ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น : สองนางชิง...บุรุษ 🌅🌅

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 179

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2562 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

ตอนที่1 

#สองนางชิง...บุรุษ 

 

 

งานลูกหนังที่ยิ่งใหญ่ถูกจัดขึ้นในแคว้นฉีในทุกๆปีหลังจากเมื่อสิบห้าปีที่แล้วแคว้นฉีเอาชนะแคว้นเว่ยได้  

กิฬาเตะลูกหนังก็มีการจัดขึ้นที่แคว้นฉีตลอดในทุกๆปีแคว้นเว่ยกับแคว้นฉีเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกันมายาวนานไม่ว่าประชาชนแคว้นฉีหรือแคว้นเว่ยจะย้านถิ่นฐานไปอยู่แคว้นไหนทั้งสองแคว้นก็ยินดีต้อมรับกัน 

พ่อค้าทั้งแคว้นฉีและแคว้นเว่ยต่างค้าขายกันไปมาทั้งสองแคว้นอย่างเป็นอิสระภาพบางครอบครับก็ย้ายการค้ามาทำที่แคว้นฉีและใช้ชีวิตอยู่ที่นี้เลย  

บางครอบครับจากแคว้นฉีก็ย้ายไปค้าขายที่แคว้นเว่ยและปักลักปักฐานในแคว้นเว่ยกันอย่างมากมายเป็นยุคใหม่ที่เป็นอิสระมากที่สุดๆเลย.... 

 

งานเตะลูกหนังในครั้งนี้องค์ชายกู่หลานจะลงสนามเตะด้วยพระองค์เอง... 

หญิงสาวมากมายที่ชื่นชอบองค์ชายกู่กลานต่างพากันมาในวันนี้อย่างมากมายและต่างพากันแต่งองค์ทรงเครื่องกันอย่างสุดฤทธิ์สุดเดชประชันกันด้วยความสวยที่จะต้องเตะตาองค์ชายให้ได้ ..... 

 

"องค์ชายขอรับ" 

"จะทรงเสด็จไปทันงานเตะลูกหนังหรือไม่ขอรับ" 

"รถม้าของพระองค์ดันมา ตกหลุมใหญ่แบบนี้วิ่งต่อไปไม่ไหวแน่พะยะค่ะ" 

"ม้าเองก็ดูอ่อนแรงอย่างมากวิ่งต่อไปไม่ไหวแล้ว" 

องค์รักษ์คนสนิทขององค์ชายกู่กลานพูดออกมาอย่างร้อนใจ.... 

"เจ้าไม่ต้องห่วงนะข้าไปทันแน่ ..." 

องค์ชายกู่หลานพูดออกมาเสียงนิ่งๆก่อนที่จะมองเห็นหญิงสาวนางหนึ่งกำลังควบม้ามาทางนี้พอดี...... 

"แม่นางท่านนี้หยุดก่อน" 

องค์ชายกูหลานวิ่งไปตัดหน้าม้าของหญิงสาวที่กำลังควบม้ามาทางนี้พอดี.... 

 

"หยุด!!!!!! 

"นี้ท่านอยากตายหรืออย่างไร" 

เสียง หญิงสาวพูดออกมาเสียงดังด้วยความตกใจพร้อมกับบังคับม้าให้หยุดไม่ให้ชน ชายที่กำลัง วิ่งมาขวางม้าของนางอยู่ 

"แม่นางท่านกำลังจะไปเมืองหลวงใช่ไหม" 

" ให้คุณชายของข้ายืมม้าของท่านหน่อยจะได้หรือไม่" 

เสียงองค์รักษ์คนสนิทขององค์ชายกู่หลานพูดออกมาเสียงขอร้อง..... 

" ทำไมข้าจะต้องให้ม้ากับคนแปลกหน้ายืมด้วย" 

หญิงสาวพูดออกมาเสียงแข็ง.... 

" ข้าจะจ่ายค่าม้านี้ 1,000 ตำลึง" 

องค์ชายกู่หลานพูดเสมอออกมาเสียงนิ่งพร้อมกับจ้องมองแม่นางที่นั่งอยู่บนหลังม้า.... 

" จ่ายค่าม้า 1000 ตำลึงอย่างนั้นหรือ 

" ข้าจะเชื่อพวกท่านได้อย่างไรว่าท่านจะจ่ายข้าจริงๆ 

" การค้าจะต้องได้เห็นเม็ดเงินเสียก่อนถึงจะทำการค้าได้ 

หญิงสาวพูดออกมา เสียงดังด้วยสายตาเจ้าเล่ห์.... 

" ต้าเว่ยเจ้าให้เงินนางไป" 

องค์ชายกู่หลานพูดบอกกับองค์รักษ์คนสนิทของเขาด้วยน้ำเสียงที่เริ่มจะหงุดหงิดแล้ว... 

" แม่นางนี่เงิน 1,000ตำลึง แลกกับม้าของเจ้า" 

ต้าเว่ยองค์รักษ์คนสนิทขององค์ชายกู่หลานนำเงินออกมาให้หญิงสาวที่กำลังต่อลองกันอยู่ 

" ได้เอาเงินของท่านมาให้ข้าแล้วท่านก็ขึ้นมาที่ม้าของข้า 

"ข้าจะขี่ไปพร้อมกับท่าน" 

" ข้าเองก็รีบไปเมืองหลวงเช่นกันท่านอย่าชักช้าขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลย 

หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจสุด  

" แม่นางอะไรกัน คุณชายของข้าให้เงินค่าม้าของเจ้าไปตั้ง 1,000 ตำลึงแล้ว" 

"เจ้าควรที่จะให้ม้ากับคุณชายของข้าสิถูกจะถูก" 

ต้าเว่ยองค์รักษ์คนสนิทขององค์ชายกู่หลานพูดออกมาเสียงดังด้วยความไม่พอใจ.... 

" ข้าเองก็จะรีบไปเมืองหลวงเช่นกันถ้าพวกท่านไม่พอใจในข้อแลกเปลี่ยนการค้าของข้าก็เชิญเอาเงินของท่านกลับไป 

" ข้าจะไปล่ะ เสียเวลาจริงๆ" 

หญิงสาวพูดออกมา อย่างเหนือกว่าเพราะนางมองเห็นว่าถึงอย่างไรคนพวกนี้ก็ต้องการม้าของนางมากกว่านางถึงมีการต่อรองทำการค้าอย่างคุ้มค่า.... 

" เจ้านี้เป็นผู้หญิงที่หน้าเงินจริงๆเลยนะ" 

องค์ชายกู่หลาน พูดออกมาเสียงเข้ม ก่อนที่จะกระโดดขึ้นม้าของหญิงสาวและควบออกไปอย่างรวดเร็ว.... 

 

ม้าวิ่งไปตามเส้นทาง กลับเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว หญิงสาวที่นั่งม้ามากับชายหนุ่มที่นางเพิ่งจะขูดรีดเงินของเขามาได้อย่างไม่ได้รู้สึกกลัวเลยแต่อย่างใด...... 

" ท่านจะรีบกลับวังหลวงไปทำอะไรหรือ 

หญิงสาวพูดถามออกมาเสียงดังทั้งที่ม้ายังวิ่งไม่หยุด 

ชายหนุ่มไม่ตอบหญิงสาวเลยสักคำเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตา ควบม้ากับวังหลวงอย่างเดียว 

" ข้าถามท่านอยู่นะทำไมท่านถึงไม่ตอบข้า 

หญิงสาวพูดออกมาเสียงดังกว่าเดิม 

" ถ้าไม่อยากพูดคุยกับหญิงสาวหน้าเงินอย่างเจ้า 

องค์ชายกูหลานพูดออกมา เสียงเข้มอย่างหงุดหงิดใจ 

 

" ท่านนี่ไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลยว่าหญิงสาวที่หน้าตาดีอย่างข้า เป็นหญิงสาวหน้าเงินได้อย่างไร  

" ข้าก็แค่มีโอกาส ทำการค้ากับท่านก็เท่านั้น ท่านได้ขี่ม้าไปเมืองหลวงข้าได้เงินกลับมา 

"ข้าคิดว่าไม่เห็นว่าจะน่าเงินตรงไหนเลย 

หญิงสาวพูดออกมาหน้าตาเฉยเหมือนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร 

" ชีวิตของเจ้าเงินสำคัญมากนักใช่ไหม 

องค์ชายกู่หลานพูดออกมาเสียงเข้ม 

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เพราะการค้านั้น ข้าจะต้องทำให้ได้กำไร ไม่ว่าจะการค้าอะไรผลกำไรย่อมสำคัญที่สุดท่านไม่คิดอย่างนั้นหรือ" 

หญิงสาวพูดออกมาอีกครั้ง 

" เจ้าคิดถึงแต่ผลกำไร แล้วเมื่อไหร่เจ้าจะเห็นคุณค่าในความเป็นมนุษย์เราที่ควรจะช่วยเหลือกันในยามที่ ลำบาก 

องค์ชายกูหลานพูดออกมา 

" ท่านคงไม่เข้าใจในความลำบากสินะ ท่านคงเกิดมาในกองเงินกองทองที่มีแต่ความสบาย ไม่ได้รู้จักความลำบากเลยสักนิด 

"ส่วนข้านั้นถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีกินหรือมีเงินใช้ฟุ่มเฟือยสบายอย่างท่านหรอกนะ" 

หญิงสาวพูดออกมาเสียงห้วนๆ.... 

" ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเจ้า จะมีชายใด จะแต่งเจ้าเป็นภรรยาไปหรือนี่" 

องค์ชายกูหลานพูดออกมา พร้อมกับควบม้าวิ่งไปเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว 

" เป็นท่านก็ได้นะถ้าท่านมีเงินมาก ข้าก็ยอมที่จะแต่งกับท่าน" 

หญิงสาวพูดออกมาติดตลกขบขันพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดัง นางหรือจะมีโอกาสได้แต่งงานกับชายแบบนี้ 

" ถึงผู้หญิงบนโลกนี้จะมีเจ้าเพียงคนเดียว ข้าขอยอมแก่ชราตายไป โดยไม่มีบุตรหลานสืบสกุล ดีกว่าที่จะแต่งงานกับหญิงสาวที่เห็นแก่เงินอย่างเจ้า" 

องค์ชายกูหลานพูดออกมาเสียงจริงจัง เขาไม่เคยเจอหญิงสาวแบบนี้มาก่อนเลยที่เห็นเงินเป็นสิ่งสำคัญที่สุด 

" ข้าก็คิดเช่นนั้น ท่านกับข้า คงเข้ากันไม่ได้หรอก" 

หญิงสาวพูดออกมา พร้อมกับมีรอยยิ้ม อ่อนๆที่ใบหน้า ด้วยความขบขัน ยังคิดไม่ออกจริงๆ ที่จะใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายคนนี้ไปตลอด ชีวิตของนางถ้าแต่งงานกับเขา 

จากนั้นทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก ควบม้าวิ่งมุ่งหน้าไปที่เมืองหลวงอย่างเดียวเลย...... 

"ข้าละไม่ชอบผู้หญิงแบบนี้จริงๆเลย" 

" ข้าไม่ชอบผู้ชายที่ปากอย่างนี้เลยจริงๆ" 

ทั้งสองคน ต่างฝ่าย ต่างคิดในใจ ของตัวเองไม่ได้พูดออกมา 

 

 

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ม้าที่หญิงสาวและชายหนุ่มที่มาพร้อมกันนั้น ก็มาหยุดลง ที่เมืองหลวงเมื่อถึงแล้ว.... 

" ข้าไปละ!!! 

องค์ชายกู่หลานพูดออกมาพร้อมกับเดินเข้าไปที่ประตูเมือง โดยที่มีสายตาหญิงสาวจ้องมอง ชายหนุ่มที่เดินเข้าไป ในประตูเมืองโดยที่มีทหารที่รักษาประตูเมือง นอบน้อมเคารพเขายิ่งนัก แถมยังไม่ตรวจ ตา คนเข้าเมืองด้วย.... 

" ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่หรือว่าเขาจะเป็นคนรวยจริงๆ" 

" ช่างเถอะ ใครจะไปสนข้าได้เงินแล้วนี่" 

" กลับบ้านไปบอกพี่ใหญ่ดีกว่า" 

หญิงสาวพูดจบ ก็ขี่ม้าวิ่งไปที่หน้าประตูเมืองพร้อมกับให้ทหาร ตรวจตา นางให้เรียบร้อยก่อนที่จะเข้าประตูเมืองไปสายตาของนางมองไปเห็นชายหนุ่มขึ้นรถม้าใหญ่ วิ่งเข้าไปในเมือง 

" ผู้ชายคนนั้นสงสัยจะรวยจริงๆ" 

หญิงสาวพูดออกมาจากนั้น ก็ขี่ม้าไปที่ บ้านของนางทันที...... 

 

 

โรงเตี๊ยมเฟยหง...... 

เป็นโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่และมีค้าขายมากมายในแคว้นฉี มีทั้งโรงน้ำชาร้านเสื้อผ้าไหมและเครื่องประดับอีกมากมาย.... 

" คุณหนูรองกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ" 

" คุณชายใหญ่กับคุณหนู 3 กำลังรออยู่เจ้าค่ะ  

สาวใช้พูดออกมา ทันทีที่เห็นคุณหนูรอง กลับมาแล้ว 

ฝากติดตามความรักวุ่นๆรุนลูกด้วยนะคะ... 

ยังไม่บอกหรอกนะว่าคนไหนนางเอกของเรื่องนี้ถ้าจะอยากรู้ต้องติดตามกันคะ  

ฝากติดตามและเป็นกำลัง 

จำปาสีขาวด้วยนะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว