ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ให้อภัย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ให้อภัย
แบบอักษร

“พ่อแม่ ใช่พ่อกับแม่ใช่มั้ย มารับหนูใช่มั้ยคะ”

“นิรา” แม่และพ่อของเธอหันมายิ้มให้เธอ

นิราวิ่งเข้าไปกอดท่านทั้งสอง

“หนูคิดถึงพ่อกับแม่จังเลย พ่อกับแม่ให้หนูไปอยู่ด้วยนะ”

“ไปไม่ได้หรอกลูก ที่นั่นมีคนรอลูกอยู่ ถ้าลูกไม่กลับไปเขาจะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต”

“ใครคะ”

“คู่ชีวิตของลูกไง”

“คู่ชีวิต”

“ปีเตอร์คือคู่ชีวิตของลูก นิราคนเรามีทำผิดกันได้ ลูกต้องให้อภัยเขา เรื่องนี้สอนให้เขารู้แล้วว่าเขาทำผิด ลูกต้องกลับไปหาเขานะ”

“เขาไม่ต้องการหนู เขาไม่ได้รักหนู”

“เขารักหนูนิรา”

“แต่หนูอยากไปอยู่กับพ่อแม่”

“มันยังไม่ถึงเวลาของลูก พ่อกับแม่อยู่กับลูกเสมอ ตรงนี้” พ่อของเธอจิิ้มลงไปบนอกข้างซ้ายของเธอ

“กลับไปนิรา กลับไปทำตามหัวใจของลูกนะ”

“พ่อกับแม่ต้องไปแล้ว”

เฮื๊อกกก

“หมอคะ คนไข้ฟื้นแล้วค่ะ”

ปีเตอร์ที่นั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องไอซียู เห็นหมอกับพยาบาลวิ่งเข้าไปในห้อง เขากังวลใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนิรา

อย่าเป็นอะไรนะนิรา

สักพักรถเข็นได้เข็นร่างเล็กออกมา

“นิรา”

“คนไข้ปลอดภัยแล้ว เดี๋ยวหมอย้าวไปห้องผู้ป่วยปกตินะครับ”

“เอาห้องพิเศษนะครับ”

“ได้ครับ”

ปีเตอร์เดินเคียงไปกับเตียงรถเข็น จนถึงห้องพิเศษ พยาบาลช่วยทุกอย่างให้เข้าที่

นิราลืมตามองหน้าเขา ปีเตอร์กุมมือนิราขึ้นมาจูบ

“เจ็บมั้ย”

เธอส่ายหน้าเบาๆ

“นิรา ผมขอโทษ” ปีเตอร์ทำสิ่งที่ไม่คาดคิด เขายกมือไหว้เธอ นิรารีบเอื้อมมือไปจับมือเขา

“อย่าทำแบบนี้”

“ผมขอโทษที่ผมทำร้ายหนูนะ ผมไม่ดีเอง ผมขอโทษที่ไม่ให้เกียรติหนู”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูไม่โกรธคุณแล้ว ชีวิตคนเรามันสั้นนัก ถ้าหนูมัวทิฐิ หนูคงไม่มีวันมีความสุข”

“ขอบคุณนะ เราจะไปอยู่ด้วยกัน แต่งงานกับผมนะ”

“...” นิรานิ่งเงียบไป

“นิรา”

“หนูให้อภัยคุณได้ แต่หนูไปอยู่กับคุณไม่ได้”

“นิราไม่”

“หนูไม่โกรธคุณแล้ว และหนูก็ไม่ได้รักคุณแล้วด้วย เรื่องของเราให้มันจบลงตรงนี้ วันนี้เถอะนะคะ จากนี้เราจะไม่มีอะไรคิดค้างกันอีก”

“ผมทำอะไรได้บ้าง”

“เลิกแล้วต่อกัน สัญญาที่เราทำร่วมกัน หนูขอให้มันยกเลิกและจบลงตรงนี้ หนูยอมแพ้แล้ว”

“ผมรู้ว่าที่ผมทำมันทำให้หนูเจ็บปวด และผมคงเห็นหนูเจ็บปวดต่อไปไม่ได้ ผมควต้องปล่อยหนูไป ผมรักหนูนะ”

เขาจุมพิตที่หน้าผากของเธอ ก่อนจะเลื่อนลงมาที่ปากเล็กที่คุ้นเคย ก่อนจูบลา จูบสุดท้ายที่เขาจะไม่มีวันได้มันอีก

