ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ภาพอดีต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.9k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ภาพอดีต
แบบอักษร

เข้าสู่เดือนที่5 ของการวางกับดัก

ช่วงหลังมมานี้ ปีเตอร์มานอนค้างกับเธอบ้างเป็นบางเวลา แต่เป็นบางเวลาที่น้อยมากๆ เขาอ้างกับเธอว่าคิดธุระ ติดงานทุกที แต่เธอก็ไม่ขัดอะไร ถ้าวันไหนเขาบอกว่าเบื่อเธอแล้ว เธอพร้อมจะไป

“เอกสารที่ต้องเซ็นวันนี้นะคะ”

“หนู”

“คะ?”

“หนูได้กินข้าวบ้างหรือป่าว ทำไมผอมจัง”

กินไม่ได้ ก็ผอมสิ เธอคิดในใจ

“นิดหน่อยค่ะ”

“เข้านอนตรงเวลาไหม มีใครมาทำอะไรหรือป่าว”

“ขอบคุณนะคะที่พยายามเป็นห่วง แต่หนูไม่เป็นอะไรค่ะ”

“ทำไมหนูพูดแบบนั้น”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ”

“นิรา ไปเที่ยวกันไหม”

“คุณว่างแล้วหรอคะ”

“ว่างสิ่ ไปไหนกันดีล่ะ สวนสนุกดีมั้ย” เขาเดินมาโอบกอดเธอ

คิดถึง คิดถึงเหลือเกิน

นิราหลับตาลงเบาๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ

เธอจะหันไปกอดเขาแน่นๆ เธอคิดถึงเขา คิดถึงกอดของเขา

เขาเอามือลูบหัวเธอเบาๆ

“เป็นอะไรคนดีของผม”

เธอไม่เลือกที่จะพูดออกไป แต่กลับพูดเรื่องอื่น

“ไปสวนสนุกกันวันไหนดีคะ”

“อืมมม ไปพรุ่งนี้มั้ย”

”แต่พรุ่งนี้วันศุกร์นะคะ”

“ไม่เป็นไร ผมเป็นเจ้าของบริษัทนะ อีกอย่างเสาร์อาทิตย์ผมไม่มั่นใจว่าจะว่างมั้ย”

“ก็ได้ค่ะ”

“ดีเลย” ฟอดดด

เขาหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ๆ

นิราตัดสินใจโน้มคอเขาเข้ามาจูบเบาๆ ปีเตอร์รับรสจูบที่มันไม่หวานเลยสักนิด แต่จูบนี้มันกลับให้รสชาติความคิดถึงที่เต็มไปหมด เขาจึงจูบเธอกลับซึ่งเป็นจูบที่คิดถึงเช่นกัน

ทั้งสองรู้ถึงความรู้สึกต่อกัน ทั้งสองต่างรับรู้ ต่างรู้สึกที่ไม่ต่างกัน....

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

เมื่อคืนปีเตอร์นอนกับนิรา ทั้งสองข่มตาหลับไม่ลง แม้ร่างกายจะกอดกัน มันรู้สึกระแวง รู้สึกกังวลไปหมด ว่าอ้อมกอดนี้มันจะมีได้อีกนานแค่ไหน ทั้งสองต่างคิดมากในหัว กว่าจะหลับก็เกือบเช้า

เช้าวันรุ่งขึ้น

“ชุดนี้น่ารักมั้ยคะ” นิราเดินออกมาในชุดเอี๊ยมกางเกงขาสั้น

“อื้ม น่ารักที่สุดเลย” เขายิ้มให้เธอ วันนี้เขาก็แต่งตัวธรรมดาแต่แสนที่จะดูดี เสื้อยืดสีขาวแขนสั้น กับกางเกงสีดำเท่าเขา มีแว่นดำหนึ่งอัน สะพายกล้องหนึ่งตัว น้อยแต่หล่อมาก ในสายตาของนิรา

“นิรา วันนี้ถ้ามีอะไรปล่อยมันไปกับเครื่องเล่นนะ กรี๊ดออกไป ทิ้งมันไป” เขาจุ๊บที่หน้าผากเธอหนึ่งครั้ง

“คุณก็เหมือนกันนะคะ”

ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินทางไปสวนสนุก

ตอนนี้พวกเขาซื้อบัตรเรียบร้อย นิราตื่นเต้นกับสวนสนุกที่เคยมากับพ่อแม่ แต่เมื่อถึงครั้งที่มากับพ่่อแม่เธอกลับทำหน้าหงอยลง

“เป็นอะไรหนู”

“หนูเคยมากับพ่อแม่ แต่นานมากแล้วค่ะ หนูคิดถึงท่านเฉยๆ”

“นี่ไง หนูก็มากับผม มาสร้างความทรงจำดีๆกันนะ”

“ค่ะ หนูอยากเล่นอันนู้น ไปเล่นอันนู้นกันนะคะ”

นิรากับปีเตอร์เล่นทุกอย่างด้วยความสนุก ปีเตอร์แอบถ่ายรูปเธอไปมาก เวลาที่เธอเผลอหัวเราะมันน่ารัก มันน่าจดจำเสียจริง

“คุณคะ เรายังไม่ได้เล่นอะไรนะคะ”

“อืม เหลือรถบั๊ม กับรถไฟเหาะ”

“งั้นไปเล่นรถบั๊มกันไหมคะ”

“ไปสิ แต่มันขับได้คนเดียวหรือสองคนนะ”

“คนเดียวสิคะ รถคันนิดเดียวเอง”

“หนูขับได้ไหมล่ะ”

“สบายบรื๋อค่ะ”

“งั้นไป”

นิรากับปีเตอร์เลือกรถที่จะขับและเริ่มต้นเล่น นิราขับไปอย่างสนุกสนาน โดยมีปีเตอร์คอยมองอยู่อีกคัน แต่ความสนุกต้องจบลงเมื่อทุกคันดันขับมาชนคันของนิราทีเดียว

นิราตกใจตัวแข็ง ภาพอดีตในหัวมันแวบออกมา

ย้อนไป 5 ปีที่แล้ว

“คุณระวังค่ะ” เสียงแม่ของเธอบอกพ่อของเธอให้ระวังรถคันข้างหน้าที่สวนมา หลังจากที่กลับจากที่พาเธอไปเที่ยวสวนสนุก

กรี๊ดดดดด” พ่อของเธอหักหลบไม่ทัน จึงตัดสินใจมาโอบตัวเธอไว้ทั้งพ่อทั้งแม่ เพื่อปกป้องไม่ให้เธอเป็นอะไร และก็ใช่เธอปลอดภัย เจ็บนิดหน่อย แต่พ่อแม่ของเธอโดนรถที่สวนมาเต็มๆ บาดเจ็บสาหัสและสิ้นใจในเวลาต่อมา

นิราเหม่อลอยและน้ำตาไหลออกมา ตัวแข็งทื่อ ปีเตอร์เห็นท่าไม่ดี จึงบอกให้คนเฝ้าสนามให้หยุดก็จะวิ่งไปหานิรา เธอเหม่อลอย น้ำตาไหล เขาจึงเขย่าตัวเธอ

“นิรา นิรา เป็นอะไร”

“ฮึก ฮรื่อออ” เธอสะดุ้งและร้องไห้ตัวโยน เธอโผเข้ากอดเขาก่อนจะปล่อยโฮออกมาดังๆ ปีเตอร์ปลอบเธอก่อนจะพาเธอออกมาจากที่นั้น และพาเธอมานั่งข้างนอก แต่เธอบอกอยากกลับคอนโด เขาจึงพาเธอมานั่งในรถ เธอสะอื้น ปาดน้ำตาที่ไหลไม่หยุด

“ไหน เป็นอะไรคนดี”

เธอโผกอดเขาอีกครั้ง

“ฮึก พ่อแม่หนูตายเพราะรถชน ตอนนั้นหนูอายุ 15 ฮึกพ่อแม่หนูโดนรถสวนมาชน ท่านปกป้องหนูจนท่านบาดเจ็บสาหัสจนสิ้นใจ ภาพนั้นมันลอยเข้ามา มันลอยเข้ามา ฮื่อออ”

ปีเตอร์สงสารจับใจ นี่เธอผ่านอะไรมาบ้างนะ

“โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะคนเก่ง ผมอยู่ตรงนี้ ผมจะปกป้องหนูเอง ไม่เป็นอะไรนะ”

“ฮื่อออ”

ปีเตอร์นั่งปลอบนิราจนเธอหายร้อง และพาเธอกลับคอนโดและอยู่กับเธอจนเช้า

 

 

 

 

 

แง้ฉงฉานนนนน

กำลังใจ=เม้นท์ และกดถูกใจ

มีกำลังใจ=มีแรงเขียนอีก

มีคอมเม้นท์= มีแรงพัฒนา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว