facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

more than one heart - C H A P T E R 4

ชื่อตอน : more than one heart - C H A P T E R 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 570

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2559 19:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
more than one heart - C H A P T E R 4
แบบอักษร

more than one heart - C H A P T E R   4

 

 

คนแก้มอิ่มยิ้มแป้นและเริ่มจินตนาการถึงสิ่งที่ยังมาไม่ถึง หากแต่ทำแค่นี้ เขาก็มีความสุขมากแล้ว ดังนั้นพอยิ่งคิดหมอกก็เลยยิ่งยิ้มกว้าง ยิ้มจนแก้มแทบแตกเลยเชียวล่ะ!

จะไม่ให้ยิ้มได้ยังไง ก็ต่อชวนเขาไปเที่ยวนี่!!

 

เอ่อ .. แต่จะว่าไป

ต่อฝากบอกให้ชวนเรย์ไปด้วยนี่นา

 

คิดได้ดังนั้น หมอกก็หุบยิ้มลงแล้วเปลี่ยนมาขมวดคิ้วแทนก่อนจะยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอีกครั้งแต่ไม่ใช่โทรหาต่อเหมือนเมื่อครู่ แต่เพื่อกดต่อสายไปหาเรย์ต่างหาก

อ่า ว่าไงหมอก?”

เอ่อ ไม่ว่าไงล่ะ วันเสาร์นี้นายว่างไหม แต่ฉันว่านายน่าจะไม่ว่างนะหมอกรีบร้อนพูดเข้าเรื่องทันที แต่เรย์ที่ยังไม่รู้เรื่องได้แต่ถามกลับมาอย่างไม่เข้าใจว่า

ทำไมฉันต้องไม่ว่างด้วยล่ะ วันเสาร์นี้ฉันว่างนะเรย์ขมวดคิ้วเป็นปมและแอบส่ายหน้ากับคำพูดแปลก ๆ ของหมอก

หมอนี่เป็นอะไรอีกเนี่ย ... เฮ้อ!

นะนะ นายช่วยไม่ว่างแล้วกันนะหมอกส่งเสียงหวานพยายามเอื้อนเอ่ยคำอ้อน หากแต่กลับยิ่งทำให้คนฟังยิ่งขมวดคิ้ว

อาการหนัก! ต้องแอดมิดเข้าโรงพยาบาลด่วน!!

 หมอกท่าจะประสาทกลับไปแล้ว!

นี่! เป็นอะไรของนายฮะ พูดมาให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้นะ!” เรย์ขู่เสียงเขียว หมอกที่อยู่ปลายสายทำหน้ายู่ก่อนจะยอมเล่าให้ฟังโดยดี

ก็เมื่อกี๊ไง ฉันโทรไปหาต่อเมื่อกี๊นี้ แล้วเสาร์นี้เราจะไปเที่ยวกัน แต่เขาไม่ได้ชวนแค่ฉันน่ะ เขาชวนนายด้วย แต่ฉันอยากไปกับเขาแค่สองคนนี่นาหมอกบ่นอุบอิบเบา ๆ ประโยคสุดท้ายเจ้าตัวลดเสียงลงเสียจนแทบจะไม่ได้ยิน

เรย์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ริมฝีปากเล็กถูกกัดไว้แน่น ดวงตาคู่หวานร้อนผ่าวและเจ้าตัวพยายามอย่างมากที่จะบังคับให้เสียงที่ตอบกลับไปไม่สั่น

อ้อ ก็เลยจะมากีดกันไม่ให้ฉันไปด้วยใช่ไหมล่ะ?” เรย์ใช้น้ำเสียงจิกกัดราวกับกำลังล้อเยนหมอก ทั้งที่ในใจเจ็บร้าวเกินจะทน

ทำไมกันนะ .. ทำไมเขาต้องมาเป็นเพื่อนกับผู้ชายคนนี้ด้วย

คนที่ไม่เคยมองเห็นหัวใจกันบ้างเลย  และเอาแต่ทรมานให้รู้สึกปวดใจตลอดเวลา

โธ่ เรย์ ถือว่าช่วยเหลือเพื่อนหน่อยไม่ได้หรือไง หมอกทำเสียงกระเง้ากระงอด น้ำเสียงเหมือนจะงอนแต่ก็ขอร้องอ้อนวอนอยู่ในที

อันที่จริงถ้านายไม่อยากให้ฉันไป นายไม่ต้องโทรมาบอกฉันก็ได้นี่คนหน้าหวานพูดน้ำเสียงเอื่อย ๆ ท่าทีเหมือนไม่สนใจสักเท่าไหร่นัก แต่ขอบตาที่ร้อนผ่าวนั้นกำลังมีของเหลวใส ๆ เอ่อล้นออกมา

นายมันบ้า เรย์! นายมันบ้า... ที่ปักใจรักแต่คนที่ไม่เคยเห็นค่าของนาย!!

