facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2559 11:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที21
แบบอักษร

 

 

 

           "ท่านครับ   ผมว่าเราควรจะจัดการให้เร็วที่สุดนะครับ   ขืนปล่อยให้ช้ากว่านี้ผมว่ามันไม่ดีต่อทางเรา"   เสียงลูกน้องที่พ่วงตำแหน่งเลขาส่วนตัวเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่เอ่ยขึ้น 

 

ใบหน้าของชายสูงวัยที่บ่งบอกถึงอายุที่ไม่ใช่น้อยแล้วแสยะยิ้มอย่างเจ้าเลห์อยู่บนเก่าอี้ประจำตำแหน่งเจ้าบริษัทอย่างสบายอารมณ์

           "หึ   อีกไม่นานหรอก   ไอ้วายุ..." 

 

 

 

 

 

 

 

    เกาะกลางทะเลของวายุ

 

ทิวอยู่ที่เกาะของวายุมาได้อาทิตย์กว่าแล้ว    ทุกๆวันทิวจะเหมือนแม่บ้านที่ค่อยสามีกลับบ้านมากินข้าวกินปลา    ตอนแรกๆยอมรับเลยว่าหงุดหงิดมากที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้    แต่นานๆไปก็เริ่มรู้สึกชิน

 

วันนี้วายุไม่มีงานที่ต้องเข้าบริษัท

ร่างแกร่งเลยเลือกที่จะนอนเล่นริมระเบียงของบ้านพัก    เพื่อพักผ่อนร่างกายและสมองที่ใช้คิดงานอยู่ตลอดเวลา    ทั้งเกาะวันนี้มีแค่ทิวกับวายุอยู่กันแค่สองคน    แซมออกไปทำงานที่วายุสั่งที่ฮ่องกงตั้งแต่สองวันที่แล้ว    เพราะงั้นเกาะทั้งเกาะเลยมีเพียงทิวและวายุกันแค่สองต่อสอง

           "มึงจะไปไหน"   วายุหันมาถามทิวเมื่อเห็นอีกคนกำลังจะออกจากบ้านพัก

           "ไปเล่นน้ำไง   ร้อนจะตายห่าอยู่แล้ว   เบื่อด้วย"   ทิวหันมาตอบคำถามวายุ    วันนี้เขาใส่ชุดสบายๆเพื่อไปเล่นน้ำคนเดียวเพื่อดับความร้อน    ถึงจะบอกว่าเลยปีใหม่มาได้เจ็ดวัน    แต่ก็ไม่น่าร้อนแบบนี้สิ    มันยังอยู่ในฤดูหนาวอยู่นะ    ถึงตกเย็นอากาศมันจะเริ่มเย็นจนหนาวก็เถอะ

           "แดดมันร้อน   เล่นคนเดียวไม่เหงาหรอ?"   วายุถามพลางเลิกคิ้วหนา

           "เรื่อง-ของ-กู"   ทิวเน้นที่ละคำเพื่อย้ำว่า    อย่ามายุ่งกับเขา    พอวายุได้ยินแบบนั้นก็ยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเลห์

           "ก็ดี   เวลากูเอามึงแล้วมีรอยผิวไหม้จากแดดนี่ก็เร้าใจดีเหมือนกันนะ"   วายุเอ่ยขึ้นมาลอยๆโดยไม่ได้มองคนที่ถูกเอ่ยว่ามามีประติกิริยาอย่างไรบ้าง

 

พอทิวได้ยินที่วายุพูด    หน้าที่เคยบึ้งตึงก็เริ่มแดงเหมือนลูกตำลึงลุก    ทิวหันตัวกลับเข้าบ้านโดยไม่สนใจคนที่นอนยิ้มเจ้าเลห์อยู่หน้าระเบียงบ้านพักตรงเก่าอี้นอน

 

เขากลับไปแช่น้ำในอ่างบนห้องก็ได้

 

เมื่อคิดได้แบบนั้นทิวจึงเปลี่ยนเป่าหมายมายังห้องนอนที่ใช้นอนกับวายุแค่สองคน

 

หลังจากเดินเข้ามาในห้องน้ำเสร็จ    ทิวเปิดน้ำในอ่างพร้อมเทสบู่เหลวลงในอ่างอาบน้ำพลางตีฟองไปด้วย    ในระหว่างที่ตีฟอดและรอน้ำในอางเต็ม    ทิวก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเกี่ยวกับเรื่องที่เข้าอยู่กับวายุตลอดอาทิตย์กว่า    เขายอมรับว่าเขารักวายุเข้าให้แล้ว    แต่ตอนไหนเวลาไหนเขาไม่รู้ 

รู้ตัวอีกทีก็พูดคำว่ารักได้เต็มปากเต็มคำ

 

 

 

 

 

 

 

ทางด้านวายุ    พอเห็นทิวขึ้นมานานจึงขึ้นมาดู

แต่พอขึ้นมาก็เห็นทิวเอาแต่นั่งเหม่อ    ขนาดน้ำในอ่างเต็มยังไม่รู้สึกอะไร    เขายืนมองทิวอยู่พักนึงก่อนเอ่ยออกมา

           "มัวแต่เหม่ออะไรอยู่   น้ำเต็มอ่างแล้วนะ"   วายุบอกเสียงเรียบ

           "ห๊ะ"   พอทิวได้ยินก็สะดุ้งหลุดจากความคิดของตัวเอง   พอวายุได้เห็นประติกิริยาที่ทิวแสดงออกมาก็อดอมยิ้มน้อยๆพลางส่ายหน้าให้ไม่ได้    ยิ่งนับวันทิวยิ่งน่าเอ็นดู    ในสายตาของวายุนะน่ะ

           "ตกลงเปลี่ยนจากเล่นน้ำทะเลมาแช่น้ำอ่างแล้วหรอ?"   วายุเดินเข้ามาพลางเลิกคิ้วหนาถาม

           "..."   ทิวไม่ตอบอะไรได้แต่เงียบเป็นรอลที่สอง

           "โอเค   มึงไม่ตอบอะไร   งั้นกูแช่น้ำด้วยแล้วกัน"   วายุว่าจบก็เริ่มถอดเสื้อออกเป็นชิ้นแรก    พอทิวได้ยินที่วายุบอกจึงเงยหน้ามามองหมายจะห้าม    แต่ต้องหน้าแดงอีกครั้งเมื่อเห็นร่างกายแกร่งมีลอนกล้ามสวยอยู่ตรงหน้า

           "เป็นอะไร?   อายกูหรือไง"   วายุแกล้งถามเล่นเมื่อเห็นหน้าของอีกฝ่ายแดงระเรื่อ 

           "กูไม่ได้อายสักหน่อย"   ทิวตอบพลางก้มหน้ามองมือตัวเองอีกครั้ง

 

นี่เขาเป็นอะไรมามั้ยเนี่ย!    ถึงได้หน้าแดงกับคนตรงหน้าแบบนี้    หมอนั้นก็ผู้ชายเหมือนเรานะโว้ย!

 

เท้าแกร่งเริ่มสืบเข้ามาใกล้ในขณะที่ทิวกำลังคิดด่าตัวเองอยู่    ใบหน้าแกร่งค่อยๆก้มลงมาข้างๆใบหูบาง

           "ถ้างั้น...   กูแช่น้ำด้วยคนนะ   กูร้อน..."

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++

แมวดำจะเข้ามาลงนิยายทุกๆ4วันนะ แต่ถ้าวันไหนแมวดำไม่ว่างก็จะเลยมาวันสองวัน

 

 

 

😺

ความคิดเห็น