. . .

เข้าเเถวเคารพธงชาติ

ซีเจย์ที่เข้าเเถวอยู่ข้างๆหันมากระซิบฉัน

ทันทีที่ฉันพูดจบซีเจย์ก็เอื้อมมือมาหยิบโทรศัพทร์ออกไปจากกระเป๋าเสื้อฉัน

ทันทีที่ฉันพูดจบซีเจย์ก็รีบปลดบล็อกโทรศัพทร์ฉันเเล้วกดโทรหาพี่ยูทันที

ตู้ดดดด~

ตู้ดดดด ตู้ดดด~ (วางสาย)​

ฉันพูดพลางยืนบิดตัวไปมา

ตอนนี้มือฉันมันเอื้อมไปดึงโบว์ที่เสื้อออกอย่างอัตโนมัติ.. ฉัน ฉันไม่สามารถควบคุมร่างกายตัวเองได้..

ฉันตะโกนออกมาดังลั่นก่อนจะรีบวิ่งออกจากเเถวในขณะที่เพื่อนๆกำลังสวดมนต์กันอยู่

. . .

ฉันหอบเหนื่อยอยู่ตรงกลางระหว่างทางเลี้ยวของอาคาร2เเละอาคาร3.. ฉัน.. ต้องไปฝั่งไหนนว่ะ...

ขวาร้าย ซ้ายดี...

นึกได้ฉันก็วิ่งเลี้ยวไปทางอาคารสองอย่างรวดเร็ว.. ตอนนี้ ฉันเเค่ต้องวิ่งให้ห่างจากผู้ชายมากที่สุดเท่านั้นเอง!

ปลั่กก💢💢

อ๊ะ! ฉันเอามือมากุมหัวตัวเองเมื่อจู่ๆฉันก็วิ่งชนใครเข้าไม่รู้

เฮือกกก!! ชิบหาย!!

ซ้ายร้ายชัดๆ!!

ฉันรีบก้มหัวให้ครูพอร์ชก่อนจะรีบก้าวขาเดิ...

หมับ!

ในขณะที่ฉันกำลังจะก้าวขาเดินออกมา จู่ๆครูพอร์ชก็เอื้อมมือมาดึงเเขนฉันเอาไว้ก่อน

ฉันพูดพร้อมพยายามสะบัดมือออก.. เเต่มันก็ไม่เป็นผล

ผู้ชายนี่.. เเรงเยอะจริงๆ

หนูไม่ไหวเเล้วนะ..

ถ้าครูไม่ปล่อยหนูไป.. หนูจะระเบิดเเล้วนะ

ในที่สุดร่างกายของฉันก็ทนไม่ไหว ฉันรีบคว้ามือครูพอร์ชไว้เเล้วดึงร่างสูงให้เดินตามฉันมาอย่างรวดเร็ว

. . .

ดาดฟ้าอาคาร2

สระว่ายน้ำ

ฉันรีบผลักร่างสูงเข้าไปในห้องทำงานของเค้าก่อนจะดันครูพอร์ชติดกับกำเเพง

ไหนๆก็ไหนๆเเล้ว!

คงไม่เป็นไรหรอก..

จะได้เเก้เกรดไปด้วยเลย..

ในตอนนี้ฉันก็ถอยไม่ได้เเล้วจริงๆ... โรคของฉัน.. มันหยุดไม่ได้เเล้ว..

ฉัน.. ไม่มีทางเลือก..

ทุกคนไม่เข้าใจฉันหรอก...

ฉับ ฉับ ฉับ ✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️

. . .

1ชั่วโมงผ่านไป

ฉันหันไปกล่าวกับชายร่างสูงที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในขณะที่เหงื่อเต็มตัว

**************************

. . .

คาบเช้า

ซีเจย์ที่นั่งอยู่ข้างๆฉันหันมาถามด้วยความเป็นห่วง

ป๊าป💢💢

ฉันเอื้อมมือไปตบหัวมันอย่างเเรง

ซีเจย์... ฉันไม่อยากมีอะไรเกินเลยกับมัน เพราะมันเป็นเพื่อนที่ดีของฉันมากๆ.. ฉันไม่อยากให้โรคนี่ทำลายความสัมพันธ์ดีๆของฉันกับมัน

ฉันอยากให้มันอยู่ข้างๆฉัน คอยช่วยเหลือ คอยให้คพใำปรึกษาอย่างนี้ตลอด

*****************************

. . .

โรงอาหาร

3นาทีผ่านไป

จู่ๆฉันก็ได้ยินเสียงเรียกที่ฉันคุ้นเคยเป็นอย่างดีดังมาจากด้านหลัง..

พี่ยูตอบตกลงก่อนจะเดินมานั่งข้างๆฉัน

**************************

. . .

🏰บ้านหงษ์สกุลไทย🏰

โต๊ะอาหาร

ป๊าพูดพร้อมมองหน้าฉันกับพี่ยูสลับกัน

ตั้งเเต่วันนั้นฉันกับพี่เค้าเพิ่งคุยกันเองนะ..

ฉันยังรู้สึกอายเเล้วก็อึดอัดกับการกระทำให้วันนั้นของฉันอยู่เลย

เห้ออ...

ฉัน.. จะรอดมั้ยเนี่ย

****************************

. . .

ห้องนอนไอริน

ติ้งงง ติ้งงง📲

Line

**************************

. . .

อ่า.. เเก้คะเเนนให้ฉันเเล้วสินะ..

จากตอนเเรกคะเเนนฉัน49..

เเต่ในใบคะเเนนที่ครูส่งมาวันนี้.. คะเเนนฉันกลับกลายเป็น82...

เกรด4เลยหรอเนี่ย..

เห้ออ เเต่ก็ดีเเล้วเเหละ.. อย่างน้อยมันก็ยังมีผลดีกับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้

END