นิราน้ำตาคลอ เธอต้องกลั้นมันไว้ไม่ให้ไหลริน ตรงกันข้ามกับเขาที่ไหลไม่หยุด

เห็นเขาร้องไห้ ใจเธอจะขาด

“ดูแลตัวเองดีๆนะนิรา ส่วนเรื่องฝึกงานผมจะเซ็นให้ เรื่องค่าพยาบาลไม่ต้องห่วงนะ ผมจะจัดการให้ ผมอยากให้หนูรู้ว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ผมจะรักหนูตลอดไป”

ปีเตอร์เดินออกไปจากห้อง ทันทีที่ประตูปิดลงน้ำตาที่เธอกลั้นไว้ก็ไหลออกมาเป็นทาง

“หนูก็รักคุณ ฮื่ออ”

เขากำลังได้เจอคนที่ดีที่คู่ควร เพรียบพร้อมทุกอย่างไม่ว่าจะหน้าตา ฐานะ การศึกษา ชาติตระกูล ต่างจากเธอที่ไม่มีอะไรเลย

“โชคดีนะคุณปีเตอร์ นิราก็จะรักคุณตลอดไป”

ปีเตอร์เข้ามานั่งในรถ ก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหาบีน่า

“ฮัลโหล ปีเตอร์ คิดถึงบีน่าหรอ”

“บีน่า ผมมีเรื่องอยากให้ช่วย”

“ซีเรียสหรอ ได้สิเรื่องอะไรล่ะ”

“ผมอยากได้คนสืบเรื่องบางอย่างให้ผมหน่อย เจมส์พอจะหาให้ผมได้มั้ย”

“ไม่มีปัญหาเลยปีเตอร์ เดี๋ยวบีคุยกับเจมส์ให้นะ”

“ขอบคุณมากนะ ได้เรื่องยังไงบอกด้วย”

ปีเตอร์เอนหัวไปกับเบาะ เขาหลับตาลงเบาๆ

พระเจ้าลงโทษเขาแล้ว

ปีเตอร์หลับไปหลายชั่วโมง ก่อนจะสะดุ้งตัวตื่นขึ้นเพราะเสียงโทรศัพท์

“ว่าไงบีน่า”

“เจมส์จัดการให้ได้นะปีเตอร์ เจมส์ติดต่อกับคุณโรมาเอ้ไว้ แต่ว่าจะให้สืบเรื่องอะไรล่ะ”

“เรื่องของผู้หญิงที่ชื่อจีน่า ผมสงสัยว่าจีน่าจะวางแผนอะไรบางอย่าง”

“นั่นคู่หมั้นยูนี่”

“ใช่ ผมรู้สึกว่าจีน่าแปลกๆ ช่วยตามเขาให้หน่อยนะและให้นักสืบเก็บรูปมาให้ผมที และก็อีกคนช่วยตามดูให้หน่อยว่าผู้หญิงที่ชื่อนิราเป็นยังไงบ้าง คอยดูแลความปลอดภัยของเธอหน่อย”

“ได้เลยปีเตอร์ ยูเสียงเครียดๆนะ”

“นิดหน่อยน่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะบีน่า”

“จ้ะ บาย”

“บาย”

เขาวางโทรศัพท์และสตาร์ทรถออกไป รถแล่นไปที่คฤหาสน์เรนนอล เขาจอดรถและเดินเข้าบ้าน

คุณหญิงลัดดาเดินมาหาปีเตอร์

“แม่ไปคุยเรื่องยกเลิกงานหมั้นแล้วนะ”

“คุณนภาเขาโอเคไหมครับคุณแม่”

“ก็ตึงๆนะลูก แต่วันนี้จีน่าไม่ค่อยน่ารักเลย เขาวีนใส่แม่นะ แต่แม่ก็ต้องยอม เพราะฝ่ายเราผิดจริงๆ น้องคงอาย”

“ขอบคุณนะครับคุณแม่ ที่ทำเพื่อผมขนาดนี้”

“แล้วนิราล่ะ เป็นไงบ้าง”

“เขาให้อภัยผมแล้วครับแม่”

“ดีจัง”

“และเขาก็ทิ้งผมไปแล้ว”

“อะไรนะลูก”

“เขาให้อภัยผม แต่เขาไม่ได้รักผมแล้ว”

“ปีเตอร์ ไม่เป็นไรนะลูก”

ทั้งสองโผกอดกัน ทุกครั้งที่ลูกชายพูดถึงนิรา เขาจะเห็นแววตาที่แสนเศร้า อีกใจก็ดีใจที่ลูกชายรักผู้หญิงแบบจริงจังสักคน อีกใจก็สงสารลูกที่ต้องมาพบเจอความเจ็บปวดที่เขาสร้างไว้เอง

หลายวันผ่านไป ปีเตอร์กินไม่ได้นอนไม่หลับมาหลายวัน เขาดูโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด อีกไม่กี่อาทิตย์นิตยาก็จะกลับมาทำงาน หลังจากที่หน้าห้องของเขาว่างไปหลายวัน ไม่มีนิราคอยชงกาแฟ หรือคอยยิ้มให้กำลังใจเขาอีกแล้ว

เขาได้รูปถ่ายจากคนของโรมาเอ่ไปคอยเก็บภาพถ่ายของเธอ คอยดูแลความปลอดภัยของเธอ เขาอยากรู้ว่าเธอเป็นอยู่ยังไง ทุกครั้งที่เขาดูภาพเธอ ก็ได้แต่สัมผัสเธอผ่านรูปถ่ายเท่านั้น

คิดถึงรอยยิ้มของเธอจังนิรา

ก็อกๆ

“เชิญ”

“สวัสดีครับ ผมชื่อเล็ก คนที่คุณเจมส์และคุณโรมาเอ้ส่งมาให้สืบเรื่องของคุณจีน่าครับ”

“ครับ ได้เรื่องว่ายังไง”

“นี่ครับรูป เธอก็ใช้ชีวิตปกตินะครับ แต่ว่าจะมีบางช่วงที่เธอจะคุยกับคนแปลกหน้า และก็ใส่แว่นดำมิดชิด เหมือนเป็นความลับ”

“หรอ มีรูปมั้ย”

“นี่ครับ”

“ผู้ชายสองคนนี้ หรือว่า...จีน่าจ้างคนมาตามนิราหรอ”

“อาจเป็นไปได้ครับ ผมสืบมาอีกว่าเธอมีการโอนเงินให้ผู้ชายคนนึง ซึ่งผู้ชายคนนั้นเป็นหัวหน้าของเอเจนซี่ที่จัดหานักสืบ คู่แข่งของเจ้านายผมเอง แต่ทางนั้นเงินหนักและก็เป็นนักสืบที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ครับ”

“หมายความว่ายังไง”

“หมายความว่าทางนั้นเป็นนักสืบที่ทำได้ทุกอย่างขอแค่เงินมาเท่านั้นครับ”

“คุณช่วยสืบต่อนะ ผมอยากรู้ว่าเธอจ้างผู้ชายสองคนนั้นไปทำอะไร”

“ครับ เอ่อคุณปีเตอร์ครับ”

“ครับ”

“ผมรู้สึกว่าจะมีคนคอยตามคุณอยู่นะครับ”

“จริงหรอครับ”

“ครับ ผมมีเซ้นท์ และผมเห็นผู้ชายแปลกฟคนนึง แต่ดูท่าทางมาดีครัง ไม่ได้มาทำร้าย แค่อยากรู้ว่าคุณทำอะไรเท่านั้น”

“คุณจับเขาให้ผมได้มั้ย”

“เอางั้นหรอครับ”

“ครับ คุณไปเอาพวกมาช่วยก็ได้ ผมยินดีจ่าย”

“ได้ครับ ผมลานะครับ”

“ฝากด้วยนะครับ”

จีน่า คุณคิดจะทำอะไรกันแน่

 

 

 

 

ช่วงนี้มาม่าเยอะหน่อยนะ อ่านไปก็เตรียมทิชชู่ด้วย ถ้าทนไม่ไหว ข้ามไปเลย ไรท์เข้าใจน้า พล็อตเรื่องในหัวในหัวเป็นแบบนี้ ข้ามไปเดี๋ยวไม่ได้อรรถรส รักทุกนะจ้ะ เลิฟๆ

กำลังใจ=เม้นท์ และกดถูกใจ

มีกำลังใจ=มีแรงเขียนอีก

มีคอมเม้นท์= มีแรงพัฒนา

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว