email-icon Instagram-icon

ปีศาจในร่างเจ้าชายที่เเสนดีพร้อมที่จะขี่ม้าขาวเข้าไปช่วยเจ้าหญิงเเล้วครับ :) :x:กดไลค์เเละคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ:x:

คลั่งครั้งที่ 42 บททดสอบ

ชื่อตอน : คลั่งครั้งที่ 42 บททดสอบ

คำค้น : บททดสอบ , เเกล้ง

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2563 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งครั้งที่ 42 บททดสอบ
แบบอักษร

คลั่งครั้งที่ 42 บททดสอบ 

“พี่เจนจะทำอะไรคะ O_O” ลิซถามด้วยน้ำเสียงตื่นๆ ตาก็มองตามร่างของพนักงานเสิร์ฟหญิงที่เดินหายลับไปทางเดียวกันกับที่ไอหมอกเดินไป 

“ทดสอบไง” 

“?” 

“เลิกทำหน้างงแล้วตามมาได้แล้ว เผื่อจะพลาดช็อตเด็ด” 

“ฮ่าๆๆๆ” โรสที่นั่งฟังเพื่อนและน้องคุยกันก็ทำแค่หัวเราะออกมาเบาๆเท่านั้น ก่อนที่จะลุกเพื่อเดินตามเจนออกไป 

ลิซที่ยังงุนงงไม่หายก็ได้แต่รีบลุกขึ้นก่อนจะวิ่งตามพี่สาวทั้งสองออกมา ป้ายที่ติดอยู่ตามทางบ่งบอกว่าทางที่เธอและพี่ๆกำลังจะเดินไปนั้นคือห้องน้ำ แต่ยังไม่ทันได้ถึงดีร่างสองร่างตรงหน้าก็หยุดชะงักก่อนจะถอยกรูดกลับมาหลบที่มุมกำแพง 

“มีอะไรเหรอคะ” 

“มาดูนี่” เจนรีบดึงลิซให้มายืนอยู่ที่ด้านหน้าของตัวเองแล้วดันหัวน้องให้โผล่ออกไปเล็กน้อยพอให้เห็นคนสองคนที่กำลังยืนประจันหน้ากันอยู่ที่ตรงกลางทางเดิน 

“พี่หมอก...” 

“ชู่ววว เงียบๆ” 

ทั้งโรส เจน และลิซชะโงกหน้าออกมาจากมุมกำแพงเพื่อสอดส่องสถานการณ์ระหว่างสาวเสิร์ฟที่เจนจ้างมา และไอหมอกที่กำลังยืนหน้านิ่งอยู่ด้านหน้าหญิงสาวอยู่ 

“จะไม่ไปต่อด้วยกันจริงๆหรอคะ~” น้ำเสียงออดอ้อนออเซาะมาพร้อมกับปลายนิ้วเรียวที่จงใจกรีดกรายลงบนปกคอเสื้อของร่างสูง 

“...” ไอหมอกใช้ความเงียบเป็นคำตอบพลางขยับตัวถอยหนี 

แต่หญิงสาวคนเดิมก็ยังคงไม่ละความพยายามขยับเข้ามาชิดดังเดิมจนคนโดนวอแวเริ่มจะชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ 

“หรือว่า...มีแฟนแล้วหรอคะ” 

“นั่นก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ หลบไป” 

ไอหมอกทำท่าจะดันไหล่ผู้หญิงตรงหน้าเพื่อให้เจ้าหล่อนหลบออกไปจากด้านหน้าเขาเสียที แต่อีกฝ่ายกลับทำบางอย่างไม่เขาคิดไม่ถึง! 

ฟึ่บ! 

!! 

มือของไอหมอกถูกคว้าหมับโดนหญิงสาวคนเดิมก่อนที่มือนั้นจะถูกออกแรงดันให้เอนเอียงเป้าหมายไปจับเข้าที่อย่างอื่นแทน 

“พี่-!” 

ไอหมอกที่ตอนนี้ขมวดคิ้วมุ่นอย่างหงุดหงิดกระชากมือออกอย่างไม่ออมแรง ไม่ได้คิดพิสมัยสัมผัสที่ฝ่ามือเพิ่งจะประทับไปเมื่อกี้เลยแม้แต่น้อย แถมเมื่อกี้ยังมีเสียงอะไรบางอย่างที่ดังขึ้นอยู่ไม่ไกลซึ่งเรียกความสนใจของเขาให้หันไปมองได้ดีอีก 

ด้านลิซเองตอนนี้ก็กำลังถูกเจนและโรสช่วยกันปิดปากไว้เมื่อเจ้าตัวทำท่าจะร้องตะโกนออกไป 

“เงียบๆสิยัยลิซ เดี๋ยวพวกนั้นก็ได้ยินเอาหรอก” 

“อื้อๆ” 

“ปล่อยแล้วอย่าเสียงดังนะ” 

“อื้อออ” 

เมื่อถูกปล่อยปากให้เป็นอิสระลิซก็รีบละล่ำละลักพูดออกมาทันที “พะ พี่เจน พี่โรส เมื่อกี้มัน” 

“อือ เห็น” 

“ลิซ...” 

“มันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นน่า” ว่าจบเจนก็กลับไปชะโงกหน้าดูอีกครั้ง โชคยังดีที่ดูเหมือนว่าการส่งเสียงดังเมื่อกี้จะไม่ได้เรียกความสนใจจากคนสองคนตรงนั้นได้มากนัก 

ลิซที่ใจหล่นวูบไปตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อสักครู่ก็เลือกทำอะไรไม่ได้นอกจากจะฝืนใจดูต่อ ไอ้ที่อยากรู้ว่าคนตัวสูงจะทำยังไงก็อยาก แต่ไม่อยากเห็นภาพแบบนั้นนั่นก็อีกเรื่อง ถ้าเลือกจะกลับโต๊ะก็ไม่สบายใจอีก 

ฮืออออ ทำไมเกิดเป็นลิซมันถึงได้ลำบากแบบนี้นะ 

“แหม หวงเนื้อหวงตัวจังนะคะ” 

“หลบไป!” 

“ถ้ามีแฟนแล้วก็บอกกันสิคะ ฉันไม่สนหรอกนะ เพราะถ้าพี่ไม่พูด ฉันไม่พูด แค่นั้นแฟนพี่ก็จะไม่รู้แล้ว” ถ้อยคำที่ถูกพูดออกมาเสียงหวานอย่างต้องการหว่านล้อม พร้อมกันกับร่างของหญิงสาวที่ขยับเข้ามาบดเบียดกายแกร่งอย่างไม่รู้จักอาย 

ตึกตักๆๆ 

ใจของลิซเต้นระรัว ดวงตาจ้องมองไปที่ใบหน้าของไอหมอกอย่างลุ้นระทึก จะว่าคาดหวังในคำตอบก็ว่าได้ 

พี่ไอหมอกจะว่ายังไงนะ... 

ฟึ่บ! 

“อ๊ายยย!” 

การกระทำของไอหมอกทำเอาสามสาวที่แอบมองอยู่ทำหน้าเหวอ เมื่อร่างสูงนั้นสะบัดแขนเต็มแรงแบบที่ไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าคนที่โดนแรงนั้นจะเซถลาไปทางไหน 

ร่างของสาวเสิร์ฟคนเดิมถูกสะบัดจนเซมาชนกับกำแพงด้วยแรงที่ไม่เบานักจนเธอปวดหนึบที่แผ่นหลัง 

กร๊อบ! 

และไม่รอให้อีกฝ่ายได้พูดหรือทำอะไรอีก ไอหมอกก็ก้าวเท้าเข้าไปประชิดร่างของหญิงสาวพลางหักนิ้วมือตัวเองไปด้วย ด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์ 

“ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็เลิกยุ่งวุ่นวายกับฉัน” 

“...” 

“ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน!” 

หลังจากตวาดกร้าวใส่หน้าของหญิงสาวเสร็จไอหมอกก็สบถคำหยาบออกมาอีกหลายคำ ก่อนที่ร่างสูงจะหับขวับเตรียมเดินกลับไปยังโต๊ะของตนเองแบบที่ไม่คิดจะเหลียวกลับมามองคนที่ยืนเข่าอ่อนอยู่เลยแม้แต่น้อย 

“ชิบ! รีบไปเร็ว!” เจนเบิกตากว้าง รีบกลับหันหลังพร้อมดันตัวทั้งเพื่อนทั้งน้องให้ออกเดินไปเร็วๆก่อนที่จะได้ปะทะกันกับคนที่กำลังเดินมาทางนี้ 

ทั้งลิซ โรส และเจนพากันวิ่งกลับมาที่โต๊ะอย่างฉุกละหุก โชคดีไม่น้อยที่เธอทั้งสามตัวเล็กพอที่จะเบียดเสียดกับคนจำนวนมากเพื่อตรงมายังที่โต๊ะและทำเนียนเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ 

ลิซที่พยายามปรับลมหายใจให้กลับมาเป็นปกติหลังจากการหอบก็ต้องอมยิ้มออกมาน้อยๆเมื่อคิดถึงการกระทำของไอหมอกเมื่อกี้ เธอรู้สึกดีที่พี่ไอหมอกนั้นปฏิเสธผู้หญิงคนนั้นไปโดยที่ไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย แถมยังไม่หลงไปกับการยั่วยวนของผู้หญิงคนนั้นอีก 

“ร้อนหรอ ทำไมเหงื่อออก” เสียงทุ้มที่ถามขึ้นทันทีที่เจ้าของเสียงทิ้งตัวลงนั่งข้างลิซเหมือนเดิม 

“คะ ค่ะ ลิซรู้สึกร้อนหน่อยๆ” 

“...” ไอหมอกขมวดคิ้วมองลิซด้วยสายตาแปลกๆ แต่สุดท้ายก็ขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะใช้แขนเสื้อตัวเองซับหน้าให้คนน้อง “จะกลับรึยังล่ะ” 

ลิซหันไปมองเจนและโรสเหมือนต้องการถามว่าเธอกลับได้หรือยัง ซึ่งพี่ทั้งสองก็ยักไหล่เป็นเชิงว่าตามใจ ลิซเลยหันกลับมาพยักหน้าให้ไอหมอกน้อยๆ ไอหมอกถึงได้ยันตัวลุกขึ้นพร้อมกับดึงลิซให้ลุกขึ้นตาม 

ลิซหันไปบอกลาเจนและโรสเล็กน้อยโดยที่ไอหมอกเพียงแค่หันไปพยักหน้าน้อยๆเหมือนเดิม ก่อนที่ร่างสูงจะรวบเอาเอวของคนตัวเล็กเข้าไปชิดแล้วพาเดินออกมายังทางออก โดยที่ระหว่างทางก็ต้องคอยเอาตัวเองกันพวกมือไม้ปลาหมึกตามทางไว้ด้วย 

และด้วยความแนบชิดระดับนั้นจึงทำให้ลิซได้กลิ่นของบางสิ่งบางอย่างที่ติดมากับเสื้อของไอหมอกชัดเจน...กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงยังไงล่ะ 

เธอไม่ได้โกรธเลยแม้แต่น้อยเพราะเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง แต่ความคิดร้ายๆบางอย่างก็บอกให้เธอพูดเรื่องกลิ่นน้ำหอมนี้ขึ้นมาทันทีที่กลับมาถึงรถ 

“พี่ไอหมอก” 

“หืม ว่าไง?” ไอหมอกตอบกลับไปโดยที่ไม่ได้หันไปมองใบหน้าของคนถาม แต่นั่นก็เป็นเรื่องดีแล้ว เพราะลิซกลัวเหลือเกินว่าเธอจะเผลอทำสีหน้าแปลกๆออกมาให้อีกคนจับได้ 

“กลิ่น...” ลิซแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆพร้อมทั้งเอื้อมมือไปดึงที่แขนเสื้อเชิ้ตของร่างสูง “กลิ่นน้ำหอม” 

โดยที่ไม่ต้องคิดอะไรให้มากนัก ไอหมอกก็เหยียบเบรคพร้อมทั้งตีไฟเลี้ยวเพื่อจอดเข้าข้างทางทันที หลังจากนั้นก็หันมาสบตากับนัยน์ตาคู่กลมสวยตรงๆ 

“กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงใช่มั้ย” ไอหมอกถามกลับด้วยน้ำเสียงปกติ 

“อือ” 

“ถ้าฉันบอกว่ามันไม่มีอะไรเลย เธอจะเชื่อรึเปล่า” 

“ลิซ...เชื่อใจพี่ได้ใช่มั้ย” ถึงแม้ใจของลิซมันจะเอนเอียงไปทางคนเป็นพี่ตั้งแต่ที่ยังไม่เกิดเหตุการณ์นี้ตั้งนานแล้วก็เถอะ แต่เธอก็ยังเลือกที่จะแกล้งพูดลองใจอีกฝ่ายออกไป 

“ได้สิ” มือหนาเอื้อมมือกุมที่มือเล็กอย่างอ่อนโยน “ได้อยู่แล้ว” 

“งั้นทำไมถึงได้มีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงติดอยู่ที่เสื้อของพี่ไอหมอกล่ะคะ” ลิซถามกลับไปด้วยดวงตาใสๆที่ไม่แสดงพิรุธออกมาเลยแม้แต่น้อย 

“ตอนที่ฉันไปเข้าห้องน้ำมีเด็กเสิร์ฟคนนึงเข้ามาอ่อยน่ะ แต่ฉันไม่ได้เล่นด้วย” 

“ลิซ...เชื่อพี่ไอหมอกนะ” 

“หึ ขอบคุณครับ” รอยยิ้มน้อยๆของลิซทำให้ไอหมอกอดไม่ได้ที่จะดึงหัวกลมเข้ามากดจูบลงเบาๆ “ตอนแรกฉันก็ว่าจะรอเตรียมของ เตรียมสถานที่ให้พร้อมก่อนล่ะนะ แต่ดูเหมือนว่าจะอดใจรอไม่ไหวแล้วสิ” 

“คะ?” ลิซทำหน้างง 

ไอหมอกกระตุกยิ้มก่อนที่จะจ้องลึกไปยังดวงตาคู่สวย ริมฝีปากเอื้อนเอ่ยบางประโยคออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม “เป็นแฟนกับพี่นะ” 

“อะ...” งื้ออออ พี่ไอหมอกพูดเพราะอีกแล้ว ลิซแพ้พี่ไอหมอกโหมดนี้จริงๆนะ T^T 

ลิษาใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งใบหน้าถูกล็อกไว้ไม่ให้สามารถหันหนีไปจากดวงตาคู่คมได้อีก 

“ลิซ...” 

“ห้ามปฏิเสธพี่แล้วนะ” 

“ฮือออ พี่ไอหมอกพูดแบบนี้ ลิซ...ลิซเขิน” 

“แบบไหนเหรอครับ ^^” 

“แบบนี้แหละค่ะ อย่าพูดเพราะได้มั้ย” ลิซเบะปากพร้อมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ 

“ฮ่าๆๆๆ แล้วสรุปว่ายังไง จะยอมเป็นแฟนพี่ หรือจะให้พี่เป็นแฟนลิซ” 

ดะ เดี๋ยวนะ แล้วมันต่างกันยังไงล่ะเนี่ย 

“ลิซ...” 

“ว่าไงครับ” 

“ตกลงก็ได้ค่ะ! ฮืออออ” พูดจบก็รีบซุกหน้าลงที่อกแกร่งด้วยความเขินอายทันที ทำไมจากที่จะแกล้งลองใจถามเรื่องผู้หญิงคนนั้นเฉยๆ สุดท้ายมันถึงได้มาลงเอยที่ขอกันเป็นแฟนแบบนี้ล่ะ! T_T 

“ดีมาก คนเก่งของพี่” 

“พี่ไอหมอก...เลิกพูดเพราะได้แล้ว” 

“ทำไมล่ะ” 

“ลิซเขิน” 

“งั้นลิซก็คงต้องพยายามชินให้ได้แล้วล่ะ เพราะพี่จะเริ่มพูดเพราะตั้งแต่วันนี้ไปเลย” 

ตาย ตายแน่ๆ ลิซเห็นอนาคตของตัวเองได้เลย... Y_Y 

.. 

. 

“ฮะ! นี่พอกลับไปคืนนั้นก็เป็นแฟนกันเลยหรอ!?” เจนถามขึ้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้างในเย็นวันจันทร์ที่เธอได้เจอลิซอีกครั้ง 

“ก็...ก็...” 

“ให้ตายสิยัยลิซ แกจะรีบร้อนอะไรขนาดนั้น” 

ลิซไม่ได้รีบร้อนสักหน่อย พี่ไอหมอกขอเป็นแฟนมาตั้งนานแล้วนี่นา... 

“ฮ่าๆๆๆ ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ยัยเจน แค่นี้ฉันก็ว่าชัดแล้วนา ไม่เห็นต้องพิสูจน์อะไรเพิ่มอีกเลย” โรสเองก็ยังคงพูดไปยิ้มไปเหมือนอย่างเคย 

“แค่นั้นมันยังไม่ชัดเจนหรอกน่า ฉันยังมีแผนสำรองอีกซักสองสามแผน” 

“คะ?” ลิซทำหน้าเหลอหลา 

“บางทีหมอนั่นอาจจะไม่ได้ชอบแนวแรงๆแบบเด็กเสิร์ฟคนนั้น เพราะงั้นต้องลองใช้แผนนี้!” เจนพูดพร้อมยิ้มร้ายก่อนที่จะควักเอาโทรศัพท์ของตัวเองที่เปิดหน้าแอปพลิเคชันหนึ่งทิ้งเอาไว้ แต่หน้าจอนั้นกลับไม่ใช่บัญชีของตัวเอง 

“แกไปเอาบัญชีใครมาเนี่ย” โรสถามขึ้นเป็นคนแรกพร้อมทั้งเลื่อนดูหน้าฟีดในบัญชีนั้น แต่บัญชีนั้นก็เหมือนกับเป็นบัญชีของคนจริงๆ ไม่ใช่บัญชีที่สร้างขึ้นมาหลอกเลยแม้แต่น้อย 

“น้องที่รู้จักน่ะ ฉันจ้างให้ทักไปหาไอหมอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ส่วนรหัสนี่ก็เพื่อที่จะได้เช็คได้ว่าสองคนนั้นคุยอะไรกันบ้าง” 

“โอ้โห ลงทุนเนอะ -_-” 

“...” ลิซไม่ได้พูดอะไร เธอทำเพียงแค่มองไปที่บัญชีผู้ใช้ที่โชว์รูปของเด็กสาวม.ปลายหน้าตาน่ารักอย่างให้ความสนใจเท่านั้น 

“มาดูกันดีกว่าว่าน้องมันเริ่มคุยอะไรไปบ้างแล้ว” 

แชทถูกเปิดขึ้นมาปรากฎให้เห็นว่าทั้งสองคนนั้นได้เริ่มคุยกันไปบ้างแล้ว ข้อความมันเริ่มจากที่เด็กสาวทักไปหาไอหมอกพร้อมทั้งแนะนำตัวเองและบอกว่าติดตามไอหมอกจากเพจมหา’ลัยมานานแล้วและเธอเองก็อยากจะสอบเข้าที่คณะสัตวแพทย์มหา’ลัยเดียวกันกับไอหมอกเหมือนกัน บทพูดคุยที่ดูธรรมชาติและดูไม่เสแสร้งแล้วทำลิซขมวดคิ้วหนักกลัวกับข้อความที่ไอหมอกจะตอบกลับไปแล้ว 

ข้อความที่ถูกส่งไปนั้นผ่านไปกว่าชั่วโมงกว่าที่ไอหมอกจะมาตอบ ไอหมอกเองก็ตอบกลับมาด้วยความปกติที่ไม่ได้มีทิศทางไปทางชู้สาวแต่อย่างใดจนลิซเริ่มโล่งใจ 

เด็กสาวเริ่มถามเกี่ยวกับวิธีการเตรียมสอบของไอหมอกอย่างนู้นอย่างนี้ ซึ่งลิซคิดว่ามันช่างแนบเนียนเอาเสียเหลือเกิน จนถ้าเป็นเธอเจอก็คงไม่คิดว่าจะมีคนจ้างมาแกล้ง 

“ทำไมถึงได้เนียนขนาดนั้นนะ” โรสเป็นคนถามขึ้นมาแทนสิ่งที่ลิซสงสัยอยู่พอดี 

“หึ ก็น้องมันชอบไอหมอกจริงๆหนิ” เจนตอบพร้อมยิ้มร้าย 

“ฮะ!?” ทั้งโรสและลิซร้องออกมาพร้อมกันอย่างตกใจ 

“แต่ฉันก็บอกไปแล้วล่ะนะว่าอยากจะลองใจดูว่าไอหมอกจะจริงจังกับคนที่กำลังคุยๆด้วยกันอยู่รึเปล่า ซึ่งน้องมันก็ไม่มีปัญหา” 

ตึ๊ง! 

แล้วในระหว่างนั้นข้อความในแชทก็เลื่อนขึ้นเพราะน้องนักเรียนคนนั้นเริ่มส่งข้อความหาไอหมอกอีกครั้ง ด้วยข้อความที่บอกว่าเธอมาแถวมหา’ลัยของไอหมอกพอดี ไอหมอกพอจะออกมาคุยกับเธอเรื่องการเตรียมสอบได้หรือเปล่า เพราะมีหลายเรื่องเลยที่เธออยากถามตรงๆต่อหน้า 

เวลาผ่านไปสักพักโดยที่ลิซนั่งมองหน้าจออย่างลุ้นๆ ไม่นานไอหมอกก็ตอบกลับมาว่าได้ พร้อมทั้งนัดสถานที่เป็นที่ห้างเสร็จสรรพ ในตอนนี้ใจดวงน้อยของลิซก็เหมือนจะเต้นช้าลงยังไงก็ไม่รู้ เธอรู้สึกไม่ดีมากๆจนมันต้องแสดงออกมาทางสีหน้าแน่ๆ พี่โรสถึงได้เอื้อมมือมาลูบไหล่ของเธอ 

“หึ! แป๊บเดียวก็ออกลายแล้วสินะ” มีเพียงแค่เจนที่ขมวดคิ้วมุ่นมองแชทที่หน้าจอตาเขม็ง แต่ก่อนที่เธอจะได้สบถด่าอะไรออกมาอีก แชทที่หน้าจอก็เลื่อนขึ้นอีกครั้งเมื่อไอหมอกส่งข้อความเข้ามาอีก 

Ai-mok : งั้นเจอกันที่ร้าน xxx นะครับ 

พี่ไอหมอกชอบขนมหวานด้วยหรอคะ หนูก็ชอบพวกขนมหวานเหมือนกันเลย : น้ำอบ 

Ai-mok : เปล่าครับ พอดีแฟนพี่ชอบ 

Ai-mok : ระหว่างที่คุยเรื่องเตรียมสอบกัน พี่จะได้พาแฟนไปกินขนมด้วยเลย 

อ้าวววว นี่พี่ไอหมอกมีแฟนแล้วเหรอคะ : น้ำอบ 

Ai-mok : ครับ 

Ai-mok : [ส่งรูป] 

โหหหห แฟนพี่ไอหมอกน่ารักจังเลยค่ะ : น้ำอบ 

อย่างนี้หนูก็หมดหวังซะแล้วสิ : น้ำอบ 

Ai-mok : ครับ พี่รักแฟนพี่มาก 

ลิซแทบจะกลั้นรอยยิ้มไม่อยู่ ตอนนี้ขอบตาของเธอมันร้อนผ่าวไปหมดแล้ว 

นี่หนูคงไม่มีโอกาสเลยสินะคะ : น้ำอบ 

Ai-mok : ครับ เพราะพี่ไม่มีวันนอกใจแฟนของตัวเอง 

Ai-mok : ถ้าน้องต้องการที่ปรึกษาด้านการเรียนพี่ให้คำปรึกษาได้ เพราะพี่สนับสนุนเด็กที่มีเป้าหมายอยู่แล้ว 

Ai-mok : แต่ถ้าจะเข้ามาในเรื่องอื่นก็คงต้องบอกเอาไว้ตรงนี้ ว่าถ้ามาทำให้แฟนพี่ไม่สบายใจ รู้สึกไม่ดี หรือร้องไห้ขึ้นมา พี่ก็คงไม่ปล่อยให้น้องได้อยู่อย่างสบายๆหรอกนะครับ :) 

อย่าขู่กันสิคะ T^T : น้ำอบ 

หนูเองก็ไม่ชอบแย่งแฟนของคนอื่นหรอกค่ะ แถมพี่ไอหมอกยังพูดออกมาซะชัดเจนขนาดนี้แล้วอีก : น้ำอบ 

ยังไงก็ขอชมอีกครั้งนะคะว่าแฟนพี่น่ารักมากๆเลย : น้ำอบ 

แล้วก็อยากบอกให้พี่มั่นใจไว้เลยว่าหนูจะไม่ทำอะไรให้แฟนพี่ไม่สบายใจแน่ๆค่ะ : น้ำอบ 

ขอเป็นแค่รุ่นน้องน่ารักๆคนนึงแล้วกันนะคะ คิกๆ : น้ำอบ 

Ai-mok : งั้นเดี๋ยวเจอกันที่ร้านนะครับ พี่ขอตัวไปรับแฟนที่มหา’ลัยก่อน 

โอเคค่า : น้ำอบ 

บทสนทนาในแชทจบลงเพียงแค่นั้น ในตอนนี้ลิซไม่สามารถห้ามรอยยิ้มของตัวเองได้แล้ว รวมไปถึงหยาดน้ำตาที่กำลังไหลออกมาจนต้องยกมือขึ้นมาเช็ดมันอีก พี่โรสเองก็หันมาลูบหลังปลอบด้วยรอยยิ้มกว้างไม่ต่างกัน และถ้าเธอไม่ได้ตาพร่ามัวเพราะน้ำตามากเกินไป เธอก็คงมองไม่ผิดว่าเห็นพี่เจนยิ้มมุมปากเล็กๆล่ะนะ 

แอมเเบ็คคคคคค 

เเละเเล้วพี่ไอหมอกก็ผ่านบททดสอบไปอย่างชิวๆสองบททดสอบนะเคอะ อิอิ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว