อะไรกันเนี่ยย!!

ทำไมชีวิตฉันต้องเจอเเต่เรื่องเเปลกๆด้วย?!

คนที่เพิ่งคุยกันได้ไม่ถึง10นาที...

สามารถชวนกันไปร่วมหลับนอนได้เเล้วหรออ?!!

เหห~

นอนด้วยกันเเค่คืนเดียว..

สามารถเลื่อนขั้นเเล้วก็ตัดขาดกันได้เลยไม่ใช่หรอ?

เเต่ทำไมต้องยกเว้นเขา?

จริงสิ!..

ในกฎการทำงานของMothมันมียกเว้นอยู่นี่..

ข้อสุดท้าย : ถ้าMothร่วมหลับนอนกับ(VIP1)​ Mothจะสามารถ​เลื่อนขั้นไปตามกฎ.. เเต่ยังคงต้องคอยปฎิบัติกับเเขกที่เป็น(VIP1)​ อยู่ ซึ่งเงินเดือนจะสูงขึ้นเป็น3เท่า..

เเละ(VIP1)​สามารถ​ซื้อตัวMothไปเป็นอิสระได้.. ถ้าเขาพึงพอใจในตัวMoth

อิสระ?!

จริงสิ!

นี่อาจจะเป็นทางออกเดียวของฉัน!

ที่จะหลุดพ้นไปจากผู้ชายโหดเหี้ยมเเบบเขา!

ในใจฉันอยากจะตะโกนออกไปดังๆว่าให้เขาซื้อตัวฉันออกไปจากที่บ้าๆเเบบนี้ซักที..

เเต่มันก็ต้องมีข้อเเลกเปลี่ยน..

ซึ่งก็คือนอนกับเขา

ทั้งๆที่เกิดมาฉันให้คำปฏิญาณ​กับตัวเองไว้เเท้ๆว่าฉันจะรักษาเวอร์จิ้นของฉันให้สุดชีวิต

นอกจากจะเจอคนที่รักฉัน.. เเละฉันรักเขามากจริงๆเท่านั้น..

ฉันคิดไม่ออก..

ฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะทำยังไงกับชีวิตตัวเองต่อดี

เขาเอ่ยปากลา..

พลางส่งยิ้มอ่อนๆให้ฉัน

ก่อนไม่ช้า..

ร่างสูงตรงหน้าจะค่อยๆเดินจากไป..

ฉันกำลังพลาดโอกาสอยู่รึเปล่า..

VIP1 ตามกฎมีอยู่2คน..

ซึ่งก็คือเขา.. เเละคุณพีเค.. เพื่อนของตานั่น

งั้น..

ก็เเปลว่า..

ถ้าฉันปล่อยเขาไปตอนนี้.. ฉันก็จะไม่มีโอกาสเป็นอิสระอีกงั้นหรอ?!

ฉันรีบหันหลังกลับ

เเล้วตะโกนเรียกร่างสูงเสียงดัง..

เเต่เขาหายไปเเล้ว?!

ฉันพึมพัมกับตัวเองอย่างหัวเสีย

ก่อนขาเล็กๆของฉันจะรีบก้าวเดินเพื่อตามหาเขาอย่างรวดเร็ว

***************************

. . .

30นาทีผ่านไป⏰

ฉันที่อยู่ในห้องเเต่ตัวหลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จพึมพัมกับตัวเองอย่างหมดหวัง..

เพราะต่อให้ตามหาเเทบตายยังไงฉันก็หาไม่เจอ!

เเอด🚪

คนตรงหน้าเอ่ยปากถาม

เมื่อเห็นสีหน้าหมดหวังของฉัน

ฉันตอบกลับ

ก่อนจะเดินนำออกไปด้านนอก

**************************

. . .

บนรถ🚘

คนข้างๆฉันพูดขึ้น..

ทำเอาใจที่หมดหวังอยู่เเล้วดันสิ้นหวังเข้าไปอีก..

ให้ตายเถอะ

รอดจากตานั่นได้ฉันจะทำบุญเป็นอันดับเเรกเลยสาบาน!

คำพูดของคนข้างๆทำเอาใจฉันช้ำหนักกว่าเดิม..

ฉัน..

พลาดโอกาสดีๆไปเเล้วสินะ

**************************

. . .

บ้านMarcuS​⛪

ปราบยังไม่ทันไปตอบอะไร..

เสียงเเข็งที่ดังมาจากด้านหลังก็ดันเเทรกขึ้นก่อน..

เธอพึมพัมกับตัวเองเสียงเบา..

ก่อนไม่ช้าเธอจะพูดขึ้นต่อ..

ร่างสูงออกคำสั่ง

ก่อนจะเดินนำเข้าไปในบ้าน..

ซึ่งเธอก็ได้เเต่ถอนหายใจอย่างเซ็งๆ

ก่อนจะก้าวขาเดินตามเขาไป

โดยมีบอดี้การ์ด​เขาคอยประกบหลังอยู่ไม่ห่าง

**************************

. . .

ชั้น2⛪

เธอยืนนิ่ง..

พลางเลื่อนสายตามองกระดาษ​หลายเเผ่นที่กองอยู่ตรงหน้า

เธอรีบเถียง

ก่อนจะเลื่อนมือไปหยิบกระดาษที่มีโน้ตเปียโนอยู่เต็มไปหมดขึ้นมาดู

เธอรีบพูดขึ้นต่อ

เพราะไม่ว่าเธอจะมองมันยังไง

เธอก็ไม่เข้าใจในตัวโน้ตพวกนี้อยู่ดี!

ร่างบางไม่ได้เถียงอะไรต่อ

เธอได้เเต่ยืนกำมือเเน่น

พลางมองผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตาโมโห

เขาพูดทิ้งท้ายไว้เพียงเเค่นี้

ก่อนจะเดินขึ้นห้องไป..

โดยปล่อยเธอทิ้งไว้กับเปียโน..

เเละกระดาษโน้ตมากมาย..

***************************

. . .

3ชั่วโมงผ่านไป⏰

02:23⏰

เธอที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เปียโนถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่่าย..

เพราะตอนนี้เธอยังเล่นได้ไม่ถึงครึ่งเพลงเลยด้วยซ้ำ!

เธอบ่นเสียงดังให้เขาไปชุดใหญ่

ก่อนจะเบะปากอย่างหมั่นใส้

เเล้วเหลือบตาไปมองยังชั้นสาม..

ซึ่งเป็นห้องของมาร์คัส

เเต่เธอก็ต้องสะดุ้งไปทันที

เมื่อดันสบตาเข้ากับเขา!!

ที่กำลังยืนกอดอกมองเธอจากระเบียงชั้นสาม!

END