email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lollipop 15

คำค้น : Lollipop Nanaกะหอยทาก น่ารัก อบอุ่น ฟิน ละมุน สบาย ฟีลกู้ด พระเอกน่ารัก ฟินๆจิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2562 02:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lollipop 15
แบบอักษร

Lollipop 15 

 

เกือบเที่ยงพี่เกรทถึงยอมปล่อยให้ออกจากอ้อมกอดของเขา เขากลับไปอาบน้ำที่ห้องเขาส่วนฉันก็อาบน้ำเปลี่ยนชุดเรียบร้อย วันนี้เราไม่มีแพลนจะออกไปข้างนอก อาหารพี่เกรทบอกจะสั่งมาให้ ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงพี่เกรทก็กลับเข้ามาในห้องฉันและนอนคลอเคลียฉันที่ดูหนังอยู่บนโซฟา อ้อนเก่งมากเลยล่ะทุกวันนี้

“สั่งข้าวไปแล้วนะ อีกหน่อยคงมาส่ง”

“ค่ะ”

“พี่ไม่อยากไปทำงานเลย” จู่ ๆ พี่เกรทก็บอกด้วยน้ำเสียงงอแง ทั้งขยับเข้ามานอนหนุนตักฉันอีกด้วย เป็นอะไรกันแน่นะ อ้อนเฉย ๆ หรือมีเรื่องเหนื่อยใจ

“มีอะไรอยากเล่าไหมคะ?” ฉันถามมือก็ยกขึ้นประคองหน้าเขาไว้อย่างเป็นห่วง

“ถ้าไม่ไหวพี่จะบอกนะ แต่ตอนนี้อยากได้กำลังใจมาก ๆ เลย” พี่เกรทอ้อนเสียงหวาน ยกมือประคองมือฉันที่วางอยู่แก้มเขาพร้อมกับส่งสายตาอ้อน ๆ มาให้

“ก่อนจะขอกำลังใจ ไปเอาข้าวก่อนไหมคะ?”

“ครับเดี๋ยวพี่ลงไปเอา” พี่เกรทลงไปเอาข้าวที่ล็อบบี้คอนโด ฉันเองก็ลุกเดินไปเตรียมจาน ไม่นานพี่เกรทก็กลับขึ้นมาเรานั่งทานข้าวด้วยกัน เกือบสี่โมงเย็นพี่เกรทกลับห้องเพราะมีรุ่นพี่ที่ทำงานโทรมาให้เช็คอะไรสักอย่าง เขาบอกว่าเดี๋ยวคืนนี้จะมานอนด้วย ฉันเองก็ไม่ได้ห้ามอะไรเข้าใจว่าเขาคงเหนื่อยแล้วอยากอ้อนเฉย ๆ ห้าโมงเย็นกู๊ดโทรให้ฉันออกไปหาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง น้ำเสียงที่เพื่อนพูดคุยกับฉันมันทำให้ฉันเป็นห่วงมากจนแทบจะวิ่งออกจากห้อง เมื่อไปถึงหน้าโรงหนังก็เห็นว่ากู๊ดอยู่กับเอสแล้ว แต่กู๊ดกำลังร้องไห้ เมื่อฉันวิ่งเข้าไปใกล้และหยุดยืนตรงหน้ากู๊ด กู๊ดเงยหน้ามองฉันทั้งน้ำตาก่อนจะยกแขนกอดเอวฟุบหน้าร้องไห้กับหน้าท้องฉัน ฉันเองที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยหันไปมองเอสที่ก็ทำหน้าลำบากใจอยู่ มันขยับปากบอกไม่มีเสียง จับใจความได้ว่า บอสมีคนอื่น

ฉันปล่อยให้เพื่อนร้องไห้จนพอใจ เมื่อมันผละออกห่างฉันก็จับมือเพื่อนไว้แน่น ยังไม่ทันจะได้พาเดินไปไหนโทรศัพท์ฉันก็มีสายเรียกเข้าหยิบออกมาดูก็ตกใจ เมื่อตอนออกมาฉันลืมบอกพี่เกรทว่าจะออกมาข้างนอกนี่นา

“พี่เกรทโทรมา ให้เรารับไหม?” ฉันถามกู๊ด เพื่อนฉันเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะพยักหน้า

“ค่ะพี่” ฉันรับสายและรีบเอ่ยทักทายอีกฝ่ายทันที

(อยู่ไหนครับ พี่มาที่ห้องไม่เจอ)

“ออกมาข้างนอกค่ะ อยู่ห้าง...”

(ไปทำอะไร? ให้พี่ไปรับไหม)

“พี่จะมารับ?” ฉันถามย้ำกับปลายสาย แต่สายตาก็มองเพื่อนอย่างขอความคิดเห็น กู๊ดพยักหน้ารับก่อนจะส่งยิ้มฝืน ๆ มาให้ ฉันตอบพี่เกรทมือก็ยกขึ้นเช็ดน้ำตาให้เพื่อนด้วยความเป็นห่วง กู๊ดไม่เหมาะกับน้ำตาจริง ๆ นะ

(ครับ ได้ไหม พี่ไปรับได้ไหม)

“ได้ค่ะ รีบมานะ”

(ครับ เดี๋ยวออกไปเลย) พี่เกรทวางสายไปแล้วล่ะ ตอนนี้เรายังนั่งอยู่หน้าโรงหนัง กู๊ดนั่งบีบมือแน่น ฉันเองก็ไม่กล้าถามกู๊ดจึงหันไปมองเอสแทน

“เอส เล่าทีนี่ไม่เข้าใจ” ฉันบอกเอส มันถอนหายใจก่อนจะเริ่มเล่า

“ก็ไม่รู้นานหรือยังนะ แต่ว่าวันนี้กู๊ดมันบอกว่าเหงาอยากมาดูหนังบอสมันมันบอกต้องกลับบ้านเลยไม่ได้พามา เราเลยนัดกันมาแต่มาเจอมันอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เดินจับมือกันเข้าโรงหนังไปแล้ว” ฉันหันกลับมามองกู๊ด กู๊ดร้องไห้แต่ไม่มีเสียงสะอื้นมีเพียงน้ำตาที่ยังไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง

“กู๊ดบอกช่วงนี้มันก็แปลก ๆ ด้วยแหละ หวงโทรศัพท์บอกไม่ค่อยว่าง ชอบออกไปเที่ยวดึก ๆ ” เอสเล่าอย่างโมโห ฉันเองพอได้ฟังแบบนี้ก็เริ่มรู้สึกไม่พอใจเช่นเดียวกัน

“หรือเป็นเพราะเราไม่ยอมมีอะไรกับมัน มันถึงได้ไปหาคนอื่นแบบนี้”

“คนมันจะเลวมันก็เลวอยู่วันยังค่ำ ดีแล้วที่แกไม่ยอม” เอสกอดปลอบกู๊ด ฉันเองก็ยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้เพื่อน เรานั่งจับมือกันเงียบ ๆ รอพี่เกรทมาถึง เกือบครึ่งชั่วโมงพี่เกรทเดินเข้ามาใกล้เราทั้งสาม มองเราสามคนสลับกันไปมาก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าน้องสาว ฝ่ามือร้อนยกประคองแก้มกู๊ดเบา ๆ พรางเกลี่ยน้ำตาออกให้

“ไหวไหมครับ?” พี่เกรทเอ่ยถามกู๊ดเสียงสั่น สีหน้าเจ็บปวดของเขาทำให้รู้และมั่นใจยิ่งขึ้นว่าเขาเองก็รักและห่วงน้องเขามากขนาดไหน

“หนูไหว แต่มันเจ็บตรงนี้ เจ็บมาก ๆ เลย” กู๊ดยกมือทาบหน้าอกตัวเองพร้อมกับบอกพี่ชายเสียงสั่นเครือ

“คนเก่งของพี่เจ็บนิดเดียวครับ ทนอีกนิดนะ”

“หนูจะไม่ทนแล้ว...”

“ดีแล้ว เดี๋ยวไปรอที่ร้านอาหารร้านโปรดเรานะเดี๋ยวพี่ตามไป” พี่เกรทบอกกู๊ดเสียงนุ่ม ฝ่ามือร้อนยกลูบผมไปมาอย่างปลอบประโลม

“ค่ะ”

“เอสพี่ฝากพากู๊ดไปร้านอาหารหน่อยนะ เดี๋ยวพี่กับยิ้มจะตามไป”

“ได้ค่ะพี่เกรท ปะกู๊ด ไปหาอะไรทานกัน” พี่เกรทรอกระทั่งเอสประคองกู๊ดออกไป เขานั่งลงข้าง ๆ ฉันเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ภายในใจ

“เล่าให้พี่ฟังได้ไหม” พี่เกรทเอ่ยถาม ฉันเอื้อมมือไปจับมือเขาไว้ เขาเองพอฉันเอื้อมมือไปจับเขาก็หงายมือรับมือฉันไว้อย่างลงตัว

“เอสบอกว่า บอสมีคนอื่นค่ะ บอกว่าเห็นเดินจับมือกันเข้าโรงหนังทั้งที่บอกกู๊ดว่าวันนี้กลับบ้าน”

“งั้นเหรอ? น่าจะออกมาหรือยังนะ?” พี่เกรทพึมพำถาม สายตาก็กวาดมองกลุ่มคนที่กำลังทยอยออกมา กระทั่งสายตาเหลือบเห็นชายหญิงคู่หนึ่งที่เดินจับมือแอบอิงกันออกมา

“หึ” เสียงหัวเราะในคอพี่เกรททำเอาฉันหนาวยะเยือกไปหมด เขาจับมือฉันลุกเดินไปดักหน้าชายหญิงคู่นั้นไว้ บอสมองฉันกับพี่เกรทด้วยสายตาตกใจ ส่วนแฟนใหม่ของบอสมองอย่างสงสัยแทน แม้บอสจะดึงมือดึงแขนออกห่างจากผู้หญิงคนนั้นแต่เธอก็ยังตามเข้ามาจับมากอดไว้เหมือนเดิม บ่งบอกได้อย่างดีเยี่ยมว่าไม่ใช่แค่เพื่อนกันแน่ๆ ถ้าจะแสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้

“สวัสดีครับ” พี่เกรทเอ่ยทักผู้หญิงคนนั้นเสียงเย็น

“สะ สวัสดีค่ะ เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะ?” เธอคนนั้นเอ่ยถามอย่างสงสัย

“พอดีอยากถามอะไรนิดหน่อยครับ” พี่เกรทยังถามต่อ

“พะ พี่...”

“ถามอะไรคะ?”

“อยากทราบว่า คุณกับผู้ชายคนนี้เป็นอะไรกันเหรอครับ” พี่เกรทเลือกถามออกไปตรง ๆ ท่าทางเลิกลักของบอสยิ่งทำให้ฉันโมโห เพื่อนก็เพื่อนเถอะทำแบบนี้ฉันยอมตัดเพื่อน ฉันรับไม่ได้จริงๆ กับเรื่องแบบนี้

“เป็นแฟนค่ะ ทำไมเหรอคะ?” แฟนอย่างนั้นเหรอ ทั้งที่มันก็คบกับกู๊ด แต่มันก็ยังเป็นแฟนกับคนอื่นเนี่ยนะ มันจะเลวเกินไปแล้วนะ!

“แฟนเหรอครับ?” พี่เกรทเน้นคำว่าแฟนและมองหน้าบอสพร้อมกับยิ้มมุมปาก บอสหน้าถอดสีเริ่มลนลานอธิบาย

“พี่ฟังผมก่อนนะ คือผม...”

“เป็นนานหรือยังครับ” พี่เกรทไม่ฟังบอสแต่เลือกที่จะถามผู้หญิงคนนั้น

“ก็เพิ่งเป็นแฟนกันสัปดาห์ที่แล้วค่ะ”

“แสดงว่าคุยกันก่อนหน้านั้น” พี่เกรทถาม

“ค่ะ คุยกันสองเดือนได้” บ้าจริง นั่นมันก่อนที่จะไปทะเลกันอีกนะ

“งั้นเหรอ...หึ เลวดีนี่” พี่เกรทค่อย ๆ ดึงมือออกจากมือฉัน หันไปมองบอสอย่างจริงจัง

“ผมขอโทษพี่ ผมไม่ได้ตั้งใจ แต่ผมรักกู๊ด...”

“ไม่เลย คุณไม่เคยรักเขาครับ ถ้าคุณรักเขา คุณจะไม่มีวันทำแบบนี้” พี่เกรทจ้องบอสอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ

“อย่ายุ่งกับน้องกูอีก” เสียงกระซิบเข้มนั้นเป็นสิ่งสุดท้ายที่พี่เกรทบอกกับบอส บอสหันมามองฉันอย่าอ้อนวอน ทั้งยังขยับเข้ามาใกล้ แต่ฉันถอยหลังห่างแทน

“ยิ้ม อย่า อย่าเพิ่งบอกกู๊ดนะเรารู้สึกผิดแล้วเรามันโง่เองเราจะเลิกกันเขา อย่าบอกกู๊ดเลยนะ” บอสเอ่ยขอร้องทั้งน้ำตา แต่มันก็ยังดูน้อยไปกับคนที่ถูกหักหลังจากความรักอย่างกู๊ด

“เราไม่บอกหรอก...”

“ขะ ขอบคุณยิ้ม ขอบคุณเดี๋ยวเราจะเลิกกับเขา เรารักกู๊ดจริง ๆ เราจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว เราสัญญา” บอสยิ้มกว้าง ก่อนที่รอยยิ้มจะหายไปเมื่อโทรศัพท์เจ้าตัวมีเสียงไลน์ดังขึ้น บอสล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะเบิกตากว้าง พี่เกรทเองก็จับมือฉันไว้ก่อนจะตั้งใจพาเดินทิ้งห่างจากพวกเขาทั้งสอง อ้อ เหมือนฉันจะยังพูดไม่จบนะ ฉันกระตุกมือพี่เกรทไว้คนตัวโตหยุดเดินมองฉันอย่างสงสัย ฉันหันกลับไปมองบอสที่จ้องหน้าจอโทรศัพท์ทั้งน้ำตา มันเงยหน้าขึ้นสบตาฉัน ความหมดหวังที่ฉายชัดจากดวงตามันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกสงสารเลยสักนิด อ้อ ฉันต้องบอกอะไรมันสักอย่างนี่นา

“เราไม่ต้องบอกกู๊ดหรอก เพราะมันนั่นแหละที่มาเห็นมารับรู้ทุกอย่างด้วยตาของมันเองแล้ว หวังว่าจะมีความสุขบนความเจ็บปวดคนอื่นนานๆ นะ”

 

================= 

ขอโทษที่มาช้าด้วยนะคะ T_T 

ดราม่าเฉยเลย เค้าขอโต้ดดดด  

ปล. สามารถอัพลงได้เพียงอีกสองตอนเท่านั้นนะคะ จะอัพให้เพิ่มเป็นพิเศษหรือเปล่าอันนี้ต้องรอลุ้น อิอิ  

ความคิดเห็น