ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เตรียมตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2562 22:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เตรียมตัว
แบบอักษร

 

เตรียมตัว 

 

 

วันต่อมา ยามซื่อ

  “ฮูหยินรองจะไปไหนรึขอรับ” บ่าวรับใช้ถามขึ้นเมื่อเห็นนายตนเองใส่เสื้อผ้าเหมือนจะออกไปข้างนอก

“ข้าจะไปไหนต้องรายงานพวกเจ้าด้วยรึ” เสียงของจิวจื่อเข้มขึ้นแต่เมื่อเห็นบ่าวรับใช้มองหน้ากันก็พูดขึ้นมา “”เอาละๆ ข้าจะออกไปที่ตลาดเสียหน่อย เจ้าแล้วก็เจ้ามากับข้า” ก่อนที่จะชี้มือไปบ่าวรับใช้สองคนข้างหน้า

“ขอรับ”

ถ้าจะถามว่าจิวจื่อชอบอะไรมากที่สุดตั้งแต่ที่ฟื้นขึ้นมาก็คงเป็นบ่าวรับใช้ถึงจะรังเกียจแต่ก็ไม่ได้มากเรียกว่าหมางเมินก็ได้ น่าจะเรียกว่าเรื่องของนายบ่าวไม่ยุ่ง แต่ถ้านายสั่งก็จะทำตาม สมกับที่เป็นบ่าวของจวนเสนาบดี

จอก แจ้ก จอก แจ้ก

เสียงผู้คนที่เดินไปมาขวักไขว่ที่ตลาด

“สมกับเป็นเมืองหลวงแหะ มีคนเยอะแยะมากมายเลย” จิวจื่อพึมพำขึ้นมาเมื่อมาถึงตลาดก่อนที่จะถามบ่าวรับใช้ “สำนักคุ้มกันภัยไปทางไหนรึ” ทำไมต้องถามก็เพราะว่าจิวจื่อคนก่อนไม่ค่อยออกไปไหนเลยแทบไม่รู้อะไรเลยนะสิ

“ทางนี้ขอรับ เดี๋ยวบ่าวนำทางให้” บ่าวรับใช้พูดพร้อมกับผายมือนำทาง

 

สำนักคุ้มกันภัย

“พวกเจ้ารออยู่ข้างนอกไม่ต้องตามมา” เมื่อมาถึงจิวจื่อก็ให้บ่าวรับใช้ยืนรออยู่ข้างหน้าส่วนตนก็เดินแบกร่างอ้วนๆเข้าไปข้างใน

“ยินดีต้อนรับนายท่านเจ้าค่ะ” เสียงพนักงานหน้าโต๊ะดังขึ้น

“ข้าอยากจ้างคนให้มาคุ้มกันในระหว่างการเดินทางสัก..อืม...หกเจ็ดคนนะ” จิวจื่อบอกความต้องการออกไป

“รอสักครู่นะเจ้าค่ะ” หลังจากที่พนักงานตรวจสอบอะไรสักอย่างก็พูดขึ้นมา “อืม ตอนนี้มีกลุ่มว่างอยู่กลุ่มหนึ่งพอดีเลยเจ้าค่ะ นายท่านต้องการจะติดต่อเดียวนี้เลยรึไม่เจ้าค่ะ”

“อืม ตอนนี้เลย” จิวจื่อตอบคำถามกลับไป

“นายท่านไปรอที่ห้องหมายเลยสองศูนย์หนึ่งเลยเจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าให้คนมาพานายท่านขึ้นไป แล้วนั่งรอสักครู่นะเจ้าค่ะ” พนักงานพูดออกมาในคราวเดียวแล้วเรียกพนักงานแถวนั้นให้พาจิวจื่อขึ้นไปห้อง

หลังจากที่จิวจื่อนั่งรออยู่สักพักก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเปิดเข้ามาโดยไม่ขอเลยจะเรียกว่าเคาะพอเป็นพิธีก็ว่าได้

“หนี่ฮ่าวนายท่าน~”

คนที่เปิดเข้ามาเป็นชายหนุ่มน่าจะประมาณยี่สิบหนาว มีหน้าตาที่บ่งบอกเลยว่าเป็นคนขี้เล่นมีอาวุธเป็นดาบ

“พูดกับลูกค้าแบบนั้นได้ยังไง” คนต่อมาเป็นหญิงสาวรูปร่างผอมบาง หน้าตาสะสวย สะพายธนูไว้ข้างหลัง

คนต่อมาเป็นชายหนุ่มฝาแฝด อีกคนดูเป็นคนขี้เล่น ส่วนอีกคนดูเป็นคนจริงจัง อาวุธที่ใช้น่าจะเป็นแส้มั้งถ้าจิวจื่อมองไม่ผิด

มองไปข้างหลังอีกจะเป็นชายหญิงวัยกลางคนมีรูปร่างใหญ่โต ทั้งคู่ใช้ดาบใหญ่เหมือนกัน

“ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรข้าไม่ถือสาหรอก” จิวจื่อบอกออกไป “เชิญพวกท่านนั่งลงก่อนเถอะ”

เมื่อแห็นว่าทุกคนนั่งลงหมดแล้วจิวจื่อก็พูดแนะนำตัวขึ้นมา “ข้าชื่อจิวจื่อ เป็นคนที่จะจ้างวานพวกท่านขอรับ”

“ในฐานะที่อาวุโสในที่นี้ข้าจะเป็นคนแนะนำเอง” เสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้นมาพร้อมกับผายมือไปที่ผู้ชายคนแรกที่เข้ามา “คนที่กล่าวทักท่านคนแรกชื่อหลี่” แล้วต่อด้วยผู้หญิง “ส่วนผู้หญิงชื่อเหมย” แล้วผายมือไปทางฝาแฝดคนแรกที่ดูจริงจังหน่อย “เจ้าแฝดพี่ชื่อเฟย ส่วนแฝดน้องชื่อเฟิ่ง ต่อมาก็ยายแก่ข้างข้าคนนี้ชื่อหลิน แล้วก็ข้าเหล่ย”

“เอาล่ะ ในฐานะที่พวกท่านเป็นนักคุ้มกันภัยคงเดินทางไปมาหลายที่แล้ว ข้าอยากถามว่าจวนของท่านแม่ทัพทิศทักษินอยู่ที่เมืองใดรึ”

“อุ๊บ ฮ่าๆๆ”

“พวกท่านหัวเราะอันใดกันรึ” จิวจื่อถามขึ้นด้วยความสงสังเมื่อเห็นพวกเขาหัวเราะ

“ข้าขออภัยนายท่าน เพราะปกติผู้ว่าจ้างจะบอกชื่อเมืองมาเลยนะมีแต่ท่านนี้แหละที่ถามพวกข้า” เป็นเสียงของหลินหญิงวัยกลางคนพูดขึ้น

“ฉ่า~ ก็ข้าไม่รู้ชื่อเมืองนี้ขอรับ” ริ้วสีแดงผาดผ่านใบหน้าของจิวจื่อ

“อ่า ไม่เป็นไรหรอกนายท่านว่าแต่ท่านจะไปที่นั้นทำไมรึ” หลี่ถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ข้าจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่แดนใต้นะ เห็นว่าเป็นดินแดนแห่งการค้าขายเลยจะเริ่มต้นใหม่ที่นั้นนะขอรับ” จิวจื่อตอบออกไป

“แล้วเกี่ยวอะไรกับจวนท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ” เหมยถามขึ้นอย่างสงสัย “จวนท่านแม่ทัพไม่ได้อยู่ที่ท่าเรือนะเจ้าค่ะ”

“จะเริ่มต้นใหม่ทั้งทีข้าก็อยากได้ที่ปลอดภัยนะ ยิ่งมีจวนแม่ทัพอยู่ด้วยก็ยิ่งอุ่นใจแถมข้าเป็นเกอด้วย” จิวจื่อตอบออกไปถึงจะได้รับสายตาแปลกๆมาก็ตาม

“เอาล่ะ มันเป็นเรื่องของนายจ้าง” เป็นเสียงของหลินมาหยุดไว้ก่อนที่เหมยจะถามขึ้นมาอีก

“ใช่ เอาเป็นว่าพวกข้ารับงานนี้ จะเริ่มเดินทางเมื่อไรล่ะ” เหล่ยบอกออกไปเมื่อพิจารณาแล้ว

เมื่อเห็นว่าทางฝ่ายนั้นตกลงที่จะรับงานจิวจื่อจึงพูดขึ้น “อีกเจ็ดวันขอรับ เจอกันที่จวนเสนาบดีหลิวยามเฉินนะขอรับ” แล้วถามต่อว่า “ค่ามัดจำเท่าไรขอรับ”

“อืม เดินทางประมาณสิบแปดวันก็ประมาณหนึ่งตำลึงทองขอรับ มัดจำก็ห้าตำลึงเงินขอรับ” เหล่ยเป็นผู้ตอบออกไป

ครึ่งหนึ่งของตำลึงทองเลยเหรอเนี่ยแต่เอาเถอะเพื่อชีวิตใหม่ ดีนะที่พกมาเยอะ จิวจื่อคิดก่อนที่จะยื่นเงินออกไปให้ “นี้ขอรับ อีกครึ่งข้าจะเอาให้เมืองไปถึง”

เมื่อตกลงนัดแนะวันกันแล้วจิวจื่อก็เดินออกมาจากสำนักคุ้มภัย บ่าวรับใช้เมื่อเห็นนายเดินออกมาแล้วก็เดินตามไป

“พวกเจ้ารู้รึไม่ว่าจะเช่ารถม้าได้ที่ใด”

“อยู่แถวท้ายตลาดขอรับ เดี๋ยงพวกข้านำทางให้ขอรับ”

“อืม” แล้วจิวจื่อก็เดินนำออกไป

              

ที่ร้านให้เช่ารถม้า

เมื่อเดินไปถึงจิวจื่อก็ได้ยินเสียงของพนักงานดังขึ้น“ยินดีต้อนรับขอรับนายท่าน ไม่ทราบว่านายท่านสนใจที่จะเช่ารถม้าแบบไหนรึขอรับ”

“ข้าต้องการเช่ารถม้าเพื่อขนของสองคัน เอาแบบที่มีหลังคา หลังคาขอแบบเป็นหลังคาหนัง” จิวจื่อบอกความต้องการออกไป

“เชิญทางด้านนี้เลยขอรับนายท่าน” พนักงานผายมือไปยังอีกด้านหนึ่งที่มีรถม้าให้เลือกหลากหลาย “คันนี้จะเป็นหนังของนกฟ้าขอรับ ป้องกันลมได้ดี ส่วนคันนี้จะเป็นหนังของหมึกยักษ์จะป้องกันน้ำเข้ามาข้างในขอรับ ส่วนด้า...”

ก่อนที่พนักงานจะพูดมากไปกว่านี้จิวจื่อก็รีบถามออกไป “พอๆ ข้าต้องการแบบทนฝน ทนลม ทนแดน”

“แหม งั้นเชิญทางด้านนี้เลยขอรับ รถคันนี้ทำมาจากหนังของกิ่งก่าขอรับ ทนแดน ลม ฝน ได้ดีเชียวขอรับ”

จิวจื่อเดินตามที่พนักงานบอกออกมาก็เห็นรถคันหนึ่งมีพื้นที่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าข้างในมีพื้นที่กว้างคลุมด้วยหนังสีทึบ ดูแล้วไม่เป็นจุดสนใจ ช่างตรงใจจิวจื่อยิ่งนัก

“ข้าเอาแบบนี้สองคัน”

“นายท่านช่างตาถึงยิ่งนักขอรับ ต่อไปก็เลือกม้า”

“เจ้าเลือกมาเลยขอแค่เป็นม้าที่ถึกทนก็พอเพราะข้าเดินท่งหลายวัน”

“ข้าอยากจะสอบถามนายท่านไม่ทราบว่านายท่านจะเดินทางไปที่ใดรึขอรับข้าจะได้จัดม้าให้ถูก” พนักงานถามขึ้น

“ข้าจะเดินทางไปทางใต้”

“ขอรับ งั้นคิดค่าใช้จ่ายเลยนะขอรับ” พนักงานรับคำก่อนที่จะคิดค่าใช้จ่ายออกมา “ทั้งหมดก็...สองตำลึงทองขอรับ ค่ามัดจะหนึ่งตำลึงทองขอรับ”

ทำไมแพงยังงี้ ท่องไว้จิวจื่อ ท่องไว้ เพื่อชีวิตที่ดี 

“อ่ะ นี้” จิวจื่อยื่นถุงเงินไปให้ในขณะที่มือยังกำถุงเงินแน่น “อีกเจ็ดวันส่งรถม้าไปที่จวนเสนาบดีหลิวยามเฉิน”

“ขอรับนายท่าน เมื่อนายท่านไปถึงสามารถนำไปคืนที่สาขาที่เมืองนั้นนะขอรับ ร้านของเรามีสาขาอยู่ทุกเมือง”

เมื่อจิวจื่อจ่ายเงินไปแล้วก็รีบเดินออกมาจากร้าน แต่ยังไม่วายจะมีเสียงตามมา

“ขอบคุณที่มาใช้บริการร้านของเราครั้งหน้ามาใช้บริการอีกนะขอรับนายท่าน”

ไม่แล้ว!! ข้าจะซื้อรถม้าเป็นของตัวเอง  

 

..............................................

- ไม่เป็นไรอีกไม่นานก็มีสายเปย์มา

- กว่าจะแต่งเสร็จก็นานนะเนี่ย

- วันนี้มีสองตอนนะตอนนี้กับตอนที่แล้ว

- สามารถติชมได้

- ยังไม่ตรวจคำผิด

- โปรดติดตามตอนต่อไปเด้อ

ความคิดเห็น