facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : LOVE MISCREANT : CHAPTER 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ม.ค. 2559 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE MISCREANT : CHAPTER 2
แบบอักษร

 

 

LOVE MISCREANT พันธะร้าย..ทำลายรัก

 

#

 

LOVE MISCREANT :  CHAPTER 2 

 

รุ่งเช้าของวันนี้ก็เป็นวันที่โทมัสรู้สึกใจคอไม่ดีที่ต้องไปดูงานที่อังกฤษก่อนจะมองเด็กสาวที่กำลังจัดชุดสูทให้เขาอย่างยิ้มแย้ม ใบหน้าของเธอทำให้เขาห่วงจนไม่รู้จะห่วงยังไงแล้ว..ทิมลูกชายของเขามันบ้าเกินกว่าจะมีคนดีๆ อย่างไหมฟ้าดูแล โทมัสมองไหมฟ้าอย่างนิ่งๆ ภายในใจร้อนรุ่มไปหมดแต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเจ้าตัวอยากจะดูแลลูกชายของเขานี่น่าและตัวเขาเองก็ไม่อยากจะขัดอะไร

“เสร็จแล้วค่ะคุณท่าน..”

“หนูไหม ฉันว่าหนูเปลี่ยนใจไปกับฉันยังทันนะ..เพื่อจะได้ดูที่เรียนที่นู้นไปด้วย” ไหมฟ้าที่ได้ฟังก็ส่ายหน้าไปก่อนจะยกมือไหว้โทมัสที่ให้โอกาสเธอขนาดนี้ทั้งๆ ที่เธอขอแค่ได้ตอบแทบพระคุณที่เขามีให้ก็เท่านั้น เธอรู้ว่าโทมัสเป็นห่วงทิมมากแค่ไหน เธอถึงได้ยอมที่จะอยู่ดูแลเขาที่นี่เพื่อโทมัสจะได้สบายใจและเธอเองก็จะได้ดูแลพี่ทิมที่เธอห่วงใยด้วย

“เอาเป็นว่าถ้าคุณท่านกลับมาแล้ว..ไหมค่อยว่าอีกทีดีกว่านะคะ”

“เฮ้ออ..ตามใจ ฉันคงบังคับอะไรหนูไม่ได้แล้วมั้งเนี้ย” มือหนาวางบนศีรษะของไหมฟ้าแล้วลูบเบาๆ อย่างเอ็นดูก่อนจะออกจากห้องมาก็เห็นลูกชายตัวดีที่เปลือยท่อนบนแล้วโอบเอวสาวฝรั่งที่มาสนองตัวเองไม่มีซ้ำหน้า

“อ้าวลากัน เสร็จแล้วเหรอแด๊ด?” ทิมจงใจเน้นคำว่าเสร็จไปที่ร่างบางที่ก้มหน้าอยู่อย่างเศร้าๆ ก่อนจะมองผู้เป็นพ่อที่ถอนหายใจออกมากับคำพูดที่หยาบคายของลูกชายตัวเอง

“หยุดพูดหยาบคายกับหนูไหมได้แล้วทิม? ฉันไม่ได้ตัณหาจัดขนาดเอาลูกบุญธรรมมาทำเมียหรอกนะ” โทมัสเริ่มมีน้ำโหแต่คนตายด้านอย่างทิมกลับแสะยิ้มแล้วกระซิบอะไรกับสาวคนใหม่แล้วเดินออกไปทันที

“ทำอะไรควรระวังบ้างนะ ฉันอยากให้แกมาเป็นคนสานธุรกิจต่อจากฉัน..ไม่ใช่ให้แกตายก่อนฉันเพราะเป็นโรค!!

“หึแด๊ดไม่ต้องห่วงหรอกนะ..ผมอ่ะป้องกันอย่างดี ไม่ติดโรคหรืออะไรแน่นอน ไว้ใจได้”

“....”

“มาสิ ผมไปส่ง..จะไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” ทิมเดินไปกอดคอผู้เป็นพ่อแล้วพาเดินไปแต่ไม่วายหันไปมองร่างบางที่เดินตามหลังอย่างเงียบๆ ก่อนจะแสะยิ้มแล้วมาส่งผู้เป็นพ่อที่รถ

“เดินทางปลอดภัยนะคะ คุณท่าน..”

“ขอบคุณป้าแพท” แพท..ป้าแม่บ้านเก่าแก่ที่เป็นคนสนิทของแม่ทิม แม่ของทิมได้เสียชีวิตลงตั้งแต่ทิมยังเล็กๆ เพราะแม่เขาอ่อนแอพอคลอดเขาได้แค่ไม่กี่เดือนก็สิ้นใจลง และโทมัสเองก็ไม่คิดจะมีใครใหม่เพราะยึดมั่นและรักในตัวของแม่ทิม คำสัญญาที่บอกจะดูแลลูกชายของเราให้ดีที่สุด

“ฝากดูแลทิมด้วยนะ”

“ค่ะ คุณท่าน” สายตาของโทมัสมองไปที่ลูกชายตัวดีที่กอดอกมองผู้เป็นพ่ออย่างนิ่งๆ ขนาดลูกน้องเขาอยู่เกือบเต็มบ้านมันยังกล้าถอดเสื้อสวมแค่กางเกงขาเดฟสีดำออกมาส่งเขา เหอะ

“เดินทางปลอดภัยนะคะ คุณท่าน..ไม่ต้องห่วงทางนี้นะคะไหมจะดูแลทุกอย่างเอง”

“ขอบใจนะหนูไหม..ทิม ว่างมากนักก็ไปที่คาสิโนบ้าง ไม่ใช่มั่วหญิงไปวันๆ”

“ครับ..”

“ครับแล้วก็ทำตามด้วยนะ ไม่ใช่ดีแต่ปาก” ทิมเบ้ปากแล้วพยักหน้ารับส่งๆ ก่อนจะมองผู้เป็นพ่อที่หันไปยิ้มให้กับร่างบางที่เดินไปส่งที่รถ ก่อนที่รถของโทมัสจะแล่นออกไปทุกคนก็ต่างพากันแยกย้ายไปทำงานของตัวเองเหลือก็แต่ทิมและไหมฟ้าที่ยืนอยู่หน้าบ้านอย่างนิ่งๆ ร่างบางของไหมฟ้าหันไปมองทิมที่จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว

“เออ..พี่ อะไม่ใช่..คุณทิมจะรับอาหารเช้าเลยไหมค่ะ?”

“ก็เตรียมดิ..ยังไงเธอก็ต้องดูแลบ้านนี้อยู่แล้วนี้ หรือไงจะไม่ดูแลเจ้าของบ้านก็ได้นะ”

“ไหมไม่ได้คิดแบบนั้นนะคะ..งั้นไหมขอตัวไปจัดโต๊ะก่อนแล้วกันค่ะ” ไหมฟ้าก้มหน้าลงแล้วเดินเข้าครัวไปก็เห็นป้าแพทกำลังตักข้าวต้มใส่ถ้วยสองใบ

“อ้าวหนูไหม ข้าวต้มจ๊ะเดี๋ยวป้าให้คนยกไปให้..”

“ไม่เป็นไรคะ ไหมยกไปเอง..พี่ทิมจะทานด้วยค่ะ”

“โอ้เป็นเรื่องที่ดีมากเลยนะคะ..” เธอยิ้มออกมาอย่างดีใจที่วันนี้จะเป็นวันแรกที่เธอกับเขาจะได้ทานข้าวร่วมโต๊ะกันหลังจากที่ไม่ได้ทานข้าวด้วยกันนานแล้ว ไหมฟ้ายกถาดข้าวต้มไปก็เห็นร่างหนากำลังพ่นควันบุหรี่ออกจากปากก่อนจะวางถ้วยข้าวต้มลงอย่างยิ้มๆ

“ข้าวต้มกุ้ง..ของโปรดคุณทิมเลยนะคะ”

“....”

“ทานเยอะๆ นะคะ..ป้าแพททำสุดฝีมือเลย” ทิมมองร่างบางที่ส่งยิ้มให้อย่างนิ่งๆ ก่อนจะโยนก้นบุหรี่ลงพื้นแต่กลับทำช้อนตกลงพื้นทันที

“จิ๊..”

“ไม่เป็นไรค่ะ ไหมเก็บให้..เดี๋ยวเปลี่ยนช้อนใหม่นะคะ มันสกปรกแล้ว” เธอยิ้มแล้วก้มลงเก็บช้อนที่ตกพื้นแต่กลับรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่ราดมาบนหัวของเธอ

ซ่า... น้ำมากมายไหลไปตามเส้นผมของเธอก่อนจะเงยหน้ามองทิมที่แสะยิ้มขณะเอาแก้วน้ำเย็นราดใส่หัวของเธอจนเธอสำลักน้ำทันทีพร้อมกับมือบางที่ปาดน้ำออกจากหน้า

“ช้อนมันสกปรกก็ต้องเอาไปล้าง..แต่เธอที่มันทั้งสกปรกและไม่มีหัวนอนปลายเท้าเนี้ย ต้องทำยังไงถึงจะสะอาดนะ น้ำเย็นคงจะไม่พอ ต้องน้ำร้อนๆ เนอะถึงจะฆ่าเชื้อได้”

พรึ่บ!!

“ว้ายย..ร้อน..”

“เหรอ? นึกว่าด้านมาก..เลยไม่รู้จักคำว่าร้อนซะอีกนะ” ไหมฟ้ากุมแขนตัวเองที่ถูกข้าวต้มสาดลงมาจนแขนแดงไปหมดก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาทันทีที่เงยหน้ามองคนที่ทำ เขาไม่รู้สึกอะไรเลย..นอกจากแสะยิ้ม..แสะยิ้มที่เธอไม่ชอบมันเลย

“คุณทิม..เกลียดอะไรไหมค่ะ?”

“อยากรู้เหรอ? อืม..ก็เกลียดตรงที่เธอไม่มีหัวนอนปลายเท้า เกลียดที่เธอเป็นแค่เด็กเก็บมาเลี้ยงแต่ดันเทียบเสมอลูกชายเจ้าของบ้านอย่างฉัน เกลียดที่เธอเอาหน้าแด๊ด ถามจริงนะ..เธอให้แด๊ดเอากี่ที แด๊ดถึงได้ติดใจเธอนักอ่ะไหมฟ้า?”

“คะ คุณทิม!!

เพียะ..ฝ่ามือบางฟาดลงที่แก้มสากทันทีจนหน้าหันก่อนจะร้องไห้ออกมากับคำพูดที่หยาบคายของเขา สายตาคมตวัดมองร่างบางทันทีอย่างโมโหก่อนจะฉุดแขนบางแล้วลากขึ้นไปที่ห้องชั้นสองแล้วเปิดประตูห้องเธอเข้าไป

พลั่ก!!

“ฮึก..เจ็บ..”

“เจ็บเหรอ? น้ำหน้าอย่างเธอเนี้ยเจ็บเป็นด้วยเหรอไหมฟ้า..เหอะ มานี่ดิ กล้ามากที่ตบหน้าฉัน!!!” เธอถูกกระชากให้ขึ้นไปบนเตียงก่อนจะถูกทาบทับด้วยร่างหนาพร้อมกับสองแขนที่ถูกตรึงไว้ทั้งสอง ใบหน้าหล่อโหดก้มลงมองเธออย่างโกธรเคือง ไหมฟ้ามองหน้าเขาด้วยความเจ็บปวด..พี่ทิมของเธอหายไปไหนกัน? คนๆ นี้ไม่ใช่พี่ทิมของเธออีกต่อไปแล้ว

“ปล่อยไหม..ฮึก..ไหมเจ็บ..โอ๊ยย!!” มือหนาบีบไปที่แผลที่เพิ่งโดนข้าวต้มร้อนๆ ก่อนจะกดเข่าไปที่หน้าท้องแบนราบจนเธอหลับตาลงเพราะความเจ็บปวด

“เจ็บใช่ไหม? จะบอกอะไรให้นะ..อย่าทำตัวสนิทสนมกับฉัน เพราะเธอมันก็แค่เด็กที่แด๊ดเก็บมาเลี้ยง อย่ามาสาระแนกับชีวิตของฉัน อย่ามาทำเป็นห่วงฉันเพราะฉันไม่ชอบ!!!

“แต่..ไหมห่วงพี่ทิมจริงๆ ฮึก..ไหมห่วงพี่ทิมนะคะ ไหมอยากให้พี่ทิมเป็นเหมือนเดิม”

“หน้าด้าน!!

“ฮึก..”

“ฉันสั่งว่ายังไง..อย่ามาตีซี้ฉัน อย่ามาเรียกฉันว่าพี่อีกเพราะฉันไม่มีน้องอย่างเธอ เธอมันไม่ใช่ญาติ เธอไม่ใช่คนในครอบครัวของฉัน..และก็อย่าหวังว่าเธอจะได้ทุกสิ่ง ถึงจะให้แด๊ดเอาไปแล้วก็อย่าหวังจะมาเป็นนายหญิงของที่นี่!!!

“ไหมไม่ได้คิดแบบนั้น..พี่ทิมเข้าใจไหมผิดนะคะ ไหมกับคุณท่านไม่ได้เป็นแบบที่พี่ทิมคิด ฮึก..พี่ทิมเชื่อไหมนะ” ทิมไม่ฟังแต่กลับกดเข่าลงไปที่หน้าท้องของเธออย่างแรงจนร่างบางหายใจไม่ออก ทิมมองใบหน้าหวานที่ร้องไห้ออกมาอย่างสะใจก่อนจะก้มใบหน้าลงไปที่ซอกคอหอมแล้วแลบลิ้นออกมาเลียไปตามซอกคอจนเธอตัวสั่นแต่กลับสร้างรอยยิ้มให้กับร่างหนาที่ได้ทรมานเธอ

“ไม่น่าเชื่อว่าได้กับแด๊ดแล้ว..จะยังน่าเอาอยู่นะ แต่ไม่อ่ะ..เพราะฉันไม่กินของที่แด๊ดกินแล้ว”

“ฮึก..พี่ทิม..พี่ทิมมันไม่ใช่..”

“หุบปาก และก็อย่าสะเออะมายุ่งกับฉันอีก..คนอย่างเธอเมื่อไหร่มันจะไปให้พ้นๆ บ้านฉันสักทีว่ะ!! แม่ง หน้าด้านอยู่ได้ตั้งหลายปี..ทำไมยังสูบเงินแด๊ดไม่หมดหรือไง”

“พี่ทิม...”

“หยุดบีบน้ำตาสกปรกๆ ของเธอออกมาให้ฉันเห็นใจเลยไหมฟ้า เพราะน้ำตาของเธอมันก็คือน้ำคำดีๆ ที่ฉันไม่อยากจะเห็นและแตะต้องเลยว่ะ!!” ร่างหนาลุกขึ้นจากตัวร่างบางมองเธอที่กุมท้องตัวเองทันทีก่อนจะแสะยิ้มแล้วเดินออกจากห้องไป ไหมฟ้าร้องไห้ออกมาทันทีที่ฟังเขาพูด เขาเกลียดเธอเพราะเธอเป็นใครก็ไม่รู้? เขาเกลียดเธอที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า ฮึก..ใจร้าย พี่ทิมของไหมใจร้ายเกินไปแล้ว..พี่จะรู้บ้างหรือเปล่า? ว่าไหมรักพี่มากแค่ไหน ไหมอาจจะรักพี่ไม่เท่ากับผู้หญิงคนนั้น แต่ไหมก็พร้อมจะดูแลพี่ให้ดีที่สุด ไหมฟ้าลุกขึ้นนั่งก่อนจะเช็ดน้ำตาตัวเองแล้วหยิบยามาทาแขนที่ตอนนี้แดงเถือกเพราะเขาเอาถ้วยข้าวต้มมาสาดใส่เธอ น้ำตาของเธอไม่ได้ทำให้เขาใจอ่อนเหมือนแต่ก่อนแล้วใช่ไหม? เมื่อนึกถึงตอนเด็กแล้วน้ำตาก็พาลให้ไหลออกมาอีก

 

ฮือๆ ..เจ็บจังเลย ฮึก

ไหม..เป็นอะไรอ่ะ? เจ็บเหรอ

ฮึก..พี่ทิม ไหมเจ็บจังเลยค่ะ ฮือๆ

โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับ..เด็กดีของพี่ แผลแค่นี้เองสบายมาก พี่ทิมเป่าแผลให้ไหมนะจะได้หายเร็วๆ

 

ในตอนนั้นที่เธอเข้ามาอยู่ในบ้านได้แค่สองวันก็เกิดอุบัติเหตุคือเธอหกล้มและพี่ทิมที่ตอนนั้นก็คือผู้ชายที่แสนดีสำหรับเธอมาก แต่ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าพี่ทิมคนเดิมของเธอหายไปไหน..ตั้งแต่เขากลับมาทุกอย่างที่เราเคยสัมผัสมันห่างออกไปไกล ผู้หญิงคนนั้นที่ทำให้เขาเปลี่ยนได้ขนาดนี้..พี่ทิมที่เคยอ่อนโยน ไหมฟ้าได้แต่นั่งคิดถึงวันเก่าๆ ที่เธอและเขาได้ชีวิตอยู่ด้วยกันก่อนที่เขาจะไปจากเธอและกลับมาพร้อมกับทิมคนใหม่ที่เธอเองยังไม่รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำ ทั้งที่หน้าตา น้ำเสียงและทุกๆ อย่างยังคงเดิมทั้งหมด เธอเดินออกจากห้องแล้วลงไปเก็บของที่โต๊ะทานอาหาร มองรองเท้าส้นสูงของใครบางคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า เธอเงยหน้ามองก็พบว่าเป็นหญิงสาวที่สวยและเหมือนจะเป็นนางแบบด้วยเพราะเธอคุ้นหน้าเหมือนเคยเห็นในทีวี

“ทิม..อยู่ไหน?”

“อะ เออ..พี่ทิมอยู่บนห้องค่ะ”

“เหรอว่าแต่เธอเนี้ยเป็นใคร?”

“ฉันเป็น...”

“เป็นแค่กาฝากนะ ซินดี้” ร่างบางหันไปตามเสียงเข้มที่ดังขึ้นก่อนจะมองใบหน้าหล่อโหดที่แสะยิ้มพร้อมกับเดินลงบันไดมาแล้วจับเธอคนนี้จูบปากทันทีอย่างดูดดื่มจนไหมฟ้าถึงกับอึ้งไป

“กาฝาก? แต่ไหงเรียกทิมว่าพี่ล่ะ..”

“ก็คนมันหน้าด้านไง ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงก็เงี้ย”

“เหอะ..ช่างเถอะค่ะ ซินดี้..อยากแล้ว”

“หึจัดไปสาวน้อย วันนี้จัดเต็มนะ..”

“ค่ะ พรุ่งนี้ซินดี้ไม่ไปถ่ายแบบ” ทิมมองร่างบางที่ก้มหน้าลงเก็บถ้วยบนโต๊ะก่อนจะแสะยิ้มที่ได้ตอกย้ำว่าเธอเป็นใครและมาจากไหน แต่ลับร่างหนาไปไหมฟ้าถึงกับจุกทันทีพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มคลอแล้ว..ทำไมต้องว่ากันขนาดนี้ด้วย ทำไมพี่ทิมถึงได้รังเกียจเราขนาดนี้ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนมันไม่ใช่..เหตุผลก็คงจะเพราะเธอคนนั้น ใช่ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเธอคนนั้นสวยและรวยแค่ไหน พี่ทิมคงจะรักผู้หญิงที่สวยและรวยเท่านั้นแต่กลับเธอ..มันก็แค่เด็กที่ไม่มีอะไรเลยสักอย่างในชีวิต จะมีก็แต่ความรักที่มอบให้เขาเท่านั้น ในขณะที่ไหมฟ้ากำลังเศร้าเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น..ภายในห้องนอนที่ตอนนี้กำลังดำเนินไปด้วยเพลิงเร่าร้อนของชายหญิงที่กำลังเมามันส์กับการที่ได้เสพสมความสุขกัน หญิงสาวนอนรอรับแรงกระแทกของชายหนุ่มที่รุนแรงและเร่าร้อน มือของหญิงสาวถูกมัดด้วยเชือกติดกับหัวเตียงพร้อมกับมือหนาที่บีบไปตามร่างกายสาวที่แดงเถือกเป็นรอยจ้ำๆ หญิงสาวนอนรอรับอย่างเสียวซ่านเพราะทั้งตื่นเต้นและเสียวไปทั้งตัว ทิมคือคนที่สนองความต้องการด้วยความรุนแรงเสมออย่างเช่นตอนนี้ที่เขากำลังถอนแก่นกายออกมาแล้วจ้วงนิ้วทั้งสามนิ้วไปแทนก่อนจะทำการขยับเข้าออกอย่างรุนแรงจนหญิงสาวอ้าปากค้าง..

“ซะ ซี๊ดดดด..ทะ ทิม..เอาของทิม อ๊ะๆ ของทิม กรี๊ดดดด!!!” ทิมทิ่มความเป็นชายขนาดใหญ่เข้าไปทีเดียวจนมิดโค่นก่อนจะขยับเอวตัวเองพลางมองรูปของเขาและเฟียน่าก่อนที่อารมณ์โกธรจะปะทุขึ้น ร่างหนาโหมกระหน่ำทันทีอย่างรุนแรงจนหญิงสาวที่จากเสียวๆ กลายเป็นร้องขอให้เขาหยุด

พั่บ พั่บๆๆๆ!!!

“อ๊ะๆ..ทะ ทิม..จะ เจ็บ..อ๊า..ทิม แรงไปแล้ว..กรี๊ดดดด!!!

“อ๊ะๆ..ซี๊ดดดด..อาาาาา!!!” ทิมกระตุกเกร็งมองจุดเชื่อมที่ตอนนี้มีเลือดทะลักออกมาเป็นอันว่าเขาได้กระทำอย่างรุนแรงจนภายในของหญิงสาวฉีกขาด ร่างหนาไม่สนใจ..ถอดแท่งร้อนออกแล้วดึงเครื่องป้องกันโยนทิ้งถังขยะก่อนจะลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอวไว้แล้วเสยผมที่มีแต่เหงื่อขึ้นไป พร้อมกับหยิบบุหรี่เข้าปากแล้วพ่นควันออกไปทั่วห้อง..ผู้หญิงที่มาสนองเขาต้องทนได้กับพฤติกรรมที่ป่าเถื่อนของเขา ร่างสูงเดินออกไปที่นอกระเบียงแล้วยืนมองวิวจากด้านนอกอย่างนิ่งๆ สายตากลับมองไป คิดถึงเธอคนนั้นที่ไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง? เขาแค่เป็นห่วงและลืมเธอไม่ได้..เขารักเธอมาก รักมากก็แค้นมาก แค้นผู้หญิงทุกคนที่พูดคำว่ารักกับเขา..

“ป้าแพทคะ ดอกไม้สวยไหมคะ? ไหมปลูกเองเลยนะ”

“ค่ะ สวยมากเลย” เสียงเล็กดังขึ้นมาเรียกให้ทิมมองลงไปที่สวนก็เห็นร่างบางที่กำลังขุดดินอยู่ก่อนจะมองดอกไม้อย่างยิ้มๆ รอยยิ้มที่ทำให้เขาถึงกับนิ่งไปแล้วเดินหมุนตัวเข้าห้องไปก่อนจะถอดเชือกออกจากมือหญิงสาวคนนี้ที่สลบไป ทิมนั่งพิงหัวเตียงแล้วมองรูปของเฟียน่าที่ติดอยู่บนฝาผนังก่อนจะหลับตาลง..ฉันคิดถึงเธอ


 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/933419740.gif

เฮียทิมมมม!!!! โกธรแค้นจริงๆ ไหมฟ้าผู้น่าสงสาร

 

สำหรับ..เรื่องเฮียทิม ขอให้ลีดรอหน่อยนะคะ..ไรท์กำลังปวดหัวสุดๆ ถ้าต้องควบสองเรื่อง

 เห็นใจไรท์หน่อยนะคะ -/\-

ถ้าลงตอนที่ 2 ให้อ่านซ้ำๆ ต้องขออภัยด้วยนะคะ จะรีบมาต่อให้เร็วเนาะ

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/937005481.gif

 

ฝากแฟนเพจด้วยนะคะ..

www.facebook.com/Sweet_Moon

ความคิดเห็น