ฉันอ่านข้อความนั้น

ฉันไม่ตอบ เพราะฉันเริ่มคิดได้ว่า...เราจะเอาไฟล้างไฟไม่ได้

พอยูโรมาส่งฉันที่บ้าน ยูโรก็กลับ

15:00

ฉันเดินไปดูหน้าบ้าน

ในบ้านน้องเมย์

พี่มิกมองที่ฉัน

เมย์เดินขึ้นไปข้างบน

ฉันยื่นนิ้วก้อยให้พี่มิก

แล้วฉันก็เดินกลับบ้าน

ทำไมรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

วันจันทร์

พ่อฉันฝากให้พี่มิกทำหน้าที่ไปรับ-ส่ง ฉัน

ทุกวัน!!!

7:10

พี่มิกรีบเอารถไปจอด แลวฉันกับพี่มิกเดินเข้าไปในโรงเรียนด้วยกัน

อยู่ๆก็มาขอโทษ เดาใจไม่ถูกเลยอ่ะ

ฉันเดินไปโรงอาหาร

ฉันถึงกับตะลึง ทำไมไอ้พีมันมาที่นี้ได้ หรือที่พลอยบอกว่าเด็กใหม่ชื่อพี คือไอ้พี!!!???

เหร่ตามามองฉัน

พอเราเข้าแถวเสร็จก็เข้าห้อง พีออกไปเเนะนำตัวเสร็จก็ไปนั่งข้างๆยูโร

12:00

พักเที่ยงไปกินข้าว

ยูโรเดินมากระซิบฉัน " อย่าใจอ่อนเด็ดขาด! "

แล้วก็เดินไปกับพวกโปเช่ซัน

น้ำตาพีเริ่มไหลออกมา