กลับมา
-
ทั้งสองจูบกันอยู่ตรงลานจอดรถอยู่นานโดยไม่มีท่าทีว่าจะผละปากออกจากกัน...เเละไม่มีใครรู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งที่เเอบอยู่มุมเสากำลังจับจ้องเขาทั้งสองอยู่
-
📸เเชะ📸
-
ซินนี่~อื้ออ
-
หลังจากที่ร่างบางจูบกับคนข้างๆอยู่นาน เธอก็เอื้อมมือไปดันเเผงอกของคัตเตอร์ออก เนื่องจากเธอเองก็เริ่มหายใจไม่ออก
-
คัตเตอร์จูบเธอนานมาก เล่นเอาซะเธอไม่มีโอกาสได้พักหายใจเลย
-
คัตเตอร์...
-
ซินนี่~ฉะ ฉันหายใจไม่ออก..
-
คัตเตอร์อือ...
-
คัตเตอร์ไม่ตอบอะไรมาก เขาหยุดจ้องหน้าเธออยู่ครู่ ก่อนจะค่อยๆเอนตัวมาหาเธออีกครั้ง
-
เเต่ครั้งนี้ซินกลับถอยหลังออกห่าง..
-
ซินนี่~พอเเล้ว! รีบๆขับรถกลับบ้านได้เเล้ว
-
คัตเตอร์เเต่..
-
ซินนี่~ไม่มีเเต่ อะไรทั้งนั้นเเหละ
-
ซินนี่~รีบขับรถออกไปซะที เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก เเล้วนายจะเป็นเรื่องเอา
-
คัตเตอร์...
-
เดิมที คัตเตอร์ได้มีอารมณ์เเล้ว.. เเต่พอฟังที่ซินพูดก็เข้าใจทันที.. ที่เธอพูดก็มีเหตุผล..
-
เขาจึงยอมที่จะระงับอารมณ์ตัวเองเเล้วเริ่มสตาร์ทรถเพื่อกลับบ้านตามที่เธอบอก
-
**************************
-
. . .
-
บ้านKT
-
เเอด🚪
-
ปัง🚪
-
ทันทีที่เปิดประตูบ้านเข้ามา ร่างสูงก็หอบของที่ซื้อมาจากห้างไปวางไว้ตรงโต๊ะทันที ก่อนจะหยิบถุงอาหารเเยกออกมาวางไว้ตรงโต๊ะกับข้าว
-
ส่วนเธอก็เดินไปหยิบจานเเละถ้วยออกมาจากห้องครัวก่อนจะนำไปวางไว้ตรงโต๊ะอาหาร..
-
คัตเตอร์เอ่อ ใช่ อาทิตย์-จันทร์ นี้พี่มีถ่ายเเบบที่ต่างจังหวัดนะ
-
คัตเตอร์ซินอยู่บ้านคนเดียวได้ใช่มั้ย?
-
คัตเตอร์พูดในขณะที่มือก็ยังคงเเกะถุงอาหารอยู่
-
ซินนี่~อืม..
-
ซินนี่~ว่าเเต่ ถ่ายเเบบอะไรหรอ?..
-
เธอถามไปเพราะความอยากรู้... ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงจะไม่ถาม เเล้วก็ดีใจที่ไม่มีคัตเตอร์มากวนใจ
-
เเต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกไม่อยากให้เขาไปซะงั้น... ตอนนี้คัตเตอร์อาจเป็นส่วนนึงในชีวิตเธอไปเเล้วก็ได้
-
คัตเตอร์ถ่ายเเบบเสื้อคู่ของเเบรนด์H&Y หน่ะ
-
ซินนี่~...
-
ซินนี่~งั้นก็ถ่ายกับนางเเบบผู้หญิง..หน่ะหรอ?
-
คัตเตอร์อื้ออ
-
ซินนี่~....
-
จู่ๆสีหน้าของร่างบางก็เปลี่ยนทันที.. หลังจากที่ได้ยินคัตเตอร์พูด ในใจเธอก็รู้สึกเเปลกๆขึ้นมา...
-
คัตเตอร์...
-
คัตเตอร์หึงหรอ?
-
คัตเตอร์-//-
-
ซินนี่~ยะ อย่ามาตลก
-
ซินนี่~ฉันไม่ได้หึง!
-
****************************
-
. . .
-
21:03
-
คัตเตอร์นี่... หึงอ่ะดิ
-
อีตาที่นอนอยู่ข้างหลังฉันเอื้อมมือมาสกิดฉันจากด้านหลังพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ
-
นี่ นางยังไม่หยุดพูดเรื่องนี้ตั้งเเต่กลางวันเเล้ว!
-
เหอะ หึงงั้นหรอ! ไม่ได้หึงซะหน่อย!
-
ซินนี่~พูดมาก!
-
คัตเตอร์ซินหึงพี่จริงๆด้วยอ่ะ -//-
-
คัตเตอร์ชอบพี่เเล้วใช่ม้าาา~ -//-
-
ซินนี่~เห้ออ! นายนี่มันมโนเก่งยิ่งกว่าคนเขียนนิยายอีกนะ!
-
คัตเตอร์ซินชอบพี่จริงๆด้วย ><
-
ซินนี่~พูดเองเออเอง!!
-
ฉันพูดกระเเทกเสียงใส่คนด้านหลังก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัวไว้
-
ซินนี่~นอน!
-
*****************************
-
. . .
-
พรุ่งนี้เช้า☀️
-
ซินนี่~อือออ~
-
ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงเเล้วเดินไปดื่มน้ำที่ตู้เย็นในห้อง..
-
ซินนี่~หืม...
-
ตานั่นหายไปไหน..
-
ซินนี่~เอ๋..
-
หลังจากที่ฉันเหลือบไปเห็นเเผ่นกระดาษที่ติดอยู่ตรงโต๊ะ ฉันก็รีบเดินไปหยิบมันขึ้นมาอ่านทันที
-
"พี่ไปทำงานเเล้วนะ จะกลับมาวันจันทร์ตอนเย็นๆ เงินอยู่ตรงลิ้นชักหัวนอนนะ เอาไว้ซื้ออะไรกิน รักน้องซินนะครับ^^ ❤️"
-
รักบ้าอะไรล่ะ
-
ชิ
-
ฉันวางกระดาษลงไว้ที่เดิมก่อนจะเดินไปยังหัวเตียงเเล้วหยิบเงินที่ตานั่นวางไว้ให้ก่อนจะเดินออกนอกห้องเพื่อไปซื้อกับข้าว
-
. . .
-
เเอด🚪
-
ปัง🚪
-
ร่างบางปิดประตูบ้่านไว้ ก่อนจะหยิบกุญเเจขึ้นมาล็อกมันไว้เพื่อความปลอดภัย
-
เธอกำลังจะเดินออกมานอกบ้าน เเต่สายตาดันสะดุดเข้ากับรถหรูคันนึงที่ขับมาจอดตรงกับหน้าบ้านของคัตเตอร์พอดี
-
ซินนี่~?
-
ร่างบางหยุดนิ่ง รอมองคนที่จะออกมาจากรถ
-
ฟึ่บ🚘
-
ซินนี่~...
-
Guyซิน😊
-
ขายาวก้าวออกมาจากรถ ด้วยท่าทางสง่าเเละน่าเกรงกลัว... เเต่พอเขาเห็นเธอ เขากลับยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น.. ความหน้ากลัวของบุคลิกเขาหายไปจนเกือบหมด
-
ซินนี่~พะ พี่กาย...
-
ซินนี่~พี่.. กลับมาตั้งเเต่เมื่อไหร่..
-
Guyขอโทษที่ทำให้รอนานนะ :)
-
. . .
-
10ปีก่อน
-
Cพี่กายมาสายอีกเเล้ว
-
เด็กหญิงมือคล้ำเอวมองเด็กชายที่วิ่งหอบมาด้วยความน้อยใจ
-
กาย.ยกว่าพี่จะหนีป๊าออกมา ก็ใช้เวลาตั้งนาน
-
เด็กหนุ่มรีบอธิบายกับหญิงสาวอย่างรวดเร็วเพราะกลัวเธอจะโกธร
-
C...
-
Cเห้ออ งั้นไม่เป็นไรค่ะ
-
Cเรามาเล่นขายของกันเถอะ😊
-
เด็กหญิงผายยิ้มออกมาอย่างเข้าใจ ก่อนจะดึงมิอเด็กชายให้เดินตามเธอไป
-
เธอเข้าใจที่เขาอธิบายเป็นอย่างดี เพราะเขาเป็นถึงลูกนักการเมืองระดับสูง.. ดีเเค่ไหนที่เขายอมเเอบออกมาเล่นกับเธอทุกวัน... ขนาดเธอเป็นเเค่เด็กจนๆที่อยู่ห้องเช่ากับเเม่
-
Cซินจะเป็นคนขายของเอง
-
Cพี่กายเป็นลูกค้านะ
-
กาย.ยอื้มม😊
-
ถึงเขาจะไม่อยากเล่นของอะไรพวกนี้ เเต่เพื่อเธอเเล้ว เขากลับยอมทำตามที่เธอบอกทั้งๆที่เขาเองไม่ชอบเล่นอะไรของผู้หญิงเเบบนี้
-
...ซินน!!
-
...อยู่นี่นี่เอง!
-
จู่ๆป้าข้างห้องของเธอก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเเตกตื่น ก่อนจะรีบเอ่ยปากบอกเธออย่างรีบร้อน
-
...ป้าตามหาตั้งนาน! ตอนนี้เเม่หนูถูกพวกเจ้าหนี้รังเเกอยู่!
-
...หนูรีบไปดูเถอะ!
-
C!!!
-
ได้ยินอย่างนั้น เธอก็รีบวางทุกอย่างลงเเล้ววิ่งไปยังบ้านอย่างรวดเร็วโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น! ส่วนกายก็ได้เเต่วิ่งตามหลังเธอไปด้วยความตกใจ
-
. . .
-
Cเเม่..
-
Cฮึกก เเม่เป็นอะไรมั้ย.
-
MOMเเม่ไม่เป็นอะไรหรอก..
-
เเม่ของเธอตอบกลับพร้อมยิ้มออกมา... เธอบอกว่าไม่เป็นไร.. เเต่ตอนนี้หน้าเธอกลับมีรอยช้ำเต็มไปหมด
-
Cพวกนั้นอยู่ไหน! ทำไมต้องทำเเม่เเบบนี้ด้วย!
-
เด็กสาวพูดออกมาทั้งน้ำตา
-
กาย.ย...
-
MOMกาย.. พาน้องไปเล่นที่อื่นหน่อยลูก.. น้าจะเก็บของพวกนี้..
-
เเม่ของเธอพูดก่อนจะหันไปมองของที่กระจัดกระจายอยู่กับพื้น เธอไม่อยากให้ลูกของเธอมาเห็นอะไรเเบบนี้เลย.. เธอยังเด็กอยู่เเท้ๆ เธอควรจะได้เห็นอะไรเเบบที่เด็กทั่วไปเห็นสิ
-
กาย.ยครับ
-
กายจับมือซินให้เดินออกมาจากตรงนั้น เเล้วมุ่งหน้าพาเธอไปสนามหญ้าทันที
-
. . .
-
กาย.ยไม่ต้องร้องให้นะซิน..
-
กาย.ยพี่สัญญาว่าถ้าโตขึ้นพี่มีเงินเมื่อไหร่ พี่จะรีบมารับซินกับเเม่ซินมาอยู่ด้วย..
-
กายพูดด้วยน้ำเสียงแน่วเเน่ก่อนจะเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้เธอ
-
. . .
-
หลายวันผ่านไป..
-
C...
-
ตั้งเเต่วันนั้นมาเธอก็ไม่เห็นพี่ชายข้างบ้านเธออีกเลย..
-
จนเธอไปเเอบได้ยินมาว่าเขากลับต่างประเทศไปเเล้ว.. เธอก็เศร้าอยู่หลายวัน... เเต่เธอก็ยังรอคอยว่าสักวันเขาจะกลับมาตามที่ให้สัญญากับเธอไว้
-
. . .
-
ปัจจุบัน
-
ซินนี่~...
-
จนกระทั่งมาเจอคัตเตอร์... ผู้ชายที่ยื่นมือมาช่วยเหลือเธอทุกอย่าง... เธอจึงลืมพี่ชายที่เเสนดีของเธอในวัยเด็กอย่างไม่รู้ตัว..
-
เเล้ววันนี้เขาก็กลับมาตามที่สัญญาไว้กับเธอจริงๆ
-
ซินนี่~พี่รู้ได้ไงว่าซินอยู่นี่...
-
Guyตอนนี้พี่รวยกว่าพ่อพี่ซะอีก.. เรื่องเเค่นี้ทำไมจะไม่รู้ล่ะ^^
-
ซินนี่~พี่มาช้าไปเเล้ว...
-
Guy...
-
ซินนี่~ซินขายตัวเองให้เค้าไปเเล้ว..
-
Guyพี่รู้เเล้ว...
-
Guyพี่สืบมาทุกอย่างเเล้ว..
-
Guyเงินเเค่60ล้าน.. พี่สามารถคืนเงินเค้าเเล้วรับซินมาอยู่กับพี่ได้นะ..
-
ซินนี่~...
-
ซินนี่~เเต่ซิ..
-
Guyไม่ต้องห่วง..
-
Guyไว้พี่จะหาโอกาสคุยกับเค้าให้..
-
ซินนี่~...
-
Guyโตขึ้นเยอะเลยนะซิน
-
ซินนี่~พี่ก็ด้วย..
-
เธอมองหน้าเขา.. เหตุการ์ต่างๆในวัยเด็กก็กลับเข้ามาในหัวเธอครบทุกเรื่อง..
-
ไม่ขาดไปเลยเเม้เเต่เรื่องเดียว
-
Guyรอนานใช่มั้ย?
-
Guyขอโทษนะ.. กว่าพี่จะก่อตั้งบริษัทได้ก็ใช้เวลาไม่น้อยเลย..
-
Guyเเต่พี่ก็ไม่เคยลืมสัญญาของเราเลยนะ..
-
ซินนี่~ไม่เป็นไรหรอกพี่..
-
ซินนี่~ซินช่วยเหลือตัวเองได้เเล้ว..
-
ซินนี่~พี่ไม่ต้องลำบากหรอก..
-
Guyไม่ลำบากเลยซิน
-
Guyอยู่กับพี่ซินจะมีอิสระ..
-
Guyไว้พี่จัดการเรื่องเสร็จเมื่อไหร่..
-
Guyเเล้วเจอกันนะ
-
ซินนี่~...
-
ร่างสูงไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธ.. พูดจบเขาก็หันหลังเดินขึ้นรถเเล้วขับออกไปทันที..
-
เหลือเพียงเธอที่ยืนอยู่อย่างสับสน..
-
เธอไม่รู้... จู่ๆเหตุการณ์ทุกอย่างก็เกิดขึ้นเร็วมาก..
-
จู่ๆพี่กายในวัยเด็กที่หายไป10ปีก็ปรากฎขึ้นอยู่ตรงหน้าเธออย่างไม่ทันตั้งตัว..
-
ซินนี่~ฉัน...
-
ซินนี่~จะทำยังไงล่ะทีนี้...
-
END
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()