ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่5

คำค้น : เสน่หาดอกไม้บานฉ่ำ🌺🌺🌺🌺🌺

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 110

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2563 23:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5
แบบอักษร

ตอนที่5

#เสน่ห์หาดอกไม้บานฉ่ำ#

 

"แลนด์นายอย่าคิดที่จะทำอะไรเธอ"

"ถ้าเธอเป็นอะไร"

"หรือเกิดอะไรกับเธอ"

"ชั้นตัดเพื่อนกับนายแน่"

หมอหนุ่มพูดออกมาเสียงจริงจังพร้อมกับมองเพื่อนรักของเขาด้วยสายตาโหดๆแสดงออกมาว่าเขาเอาจริงไม่ได้ล้อเล่น......

"ถ้าชั้นทำอะไรผู้หญิงคนนั้นนายถึงกับจะตัดเพื่อนกับชั้นอย่างนั้นเหรอไอ้หมอ"

"ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีค่ามากที่จะทำร้ายมิตรภาพความเป็นเพื่อนรักที่ยาวนานของชั้นกับนายได้เหรอนะไอ้หมอ"

"นั่งลงแล้วมาดื่มกันเถอะ"

แลนด์โรเวอร์พูดออกมาเสียงนิ่งๆยกแก้วไวน์ขึ้นมาเพื่อละหว่างของเขาและเพื่อนดื่มด้วยท่าทางนิ่งๆพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนๆที่แสดงออกมา.....

"ชั้นก็อารมณ์ไม่ดีเหมือนกัน"

"วันนี้ชั้นจะดื่มสักน้อยก็แล้วกัน"

หมอหนุ่มพูดออกมาก่อนที่จะกระดกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มอย่างรวดเร็ว.....

"หาอะไรคลายเครียดหน่อยไหมล่ะ"

"เดี๋ยวชั้นจัดให้นายเองไอ้หมอ"

แลนด์โรเวอร์พูดเสมอขึ่นมาเสียงเจ้าเล่ห์....

"ก็ดีชั้นก็ไม่ได้ปลดปล่อยอารมณ์มาหลายเดือนมากแล้ว"

หมอหนุ่มพูดออกมาเมื่อดื่มไวน์เข้าปากไปแล้วก็ร้อนรุมในกายขึ้นมาทันที......

" ผู้ชายประเภทตายด้านหรืออย่างไร"

" ไม่ได้หาความสุขให้ตัวเองมาหลายเดือนแบบนี้"

"ถ้าเป็นชั้นคงจะไม่มีแรงทำอะไรเลยถ้าไม่ได้ปลดปล่อยออกมา"

แลนด์โรเวอร์พูดออกมาเสียงหื่นๆ

"ชั้นไม่ได้หื่นกระหายตลอดเวลาเหมือนนาย"

"นายใช้ร่างกายของนายไปในทางที่ผิด"

"ชั้นใช้ร่างกายของฉันให้เป็นประโยชน์"

" ชั้นถนอมร่างกายเอาไว้ทำสิ่งดีๆไม่ได้หมกมุ่นในเรื่องใต้สะดือเหมือนนาย"

หมอหนุ่มพูดออกมาเสียงดังด้วยรอยยิ้มร้ายๆ....

"ชั้นยอมรับ"

"สิ่งไหนที่ทำให้ชั้นมีความสุข""

"ทำให้ชั้นสนใจ ชั้นจ่ายเต็มที่เพื่อให้ได้สิ่งนั้นมา"

"เบื่อแล้วชั้นก็ทิ้งมันไปก็เท่านั้น"

แลนด์โรเวอร์พูดออกมาในสิ่งที่เขาคิด

จากนั้นทั้งสองชายหนุ่มก็พูดคุยกันออกรสออกชาติในเรื่องออกแนว20+ขึ้นไปตามภาษาหนุ่มแบดบอยที่เคยมีผู้หญิงมากมายขึ้นเตียงกันเป็นว่าเล่นตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา.....

จนหมอหนุ่มมาพบเด็กน้อยใบหน้าน่ารักที่ป่วยเป็นโรคหัวใจคนนั้น

หมอหนุ่มอย่างแดริสก็รู้สึกสงสารอยากจะช่วยเหลือเด็กสาวคนนั้นให้หายดี

และยังมีพี่สาวที่แสนสวยอ่อนโยนที่พยายามทำงานทุกอย่างเพื่อที่จะทำให้น้องสาวได้ผ่าตัดหัวใจให้ได้....

นั้นจึงทำให้ความคิดของหมอหนุ่มที่วันๆเอาแต่เที่ยวหาความบันเทิงใจไปแต่ละคืนก็หยุดแล้วค่อยๆใช้ชีวิตธรรมดาในแบบคุณหมอหนุ่มผู้ใจดีที่ทุกคนจะมองเห็นเขาในด้านนอกที่เป็นคุณหมอผู้ใจดีอ่อนโยน.....

 

สองเดือนต่อมา......

ปลายฟ้าก็มาทำงานแบบนั้นเหมือนเดิม แต่วันนี้เธอจะต้องเข้าไปหาน้องสาวของเธอก่อน

เธอจึงออกจากบ้านเก่าๆของเธอเร็วขึ้นแล้วเดินทางไปหาน้องสาวของเธอที่โรงพยาบาลพิเศษนั้น......

 

ปลายฟ้าใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงจากบ้านของเธอมาถึงที่โรงพยาบาลพิเศษแห่งนี้........

 

"สวัสดีคะคุณพยาบาล"

ปลายฟ้าเอ่ยถักทายพยาบาลที่ทำงานที่นี้ และคุ้นเคยกับเธอมาหลายปีแล้วที่เธอพาน้องสาวของเธอมารักษาที่นี้.....

 

"สวัสดีค่ะคุณปลายฟ้า"

"มาเยี่ยมน้องหมอกใช่ไหมค่ะ"

พยาบาลสาวพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม...

"ค่ะฟ้ามาหาเด็กดื้อ"

"ตอนนี้ยู่ในห้องใช่ไหมค่ะ"

ปลายฟ้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนพร้อมกับรอยยิ้มสดใส..........

"ใช่แล้วค่ะน้องหมอกกำลังอ่านหนังสืออยู่ค่ะ"

พยาบาลสาวพูดออกมาจากนั้นก็เดินไปทำหน้าที่ของเธอ....

ปลายฟ้ายิ้มให้พยาบาลสาวก่อนที่จะเดินไปที่ห้องพักของน้องเธอ.......

"ก๊อก....ก๊อก!!!!

ปลายฟ้าแกล้งเคาะประตูห้องน้องสาวของเธอก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไป.....

"พี่ฟ้าทำไมพี่ถึงมาเวลานี้ล่ะ"

"ทุกที่พี่จะต้องมาเวลาตตอนกลวงวันนะ"

ปลายหมอกเอ่ยด้วยความสงสัยเพราะพี่สาวของเธอจะมาตอนกลางวันของทุกๆวันก่อนที่จะบอกว่าไปทำงาน.....

"ทำไมหรือ"

"พี่มาหาตอนนี้ไม่ได้หรือไง"

"ถ้าอย่างนั้นพี่กลับก็ได้"

"เพราะมีใครไม่อยากให้พี่มา"

ปลายฟ้าแกล้งงอนๆน้องสาวของเธอ.......

"พี่ฟ้าหมอกล้อเล่นนะ"

"หมอกดีใจจะตายที่พี่ฟ้ามาหาหมอก"

เด็กสาวพูดออกมาจากนั้นก็ลงจากเตียงแล้วเดินอย่างรวดเร็วไปกอดพี่สาวที่เธอรักมากที่สุด.........

"หมอกคิดถึงพี่ฟ้ามากๆเลยนะ"

"หมอกอยากกลับไปอยู่ที่บ้านกลับพี่เร็วๆจัง"

"หมอกอยู่ที่โรงพยาบาลมาตั้งหลายปีแล้ว"

"ตอนนี้นะลืมทางกลับบ้านไปแล้วล่ะ"

เด็กสาวพูดออกมาเสียงสดใสอ้อนๆพี่สาวของตัวเอง........

"ถ้าอยากจะกลับไปอยู่กับพี่ก็ต้องรักษาตัวเองให้ดี"

"อย่าดื้อเวลาที่คุณหมอบอกว่าอย่าทำอะไรที่มันอันตราย"

"เข้าใจที่พี่พูดไหม"

ปลายฟ้าพูดออกมาเสียงอ่อนโยน..............

"หมอกไม่ได้ดื้อสักหน่อย"

"ก็คุณหมอคนนั้นเอาแต่สั่งไม่ให้หมอกทำให้สิ่งที่หมอกอยากจะทำนี้"

"อันนู่นก็ทำไม่ได้อันนี้ก็ทำไม่ได้"

"สั่งห้ามหมอกทุกอย่างเลยพี่ฟ้า"

"เราเปลี่ยนหมอดีไหมพี่ฟ้า"

ปลายหมอกพูดออกมาเสียงสดใสติดๆอ้อนๆพี่สาวของเธอ........

"ไม่ได้หรอกนะหมอก"

"คุณหมอแดริสเก่งที่สุดแล้ว"

"และยังเป็นคุณหมอที่ใจดีมากๆอีกด้วยนะ"

"พวกเราจะต้องขอบคุณหมอให้มากๆถึงจะถูกนะหมอกเพราะคุณหมอมีบุญคุณกับเราสองพี่น้องอย่างมาก"

ปลายฟ้าพูดออกมาเสียงอบอุ่น....

"ถ้าอย่างนั้นพี่ฟ้าก็แต่งงานกันคุณหมอใจดีของพี่ฟ้าเลยสิเป็นการตอบแทนบุญคุณที่เขาดีต่อเราสองพี่น้อง"

"ดูเขาก็สนใจพี่ฟ้ามากๆนะ"

ปลายหมอกพูดออกมาเสียงดังพร้อมกับรอยยิ้มตลกๆ.....

"นี้หมอกพูดอะไรออกมาแบบนั้น"

"พี่ไม่เหมาะสมกับคุณหมอหรอกนะ"

"คุณหมอนะเป็นคนดี"

"จะต้องเหมาะสมกับคนดีๆเท่านั้นชึงไม่ใช่พี่อย่างแน่นนอน"

ปลายฟ้าพูดออกมาเสียงเศร้าๆเธอจะไปคู่ควรกับคุณหมอที่แสนดีแบบนั้นได้อย่างไร

"พี่ฟ้าของหมอกก็เป็นคนดีมากๆและยังเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆด้วยคะ"

ปลายหมอกพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มสดใสตามวัยที่กำลังน่ารักน่าเอ็นดูของเธอ

"ไม่ต้องมาพูดชมพี่เลย"

"มีอะไรจะขอพี่ใช่ไหมถึงพูดชมพี่แบบนี้"

ปลายฟ้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน....

"พี่ฟ้ารู้ทันหมอกอีกแล้ว"

"หมอกอยากจะไปที่ทำงานของพี่ฟ้าได้ไหมคะ"

"พี่ฟ้านะให้หมอกไปสักครั้งนะ"

"หมอกจะไม่ดื้อไม่ชนเลยนะพี่ฟ้า"

"ให้หมอกไปด้วยนะนะ"

"หมอกเบื่อมากๆที่วันๆเอาแต่อยู่โรงพยาบาลแห่งนี้"

ปลายหมอกพูดออกมาเสียงอ้อนๆ.....

"ไม่ได้หรอกหมอกพี่ไปทำงาน"

"จะไม่มีใครดูแลเธอนะ"

"พี่ฟ้าหมอกดูแลตัวเองได้"

"พี่บอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้"

"พักผ่อนได้แล้ว"

"รอผ่าตัดหัวใจเมื่อไรให้เรียบร้อย"

"แล้วพี่จะให้หมอกใช้ชีวิตที่หมอกอยากจะเป็นทุกอย่างเลยนะ"

ปลายฟ้าพูดออกมาเสียงจริงจัง.....

"ก็ได้คะหมอกจะไม่ดื้ออีกแล้ว"

"พี่ฟ้าไปทำงานเถอะคะ"

"หมอกจะนอนแล้วคะ"

ปลายหมอกทิ้งตังลงไปนอนที่เตียงพร้อมกับหลับตาลงทันที...

"พี่ไปทำงานแล้วนะ"

ปลายฟ้าพูดออกมาพร้อมกับห่มผ้าให้น้องสาวของเธอและที่เธอเดินออกมาจากห้อง

แล้วเดินทางไปที่ทำงานของเธอ แต่ละหว่างที่เธอกำลังออกมาที่หน้าโรงพยาบาล เธอก็เห็นรถหรูของผู้ชายคนนั้น....

และในรถก็มีผู้ชายผู้หญิงกำลังนัวเนียกับอย่างร้อนแรง...

และสายตาคมที่อยู่บนรถนั้นก็สบสายตสกับเธอพอดี

ปลายฟ้าเลยรีบเดินไปอย่างรวดเร็ว......

 

 

ติดตามตอนต่อไปคะ......

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว