facebook-icon

ผลงานเรื่องแรก คิมเมจงเจริญ

ตอนที่ 9 : รับผิดชอบ (แก้ไขแล้ว)

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 : รับผิดชอบ (แก้ไขแล้ว)

คำค้น : คิมหันต์, เมษา, นิยายวาย, นิยายy, lastlove, รักสุดท้ายนายบ้านนอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 72.3k

ความคิดเห็น : 86

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 16:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 : รับผิดชอบ (แก้ไขแล้ว)
แบบอักษร

คิมหันต์พูดพรางพลิกตัวมาหาเมษา เขาลูบวนแผงอกกว้างของตัวเองไปมาตาเฉี่ยวนั้นปรือท่าทางดูหยอกเย้าคนตรงหน้า รอยสักที่แผงอก ช่วงคอ รอยปื้นแดงช้ำที่กระจายอยู่ทั่วแผ่นอกแกร่งนั้นมันเห็นได้ชัด เมษาสะบัดหัวตัวเองสองสามครั้ง นั่นเป็นผลงานของเขาหรือนั่น

!!!!!!!!

อยากจะระเบิดตัวเองตาย ผมทำอะไรลงไป

"นายจูบฉันทั้งตัวเลยล่ะ ตรงนี้ก็มี ตรงนี้ก็ด้วย ดูสิยิ่งตรงคอนายจูบจนคอฉันช้ำไปหมดลามกจริงๆเลยนะ คุณสามี"

คิมหันต์พูดแล้วพลิกข้างเอวให้ดูเขาเอี้ยวตัวแล้วชี้ไปที่รอยปื้นแดงที่ถูกบรรจงทำไว้ทั่วร่างกาย สีมันแดงสดคล้ายดอกกุหลาบ เขาลูบไล้ไปมาพร้อมเขยิบกายไปใกล้ นิ้วชี้จิ้มเข้าที่อกของเมษาเบาๆ

(/////_\)

ม่ายยยยๆ มันไม่จริง!!!!!

"หน้าขาด้านในก็มีนะ จะดูรึเปล่าล่ะ"

ทันทีที่พูดจบก็ชันขาขึ้นพรางทำท่าเลิกชายผ้านุ่งหวังจะอวดร่องรอยรักที่เมษาฝากไว้ให้เมื่อคืน

"ไม่!! ไม่ต้อง"

ทั้งอายทั้งสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในคืนที่ผ่านมา

"ค่ะ ... คุณไม่มี!!! ไม่มีแบบผู้หญิงแล้วผม ผมจะฝืนใจคุณได้ยังไง"

ฟู่วววว~

คิมหันต์ได้ยินอย่างนั้นผู้ถูกกระทำรู้สึกขบขำกับคำพูดของเมษาผู้กระทำต่อร่างกายของเขา ควันสีขาวถูกพ่นออกจากริมฝีปากสีชมพูอ่อนมันพวยพุ่งฟุ้งไปทั่วอากาศ ร่างสูงนอนเหยียดยาวชันศอกขึ้น ทั้งนอนกระดิกขาอย่างสบายใจ เค้ายังคงใช้ตาเฉี่ยวคู่นั้นส่งสายตาหยอกเย้าให้เมษา

"ทำที่ก้นไง"  ตอบอย่างหน้าตาเฉย

"ผมจะรับผิดชอบเอง!!!!!!" เมษากำมือแน่น ตะโกนกรรโชกตอบรับเสียงดัง พร้อมรับสิ่งที่ทำอย่างเต็มอก

"........."

ผมเป็นสามีคนแล้วหรอ แถมมีภรรยาเป็นผู้ชายด้วย .... แถมภรรยาก็หล่อล่ำกำยำกว่าผมเสียอีก

"รับผิดชอบยังไหวล่ะ ไอ้รอยจูบพวกนี้หายช้าชะมัด ฉันบอกนายแล้วให้เบาๆ อย่าใจร้อนก็ไม่ฟังกันบ้าง ฉันบอกว่า เมษาอย่าาๆ อย่าสิฉันเจ็บ นายก็โถมมาทั้งตัวแล้วจัดการฉันซะเลย แน่นอนฉันสู้แรงนายไม่ไหวหรอก………..นายแรงเยอะมากเลยรู้มั้ย นาย.."

"พอ!!พอแล้วไม่ต้องเล่าแล้ว"

ใบหน้าหวานตอนนี้แดงก่ำไปจนถึงใบหู สองมือกำแน่น ริมฝีปากสีชมพูสดถูกเม้มไว้ มันเกิดจากความเขิลอายกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ทั้งร่างกายกำยำที่นอนเปลือยท่อนบ่นอยู่ตรงหน้าของเขา ถึงแม้ท่อนร่างจะมีเพียงผ้าขาวม้าผืนเดียวคาดเอวไว้ก็เถอะ ทุกสิ่งทุกอย่างมันทำให้เขาทนฟังไม่ได้อีกต่อไป

"อ่าห๊ะ"

"......"

ผมเองก็พูดอะไรไม่ออกนักหรอก แค่นั่งก้มหน้ายอมรับกับสิ่งที่ทำไป

"นายต้องรับผิดชอบฉันตลอดชีวิตนะ"  ร่างสูงที่นอนพ่นควันบุหรี่สีขาวนวลถามซ้ำ

"อื้มม"

ผมไม่คิดเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นระหว่างผมกับเขา

"หยิบไฟให้หน่อยสิ"

คิมหันต์ผู้นอนเหยียดยาวใช้ให้เมษษหยิบไฟแช๊กให้หวังจะมาจุดมวนบุหรี่มวนใหม่

"อื้อ อื้อ!!"

ไม่วายสั่งให้หยิบไฟให้ยังไม่พอ เขาเขยิบกายที่เปลือยท่อนบนมาใกล้ใช้ปากคาบบุหรี่ไว้เพื่อให้เมษาจุดไฟที่ปลายมวนให้เขา

แช่ก!! แช่ก ไฟสีส้มผุดออก มันถูกรนไปที่ปลายมวนบุหรี่จนเกิดแสงประกายสีส้ม ควันอ่อนๆเริ่มรอยส่งกลิ่นโชยของใบยา

ฟุ้ววววว~ ริมฝีปากสีแดงสดเผยอออกเพื่อปลดปล่อยกลุ่มควันให้พวยพุ่งฟุ้งกระจายทั่วอากาศ

"นี่...เรื่องที่เกิดขึ้นมันจริงรึเปล่า"

เมษาตัดสินใจทักถามมันทำให้คิมหันต์เลิกคิ้วเชิงกวน

"พูดแบบนี้จะไม่รับผิดชอบกันรึไง"

"ไม่ใช่ๆอย่างนั้น คือผมต้องทำตัวยังไงล่ะ ในเมื่อตอนนี้มันๆ เรา..."

"เราทำไมหรอ"

"คือเรามีอะไรกันต่อจากนี้ก็ต้องใช้ชีวิตแบบคนรักสินะ"

ใบหน้าหวานเริ่มมีเลือดฝาดผุดขึ้นที่พวงแก้มทั้งสองข้าง บรรยากาศภายในบ้านเงียบงันทันทีก่อนที่คิมหันต์จะ

"ฮ่าๆ!!!!ฮ่าๆๆ โอ้ยยยยยขำ!!!ขำจนปวดท้องแล้ว ฉันล้อเล่น ฮ่าาๆๆ!!!! โอ้ยยย ใครจะไปยอมให้นายทำเรื่องพรรคนั้นวะ"

" ไม่วายขำเขาทั้งใช้ฝ่ามือฟาดทั้งฟาดทั้งตีไปที่พื้นกระดาน

ขำ***? นี่เขากำลังขำอะไรกัน ผมกำลังจริงจังอยู่นะ!!! ล้อเล่น !!! นี่นายล้อฉันเล่นงั้นหรอ***

"นี่แหนะ!!! ไอ้บ้า!!!!"

เมษาสาวมือเข้าหาคิมหันต์คนที่นอนอยู่ตรงหน้า เขาตั้งใจที่จะใช้ฝ่ามือต่อยไปที่อก กำปั้นหนักนั้นพุ่งไปที่ตัวคิมหันต์ทันที

ปึก!!!!!!

"ฮ่าาๆๆอย่าใช้กำลังกับเมียสิผัว "

ใบหน้าขำคิกคักสนุกสนานนั้น มือขวายังตั้งท่ารับหมัดของเมษาได้พอดี เขากุมมือเรียวสวยนั้นไว้แน่นก่อนเจ้าตัวจะสะบัดมันออก

"แล้วไอ้รอยแดงๆมันอะไร!!!!"

"อ้อ ถ้ากินเหล้าแล้วมันจะขึ้นแบบนี้แหละเดี้ยวก็หาย"

ใบหน้าหล่อเหลายังคงขำคิกคัก เขาใช้มือตัวเองขยี้หัวตัวเองเบาๆพรางยิ้มขำ

ย้ากกกกก!!!!!

เป็นอีกครั้งที่เมษาถลาตัวเข้าหาคิมหันต์ไหนๆก็ต่อยไม่ไหว ขอใช้ฝ่ามือตบตีเอาแล้วกันคนตัวเล็กคิดเช่นนั้นแต่ดันคิดผิดเพราะยังไงก็สู้แรงคิมหันต์ไม่ไหว สองมือตบตีไปที่แผ่นอกทั้งคู่ อีกฝ่ายใช้มือเพียงข้างเดียวปัดป่ายเพื่อป้องกันตัวเองเอาไว้ ทั้งคู่หยอกล้อกันแต่เช้า แน่นอนว่ามีเจ้าน้ำตาลนอนมองอยู่หน้าบ้าน

"เห้ๆๆๆ!!!อย่าเล่นแบบนี้สิเดี้ยวก็โดนบุหรี่หรอก"

ร่างสูงชูมือขึ้นสูงห่วงเกรงว่าบุหรี่จะไปถูกเมษาเข้า

"ไม่สน!!!"

"เห้!!!บอกว่าอย่าไง เดี้ยวโดนบุหรี่"

ผลั่ก!!!!!!

แรงผลักดันจากเมษาทำให้คิมหันต์รับแรงต้านไม่ไหว เพราะมืออีกข้างไม่ว่างพอที่จะรับแรงโถมทั้งตัวนั้น อกแกร่งที่มีรอยสักประทับตราอยู่กับอกนุ่มนิ่มตอนนี้โถมทับหากัน หน้าอกนุ่มนิ่มบดขยี้ไปบนอกแกร่งนั้น แทนที่จะตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น คิมหันต์กับนอนตีหน้านิ่ง ตาเฉี่ยวจ้องมองอกของพวกเขาที่ทับซ้อนกันอยู่

"..........."

"..........."

ฟู่ววววว~

ควันสีขาวนวลถูกพ่นรดใบหน้าหวานที่ประชิดใกล้ ส่งผลให้คนตรงหน้าไอออกมาเพราะแสบเข้าไปที่ลำคอ ‘แค่ก!!!แค่ก!!!’  มือเรียวสวยเงื้อมขึ้นขยี้ตาตัวเองเบาๆ

พรึ่บ.....

หน้าขาของคนตัวเล็กสัมผัสได้ถึงความเย็นเมื่อผิวหนังของทั้งสองได้สัมผัสกัน ผืนผ้าของคิมหันต์หลุดออก เผยเห็นอันเดอร์แวร์สีขาว กระดูกหนาและสะโพรกที่ขึ้นเห็นเป็นกล้ามเนื้อย่างเห็นได้ชัด รอยปื้นแดงเพราะพิษเหล้าช่วงเอวบริเวณใต้สะดือเห็นได้ชัดกว่าจุดอื่น ตอนนี้หัวใจของเมษามันเต้นรัวแทบระเบิด

"ลุกสิ ฉันจะไปอาบน้ำ หรือจะลักหลับฉันจริงๆแบบที่ฉันกุเรื่องมาล่ะ"

"ไม่!!!"

"ไม่ลุก?"

พูดไม่พอสองมือมันซุกซนมากดสะโพกร่างเล็กไว้แน่นไม่ให้ลุกไปไหน

"ไม่ทำ!!!!"

"อย่าเสียงดังสิ เดี้ยวข้างบ้านมาดูเห็นสภาพแบบนี้ฟ้าผ่าแหงๆ"

11.00 น

นี่ผมต้องอยู่ในสภาพนี้อีกนานแค่ไหน เซ็งแต่เช้าเลยยืนพ่นควันมันพุ้ยๆแบบนี้ แหงล่ะก็เสื้อผ้าไม่มีใส่ ตอนนี้เมษาพึงจะตากได้แค่สามตัว

"จะใส่เสื้อผ้าฉันก่อนมั้ย"

สิ้นเสียงทักถามทำให้คิมหันต์หันมอง เมษาหยิบเสื้อผ้าตัวเองมาให้ร่างสูงดู เขาชูเสื้อสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำให้ดู เขารับมันมาก่อนจะเดินไปในห้องเพื่อสวมใส่มัน ช่วงแขนรู้สึกคับแน่นเพราะช่วงไหล่ของเขามีขนาดใหญ่กว่าเมษา แน่นอนว่าไซส์เสื้อเมษาต้องเล็กกว่าตัวของร่างสูง ขายาวทั้งสองข้างสวมไปที่ขากางเกง ช่วงเอวพอขึ้นได้แต่ถ้าพูดถึงความยาว………………

"........"

เสื้อเอวลอย......กางเกงแค่คืบมือกว่าๆ

นี่มันเสื้อผ้าอะไรวะ

เคยเห็นกระเทยหัวโปกยืนโยกบนรังน้ำแข็งในวันสงกรานต์มั้ยครับ นั่นแหละเอวลอยใช่เลย

สวัสดีคิมหันต์เองฮร้าาาา

ขนาดช่วงไหล่ที่ใหญ่กว่าและส่วนสูงที่ต่างกัน ทำให้ภาพที่เห็นตรงหน้าคือ ผู้ชายตัดผมรองทรงสูง สักทั้งตัว กล้ามเนื้อพอมีให้เห็นได้ชัด แต่ใส่เสื้อเอวลอยกางเกงขาสั้น   แน่นอนว่ารอยสักไม่สามารถเพิ่มความมาดแมนให้เขาได้เลย

"ใส่ได้รึเปล่า"

เจ้าของเสื้อผ้าอย่างเมษาเขาโผล่หน้าเข้ามาดูความเรียบร้อย ภาพที่เห็นมันทำให้เมษาต้องหัวเราะคิกคัก ดวงตาที่สดใสหัวเราะจนปิด สองมือยกขึ้นป้องปากตัวเอง

"ฉันไม่เอานายไว้แน่"

-------------------------------------------

ตัวละครที่มีส่วนเกี่ยวข้อในตอนต่อไป

สิระ (ฤดูหมอก)

สถานะ : เพื่อนคิมหันต์

#

** **

วสันต์ (ฤดูใบไม้ผลิ)

สถานะ : เพื่อนคิมหันต์

#

ปล. ผู้เขียนชื่นชอบในชื่อของแต่ละฤดูกาลมาก จึงเอามาตั้งเป็นชื่อตัวละครในฟิค

โดยเฉพาะ "คิมหันต์" ซึ่งแปลว่าฤดูร้อนเลยเอามาตั้งเป็นชื่อของพระเอกก

1 โหวต 1 ถูกใจ 1 Comment เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนได้เยอะเลยhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Cartoon00021.gif

14.01.16

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว