ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep9 เฮียรักเมนะ

ชื่อตอน : ep9 เฮียรักเมนะ

คำค้น : เฮียติน,หนูเม

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2559 16:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep9 เฮียรักเมนะ
แบบอักษร

 

"กูไม่รู้ว่ามึงลูกใคร แต่ที่กูรู้แน่ๆคือ มึงมายุ่งกับ 'ของของกู' "

_&฿';:"____________&&฿+(:'__///__//_________/_/______///

 

 

"พะ..พี่เติร์ท" ฉันเอ่ยชื่อของเขาออกมาเบาๆหลังจากที่จบประโยคเมื่อกี้ที่เขาพูดมันออกมา 

"ถ้าเปนของมึงจิง ทำไมปล่อยให้มายั่วผุชายแบบนี้ละว่ะ หึ"

"นั้นมันเรื่องของกู มึงหุบปากเน่าๆของมึงซะ"

"ถ้ากูไม่หุบมึงจะทำไม" ไอ่นั้นพูดจบแล้วก็ทำน่าวอนตีนใส่พี่เติร์ท 

"ตุ๊บบบ ตึ๊ก พั๊ววววว ตึ๊ก" ไม่มีคำตอบกลับไดๆ มีแต่หมัดและเท้าที่เปนคำตอบได้ดี ตอนนี้มันนอนจมกองเลือดไปแล้ว 

"พี่เติร์ทพอเถอะ" ฉันสั่งพี่เติร์ทออกไปเพราะว่าเขากำลังจะเข้าไปซ้ำมันอิกรอบ

"ห่วงมันรือไง ทำไมอยากไปกับมันแต่พี่มาขัดก่อนงั้นสิเม" ทำไมคำพูดของเขามันถึงได้ร้ายแบบนี้นะ

"แล้วแต่พี่จะคิด อ่ออิอย่างนะเมไม่ใช่ของพี่อย่าไปประกาศกับใครอิกละ" คำพูดของฉันมันคงเปนคำพูดที่แทงใจเขามาก แต่ว่าสำหรับฉันการพูดให้เจ็บแล้วจบแบบเด็ดขาดดีกว่าพูดถนอมน้ำใจแล้วเขาตัดใจจากเราไม่ได้นะ

"ทำไมจะบอกว่าเปนของไอ่ตินงั้นสิ ดูท่าทางมันคงได้ไปหมดแล้วมั้ง ยอมกันซะขนาดนั้น" 

"แน่นอนค่ะ มีอะไรจะพูดอิกมั้ยถ้าไม่เมขอตัว"

พูดจบฉันก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันทีไม่อยากจะอยู่ให้เขาด่า บอกตามตรงเลยตอนนี้ฉันโคตรอายตัวเองคบกับเขาเพื่อประชดเพื่อนเขาแล้วก็โดนเพื่อนเขาให้ความหวังก่อนจะโดนเขี่ยทิ้ง จะเอาหน้าไปไว้ไหน บอกเรยตอนนี้ฉันเกลียดตัวเองที่ไปชอบผู้ชายอย่างเขา พี่ตินเมเกลียดพี่เกลียดที่สุด เกลียดๆ

ฉันเดินมาเรื่อยๆเพื่อหาโต๊ะที่พี่แบตกับเจ้มินนั่งอยู่ เดินมาไม่นานฉันก็เจอพอฉันเดินเข้าไปใกล้พอสมควรฉันก็เห็นบุคคลที่สามและสี่ซึ่งเปนพี่ตินและผู้หญิงที่แต่งตังสุดจี๊ดกำลังนั่งคอเคลียกันอยู่ ภาพที่ฉันเหนตรงน่ามันช่างตอกยำ้ความเจ็บปวดได้ดีเหลือเกิน ฉันละสงสารแฟนเขาจิงๆถ้ามาเจอภาพแบบนี้เธอก็คงมีอาการไม่ต่างจากฉันหรอก 

"อ่าว ไงครับน้องเมสนุกรือป่าว" พี่แบตที่เหนฉันก่อนใครเพื่อนทักขึ้น

"ก็งั้นๆค่ะ คือเมจะกลับแล้ว" ฉันพูดแล้วนั่งข้างเจ้มินก่อนจะแอบเหลือบตาไปมองคู่หญิงชายที่นั่งที่เก้าอี้ข้างๆแว๊บนึ่ง ฉันเหนพี่ตินมองฉันแล้วก็พยายามผลักยัยชะนีนั้นออกจากตัว

"ไมกลับเร็วนักละยัยดื้อ" 

"เกลียดขี้หน้าคนบางคนแถวนี้อ่ะค่ะ เคยเห็นมั้ยค่ะประเภทที่มีแฟนอยู่แล้วแต่มานั่งคั่วกับผู้หญิงคนอื่น" พี่ตินหันน่ามามองฉัน ด้วยใบน่าเรียบนิ่งแต่มันดูซ้อนอะไรแปลกๆนะ

"แร้วเราจะกลับยังไงยัยดื้อ"

"ก็ขับรถเจ้กลับไง ส่วนเจ้ก็กลับกับพี่แบตได้นิ" 

"แต่พี่ไม่อยากให้เราขับรถกลับดึกๆเองแบบนี้นะมันอันตราย" 

"เด่วพี่ไปส่งเอง" ฉันหันไปตามเสียงที่พูดขึ้นเมื่อกี้ไม่ต้องสงสัยนะว่าใคร

"ฉันกลับเองได้ค่ะ คุณไม่ต้องยุ่ง" ฉับตอบกลับเขาไปนิ่งๆ

"ตินค่ะ เห็นมั้ยเขาบอกแล้วว่ากลับเองได้คุณไม่ต้องไปส่งเขาหรอกค่ะ" พอพูดยบประโยคยัยชะนีนั้นก็เอานมเบียดกับแขนพี่แบตไปมา ผู้หญิงอะไรไร้ยาอายว่ะ

"เมขอตัวนะค่ะ " พูดจบฉันก็เดินออกมาแบบไม่ฟังเสียงทักท่วงของใครอิก ไม่อยากอยู่เห็นภาพที่มันทำร้ายจิตใจของตัวเองไปมากกว่านี้แล้ว

/________________/__________________/__________________/

PartTin/พาร์ทติน

ผมพยายามแกะมือของลิลลี่ออกจากแขนผม นี้มันคนรือปลิงว่ะเด่วผมก็ตามเมไปไม่ทันพอดีทนไม่ไหวแล้วนะเว๊ย

"ปล่อย ฉันบอกให้ปล่อย" ผมพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ จนยัยนั้นสดุ้ง

"แต่ตินค่ะ "

"ปล่อย" ผมตะคอกใส่เธอจนสะดุ้ง ไม่ได้สดุ้งแค่ยัยนั้นคนเดียวนะไอ่แบตกับน้องมินล่าก็สดุ้งด้วย

"มึงจะไปไหนว่ะ"

 "นั้นสิ พี่จะไปไหนหรอพี่แบต" ไอ่แบตและมินถามผมขึ้นตอนที่ผมกำลังจะเดินผ่านพวกเขา

"ไปตามว่าที่เมีย" ผมตอบกลับไปนิ่งๆ 

"ขอให้โชคดี"

เปนคำอวยพรจากไอ่แบต คำพูดที่มันคุยกับผมทำให้ผมคิดได้ ไม่รู้ว่ามันจะสายเกินไปรือป่าวนะ ผมกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาตามทางเพื่อหาผู้หญิงคนนึ่ง และในที่สุดผมก็เหนเธอแล้วผมรีบเดินตามไปทันที ยัยนี้เดินเร็วมากดูท่าทางเธอคงหงุดหงิด ถ้าผมเข้าใจไม่ผิดเธอคงหงุดหงิดที่เหนผมกับลิลลี่ 

"พรึบบบบ" ผมคว้าข้อมือเธอเอาไว้ก่อนที่ยัยนั้นจะเปิดประตูรถ

"ปล่อย คุณตามมาทำไม" ดูสิน้ำเสียงฟังดูห่างเหินจัง 

"ก็บอกแล้วว่าจะไปส่ง" 

"ไม่จำเปน เชิญคุนไปบริการผู้หญิงคนอื่นเถอะค่ะ ฉันไม่ต้องการ" ประชดประชันได้น่าจับกดมากครับ 

"อย่าดื้อเมลิน" 

"ฉันไม่ได้ดื้อค่ะ แค่ไม่อยากยุ่งกับคนที่มีเจ้าของแล้ว" พูดแล้วมาสบัดน่าใส่อิก สรุปคือเชื่อสินะว่าเพทายเปนแฟนผม ปล่อยไปก่อนแล้วกันแล้วค่อยบอก

"พอดีคนมีเจ้าของอยากยุ่งกับเธอนะ หึ" 

"นี้! อุ๊บ0x0" ผมกระชากเธอเข้ามาจูบทันทีเรยครับ ขี้เกลียดฟังยัยนี้เถียงแล้ว

"โอ๊ยยย" ยัยนี้กัดลิ้นผมครับ ได้กลิ้นเลือดจางๆในปากด้วย 

"เพี๊ยยยยยยะ ฉันเกลียดผู้ชายอย่างคุนที่สุด" เธอตบน่าผมแล้วก็มาบอกว่าเกียดผมงั้นหรอ หึ ได้เกลียดงั้นหรอจะทำให้เกลียดมากกว่านี้อิก

"หึ เกลียดงั้นหรอ มานี้" ผมกระชากข้อมื้อเธอให้เดินตามผมมา เธอทำให้ผมเดือดมากเรยครับตอนนี้

"ปล่อยนะ ฉันเจ็บ" 

"พรึบ เงียบแล้วก็นั่งอยู่เฉยๆ ถ้าไม่ทำตามเธอได้เสร็จฉันในรถแน่" ผมยัดเธอเข้าไปในรถแล้วก็ขู่ยัยนี้ไว้ ไม่สิผมไม่ได้ขู่แต่ผมทำจิงแน่ถ้ายัยนี้ขัดคำสั่ง  ผมขับรถออกมาแบบเร็วมากจนเมลินนั่งหลับตาตลอดทาง และในที่สุดผมก็มาถึงที่หมายนั้นก็คือคอนโดของผม อย่าถามนะว่าพามาที่นี้ทำไมคิดเองนะว่าคนเลวๆอย่างผมจะพามาทำอะไร บอกแล้วว่าผมไม่ได้ดีเหมือนไอ่เติร์ทหรอกนะ 

"ลงมาได้แล้ว" ผมสั่งเมนิ่งๆ ผมเหนเธอตัวสั่นๆด้วยกลัวผมขนาดนั้นเรยรือไง เมื่อกี้ยังปากเก่งบอกว่าเกลียดผมอยู่เรย

"พะ..พามาที่นี้ทำไม" 

"หึ ไม่ลงงั้นสิ" 

"ไม่ ตอบมาก่อน ว๊ายยยยยย" เสียงเธอร้องลั่นหลังจากที่โดนผมอุ้มพาดบ่า 

"ปล่อยนะ ปล่อย" ยัยนี้โวยวายมาตลอดทาง แต่ใครสนละอิกอย่างไม่มีใครกล้ายุ่งด้วยเพราะนี้มันคอนโดที่ผมเปนหุ้นส่วนอยู่ 

"เงียบได้มั้ยห๊ะ" ผมตะคอกใส่จนยัยนี้สะดุ้ง ตอนนี้ผมเดือดมากยิ่งคิดไปถึงตอนที่เธอบอกเกลียดผมผมก็ยิ่งโมโห ผมเดินมาจนถึงห้องนอนแล้วก็ว่างตัวเธอลงอย่างแรง แล้วผมก็ขึ้นมาคล่อมร่างเธอพร้อมกับกดข้อมือเธอไว้เหนือหัวสองข้างด้วยมือผมแค่ข้างเดียว

"โอ๊ยยยย เจ็บนะปล่อย" 

"หึ คิดว่าเธอทำฉันโกธรแล้วฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆงั้นสิ" 

"คุนโกธรฉันเรื่องอะไร"

"เรื่องที่เธอกล้าตบน่าฉันแล้วก็เรื่องที่เธอบอกว่าเกลียดฉันไง" เรื่องตบผมก็ไม่ได้โกธรอะไรมากหรอกแต่เรื่องที่เธอบอกว่าเกลียดผมมันทำให้ผมเจ็บแปลกๆ แล้วมันก็ทำให้ผมอยากจะปราบพยศเธอ

"ถ้าแค่เรื่องตบฉับขอโทษก็ได้ แต่สำหรับที่ฉันบอกว่าเกลียดคุนฉันคงถอนคำพูดไม่ได้เพราะเกลียดก็คือเกลียด ได้ยินมั้ยว่าฉันเกลียดคุน!" เธอตะโกนใส่น่าผม คำพูดที่เธอตอกยำ้เมื่อกี้มันยิ่งทำให้ไฟเดือดของผมเพิ่มมากขึ้น

"เกลียดงั้นหรอ ถ้าเธอมาเปนเมียคนที่เธอเกลียดมันจะเปนยังไงนะ หึ"

"มะ อุ๊ปปปปป" เธอพูดยังไม่จบประโยคด้วยซ้ำผมก็จูบปิดปากเธอทันที ผมใช้มือไล่ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งยองเมลินไปเรือยๆ แล้วก็ถอยออกทีละชิ้นทีละชิ้นแบบที่เธอไม่รู้ตัวสงสัยคงหลงอยู่กับจูบของผมสินะ

"อ่อย ยะ" เสียงเมลินประท้วงผม สงสัยเธอคงเริ่มหายใจไม่ออกก็ผมจูบเธอดูดดื่มขนาดนั้น ผมผละออกจากเธอเพื่อถอดเสื้อผ้าของตัวเองบ้าง ตอนนี้เมลินไม่เหลืออะไไรติดตัวแล้ว ผมมองดูร่างกายของเธอมันช่างสวยเหลือเกิน ไม่คิดว่าเธอจะซ้อนรูปขนาดนี้

"อย่ามองนะ แล้วนั้นจะทำอะไร" เธอใช่มือมาปิดบังร่างของตัวเองแล้วก็เด้งตัวลุกขึ้นถอยหลังไปชนกับหัวเตียง

"แล้วคิดว่าฉันจะทำอะไรละ ในเมื่อตัวเธอก็ว่างเปล่าและตัวฉันก็กำลังจะว่างเปล่า" ตอนนี้ตัวผมเหลือแค่บ็อกเซอร์แล้ว และไอ่ลูกชายผมมันก็ตั้งโด่จนเห็นได้ชัดเปนสัญญาณบอกว่ามันพร้อมใช้งานแล้ว

"อึก อย่าเข้ามานะ ฮื่อๆ" เมลินร้องไห้ออกมา เธอใช้หมอนเควี่ยงใส่ผมแต่ผมหลบได้ทุกครั้ง ผมกระชากข้อเท้าเธอดึงให้ตัวเธอกลับมาอยู่ใต้ร่างผมอิกครั้ง บอกเรยว่าน้ำตาของเธอทำให้ใจผมสั่นแต่ถ้าจะให้ผมหยุดทุกอย่างตอนนี้คงไม่ได้ เพราะตอนนี้ผมทรมานมากลูกชายผมมันอยากปลดปล่อย

"อย่าร้องไห้สิเมลิน" ผมจูบซับน้ำตาให้เธอเบาๆ

"พี่ตินปล่อยหนู หนูกลัวแล้ว อึก ฮื่อๆ" สงสัยคงจะกลัวจิงๆ เพราะตอนนี้ความเก่งกาจเมื่อกี้มันหายไปหมดแร้ว แต่ผมคงหยุดไม่ได้ถ้าเมลินเปนของผมแล้วผมรับผิดชอบเอง ร่างกายเธอต้องเปนของผมคนเดียว

"เฮียรับผิดชอบเอง แค่เมยอมก็พอ" 

"ไม่ ปล่อยนะ หนูเกลียดที่สุดผู้ชายมักมากอย่างพี่ มีแฟนอยู่แล้วยังไม่พออิก" เธอทั้งดิ้นทั้งทุบผม เมื่อกี้มันจะดีอยู่แล้วนะ นี้มาอิกแล้วคำว่าเกลียด ผมใช้มือลูบลงต่ำเรื่อยๆจนถึงสวนดอกไม้งามที่ผมจะพรากมัน

"หึ ตอนแรกถ้ายอมดีๆก็จะเบามือนะ แต่นี้ไม่ยอมงั้นก็เตรียมรับม่อไว้เรย" 

"อย่าาาา โอ๊ยยย" พอผมใช้นิ้วแย่งเข้าไปเธอก็ร้องออกมา ขนาดแค่นิ้วเธอยังตอดผมขนาดนี้ อิกอย่างนะคือมันแน่นมากผมไม่อยากจะคิกเรยว่าถ้าเปนอย่างอื่นมันจะเข้าไปได้รือป่าว

"เอามือออกไปนะ ฮื่อๆ" 

"ไม่เอาน่า ดูเมจะปฏิเสธแต่ร่างกายเมไม่ปฏิเสธเฮียเรยนะ" พอผมพูดจบผมก็จัดการกับดอกบัวตูมคู้ใหญ่ที่อยู่ด้านหน้า ผมทั้งเลียทั้งดูดเม้มจนมันเปนรอยทั้งสองข้าง มือข้างล่างของผมก็ขยับเข้าออกเรื่อยๆ

"อืม อ๊าา อ๊ะ พอแล้ว อืม" 

"เอาดีๆ จะห้ามรือจะคราง"

"อ๊ะๆๆๆ อ๊าาาา" ผมเร่งจังหวะนิ้วเร็วขึ้นถี่ยิบ จะเธอไปแตะขอบสวรรค์ ผมดึงนิงตัวเองออกมาแง้วก็ซุกซอกคอขาวของเธอทั้นที

"นี้ออกไปนะ" ผมเงยน่าขึ้นมองเธอ แบบขัดใจนิดๆ

"อะไรเมเสร็จแร้วก็ทำให้เฮียเสร็จบางสิ" พูดจบผมก็เลื่อนน่าลงไปจนถึงสวนดอกไม้ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำรักของเธอ

"อย่าาา อ๊ะ" ผมก้มน่าลงไปชิมน้ำหวานของเธอแบบไม่รังเกียจบอกเรยว่าเธอเปนผู้หญิงคนแรกที่ผมทำอะไรแบบนี้ให้ เพราะที่ผ่านมาก็แค่เสียบๆพอแตกแล้วก็จบ

"อ๊าา อ๊ะๆ อืม" ตอนแรกก็ผลักผมออกนะแต่ตอนนี้กลายเปนมาจับหัวผมกดเข้าหา

"ถึงตาเฮียแร้วนะ" ผมผละออกจากเธอแร้วถอดส่วนที่ติดกายของตัวเองออก พอถอดปุ๊ปน้องชายผมก็เด้งออมาชี้น่าเธอทันที

"ไม่เอานะ เมกลัวเจ็บ" เธอพูดแล้วรีบหุบขาเข้าหากันทันที

"เมฟังเฮียนะ เฮียจะทำให้เจ็บน้อยที่สุด "

"แต่เฮียมีแฟนแล้ว เฮียไม่ควรทำแบบนี้" ที่ไม่ยอมนี้เพราะเรื่องนี้ใช่มั้ย

"ผู้หญิงที่เมเหนวันนั้นไม่ใช่แฟนเฮีย เฮียแค่โกหก" ใจเย็นนะลูกพ่อขออธิบายให้เข้าใจกันก่อนนิดนึ่ง

"แร้วเมจะเชื่อเฮียได้ไง" 

"ขอให้เฮียปลดปล่อยก่อนแล้วค่อยบอกได้ป่ะ" 

พูดจบผมก็จับขาเมแยกออกพอประมาณ ผมแทรกตัวอยู่ระหว่างขาเธอ แร้วก็จูบเธออิกครั้งพอเธอเผลอผมจับลูกชายผมยัดเข้าไปครั้งเดียวจนมิด คือผมอยากให้เธอเจ็บครั้งเดียวดีกว่าค่อยๆเจ็บที่ละนิด เพราะว่าผมไม่อยากให้เธอเจ็บนาน

"โอ๊ยยยย เจ็บ ฮื่อๆไหนบอกจะทำเบาๆไงทำไมมีเลือดด้วย" ตอนนี้เธอใช้มือกอดรอบคอผม

"ก็นี้มันครั้งแรกของเมอิกอย่างเฮียก็ทำเบาแร้วนะ" ผมค่อยๆขยับตัวนิดหน่อย

"โอ๊ย อย่าพึ่งขยับสิ" 

"ถ้าไม่ขยับเมก็เจ็บนะสิ" 

"โอ๊ย อ๊ะ อืม" ผมเริ่มขยับเร็วขึ้นทีละนิด จนเสียงร้องว่าเจ็บกลายเปนเสียงครางแทนแร้ว

"อ๊ๆ หายเจ็บยัง อ๊า "

"อืม หะ..หายแล้วอ๊ะๆๆๆ"

"เฮียมีไรจะบอกเมนะ"

"อะไรอ๊ะๆ" 

"เฮียรักเมนะ อ๊ะๆ มากด้วย อ๊าา"

"อืม อ๊ะๆ จิงหรอ" 

"จิง อ๊าาา แน่นจังอย่าตอดดิ"

"อ๊ะๆๆๆ อ๊าาา"

"ซี๊ดดดด อ๊ะๆๆ พร้อมกันนะ"

"อ๊ะๆๆๆ มะไม่ไหวแร้ว อ๊ะๆ"

"อ๊าาาาา/โอ่ววว อ๊า" ผมแตกเข้าไปในตัวเมเรียบร้อยแร้วครับตอนนี้เราสองคนนอนหอบอยู่ด้วยกันคือตัวผมทับร่างเธออยู่

"นี้ออกไปได้แร้ว หนัก" เธอผลักผมออกพอเสร็จแล้วก็ไล่เรยนะ

"ขออิกสักรอบได้มั้ย นะๆ"

"บ้ารือไง เหนื่อยแร้วอิกอย่างนะอธิบายเรื่องทั้งหมดมาเรย" 

"พรุ่งนี้ค่อยคุยกันแร้วกัน แต่ตอนนี้เฮียยังไม่อิ่ม"

"มะ อุ๊ปปป" และบทรักของผมและเธอก็เริ่มอิกครั้งแล้วครั้งเล่า

อ๊าาาา

 

 

 

 

 

 

ไรท์ไม่รู้ว่า nc ครั้งแรกของไรท์เปนไง แต่ก็แต่งสุดฝีมือแร้วนะ

😂😂😂😂 ฝากด้วยจ้าาาา http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/11.gif

ความคิดเห็น