ร่างสูงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามขมวดคิ้วเเน่น

พร้อมกับรีบเอ่ยปากถามอีกครั้ง

เพื่อเป็นการเเน่ใจว่าเมื่อกี้เขาไม่ได้หูฝาด!

เขาเป็นเพื่อนฉันหน่ะ

เเต่ไม่ใช่ตอนนี้หรอกนะ

เขาเป็นเพื่อนในวัยเด็กของฉัน

คำพูดที่เธอเพิ่งพูดกับเขาไปเมื่อครู่..

มันกลับลอยเข้ามาในสมองของเขาอีกครั้ง

ตอนนี้.. เขาได้เเต่กุมมือตัวเองไว้เเน่น..

ในขณะที่​หัวใจเขาเองก็เริ่มสั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก..

เเต่เขาตายเเล้ว..

เขาตายไปนานเเล้วล่ะ..

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง..

เเต่ถึงเขาจะพูดออกมาอย่างนั้นก็เถอะ..

ในใจเขาตอนนี้เองก็เริ่มกลัวเเล้วว่าจะเป็นเธอจริงๆ..

เขา..กลัว..กลัวว่าถ้าเป็นคนคนเดียวขึ้นมาจริงๆ..

เขาจะให้อภัยตัวเองในสิ่งที่ทำกับเธอได้ยังไงกัน..

ไม่หรอก.. คงไม่ใช่หรอก..

มาร์คัสเองได้เเต่ภาวนาในใจ..

ว่าขออย่าให้เป็นเธอเลย..

ร่างสูงพูดตัดบท

ก่อนเขาจะลุกขึ้นจากโซฟา

เเล้วเดินออกจากห้องรับเเขกไป

*************************

. . .

เเอด🚪

ผมเปิดประตูห้องเข้ามาตามที่ไอ้มาร์คัส​บอก

ซึ่งไม่ช้าก็เจอเข้ากับร่างบาง..

ที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง..

ขนาดไม่เเต่งหน้า... เธอยังน่ารักเลย

ดวงตากลมโตเลื่อนมาสบตากับผมทันทีที่ผมเอ่ยปากเรียกเธอ

ก่อนไม่ช้าเธอจะเรียกชื่อผมออกมาอย่างตกใจ..

เธอคงไม่คิดว่าจะเจอผมสินะ

ผมส่งยิ้มให้เธอไปที..

พร้อมเอ่ยปากถาม

ก่อนจะก้าวขาเดินไปใกล้เตียง

ดูเธอสิ..

รัวคำถามใส่ผมอย่างกับเด็กสิบขวบที่มีความอยากรู้อยากเห็น

นี่เเหละ.. ความน่ารักของเธอ

ที่ทำให้ผมเอ็นดูเธอมากขนาดนี้

เธอกำมือเเน่น

พร้อมพูดถึงเพื่อนของผมด้วยน้ำเสียงโกรธเเค้น

ไร้เดียงสาชะมัด..

ดูหน้าเธอตอนนี้สิ..

เเดงกว่าลูกตำลึงซะอีก!

ถึงไอ้มาร์คัสมันจะพูดออกมาอย่างนั้น..

เเต่ผมรู้..

ว่าตอนนี้มันกำลังลังเล..

ผมส่งยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน..

พร้อมกับเอื้อมมือไปลูบผมเธออย่างเบามือ..

ผมไม่ตอบอะไร..

เพียงเเค่พยักหน้าให้เธอ

เเล้วก้าวขาเดินออกมา..

ปัง🚪

**************************

. . .

ผมยื่นรูปของเธอ..

ให้กับนักสืบตรงหน้า..

ซึ่งเขาก็รีบรับมันไปจากมือผม..

เเล้วก้มลงมองอย่างพิจารณา​

**************************

. . .

ตระกูลG⛪

ผมพูดกับป๊าเสียงเบา..

พร้อมกับยื่นเเฟลชไดด์ที่มีไฟล์ของกล้องวงจรปิดให้กับท่าน

ป๊าของผม..

ที่ตอนเเรกมีท่าทีว่าจะไม่ช่วย

พูดออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ

เมื่อผมเอ่ยชื่อของเธอไป..

ท่านพึมพัมในลำคอเบาๆ..

ก่อนจะหยิบเเฟลชไดด์มาเสียบใส่โน็ตบุ๊ค..

เเล้วเปิดดูคลิปกล้องวงจรปิด

ที่เธอถูกผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาลากตัวออกจากห้องไป..

ป๊าของผมสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วทันทีที่ดูคลิป

ก่อนไม่ช้าจะหันมาออกคำสั่งใส่ผมเสียงดัง

ผมได้เเต่ตอบรับไปอย่างไม่เข้าใจ..

ก่อนจะรีบเดินออกมาจากห้องทำงานของป๊า..

ปัง🚪

ผมถอนหายใจออกมาอย่างไม่เข้าใจ..

ผมเองก็รับปากกับเพื่อนเธอไปเเล้วด้วยสิ..

ไม่รู้ล่ะ..

ถ้าป๊าไม่ช่วยผมก็คงต้องใช้วิธีของผมเอง..

**************************

. . .

⏰6ชั่วโมงผ่านไป⏰

🕍บ้านMarcuS​🕍

ฉันวางหนังสือที่เพิ่งอ่านจบไปไว้โต๊ะข้างๆ

ก่อนจะเอนตัวลงพิงกับหมอน..

ฉันซุกหน้าลงกับผ้าห่ม

ก่อนจะค่อยๆปิดเปลือกตาลง..

เเกร๊กก💢

เสียงดังที่มาจากบนหัวเตียงทำให้ฉันต้องสะดุ้ง..

เเล้วรีบเปิดเปลือกตามามองที่ต้นเสียงทันที!

ฉันเปิดตากว้างด้วยความตกใจ!

เมื่อสายตาฉันสบเข้ากับพี่กันต์!

ที่ปืนขึ้นมาจากทางหน้าต่างบนหัวนอนฉัน!!

END