ฮ่าๆ ขำหน้ายัยนี่ชะมัด

สีหน้าของเธอตอนนี้เล่นเอาผมเเทบหลุดขำ

ผมไม่พูดอะไร

เพียงเเค่กระตุกยิ้มตอบเธอ

เเล้วเดินผ่านตัวเธอนำไปอีกมุมของดาดฟ้า

ก่อนจะนั่งลงพิงกับผนัง

ซึ่งเธอเองก็เดินตามมานั่งติดๆ

ร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆ

เอ่ยปากถามผมอีกครั้ง

เธอพูดขึ้น

ในขณะที่​สายตาของเธอไม่ได้มองอยู่ที่ผม

เธอยิ้มให้กับคำตอบผมเล็กน้อย

ก่อนจะหันมาจ้องหน้าผมอย่างเดิม

ยัยนี่รุกผมหนักชะมัด😑

ผมไม่อยากมีอะไรกับใครบนดาดฟ้าหรอกนะ😑

อารมณ์​ผมอ่อนไหวง่ายนะบอกเลย

หลังจากที่ผมปฏิเสธ​เธอไป

เธอก็เเสดงสีหน้าไม่พอใจกับคำตอบของผม

อย่างเห็นได้ชัด

พูดเก่งจังเลยนะยัยนี่😑

ตอนย้ายมาอยู่ข้างบ้านผมใหม่ๆนิ่งอย่างกับหิน

เธอค่อยๆขยับเข้ามานั่งใกล้ผม

ตามที่ผมสั่ง

เธอพยักหน้าตอบ

ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงข้างๆอย่างว่าง่าย

ซึ่งผมก็ทิ้งตัวลงนอนตามเธอติดๆ

โดยใช้เเขนอีกข้างรองหัวตัวเอง

ส่วนอีกข้างก็ให้คนข้างๆของผมใช้รองหัวเล็กๆของเธอ

พรึ่บ

เธอขยับตัวเข้ามาชิดผม

ก่อนจะเอื้อมมือมากอดผมเเน่น

ตอนนี้ไม่มีส่วนไหนในร่างกายของเธอไม่โดนตัวผม..

คนข้างๆเงยหน้าขึ้นมาพูดเสียงหวาน

เเล้วซุกหน้าลงกับเเพงอกของผม

หวังว่า..

คืนนี้ผมจะไม่เผลอไปทำอะไรเธอหรอกนะ

*************************

. . .

2ชั่วโมงผ่านไป

ตอนนี้ฉันกำลังมองหน้าคนที่กำลังหลับอยู่ข้างๆ

อ่า... อย่างกับฝันเเหนะ

การที่ได้นอนข้างๆคนอย่างเค้า..

เเถมยังได้กอดอีก..

ร่างสูงข้างๆพึมพัมในลำคอ

ก่อนเขาจะเอื้อมมือมากอดร่างฉันเเน่นกว่าเดิม

ฉันค่อยๆเเกะมือเขาที่กำลังกอดฉันอยู่ออกอย่างเบามือ

พร้อมกับค่อยๆลุกขึ้นจากเเขนพี่เค้า..

เเล้วจัดการถอดเสื้อกันหนาวชั้นนอกของตัวเองออก

ไปคลุมร่างสูงข้างๆ

ก่อนจะนอนลงบนเเขนพี่ไฟนอลอย่างเดิม

ฉันพึมพัมกับตัวเอง

พลางกระชับกอดร่างข้างๆเเน่นขึ้น

*************************

. . .

พรุ่งนี้เช้า☀️

เเสงเเดดที่ส่องมายังใบหน้าหล่อๆของเขา

ทำเอาไฟอลที่กำลังหลับสนิทอยู่ลืมตาขึ้น

ทันทีีที่ผมลืมตาขึ้น

ผมก็เจอกับเสื้อกันหนาวตัวหนา

ที่มันถูกวางไว้บนตัวผม..

ผมพอจะรู้เเหละ..

ว่ายัยนี่ถอดเสื้อกันหนาวตัวเองเเล้วเอามาให้ผมห่ม!

ผมรีบหันไปมองร่างเล็กที่นอนข้่างๆทันที

เธอพึมพัมในลำคอเบาๆ

ก่อนจะขยับมากอดผมเเน่นกว่าเดิม

ผมรีบเอาเสื้อกันหนาวที่เธอเอามาห่มให้ผม

กลับไปคลุมตัวเธออย่างรวดเร็ว

คนข้างๆปล่อยมือออกจากร่างของผม

พลางดึงเสื้อกันหนาวที่ผมห่มให้ไว้เเน่น

ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ

พร้อมมองเธอที่กำลังหลับสนิทอยู่

ผมฉุดขึ้นขึ้นได้

ก่อนจะรีบเลื่อนสายตาจากเธอ

ไปยังประตูของดาดฟ้า

ผมหันกลับมามองที่เธออีกครั้ง

ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น

เเล้วช้อนตัวเธอที่กำลังหลับอยู่ขึ้นมาอุ้มอย่างเบามือ

***************************

. . .

ห้อง123

เเอด🚪

ปัง🚪

ทันทีที่เปิดประตูห้องของเธอเข้ามา

สายตาของผมก็สะดุดเข้ากับเจ้าตัวดำ

ที่กำลังมองมาทางเราเเล้วเห่าไม่หยุด

ผมยืนเถียงกับมันอยูาหน้าประตู​

ในขณะที่กำลังอุ้มเธอที่กำลังหลับอยู่ด้วย

ผมละสายตาออกจากไอ้ตัวดำนั่น

เเล้วค่อยๆก้าวขาเดินไปยังห้องนอนของเธอ

. . .

พรึ่บบ🛏️

ผมวางร่างของเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ

ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดร่างเธอไว้

ผมยืนมองเธอที่กำลังหลับไม่ได้สติ

พลางพึมพัมกับตัวเองไปด้วย

เธอหลับตาในขณะที่​ปากของเธอก็พูดไปด้วย

เธอกำลังสารภาพ​รักกับผมรึไง..

ถึงผมจะรู้ว่าเธอชอบผมอยู่เเล้วก็เถอะ

เเต่เธอก็ไม่เคยพูดมันออกมาเลยซักครั้ง

ทำไมผมรู้สึกเเปลกๆว่ะ..

ไม่ได้มีคนมาบอกชอบผมมานานมากเเล้ว..

ผู้หญิงส่วนมากที่ผ่านเข้ามาก็จบลงที่เตียงตลอด..

ถึงพายจะเปลี่ยนไปมากเเต่เธอก็ยังดูใสซื่อสำหรับผม..

ผมมองเธอเป็นเด็กข้างบ้านตลอด..

อ่า... ผมว่าตอนนี้ผมต้องกำลังสับสนเเน่ๆเลย..

เพราะตอนนี้ใจผมมันเต้นเเปลกๆ...ไปเเล้ว...

ผมอาจกำลัง...

เริ่มมองเห็นความใส่ใจที่เธอมีต่อผมเเล้วก็ได้...

*************************

. . .

ผับJ🌌

VIP1

END