facebook-icon

ผลงานเรื่องแรก คิมเมจงเจริญ

ตอนที่ 8 : ขืนใจ (แก้ไขแล้ว)

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 : ขืนใจ (แก้ไขแล้ว)

คำค้น : คิมหันต์, เมษา, นิยายวาย, นิยายy, lastlove, รักสุดท้ายนายบ้านนอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 93.7k

ความคิดเห็น : 102

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 17:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 : ขืนใจ (แก้ไขแล้ว)
แบบอักษร

วันหนึ่งที่ห้างสรรพสินค้า

"ขอบคุณนะ ผมคิดว่าคุณจะไม่ทำให้ซะแล้ว เรื่องตู้ปลาน่ะผมไม่อยากให้มันตายเพราะคุณอุส่าให้ผมมา นั่งทำจนดึกเลยหรอ นอนนอกห้องทำไมไม่ปูที่นอนล่ะ อ่อ..แผลของผมเริ่มหายปวดแล้ว..... ถ้าคุณไม่ได้ใส่ยาให้คงแย่เลยล่ะ ยังไงก็ ขอบคุณนะ"

พร่ามยาวดีแหะ***……. ผมได้ยินทุกคำที่เมษาพูด แต่ขี้เกียจตอบกลับไปเพราะไม่รู้ว่าจะต้องตอบรับคำขอบคุณยังไง***

"อะไรนะ ไม่ได้ฟัง"

#

คิมหันต์แกล้งทำท่าเป็นเมินเฉยต่อคำพูดนั้น เมื่อเมษาพูดจบเขาจึงแกล้งถามพร้อมมือขวาที่ดึงหูฟังออก เขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินต่อถ้อยคำคำขอบคุณที่เมษาพูดมา เมื่อเมษาเห็นอย่างนั้นจึงตอบกลับไปว่าแท้จริงแล้วไม่มีอะไร สองเท้าพาเดินหนีนำไปข้างหน้าสีหน้าเพื่อหลบซ่อนใบหน้าที่เข้อเขิล

"ไม่มีอะไร"

ฮ่าๆเดินหนีไปแล้วล่ะ สงสัยจะหน้าแตก

ร่างสูงเงื้อมมือขึ้นหยิบสปาเก็ตตี้และกระป๋องซอสคาดบนาร่า เขายืนอ่านฉลากซักพัก

"วันนี้ฉันจะทำสปาเกตตี้ซอสคาโบนาร่ากิน"

"ผมทำไม่เป็นนะ"

"ฉันทำเองมือนายเป็นแผลนี่ฉันไม่อยากกินอาหารที่สกปรก"

“อื้มมมม”

เมื่อเห็นว่าของในรถเข็นเพียงพอแล้วสำหรับอาหารค่ำในคืนนี้ ทั้งคู่ก็มุ่งตรงดิ่งกลับบ้าน

ห้องครัว

ให้ตายสิทำไมหน้าเตามันร้อนแบบนี้ ไอน้ำร้อน ไอน้ำมันขึ้นหน้าเลยครับ ร้อนชะมัดร้อนเหมือนหน้าจะไหม้***……***

แล้วทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย อยู่บ้านปกติพี่เลี้ยงทำให้ตลอด

วันไหนผมขี้เกียจลงก็เอาขึ้นไปให้

คิมหันต์ยืนคิดยืนบ่นกับตัวเองในใจ ไม่นานนักสปาเกตตี้คาโบนาร่าก็พร้อมเสิร์ฟ เส้นสีนวลบวกกับซอสคาโบนาร่าสีขาวเครื่องเคียงประดับ ควันขาวๆลอยฟุ้งเหนือรอบขอบจาน ทำให้อาหารมื้อนี้น่ากินยิ่งขึ้น ยำทะเล ไก่ผัดซอส กุ้งผัดผงกระหรี่ ถูกจัดวางพร้อมทานสำหรับค่ำนี้ แน่นอนว่าพระเอกของเราเป็นคนทำ เพราะห่วงเมษาที่กำลังมือเจ็บ

"อร่อยล่ะสิ"

เจ้าของฝีมืออาหารค่ำมื้อนี้ร้องถามเมื่อเมษาใช้ริมฝีปากสีชมพูดูดเส้นสปาเก๊ตตี้กับซอสคาโบนาร่าเข้าปาก

"อื้มมมม อร่อยดี"

ดีใจที่หมอนี่ชอบ ไม่ต้องห่วงฉันจะดูแลนายชั่วคราวจนกว่า

ช่วงเวลาสำหรับอาหารค่ำหมดไปอย่างรวดเร็ว ร่างสูงลุกขึ้นเปิดตู้เย็นหยิบขวดแก้วสีเข้มทรงหรู เขาใช้มือเปิดฝาจุกของมันออก ป๊อก!!! กลิ่นซ่าลอยขึ้นเตะจมูก เขาเทของเหลวสีขาวลงแก้วใบใส มันถูกโรยรินจนฟองฟู่ลอยขึ้นฟูฟ่อง เขาค่อยๆยกขึ้นจิบเพื่อรับรู้รสของมัน

มองทำไม อยากลองรึ แน่นอนคนไม่เคยมันก็ต้องลอง

เมษามองคนที่กำลังดื่มด่ำกับรดชาดหวานลิ้นของแอลกอฮอล  สายตาจดจ้องไปที่ริมฝีปากสีชมพูที่กำลังใช้จิบของเหลวในแก้วเขายื่นแก้วเหล้าให้แล้วพยักหน้าเป็นการบอกเชิญชวน เมษาปัดมือหนีเป็นการปฏิเสธสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ ร่างสูงจึงหยิบยื่นให้อีกครั้งแน่นอนว่าเมษารับมันไปดื่ม

"อึก...อึก...อึก..หวาาา!!!ขมคอ"

วอท วอท.. วอท อาร์ ยู ดูอิ่ง ไม่ได้กลัวเปลืองแต่มันจะเมา เล่นกระดกเป็นโค๊กแบบนี้ นิมนต์นอนหน้าทีวีเลยไม่ต้องเข้าห้อง เดินไม่ไหวแน่ๆ....... ขนาดผมยังจิบให้พอหวานลิ้น

ทันที่ที่เมษารับมันมาดื่ม เขารีบกลืนมันลงไปรดชาดฝาดบาดคอและความขมมันทำให้ใบหน้าหวานนั้นเปลี่ยนเป็นเหยเก ฝ่ามือของเขาตบไปที่หน้าอกตัวเองเบาๆ เนื้อตัวของเขาเริ่มขึ้นสีทันทีเพราะฤทธิ์เหล้าที่ดื่มเข้าไป ไม่นานนักร่างบางทิ้งตัวลงนอนหลับสนิท หน้าอกและลำคอขึ้นสีแดงระเรื้ออ่อนๆ ริมฝีปากหายใจกอบโกยอากาศเข้าไว้

"........."

น่าตลกดีจริงๆ นายนี่นะ

"เห้....ตื่นๆไปนอนในห้องสิ"

ร่างสูงนั่งยองๆที่ข้างคนที่กำลังหลับสนิท เขาใช้มือเขย่าช่วงไหล่ของเมษาเบาๆ เพื่อปลุกให้ตื่นจากหลับใหล ไม่มีการตอบหลับจากเมษาที่กำลังหลับสนิท เขาตัดสินใจตบไปที่พวงแก้มนั้นเบาๆเป็นการเรียกสติ

"เห้!!!!ตื่น!!ลุกไปนอนในห้อง"

"อ่อก!!! อ่อก!!...."

สำลักอะไรวะเห้ย อย่ามาไหลตายในบ้านนะไอ้หน้าหวาน ผมจับคนที่นั่งอยู่เขย่าๆ แล้วมันก็

อ้วก!!!!!!!

".........."

หมดเลย สปาเกตตี้ ไก่ ผัดผงกระหรี่กุ้ง ยำทะเล เหล้านอก .....

ออกมาหมดเลย มาอยู่บนตัวบนตักผมหมดเลย..........

***รู้สึกเส้นเลือดที่ขมับมันเต้นตุ้บๆเหมือนหัวจะแตกอีกแล้วครับ เกลียดไงเกลียดความสกปรก.... เสื้อตัวนี้มันจีวองชี่เชียวนะ (***GIVENCHY)

นายฝากกุ้ง ยำ คาโบนาร่าไว้ที่เสื้อฉันนี่นะ

"..........."

เมษาสำลักภายในลำคอเบาๆเมื่อถูกเรียกสติให้ตื่น แทนที่จะตื่นขึ้นแต่ขำกับสำลักและอ้วกมันออกมา ของเหลวและสิ่งสกปรกเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าราคาแพงของคิมหันต์ เขาทำอะไรไม่ได้ จะโมโหถือโทษคนเมาก็ไม่ใช่เรื่องเขาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองที่ตอนนี้มันสกปรกจนแทบจะใส่ไม่ได้

พระเอกอย่างผมต้องเล่นใหญ่หน่อย เลอะอ้วกทั้งเสื้อทั้งกางเกงเลยล่ะ เลยเปิดตู้เสื้อผ้าแล้ว............... แล้ว.....เสื้อผ้ายังไม่ได้ซัก.......

ในเมื่อจัดการกับสภาพตัวเองไม่ได้ก็ต้อวกลับมาจัดการกับคนที่นอนจมกองเหล้าอยู่ตอนนี้

"อื้ออ"

สองมือค่อยๆเลิกชายเสื้อคนที่นอนแน่นิ่งขึ้น เผยเห็นผิวสีแดงระเรื่อที่ช่วงอก อุณหภูมิร่างกายร้อนเพราะพิษแห่งความมึนเมา แผงอกแดงก่ำไปจนถึงลำคอ เขารีบหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ออกมาเพื่อหวังจะเปลี่ยนให้คนตรงหน้า ในเมื่อภาพที่เห็นตอนนี้มันอันตรายต่อสายตาและความรู้สึกมากเกินไป

"อย่าดิ้นดิวะ โอ้ยเจ็บ!!!!''

มือสองข้างสาวขึ้นต่อยที่จมูกของคิมหันต์ในขณะที่พยายามใส่เสื้อให้คนที่หลับอยู่ มันไม่ได้สร้างความเจ็บปวดมากนัก แต่ถ้าเรื่องที่ทำให้พระเอกของเราต้องโมโหละก็แน่นอนอยู่แล้ว -_-

พยายามอีกครั้งเพื่อสวมเสื้อเพียงตัวเดียวให้กับคนตรงหน้า แต่มันยากยิ่งกว่าอาบน้ำให้สุนัขที่บ้าน สองมือปัดป่ายพลิกตัวไปมา จนคิมหันต์ต้องล้มเลิกความคิดนั้น

ไม่สงไม่ใส่แม่งแล้ว***!!***

"พรึ่บ!!"

เขาสะบัดผ้าห่มแล้วห่มลงให้กับเมษา ที่ตอนนี้นอนเปลือยท่อนบนจนรู้สึกว่ามันอันตรายต่อสายตายิ่งนัก ตัวของเขาเองวันนี้ฝากชีวิตไว้กับผ้าขาวม้าคู่ใจสีดำคาบสลับแถบแดง ร่างสูงทิ้งตัวลงนอนขดข้างๆคนที่นอนเมามายไม่มีสติจนเช้า

เมษา Said.

"อื้ออออออ"

ปวดตัวจังแหะ มึนหัวด้วย ปวดหัวไปหมดเหมือนตอนนี้จะลุกไม่ไหว ผมกุมขมับตัวเองแล้วสบัดหัวเบาๆ

อ่ะอ้าว เสื้อผ้า..ทำไมอยู่ในสภาพนี้ล่ะ งงไปหมดเมื่อคืนจำได้แค่ว่าง่วงเลยนอน

หน้าทีวี แค่นั้นเอง

ผมมองไปข้างๆ เห็นคิมหันต์นอนหันหลังให้ผมอยู่ หวาาาเขาก็ถอดเสื้ออยู่เหมือนกัน เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!! (///_)

แผ่นหลังกว้างมากเลย รอยสักก็ชัดมากด้วย

นี่ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย ว่าแต่....ขอจับหน่อยนะ

นิ้วเรียวสวยถูกลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกว้างของคิมหันต์ที่ตอนนี้นอนตะแคงข้างหันหลังให้เขาอยู่ รอยสักทั้งเล็กสลับใหญ่ รวดรายแปลกตาทำให้ดูมีเสน่ห์ หมึกสีดำตัดกับผิวขาวของเขาทำให้เห็นมันได้ชัดจนอดไม่ได้ที่จะสัมผัส

"สวยจัง"

เอ่ยชมรอยสักที่น่าหลงใหลตรงหน้าไม่พอแค่นั้นยังยันตัวเพื่อลุกขึ้นนั่งแล้วเขยิบไปใกล้ นิ้วเรียวสวยลูบไล้เข้าที่รอยสักอีกครั้ง จากเนินหัวไหล่ลากลงมาช่วงแขน ดวงตาเฉี่ยวลืมขึ้นเขาตื่นจากหลับใหล

"อย่าพึงทำต่อนะเมื่อคืนฉันเหนื่อยมากแล้ว"

[!!!!!!!!!!!!!!!]

"ทำอะไรหรอ"

ดวงตาของคนใบหน้าหวานเบิกกว้างเล็กน้อยแปลกใจกับคำพูดของคิมหันต์ที่เอ่ยขึ้น

"เมื่อคืนนายขืนใจฉัน"

ขืนใจ!!!!! ผมขืนใจคิมหันต์!!! ไม่จริงอย่างเขาถ้าผมทำอะไรเขาคงต่อยผมไปแล้ว อีกอย่างตัวทั้งใหญ่ทั้งสูงทำไมจะสู้แรงผมไม่ไหว

"ม่ะ ไม่จริง" (///_)

"จริง....ดูรอยจูบนายที่อกฉันสิ"

"นายเล้าโลมฉันทั้งคืนเลยล่ะ"

....................ความรู้สึกของผมตอนนี้เหมือนโดนปืนยิงมาที่หัวเลยครับ

1 โหวต 1 ถูกใจ 1 Comment เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนได้เยอะเลยhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Cartoon00021.gif

13.01.16

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว