ปิ๊ป📱

เจคอปพึมพัมกับตัวเอง

ก่อนจะวาง​โทรศัพท์​ลง

เเล้วหันไปมองร่างบางที่ชวนหลงไหลอยู่บนเวทีต่อ

เจคอปกระตุกยิ้มอย่างพอใจ

พลางมองร่างบางอย่างไม่ละสายตา

**************************

. . .

15นาทีผ่านไป

VIP1

เเอด🚪

ทันทีที่ผมเปิดประตูเข้ามา

สายตาผมก็ไปสบเข้ากับร่างของไอเจคอป

ที่กำลังยืนหันหลังจนหน้ามันจะติดกับหน้าต่างห้องอยู่เเล้ว

มันหมุนตัวกลับมามองผม

พร้อมกับเอ่ยปากขึ้น

มันกวักมือเรียกผม

ก่อนจะหันกลับไปเอาหน้าเเนบหน้าต่างอย่างเดิม

ส่วนผมก็ค่อยๆเดินไปตามที่มันบอก

พร้อมใช้มือดันผ้าม่านให้เปิดกว้างขึ้น

ผมเบิกตากว้างทันทีที่เห็นร่างเล็กๆของเธอกำลังเต้นอยู่บนเวที

ผมนิ่งไปครู่

ก่อนจะกระตุกยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

คนข้างๆพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉา​

ส่วนผมก็ได้เเต่ยืนจ้องเธอที่กำลังเต้นอย่างไม่ละสายตา..

เธอในตอนนี้.. ไม่มีผู้ชายคนไหนละสายตาไปได้หรอก

ผมพอจะรู้นะว่ามันหมายความว่าอะไร

ไอ้เชี่ยนี่เเม่งเจ้าชู้สมคำล่ำลือนั่นเเหละ

จู่ๆก็มีเสียงเเปลกปลอมขึ้นเเทรกเสียงพูดของไอ้เจคอป

นั่นทำให้ผมค่อยๆหันไปมองตามเสียง

ที่น่าจะมาจากด้านหลัง

ไอเจคอปพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

ก่อนมันจะเดินไปอุ้มไอ้ตัวดำที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา

เเล้วลูบหัวมันอย่างถนุดถนอม

เเอด🚪

ไอ้ทีที่เพิ่งเดินเข้ามาชะงักไปครู่

ทันทีที่มันเห็นเจ้าตัวอ้วนดำที่อยู่บนมือของไอ้เจคอป

มันส่ายหัว

ก่อนจะอุ้มไอ้ตัวดำที่เดินไปที่หน้าต่างอย่างเดิม

เเม่งถึงขั้นคุยกับหมาเเล้วหรอว่ะ

ผมส่ายหัวให้คนที่ยืนอยู่ข้างๆ

ก่อนจะหันไปมองร่างบางที่เต้นอยู่อย่างเดิม

ไอ้ทีที่เพิ่งเดินตามมาดูพูดขึ้น

พลางมองร่างบางด้วยสายตาหลงไหล

เรื่องนี้ผมขอไม่เถียงก็เเล้วกัน..

วันนี้เธอน่าดึงดูดมากจริงๆ

อ่าา.. เเม่งละสายตาไม่ได้เลยว่ะ

***************************

. . .

2ชั่วโมงผ่านไป

ให้สองตัวที่กำลังนั่งดื่มอยู่ที่โซฟาบ่นขึ้น

หลังจากการเเสดงบนเวทีของเธอได้จบลงเเล้ว

ซึ่งตอนนี้ผมคาดว่าเธอกำลังเดินขึ้นมารับลูกของเธออยู่เเน่ๆ

เเอด🚪

ร่างบางในชุดเซ็กซี่​สบตาเข้ากับผม

ก่อนเธอจะขมวดคิ้ว

เเล้วเอ่ยปากขึ้น

จากสายตาที่ปกติของเธอ

ตอนนี้มันกลับหลุบต่ำลง

เธอไม่พูดอะไรมาก ก่อนจะเดินไปตรงหน้าไอ้เจคอป

ไอเจคอปยื่นหมาหน้าเหี่ยวนั่นคืนให้เธอ

ส่วนเธอก็รีบรับมันมาอุ้มไว้ในอ้อมเเขนเล็กๆของเธออย่างรวดเร็ว

ไอ้เจคอปยังพูดไม่ทันจบประโยค

ขาเล็กๆของเธอก็เดินออกจากห้องไปเเล้ว

อะไรของเธอว่ะ... ทำไมเธอดูไม่สนใจผม..

ผมมั่นใจว่าเธอรู้ว่าไอ้เจคอปจะพูดอะไร

เเต่เธอก็ยังเดินออกไปโดยไม่รอฟัง

ผมพูดขึ้น

ก่อนจะรีบก้าวขาวิ่งตามเธอออกไป

**************************

. . .

🔹ด้านล่างผับ🔹

ตอนนี้ผมเดินตามหลังเธอ

เเต่ดูเหมือนเธอจะยังไม่รู้ตัว

ผมพึมพัมกับตัวเองเบาๆ

เพราะตั้งเเต่เดินตามหลังเธอมาไอ้พวกผู้ชายในผับก็ต่างมองเธอกันเป็นตาเดียว

จู่ๆไอ้หมาหน้าเหี่ยวที่เธออุ้มอยู่ก็สบตาเข้ากับผม

ก่อนมันจะเห่าใส่ผมเสียงดัง

จนเจ้าของของมันรีบหันหลังกลับมามองผมอย่างรวดเร็ว

ผมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

พลางจ้องไปที่ร่างบางด้วยสายตาเย็นชา

เธอปฏิเสธ​ผม??

โกหก

ปกติเธอหลงผมจะตาย

เเค่ปฏิเสธ​เธอยังไม่กล้าด้วยซ้ำ

ผมเอื้อมมือไปจับมืออีกข้างของเธอ

ก่อนจะเป็นฝ่ายเดินนำพาเธอเเละไอ้ตัวนั่นออกจากผับ

. . .

🚘บนรถ

น่าน้อยใจที่สุดเลย...

พี่มัน.. สองมาตรฐาน​ชัดๆ..

ฉันได้เเต่คิดในใจ

พลางเหลือบมองร่างสูงที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาขับรถ

จู่ๆคนข้างๆก็พูดขึ้น

ในขณะที่​สายตายังคงมองถนน

อะไรกัน.. มีตาทิพย์รึไง!

นี่ฉันอ่านง่ายขนาดนั้นเลยหรอ..

เหอะ... ทีกับพี่เเอลยังหวงเเทบเป็นเเทบตายเลย..

เเต่กับฉัน.. เขากลับไม่ทำอะไรเลยซักนิด..

ยังไม่ลืมเเต่ก็ไม่ทำ..

เห้อ... ฉันคงไม่ได้สำคัญ​กับเค้าขนาดนั้น..

ก็รู้นี่..

ถามซ้ำอยู่ได้

ร่างสูงพูดทิ้งท้ายไว้เเค่นี้

ก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปจอดในคอนโดของเธอ

. . .

คอนโดF🏢

เเค่เค้าอธิบาย​เหตุผล​พวกนั้นบนรถ.. ความน้อยใจฉันก็หายไปหมดเเล้ว..

ปกติพี่เค้าไม่ใช่คนที่จะมาคุยอะไรกับฉันเยอะขนาดนี้หรอก

ฉันพยักหน้าตอบ..

ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าคอนโด

ทำไมฉันรู้สึกว่า...

เหมือนมีคนกำลังเดินตามฉัน..

ร่างบางขมวดคิ้วเเน่น..

ก่อนจะหันหลังกลับไปมองคนทร่เดินตามเธอ

END