ได้ยังไงเล่า เกิดต่อไปถามนาย ฉันก็ซวยสิ แล้วอีกอย่าง.. ฉันไม่ได้ไม่อยากไปเที่ยวกับนายนะ เอาไว้วันอื่นเราไปเที่ยวกันสองคนบ้างก็ได้คนแก้มอิ่มพูดเสียงแจ้ว ๆ หากคนฟังกลับใจเต้นรัวขึ้นมาเพราะคำพูดที่เหมือนจะเป็นแสงสว่างน้อย ๆ ที่หล่อเลี้ยงหัวใจของเรย์

 

เอาไว้วันอื่นเราไปเที่ยวกันสองคนบ้างก็ได้

 

ได้... ได้งั้นหรอ

นายก็อยากจะไปกับฉันเหมือนกันใช่ไหม?

เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะเข้าข้างตัวเองเสมอ และเรย์ก็เลือกจะขอเก็บเกี่ยวความหวังอันน้อยนิดนี้เอาไว้ให้หัวใจชุ่มชื้น ลดความแห้งผากที่กัดกินใจของเขาตลอดเวลาลงไปบ้าง

อืมม แล้วนาย... ไม่กลัวว่าจะมีแพทตามต่อไปด้วยหรอเรย์ถามเสียงเบาหวิว น้ำตาที่ไหลออกมายังคลออยู่ในดวงตาจนเป็นประกายวิบวับ

ตกลงแล้วใช่ไหมเนี่ย... ฉันถือว่านายตกลงที่จะไม่ไปแล้วนะ เย้! ฉันรักนายที่สุดเลยเรย์

รัก... ฉันที่สุด

โกหกกันทำไมนะ หมอก .. นายรัก ต่อที่สุดต่างหาก

อย่ามาหลอกกันเลย ถ้านายรักฉันที่สุดแล้วเอาต่อไปทิ้งไว้ที่ไหนล่ะฮึ?” น้ำเสียงปลายประโยคของเรย์สั่นไหวอย่างควบคุมไม่อยู่จริงๆ แต่ดูเหมือนหมอกจะไม่ทันได้ฟัง เพราะเขาตอบเรย์กลับมาเสียงระรื่นว่า

ฮ่าๆ ผู้รู้ใจฉันที่สุดก็เรย์นี่แหละเนอะ อ่า นายถามฉันว่าไม่กลัวแพทจะตามไปด้วยงั้นเหรอ อืมมม ตอบได้เลยว่าไม่น้ำเสียงทุ้มที่เจือไว้ด้วยความขี้เล่นตอบอย่างมั่นอกมั่นใจ และมันทำให้ทั้งใจของเรย์สั่นสะท้านไปหมด

ทำไมล่ะเสียงของคนหน้าหวานที่ทำได้แค่แอบรักเบาราวเสียงกระซิบ

เพราะว่าต่อบอกว่าจะสั่งห้ามไม่ให้แพทไปด้วยน่ะสิ!”

 

• more than one heart •

 

                “พรุ่งนี้ต่ออยากจะไปที่ไหนล่ะ?” แพทที่กำลังเดินเข้าอพาร์ตเมนต์ของตัวเองพูดโทรศัพท์กับต่ออย่างร่าเริงหลังจากที่เพิ่งแยกจากกันมาแค่สิบห้านาที

                หืม เดี๋ยวนะ พรุ่งนี้วันอะไรน่ะแพท?” คำถามของต่อทำให้คนหน้าหล่อขมวดคิ้วแต่ก็นึกหาคำตอบให้ร่างเล็กอย่างรวดเร็ว

                วันเสาร์ครับ มีอะไรเป็นพิเศษงั้นหรอ

                “อ๊ะ เกือบลืมแหน่ะ พรุ่งนี้นายไม่ต้องมาที่บ้านนะแพทเสียงใส ๆ ของคนรักฟังยังไงก็ชื่นใจ แต่ประโยคที่ได้ยินเมื่อครู่นี้ออกจะทะแม่ง ๆ อยู่นะ ไม่ให้ไปที่บ้าน   ต่อ แล้วแพทจะไปสิงสถิตอยู่ที่ไหนล่ะ ก็ไปเป็นประจำจนที่นั่นเป็นเหมือนบ้านอีกหลังของตัวเองไปแล้ว

                อ้าว ทำไมไม่ให้ไปแพทเหวอไปครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำถามพร้อมทั้งทำหน้าฉงน

                ฉันมีนัดน่ะ

                “อะ นี่แอบนอกใจผมหรอ ต่อไปนัดกับหนุ่มที่ไหน บอกผมมานะ!”

                “ฮ่าๆ ถูกของนาย ฉันนัดกับหนุ่ม ๆ จริง ๆ นั่นแหละ  หนุ่มที่ว่าก็เพื่อนสนิทฉันสองคนไง  หมอก กับ  เรย์น่ะต่อหัวเราะคิกคักเสียงใส เขารู้ดีว่าแพทน่ะเชื่อใจเขาแต่ที่ถามก็เพราะจะแกล้งกันเท่านั้นเอง

                 เรย์ ..

                แต่ไม่รู้ทำไมกัน แพทไม่ยักกะได้ยินชื่อหมอก แต่กลับได้ยินชื่อของเรย์ชัดแจ๋ว

                ผมไปด้วย!” แพทสวนกลับไปทันที แต่ก็ถูกต่อสวนกลับมาเสียงเข้มจนหน้าหงายไปเหมือนกัน

                ไม่ได้!”

 

• more than one heart •

 

                แพทแทบจะทะเลาะกับต่อจริง ๆ ในค่ำคืนนั้น เพราะเขาไม่เข้าใจว่าทำไมต่อถึงไม่ยอมให้เขาไปด้วยก็เลยพานพูดจาร้ายกาจไปต่างๆ นานาหาว่าต่อชอบหมอก จนคนตัวเล็กที่ถูกกล่าวหาทั้งที่ไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นร้องไห้โฮ แพทถึงได้ยอมหยุดและรีบขอโทษขอโพย พร่ำว่าไม่ได้ตั้งใจ

                 แพทน่ะเป็นแบบนี้ .. ดูภายนอกก็เหมือนจะเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟค

                แต่เขาก็เป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่เวลาโมโหหรือหงุดหงิดจะทำตัวร้าย ๆ ได้อย่างที่คุณจะไม่เชื่อเลยว่าเขาจะเป็นคนทำมัน

                “โอเค ๆ ผมจะไม่ไป ต่อหยุดร้องไห้เถอะนะ

น้ำเสียงของแพทปลอบโยนจนเสียงสะอึกสะอื้นค่อยแผ่วลงไป

                ฮึก แพทเชื่อใจฉันใช่ไหม?” เจ้าของร่างเล็กสะอื้นเบา ๆ  แล้วปาดน้ำตาออกจากใต้ขอบตา

                เชื่อสิครับ ผมเชื่อต่อเสมอแพทที่อารมณ์เย็นลงมากแล้วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

                “งั้นแล้วทำไมเมื่อกี้ถึงพูดแบบนั้น คำถามของต่อเร่งให้สมองของแพทต้องรีบหาข้อแก้ตัวอย่างเร่งด่วน เขาอึกอักอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโยนความผิดให้เป็นเรื่องของอารมณ์ที่วู่วามไปซะ

                “เอ่อ.. ผมแค่โมโหน่ะ ผมแค่ไม่เข้าใจ แต่ผมจะไม่พูดแบบนั้นแล้วล่ะ

                แล้วทุกอย่างก็เงียบไปอึดใจหนึ่งก่อนที่คนที่ยังสะอื้นเล็กน้อยจะบอกออกมาเบา ๆ

                “ฉันรักแพทมากนะ ..

                “ผมก็รักต่อเหมือนกัน ..

                แน่นอนว่าคนตอบก็ตอบออกมาทันทีหลังจากที่ฟังคำบอกรักของอีกคน แต่ใครเลยจะรู้ .. ว่านี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่สองคนบอกรักกัน

• more than one heart •

 

                วันเสาร์ .. หมอกที่ใจจดจ่อมาตั้งแต่วันที่นัดกันรีบตื่นแต่เช้าขึ้นมาจัดการกับตัวเองอย่างพิถีพิถัน และมันทำให้เขาไปถึงที่นัดหมายก่อนเวลานัดร่วมครึ่งชั่วโมงได้ แต่ หมอกก็ยังมิวายตื่นเต้นตอนที่ต่อเดินมาหาเขาในครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

                หวัดดีหมอกต่อยิ้มกว้างก่อนจะหันซ้ายหันขวาทำท่าเหมือนมองหาใครบางคน ซึ่งก็หนีไม่พ้นเรย์นั่นเอง

                เอ่อ นายมองหาใครงั้นเหรอแต่ดูเหมือนหมอกจะลืมไปแล้วว่าวันนี้ต่อไม่ได้นัดเขาแค่คนเดียว แต่ฝากให้เขานัดเรย์ด้วยอีกคนเลยเผลอถามไถ่ออกไปอย่างนั้นแทนที่จะอธิบายให้ต่อฟังว่าเรย์ไม่ว่างและมาไม่ได้

                อ้าว ก็เรย์ไง หรือเรย์จะมาสาย ลองโทรตามหรือยังคนร่างเล็กทำตาใสแป๋วจ้องมองหมอก ได้ยินดังนั้นคนแก้มอิ่มก็ทำท่างุนงงอยู่พักใหญ่ ๆ ก่อนจะนึกออกแล้วร้องตะโกนออกมาในที่สุด

                อ้อ! เรย์น่ะหรอ แหะ ๆ ฉันลืมบอกนายไปเลย คือ.. เขามาไม่ได้น่ะ

                “อ่ะ .. แย่จังสีหน้าของต่อหมองลงเล็กน้อยก่อนที่เจ้าตัวจะกลับมาตีหน้าสดใสได้อีกครั้งอย่างรวดเร็ว

                ไม่เป็นไร ฉันไปเที่ยวกับนายสองคนก็ได้ แต่ว่าฉันยังไม่ได้กินอะไรมาเลยนะ เราไปหาอะไรกินกันเถอะ!” น้ำเสียงของร่างเล็กรื่นเริงชวนให้อีกคนคลี่ยิ้มตาม  ก่อนที่     หมอกจะถูกฉวยข้อมือไป แรงอันน้อยนิดของต่อลากให้อีกคนเดินไปด้วยกัน

 

                ขอบคุณนะเรย์ .. ฉันมีความสุขมากเลยที่ได้อยู่กับต่อแบบนี้

               

                หมอกมองมือเล็กที่กำอยู่รอบข้อมือตัวเองแล้วยิ้มจนหน้าบาน ก่อนจะใช้มือซ้ายตะครุบมือต่อที่จับมือขวาของตัวเองอยู่เพื่อให้คนตัวเล็กหยุดเดิน ซึ่งต่อก็หยุดหันมามองด้วยความแปลกใจเมื่อรู้สึกได้ว่ามืออุ่นของหมอกทาบทับลงมา

                หันหน้าหวานกลับมาทางหมอก และส่งสายตาเป็นเชิงถามว่า มีอะไรหรอ?’

                เจ้าของร่างหนาไม่ตอบอะไร แต่ยกมือซ้ายออกแล้วเอามือขวาของตัวเองวางทับที่ตำแหน่งเดิม เขาเปลี่ยนมากุมมือของต่อแล้วลากให้คนร่างเล็กเดินต่อไปด้วยกัน

                ตราบใดที่ฉันยังไม่หมดหวัง ฉันจะทำให้หัวใจของนายสั่นไหวกับฉันให้ได้    ต่อ ..         

                คนตัวเล็กที่ตอนนี้กลายเป็นฝ่ายถูกดึงให้เดินตามไปจ้องมองคนด้านหน้าด้วยความประหลาดใจ แล้วเปลี่ยนไปมองมือของตัวเองที่รู้สึกว่าอุ่นเพราะสัมผัสของอีกคน ฉับพลันหน้าหวานก็แดงซ่าน ซับสีเลือดกะทันหันจนเจ้าตัวต้องสะบัดหน้าไล่ความคิดแปลก ๆ ออกไป

                นายคิดอะไรบ้า ๆ น่ะ ต่อ!

                หมอกเป็นเพื่อนของนายนะ แล้วนายน่ะมี แพทอยู่แล้ว จำไม่ได้หรือไง!!

 

ผมก็รักต่อเหมือนกัน

 

น้ำเสียงทุ้มของคนรักร่างสูง คนที่อยู่ด้วยกันมาตลอดสี่ปี คนที่รักกันมาตลอดสี่ปี ดังก้องอยู่ในหัว

นายรักแพทนะต่อ และเขาก็รักนายด้วยเหมือนกัน .. ท่องไว้ว่าอย่าทำให้เขาต้องเสียใจ อย่าทำให้เขาต้องร้องไห้

เราเข้าร้านนี้แล้วกันนะต่อหมอกลากต่อมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านอาหารร้านหนึ่งก่อนจะหันไปถามความเห็นคนร่างเล็ก

อะ .. เอ่อ…ต่อที่มัวแต่ฟุ้งซ่านถูกดึงสติกลับมาอีกครั้งด้วยเสียงของ      หมอก คนตัวเล็กค่อย ๆ บิดมือของตัวเองออกแล้วหันไปมองร้านอาหารตามหมอกที่ตอนนี้เพ่งสายตามองเป๋งเข้าไปในร้าน

อืม ร้านนี้ก็ได้ก่อนจะพึมพำออกมาแล้วรีบเดินเข้าไปด้านในก่อน หมอกจึงต้องเร่งฝีเท้าเดินตามติดไปทางด้านหลัง เขาผุดยิ้มเอื่อย ๆ ประดับใบหน้าหล่อเหลาอย่างอารมณ์ดี

 

ยังไงวันนี้ก็มีเวลาทั้งวันที่จะอยู่กับต่อ ให้ทุกอย่างค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปตามลำดับน่าจะดีที่สุด

 

 

 

ความคิดเห็น