เจ้าคิดว่าโซ่แค่นี้จะขังข้าได้งั้นหรือ

ข้าว่าข้าสั่งให้ทำโซ่ตรวนแบบโลหะหนักนะ

ข้าว่ามันยังหนีไปได้ไม่ไกลดอก

ก๊อก ๆ อาคเนย์ห่มผ้าให้บุตรสาวเสร็จก็ตรงไปเปิดประตูพลางมองหญิงสาวที่เข้ามาใหม่

คิดว่าท่านทวดจะไม่มาเสียเเล้ว

ครอบครัวเดียวกันจะทิ้งกันได้อย่างไร

อย่าเพิ่งเล่นแถวนี้ได้ไหมเด็กแสบข้ากำลัง

กำลังคิดหนีข้าอยู่หรือท่านราชบุตรเขย

ใครว่าข้าหนีกันข้าเพียงกลับไปหาฝ่าบาท

แม่ยายชายาเจ้าคงเป็นปลื้มที่ท่านราชบุตรเขยคิดทิ้งบุตรสาวที่ตนรักได้ลงคอ

ข้าไม่ได้ทิ้งข้าแค่

เจ้าก็แค่ความกลัวที่สร้างขึ้นมาให้อาคเนย์เห็นธาตุเเท้

ไม่มีวันที่ข้าจะรักคนที่ฆ่าพ่อแม่ข้า

ไหนเจ้าลองบอกข้าทีอัคคีวานนท์บทลงโทษสำหรับหนอนบ่อนไส้คืออะไร

อยากฆ่าข้าก็เชิญยังไงอาคเนย์ก็ต้องบุกมาฆ่าเจ้าอยู่ดี เพราะอะไรรู้ไหม

ก็เพราะลูกของมันีักข้าวันปักหัวปำนะสิ

ข้ามั่นใจว่ายังไม่ได้สั่งฆ่ามันนะท่านจอมพญา

ใครที่มันย่ำยีหัวใจแห่งข้ามันต้องตายสถานเดียว

ถ้าเจ้าหมายถึงเรื่องท่านจอมพญาข้าบอกเลยมันเปล่าประโยชน์เจ้าก็เห็นว่าทรงทำได้ทุกอย่างเพื่อคนที่ทรงรัก

ข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นองค์ราชัน แต่ที่ข้าสงสัยเหตุไฉนท่านจึงยุ่งกับหญิงที่เคยมีสามีแล้วอย่างนางเล่าทั้งที่ท่านไม่ชอบผู้หญิงที่เป็นของผู้อื่นมาก่อนแล้วยิ่งกับอริราชศัตรูยิ่งไม่ใช่

ท่านไม่ได้ฆ่าราชบุตรเขยข้าใช่ไหม อุทัยภูเบศ

ราชบุตรเขยเจ้าไม่ใช่คนดีแถมเจ้าก็ไม่ได้นิยมชมชอบในราชบุตรเขยคนนี้อยู่แล้วนี่เจ้าจะเสียใจไปใย

ข้าไม่ชอบเขาแต่ไม่ได้หมายความว่าข้าต้องฆ่าเขานะอุทัยภูเบศ

งั้นเจ้ารู้ไหมว่าสิ่งที่ต่างกันระหว่างจระเข้สีเผือกกับจระเข้สีดำอมเขียวคืออะไร

สิ่งที่เราแตกต่างกันหาใช่เพราะข้าคือจระเข้เผือกและอาคเนย์ อดีตสวามีของเจ้าเป็นจระเข้สีเขียวอมดำ แต่จระเข้เผือกอย่างข้าแม้จะป่าเถื่อน ผิดแผกไปจากจระเข้ธรรมดาๆต้วหนึ่งที่เป็นเเต่ข้าไม่เคยลอบกัดใคร ข้าทำซึ่งๆหน้า

เจ้าพูดเหมือนอาคเนย์ชอบลอบกัดเจ้า

เดี๋ยวเจ้าก็รู้อักษราภัคว่าอาคเนย์จะลอบกัดข้าในวันที่เจ้ากับข้าเข้าพิธีอภิเษกกันหรือไม่

ผู้ใดทำท่านไม่มีความสุขหรือ

ใช่ผู้ใดกันข้าจะได้ไปเอาเลือดมาล้างตีนท่านเพื่อขอขมาที่ทำร้ายความสุขท่าน

แล้วหากข้าบอกว่าเป็นนาง เจ้าจะกล้าย่ำยีหัวใจข้าหรือวาคีวาโย

ข้ามิกล้าแต่องค์หญิงอุรวารีไม่แน่

ไม่ใช่แค่องค์หญิงอุรวารีนะพะยะคะ ไหนจะเสด็จแม่ของพระองค์อีก

งั้นเจ้าจงเล็งไปจัดงานอภิเษกรอข้ากับอักษราภัคไปถึงแผ่นดินถ้ำอุทัยทพย์เมื่อถึงคราวใดข้าจะจัดงานทันที

แต่

แล้วห้ามเจ้าสองตนไปบอกผู้ใดว่าข้าจะเเต่งงานกับอักษราภัค หากข้ารู้ว่าเจ้าปริปากไปบอกผู้ใดข้าจักขังเจ้าไม่ให้ออกไปไหนได้อีก

แล้วหากมีผู้ใดถามเล่าพระพุทธเจ้าข้า

เจ้าว่ากระไรนะเจ้าพี่ภูเบศน์จะกลับมาวันพรุ่งงั้นหรือ

เป็นจริงพระพุทธเจ้าข้า ทรงมีรับสั่งให้เตรียมจัดงานต้อนรับพระองค์อย่าฃสมพระเกียรติและให้เชิญท่านพราหมณ์หลวงมาร่วมงานด้วย

พราหมณ์หลวงเชิญมาทำกระไรหรือ หรือว่าลูกภูของข้าเป็นอะไรไป

ทรงมิได้เป็นอันใดเพียงเชิญเพื่อความเป็นสิริมงคล

งั้นเจ้าจงไปบอกลูกภูของข้าว่าไม่ต้องห่วงเรื่องทางนี้ พิธีการจะจัดอย่างสมเกียรติ คุณท้าวเจ้าจงไปตามพราหมณ์หลวงมาพบข้า

มิต้องดอก องค์เหนือหัวทรงมีสานส์ถึงพราหมณ์หลวงเรื่องราชการด่วนพอดีข้าต้องเอาไปให้ด้วยมือข้าเอง

หลานว่ามันแปลกๆนะเสด็จอาปกติพี่ถูเบศน์เคยทำแบบนี้เสียทีไหน

ลูกภูคงจะมีอาคันตุกะมาเยือนด้วยเลยให้จัดอย่างสมเกียรติ คุณท้าวจงเร่งไปเตรยมสำรับของหวานและดอกไม้มาประดับให้เร่งด่วน คืนนี้ต้องเสร็จ

เจ้าคะ พระนางเจ้า

ทำเช่นนีเไม่เท่าหักหน้าพระพันปีกับพระคู่หมั้นเจ้าหรือวาคีวาโย

ข้าเองก็มิได้ชอบในสิ่งที่ทรงทำดอกท่านพราหมณ์หลวงแต่ทรงแปลกไปหลังจากพบนางมนูผู้นั้น

นางมนูนางมนูตนใดหรือ เหตุไฉนข้าจึงไม่รู้

มันเป็นเรื่องของนายข้าไม่ควรยุ่ง

เอาเถิดเช่นนั้นเดี๋ยวข้าจะไปเอาของที่ทรงต้องการมาให้

วันพรุ่งจะถึงบ้านข้าถ้ำอุทัยภูเบศจงเอาชุดนี้ไปใส่ก่อนข้าว่าชุดที่เจ้าใส่มันควรได้รับการบำบัดจากนางกำนัล

ไม่ต้องคิดตามหาสไบดอกเพราะข้าให้มันเป็นอาหารปลากระเบนพวกนั้นไปแล้ว

เจ้ากล้าดีอย่างไรมาทำลายทรัพย์สินของข้า

มากกว่านี้ข้าก็ทำมาแล้วหรือเจ้าจำมิได้ ต้องให้ข้าทบทวนบทเรียนงั้นหรือ

อย่าได้คิดจะลวนลามข้า เเม้ท่านจะได้ร่างข้าไปแล้วเเต่ท่านจะไม่มีวันได้หัวใจจากข้าไปเพราะข้ารักอาคเนย์

จริงสินะอาคเนย์ได้เปรียบข้าตรงที่เจ้ามีลูกให้มันเพื่อไม่ให้เสียเปรียบ เจ้าก็ต้องมอบบุตรชายให้ข้า ข้าถึงจะได้ไม่ต้องเสียเปรียบอาคเนย์อีก

วาคีบางที่ข้าก็สงสารนางมนูผู้นั้นนะที่ต้องรับร่างกายของฝ่าบาทที่ทรงไร้หัวใจ

บางที่นางอาจทำให้คำสาปในใจของฝ่าบาทที่มีต่อคนรักหายไปก็ได้นะ อย่างที่บอกนางคือมนูเทวีที่ทรงรักเป็นหนักหนาไม่แปลกดอกที่นางจะต้องรับพายุโมโหแห่งถ้ำอุทัยทิพย์ไป