ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คลุมถุงชน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลุมถุงชน
แบบอักษร

ทั้งสองกลับมาถึงคอนโด

“อื้อ ปล่อยหนูก่อน”

“ให้รางวัลผมหน่อยสิ” เขาตะโปมจูบเธออย่างหิวโหย

“อื้ออ” แต่ต้องโดนขัดจังหวะเพราะโทรศัพท์ของเขามีสายเข้า

ติ๊ด ติ๊ด

คุณแม่

“ฮัลโหลครับคุณแม่”

(“ปีเตอร์ ช่วงนี้แม่ไม่เห็นหน้าลูกเลย จำหน้าลูกแทบไม่ได้แล้วนะลูก”)

“ผมยุ่งๆน่ะครับ”

“(ยุ่งไม่ยุ่งแม่ไม่รู้ แต่พรุ่งนี้เราต้องมาหาน้องจีน่า ลูกของเพื่อนแม่”)

เขาหันหน้ามองนิราที่ยืนฟังอยู่ เขาจึงเลือกที่จะเดินออกไปที่ระเบียงแทน

นิรารู้ว่าคงเป็นเรื่องส่วนตัว เธอจึงไม่ก้าวก่ายเขา

“คุณแม่ครับ แม่จะจับคู่ให้ผมอีกแล้วหรอ”

(“คนนี้แม่ขอนะปีเตอร์ จีน่าน้องเป็นเด็กดี ชาติตระกูลดี การศึกษาดี อีกอย่างเขาเป็นลูกเพื่อนแม่”)

“แต่คุณแม่ครับ”

“ไม่มีแต่ปีเตอร์ พรุ่งนี้ไม่มาก็ไม่ต้องกลับมาหาแม่อีกเลย”

“คุณแม่ครับ”

ติ๊ด ติ๊ด

เขาได้แต่กังวลใจ ถ้านิรารู้เธอต้องไปจากเขาแน่ๆ เขาจะทำยังไงดี เพือไม่ให้นิรารู้เรื่องนี้

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

ทั้งสองไปทำงานปกติ เขาไม่ได้พูดอะไรกับเธอมาก เพราะในหัวของเขามัวแต่คิดแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณแม่ของเขาจับคู่ให้เขา เขาอยากเลือกผู้หญิงเอง ไม่ใช่จับคู่แบบนีิ้

“คุณเป็นอะไรหรือป่าวคะ วันนี้คุณเงียบๆ”

“ไม่มีอะไรหรอก หนูไปทำงานเถอะ”

“ค่ะ”

“นิรา”

นิราหันกลับมาด้วยความดีใจ คิดว่าเขาจะแกล้งเธอเล่น

“คะ”

“วันนี้ผมจะไปส่งหนูที่คอนโดนะ แต่คงไม่ได้นอนด้วย ตอนเช้าจะมารับปกติ พอดีผมติดธุระ”

นิราหุบยิ้มลง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

เขาเป็นอะไรกันนะ

เลิกงาน เขาขับรถมาส่งเธอที่คอนโดในรถมีแต่เสียงเงียบตลอดทาง

“ขับรถดีๆนะคะ ขอบคุณค่ะ”

“นิรา”

“คะ?”

“หนูอยู่ได้ใช่มั้ย”

“ก็ต้องอยู่ให้ได้สิคะ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ”

“หนูอย่าคิดมากนะ ช่วงนี้ผมเครียดๆไม่มีอะไรหรอก ผมเหมือนเดิม”

“ค่ะ หนูไปก่อนนะคะ”

นิราฝืนยิ้มให้เขา ก่อนจะลงจากรถ และยืนโบกมือลาเขา

เห้อ หรือเขาจะเบื่อเราแล้วนะ เผื่อใจบ้างก็เดีนะนิรา

ร้านอาหารสุดหรูใจกลางเมือง

“นั่นไง ปีเตอร์มาแล้ว” คุณลัดดาผู้เป็นแม่กล่าว

“สวัสดีครับคุณน้า สวัสดีครับน้องจีน่า”

“สวัสดีค่ะพี่ปีเตอร์” จีน่ากล่าว

“เชิญนั่งค่ะๆ” คุณหญิงลัดดาชวนทุกคนนั่ง

“คุณน้ากับน้อง สบายดีนะครับ”

“สบายดีจ้ะ แต่ที่ลอนดอนหนาวไปหน่อย อุณหภูมิติดลบทุกวันเลย จีน่าบ่นทุกวันว่าอยากจะกลับไทยใจจะขาด ไม่รู้ว่าเบื่ออากาศหรือคิดถึงใครกันแน่”

“คุณแม่” จีน่าเขินอาย

จีน่าเป็นสาวเรียบร้อยแบบผู้ดี เขากับเธอเคนเป็นเพื่อนเล่นกันตอนเด็กๆ แต่พอเธออายุได้สักสิบปีก็ได้ย้ายไปอยู่ลอนดอนจนถึงตอนนี้

ถ้าเขาไม่ได้เจอนิราก่อน เขายอมรับว่าจีน่าสวยมาก สวยกว่าเดิมมาก แต่ตอนนี้สำหรับเขานิราคือผู้หญิงที่สวยที่สุด พูดแล้วป่านนี้เธอจะนอนหรือยังนะ

“งั้นเรามาคุยเรื่องปรองดองกันดีกว่าไหมคะ คือน้องอยากได้หนูจีน่ามาเป็นลูกสะไภ้ คุณพี่จะรังเกียจไหมคะ”

“คุณแม่ครับ”

“เขินหรอลูก ไม่ต้องเขินนะ แม่คุยให้” ลัดดาพูด แต่มือเลื่อนไปกุมมือของปีเตอร์ เป็นเชิงว่า ..อย่าขัด..

“พี่ต้องถามลูกพี่นะคะคุณน้อง จีน่าว่าไงลูก”

“จีน่าเขินจังเลยค่ะ คือจีน่าว่ามันเร็วเกินไปนะคะ” จีน้าเขินอาย

“เร็วอะไร รู้จักตั้งแต่เด็กๆ ตอนนี้พี่ปีเตอร์เขาก็พร้อมแล้วนะ” คุณลัดดากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“จีน่าแล้วแต่ผู้ใหญ่แล้วกันค่ะ”

“เอายังไงดีคะคุณพี่” คุณลัดดาถาม

“มันก็เร็วไปนิดนึงนะคะ เอายังงี้หมั้นไว้ก่อนไหมคะ พร้อมแล้วค่อยแต่ง” คุณนภาแม่ของจีน่าเสนอ

“ดีนะคะ ถือเป็นการจองหนูจีน่าไว้ก่อน”

จีน่ายิ้มเขิน ส่วนปีเตอร์ได้แต่นั่งเซ็ง ใันไมาใช่ครั้งแรก คราวที่แล้วก็บีน่า ก็เป็นหม้ายขันหมากไปที คุณแม่ของเขาก็ยังไม่เข็ด

“งั้นคุณพี่ขอตัวกลับก่อนนะคะ ยังไงฝากดูฤกษ์ยามด้วยนะคะคุณน้องลัดดา” นภากล่าวลา

“ได้ค่ะ คุณพี่นภา สวัสดีค่ะ” ลัดดาบกมือไหว้ พร้อมกับปีเตอร์และจีน่าและแยกย้ายกันกลับ

ปีเตอร์กับคุณหญิงลัดดาเถียงกันมาตลอดทาง จนมาถึงบ้าน คุณหญิงลัดดารีบเปิดประตูรถลงเพื่อจะไปที่ห้องส่วนตัว

“เดี๋ยวครับคุณแม่ ผมยังคุยกับคุณแม่ไม่รู้เรื่องเลย”

“อะไรอีกปีเตอร์”

“หมดยุคคลุมถุงชนแล้วนะครับแม่ ผมหาผู้หญิงเองได้”

“ไหนล่ะ ไหนผู้หญิงของลูก อายุป่านนี้ผู้หญิงที่ไหนจะจริงใจ ที่เข้ามาก็เพราะลูกมีเงินมีอำนาจมรดกมากกว่า”

“มันมีสิครับ”

“ถ้าลูกมีแฟนแล้ว ก็เอามาให้แม่รู้จักสิ”

“...”

“ถ้าไม่มีก็แต่งซะ มันคือคำสั่ง ถ้าลูกไม่แต่งกับหนูจีน่าเราขาดกัน ตายก็ไม่ต้องมาเผาศพกัน”

ปีเตอร์คิดไม่ตก เขาควาทำยังไงกันดีนะ

 

 

 

กำลังใจ=เม้นท์

มีกำลังใจ=มีแรงเขียนอีก

มีคอมเม้นท์= มีแรงพัฒนา

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว