีทำให้ช้า
-
ละอองศิกามองพี่สาวของตนสวมอาภรณ์ของหล่อนก่อนมองหญิงสาวที่เข้าไปเปลี่ยนชุดเป็นนางนมของหล่อน
-
ละอองศิณีอย่าทำให้เกียรติแห่งถ้ำละอองมนต์เสียเกียรติ์
-
ละอองศิกาน้องจะไม่มีวันทำให้เกียรติ์ที่ท่านพ่อสร้างต้องทลายลง ท่านเองก็เพลาๆเรื่องนั้นบางก็ดีนะเพคะ
-
บทบรรยายเพรี้ยง ร่างของละอองศิกาล้มลงแทนที่ด้วยร่างของละอองศิณี
-
ละอองศิณีมึงเป็นแค่ลูกไพร่อย่าสะเออมาสอนกู
-
เรวัณพรรณยาคุณท้าวเจ้าจงไปตามแม่ละอองศิณีกับนางนมละอองศิกามาบัดเดี๋ยวนี้ นี่หากพ่ออยู่หัวรู้ว่าเมืองประเทศราชเช่นเมืองละอองมนต์มิยแมมารับเสด็จ ข้าอยากจะรู้นักว่าจะทรงเก็บเมืองเล็กๆเช่นเมืองละอองมนต์ไว้เป็นเสี้ยนหนามอีกไหม
-
หากจะบอกว่าเรวัณพรรณยามีอคติกับเจ้าฟ้าเมืองละอองมนต์ก็ว่าได้ ด้วยครั้งสวามีเจ้าของนางไปรบจนได้เมืองละอองมณีมา เจ้าฟ้าละอองภูคงช์ได้มอบพระขนิษฐาต่างมารดานามว่า แม้นวาด เป็นเครื่องบรรณาการแก่สวามีหล่อน แต่เรื่องสายเลือดไม่น่าโกรธเท่าการที่นางเเม้นวาดให้กำเนิดราชธิดาที่มีนามว่าละอองศิกาหรอก
-
ละอองศิณีต้องขอภัยที่หม่อมฉันมาช้าพอดีว่าศิณีเพิ่งบอข่าวหมาอมฉันเรื่องการเสด็จกลับหวังว่าพระพันปีจะไม่เอาความกับคนที่ไม่รู้เรื่องดอกนะเพคะ
-
เรวัณพรรณยามาก็ก็ดีแล้ว ท่านพราหมณ์หลวงเริ่มสวดเถิดอย่าให้เสียพิธีการ
-
บทบรรยายพราหมณ์หลวงหยิบบทสวด’กุมภาครองพิภพเทวา’ออกมาสวดพลางหลับตาแล้วตั้งจิตปฎิญาณ
-
พราหมณ์หลวงโอ้ องค์กุมภามหึมามหาสมุทรจงมารับฟังคำมั่นสัญญาจากพวกเราชาวถ้ำอุทัยทิพย์ว่าจักขอแสดงคามจงรักภักดีแก่เหนือหัวแห่งถ้ำอุทัยทิพย์
-
บทบรรยายไม่นานนักท่านพราหมณ์ก็ได้เสกน้ำอุทัยทิพย์ที่ได้จากการเข้าพิธีดื่มน้ำพิพิธสัตยามาให้ราชนิกูลที่จงรักภักดีดื่มไม่นานนักเสียงคลื่นซัดมาทำให้ทุกคนรู้ว่าบัดนี้จอมเหนือหวได้เสด็จมาถึงถ้ำอุทัยทิพย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
-
วาโยวาคีรีบจุดไฟเร็ว
-
วาคีไม่ต้องบอกข้าก็รู้
-
วาคีและวาโยต่างหยิบไฟมาจุดพลางมองว่าที่พระชายาของเจ้านายที่กำลังออกมาพร้อมๆกับเจ้านาย อุทัยภูเบศน์หยิบฉลองพระองค์ขึ้นมาสวมกาอนที่จะรอพระขายาที่ตนบังคับให้นางกำนัลหลวงของถ้ำไตรเวทย์มาสวมอาภรณ์ที่ตนเตรียมไว้ อักษราภัคมองนางกำนัลที่เช็ดคราบน้ำตาก่อนที่จะกลั้นใจสวมผ้าคลุมสีม่วงสำหรับการเข้าพิธี
-
บทบรรยายอักษราภัคก้าวออกมาจากห้องแต่งตัวพลางมองเจ้าชายอุทับภูเบศน์ที่สวมฉลองพะองค์สีม่วงนิลรออยู่ข้างนอกแล้ว
-
อุทัยภูเบศน์มนูเทวี
-
บทบรรยายอุทัยภูเบศน์ไมมีเวลามายลความงามนางมากเพราะเมื่อพลบค่ำเขาเพิ่งยลคงามงามของนางไป ชายหนุ่มมองนางกำนัลที่เดินออกไปรับเทียนมงคลที่จะส่องทางให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวไปสู่เเท่นพิธีวาคีพิเภษ
-
อักษราภัคท่านจะไม่ทำอันใดนาง ท่านรับปากแก่ข้าเเล้ว
-
อุทัยภูเบศน์ข้าก็มิได้ให้นางทำอันใดนอกจากให้นางไปหยิบเทียนมงคลมาถือระหว่างขบวนพิธีจะถึงพระราชพิธีวาคีพิเภษ
-
อักษราภัคเหตุไฉนต้องถือเทียนมงคล
-
อักษราภัคยอมให้ชายหนุ่มตรงหน้านำทางหญิงสาวไปสู่ขบวนกุมภาเริงรมย์เพื่อเตรียมเข้าทำพิธีวาคีพิเภษ
-
อุทัยภูเบศน์การถือเทียนมงคลจะเป็นตัวบอกว่าเรามีเเสงสว่างให้แก่กันโดยระหว่างขบวนเคลื่อนนั้นเจ้าจะต้องก้าวเดินโดยไม่สนใจแก่อุปสรคที่องค์กุมภาประทานให้ และพวกนางจะต้องถือเทียนสองคู่กับวาคีงาโยคนของเขาเพื่อเป็นสักขีพยานว่าพวกนางและวาโยรวมถึงญาติๆของเจ้าที่เข้าพิธีนี้จะยอมรับการวาคีพิเภษ โดยหาผู้ใดไม่ยอมรับองค์กุมภา
-
อักษราภัคองค์กุมภาจะทำอันใดกับพวกนาง
-
อุทัยภูเบศน์องค์กุมภาจะทำให้พวกที่ไม่ยอมรับหายไปจากโลกใบนี้
-
ชายหนุ่มจับมือหญิงสาวก่อนที่จะเดินไปร่วมขบวนโดยสายตาของอักษราภัคมองไปยังเครือญาติคนอื่นๆที่ถูกบังคับให้ไปรอที่ลานพิธี สายตาของอัญญาณี น้องสาสของหล่อนดูจะผิดหวังกับกานกระทำของหล่อนเป็นอย่างมาก
-
ทหารเริ่มขบวน
-
ไม่นานนักเครือญาติของหล่อนก็ถูกบังคับให้ขึ้นเจ้าเต่ายักษ์เพื่อเตรียมไปร่วมพิธี อักษราภัคถูกอุทัยภูเบศน์จูงไปขึ้นจระเข้เผือกยักษ์ที่หล่อนดูแล้วว่าจะต้องมีอายุมากกว่าพันปี
-
อุทัยภูเบศน์ระหว่างทางจะมีประชาชนคอยโดยนกลีบศรีตรังเจ้าห้ามรับแค่ปล่อยผ่านไปเพราะหากรับนั้นหมายความว่าเจ้าต้องรับทุกกลีบห้ามละเเม้แต่กลีบเดียว
-
อักษราภัคมองกลีบดอกศรีตรังที่โยนมาใส่ตัวหล่อนและเขามากมายพลางหันไปมองภาคีเครือญาติที่ดูพยายามหลบจากดอกศรีตรังให้ได้
-
บูรพาเหตุไฉนข้าต้องมานับรู้เรื่องไม่ดีแบบนี้ด้วย
-
ชายาบูรพาข้าเชื่อว่าอักษราต้องโดนพวกมันล่อด้วยวิธีใดที่ทำให้นางยอมเข้าพิธีกับมันเป็นแน่
-
ชายาบูรพางั้นเราก็ต้องช่วยพระพี่นางสิเพคะเจ้าพี่
-
ชายาปัจจิมตามที่รู้มาจากพวกทหารหลวง อุทัยภูเบศกล้าประหารราชบุตรเขยนั้นแสดงว่ามันต้องกล้าทำกับอักษรา
-
บูรพาตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคือทำให้มันตายใจคิดว่าเราเป็นพวกของพวกมันไปก่อน เรื่องวาวแผนหนีเก็บเอาไว้ก่อน
-
ชายาบูรพาข้าได้แต่หวังว่ามุจรินทร์น้อยจะทำใจได้
-
มุจรินทร์นอนส่ายไปส่ายมาพลางพยายามหนีจากความฝันที่ไม่เป็นจริงด้วยเมื่อคืนนางฝันว่าอัคคีวานนท์จากนางไปโดยไม่บอกลา ไม่จริง อัคคีวานนท์ไม่มีทางทำแบบนั้น
-
มุจรินทร์ไม่จริงงงงงงง
-
บทบรรยายอาคเนย์ที่ยืนปรึกษากับนางงูขาวว่าจะบอกความจริงที่แสนปวดร้าวกับบุตรสาวของตนอย่างไรรีบเดินเข้าไปหาบุตรสาวที่ร้องเสียงดังลั่นถ้ำ
-
อาคเนย์มุจรินทร์ลูกพ่ออยู่นี่
-
บทบรรยายมุจรินทร์กิดร่างบิดาพลางมองนางพญางูที่เดินตามเข้ามา
-
นางงูขาวฝันร้ายหรือมุจรินทร์
-
มุจรินทร์มุจรินทร์ฝันเห็นพี่ชายโดนฝูงเเร้งเทะกิน
-
บทบรรยายอาคเนย์มองหน้านางงูขาวพลางคิดว่าจะทำอย่างไรให้บุตรสาวทำใจเรื่องนี้ได้
-
มุจรินทร์มันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหมเจ้าค่ะพี่ชายที่แสนดีของมุจรินทร์ไม่มีทางตายได้ง่ายๆ
-
อาคเนย์หนูมุดฟังพ่อนะลูก อัคคีวานนท์พยายามหนีมาจากถ้ำเพื่อช่วยเหลือเจ้าแต่พลาดพลั้งโดนฆ่าตายด้วยฝีมือองค์กุมภา
-
มุจรินทร์องค์กุมภา เป็นเทพไม่มีทางที่จะทรงฆ่าคนโดยไม่ไตร่ตรอง
-
อาคเนย์พวกเราเองก็อยากรู้ว่าทรงฆ่าอัคคีวานนท์ทำไมร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นทรงฆ่าผู้ใด
-
มุจรินทร์ลูกจะไปถามองค์กุมภาเ้วยตัวของลูกเอง ท่านพ่อโปรดบอกลูกว่าองค์กุมภาอยู่ที่ไหนลูกจะตามไปหา
-
นางงูขาวองค์กุมภามิใช่ใครจะหาพระองค์ได้ง่ายๆขนาดข้าที่เป็นผู้ทรงศีลใช้ชีวิตนับล้านปียังมิเคยเจอที่อยู่ของพระองค์เลย แต่เจ้าไม่ต้องห่วงใช่ว่าเราจักหมดสิ้นหนทาง ข้าเคยได้ยินพวกมนูที่พูดถึงอาณาจักรขององค์กุมภาว่าที่นั้นมีแต่ที่กักขังคนเลว คนดีๆไม่มีทางไปได้
-
มุจรินทร์หมายความว่าหากหลายทำเรื่องชั่วช้าท่านจะมารับหลานไปอยู่ด้วยงั้นหรือ
-
สายตามุจรินทร์มองไปยังนางงูขาวที่ไม่น่าพูดเรื่องนี้เข้าไปเลย
-
ทหารคราวะองค์กุมภา ทรงจะยอมให้นางมาที่นี้จริงๆหรือ
-
ประตูโซโดไประสเป็นปรเตูหน้าด้านที่ชายหนุ่มมองกี่ครั้งก็รู้สึกภูมิใจด้วยเป็นประตูทางเข้าพระราชวังที่ตนเกิดจนมาปดครองเป็นกษัตริย์ ทหารที่นำชายหนุ่มแบ่งเอาไว้เข้าไปข้างในประตูห้องโถงที่จัดเป็นลานพิธีทหารหนุ่มก้มกราบพระพันปีหลวงประธานพิธีพลางแยกออกเป็นสองฝั่ง
-
อุรวารีทำไมขบวนเหมือนพิธีวาคีพิเษกเลยนะเพคะ
-
อุรวารีบอกพลางมองหน้าเรวัณพรรณยาที่กำลังอดสงสัยสายตาของนางกำลังมองอาคันตุกะที่บุตรชายพามาด้วยหวังว่าคงไม่ใช่หญิงสาวต่างเมือง ไม่หล่อนเลี้ยงบุตรชายมาบุตรชายหล่อนไม่มีทางทำเรื่องอย่างว่า
-
พราหมณ์หลวงทูลเชิญพระพันปีขึ้นเป็ยประธานในพิธีวาคีพิเษกพะยะคะ
-
วาคีพิเษกนี่บุตรชายหล่อนคิดจะเล่นเกมอะไร
-
นางนมพระพันปีเพคะขึ้นไปเป็นประธานพิธีเถิดเสร็จพิธีคราใดค่อยทรงถามเราดื่มน้ำอุทัยทิพย์ไปแล้วไมมีประโยชน์หรอกนะเพคะที่จะสู้กับพระพาย
-
เรวัณพรรณายาจำต้องขึ้นไปเป็นประธานพิธีก่อนที่จะมองประตูที่ใกล้จะเปิดเพื่อรอดูว่าบุตรชายนางนำหญิงใดเป็นพระมเหสีแห่งถ้ำอุทัยทิพย์
-
ประตูเปิดขึ้นไม่นานแสงสว่างก็เข้ามาข้างหน้าพลางมองชายหนุ่มที่จับมือหญิงสาวก้าวเข้ามาในพิธี ราชนิกูลที่รอเฝ้าเสด็จได้เเต่มองใบหน้าของเจ้าสาวที่ต่างคนต่างพาชื่นชมในความงามยกเว้นเพียงพระพันปีและอุรวารีเท่านั้น
-
พราหมณ์หลวงเชิญองค์เหนือหัวและพระชายารับน้ำสังข์จากพระชนนี
-
ชายหนุ่มตรงเข้าไปก่อนก้มลงกราบมารดาอักษราภัคเองก็ทำตามที่ชายหนุ่มทำพลางมองพระมารดาที่จนใจมอบน้ำสังข์ให้ชายหนุ่มและหญิงสาวที่กำลังเขเาพิธีวาคีพิโรธของนางเเทนที่จะเป็นวาคีพิเษก
-
เมื่อเสร็จพิธีรดน้ำสังข์ พระพันปีกลับมานั่งที่เดิมโดยนางยัฃคงมองหญิงสาวตรงหน้า นางสาวไพร่กับบุตรชายจะได้เข้าหอแค่คืนนี้ส่วนพรุ่งนี้อย่าหวังว่าตะมีชีวิตรอด อักษราภัคมองชายหนุ่มถอดผ้าคลุมหัวของหญิงสาวออกพลางหยิบดอกไม้สดที่นางปักอยู่ออกแล้วเสียบด้วยดอกไม้ที่ทำจากทองให้นางเเทน
-
อุทัยภูเบศน์ข้าขอแต่งตั้งอักษราภัคเป็นพระชายาแห่งข้าเเละยังเป็นผู้มีสิทธิครองถ้ำอุทัยทิพย์ครึ่งหนึ่ง หากุเใดประทุษร้ายต่อนางนั้นหมายความว่าจะไม่ได้อยู่ในถ้ำอุทัยทิพย์สืบไป
-
ตำหนักพระพันปี
-
อุรวารีเจ้สพี่ทรงประกาศออกมาแงบนี้เเล้วนั้นหมายความว่าเราไม่สามารถทำร้ายนางได้แล้วนะเพคะ
-
เรวัณพรรณยาลูกภูทำร้ายเกียรติ์แห่งอุทัยทิพย์ด้วยการมีชายาเป็นมนู ข้าจะไม่มีวันยอมให้ประวัติศาสตร์ต้องซ้ำรอย
-
อุรวารีหมายความว่าพระพันปีจะทรงกล้าขัดคำปฏิญาณในวาคีพิเษกหรือเพคะ
-
เรวัณพรรณยาวาคีพิเษกข้าไม่กล้าขัดดอก แต่พิธีสมโภชวายุบุตรไม่เเน่
-
อุรวารีท่านจะยอมมให้พวกเขามีลูกแล้วก็
-
เรวัณพรรณยาจงอย่าเอ็ดไปอุรวารี จะไม่มีหญิงใดมอบทายาทแก่ราชบัลลังก์อุทัยทิพย์ได้นอกจากเจ้าเเต่เพียงผู้เดียว
-
ตำหนักอถทัยภูเบศน์บัดนี้ได้รับกานตกเเต่งจนกลายเป็นวิมานของชายหยุ่มและหญิงสาวที่เพิ่งผ่านพิธีวาคีพิเษกไปเมื่อครู่
-
อุทัยภูเบศน์ยินดีต้อนรับสู้ถ้ำอุทัยทิพย์
-
บทบรรยายชายหนุ่มบอกพลางหยิบช่อดอกไม้ศรีตรังไปให้หญิงสาวสวมพลางมอบรัตติกาลใหม่ให้แก่หญิงสาว
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
พลอยพล็อต นามปากการวมของทุกนามปากกาค่ะ มีนามปากกาดังนี้
1) ถิ่นพลอยนิล (แนวแฟนตาซี)
2) เด็กหญิงพลยชมพู (แนวรัก)
3) พลอยพเนจร (แนวเทาๆ)
4) พลอยตัน (??????????????????????)

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()