บริษัท

เวลา 19.00 น.

บ้านผม

ผมพาเธอมาที่บ้านเพื่อเปิดตัว และแนะนำให้พ่อแม่ของผมได้รู้จักเธอ ผมตื่นเต้นเหมือนกันเพราะผมไม่เคยพาผู้หญิงมาเปิดตัวแบบนี้

พอขับรถเข้ามาจอดที่โรงจอดรถ แต่มีรถคันนึงจอดอยู่ คงจะเป็นแขกของพ่อแม่แหล่ะมั้ง จากนั้นผมก็พาเซียร์เดินเข้ามาในบ้าน และเจอท่านทั้งสองพอดี

ท่านทั้งสองเหมือนจะตกใจนะ แตในขณะนั้นเองผมหันไปมองบุคคลที่นั่งอยู่ที่โซฟาตรงข้าม

พ่อผมตะคอกเสียงเข้มและขรึ้มออกมาอย่างดัง ผมจึงชะงักและหันกลับไปมอง

แล้วลิลลี่ก็เดินออกจากบ้านไป ส่วนเซียร์ก็ตกใจและทำหน้างงประมาณว่ากูไปได้กับมึงตอนไหน แต่ในนาทีนี้ผมจำเป็นต้องโกหก

ผมยิ้มให้เธอ เชิงบอกว่าไม่เป้นไรให้ไปรอเถอะ พอเธอเดินไปที่ห้องทำงาน ผม.......

ปลั่ก!!!! ครับมัดของพ่อเข้าที่หน้าของผมเต็มๆ

แฟรงค์ end .............. เซียร์ talk

คอนโด

เวลา 21.00 น.

ฉันรู้ว่าแฟรงค์ต้องทะเลาะกับครอบครัวหนักถึงขั้นลงไม้ลงมือแบบนี้ ก็คงจะเป็นเพราะฉัน ฉันควรทำอย่างไรดี

แล้วแฟรงค์ก็เดินเข้าห้องไป ส่วนฉันก็เดินเข้ามาในห้องและหยิบกล่องยา เพื่อที่จะไปทำแผลให้เขา

ฉันเดินไปกดกริ่งที่หน้าห้องแฟรงค์

ถึงคุณจะยิ้ม แต่ฉันรู้ว่าข้างในคุณไม่ได้รู้สึกแบบนั้น

หลังจากที่ทำแผลให้เขาเสร็จ ฉันกำลังจะกลับห้องแต่แฟรงค์จับแขนฉันไว้

ฉันกลับมาอาบน้ำที่ห้อง และก็มานอนที่ห้องแฟรงค์ ถ้าถามว่าทำไมฉันถึงยอมไปนอนง่ายๆแบบนั้น ก็เพราะว่าฉันเชื่อใจเขาไงล่ะ

(แล้วเขาก็ดึงฉันเข้าไปกอดแบบนุ่มนวล)

😥 เกิดอะไรขึ้น

น้ำตาของฉันมันไหลออกมาแบบเงียบๆ ฉันเข้าใจและฉันได้ยินทุกอย่าง ฉันแค่อยากอยู่กับเขาให้นานที่สุด

ย้อนกลับไปที่บ้านแฟรงค์

ฉันรู้ว่าเขาต้องเลือกอะไร ฉันไม่เสียใจนะ ที่เขาต้องเลือกครอบครัวมันควรจะเป็นแบบนั้น แต่เวลาของเรามันน้อยไป ฉันอยากอยู่กับเขาให้นานกว่านี้

จบตอน................

บีบหัวใจไรท์มากกกกก