ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 สารภาพรัก

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 สารภาพรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2563 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 สารภาพรัก
แบบอักษร

ตอนที่ 13 สารภาพรัก

 

ห้องครัว

 

"กินอิ่มหรือยังครับ?"

 

"อิ่มแล้วครับคุณแด๊ด"

 

"แล้ววันนี้เราจะทำอะไรดี?"

 

"ไม่รู้สิครับ อยู่แต่ในบ้านทั้งวันแบบนี้ เนสเริ่มเบื่อแล้วอ่า เมื่อไหร่มหาลัยจะเปิดนะ"

 

"อย่าเพิ่งรีบเปิดสิ แด๊ดเพิ่งจะได้อยู่กับหนูเองนะ เอาอย่างงี้ดีกว่ามั้ยเราไปร้านขนมอร่อยๆดีกว่ามั้ยครับ?"

 

"ร้านขนมเหรอครับ"

 

"ใช่ครับ"

 

"ไปครับ~ เนสอยากทานเค้กชาเขียว"

 

"ชอบชาเขียวเหรอหืม?"

 

"ชอบครับ ชอบมากๆเลยด้วย"

 

"งั้นก็โอเค ค่อยไปตอนบ่ายๆเนอะ"

 

"โอเคครับบ"

 

ผมกับเนสช่วยกันเก็บจานล้างให้เสร็จ แล้วพากันไปดูหนังที่ห้องนั่งเล่น ร่างเล็กจ้องทีวีอย่างจริงจัง เพราะหนังที่ผมเปิดนั้นเป็นหนังผี เห็นร่างเล็กบอกว่าอยากดู ผมก็เลยตามใจ เปิดให้ร่างเล็กดู แต่ดูเหมือนว่าจะมีฉากที่ทำให้เนสนั้นสะดุ้งตกใจอยู่ไม่น้อย จนผมแอบขำ

 

"หะ หัวเราะอะไรครับ"

 

"กลัวเหรอครับ?"

 

"มะ เอ่อ... ไม่ได้กลัวนะครับ"

 

"จริงเหรอ หืม?"

 

"จริงครับ ≧﹏≦"

 

ดูสิ หลับตาปี๋เชียว ผมใช้มือของผมโอบเข้าที่เอวของร่างเล็ก แล้วค่อยๆดึงร่างเล็กเข้ามากอด กอดแบบหลวมๆนะ ถ้ากอดแน่นเกินไปเดี๋ยวหายใจไม่ออก ตัวก็เล็กผอมบางขนาดนี้ จับนิดเดียวผมก็กลัวจะช้ำแล้วล่ะครับ

 

"ดีขึ้นมั้ยครับ?"

 

"ดีครับ ดีมากๆเลยล่ะครับ"

 

"ถ้ากลัวก็ไม่ต้องดูต่อก็ได้นะครับ"

 

"เนสอยากดูนี่ครับ"

 

"เดี๋ยวก็นอนไม่หลับหรอก"

 

"... นั่นสิ"

 

เนสก้มหน้าลงมองมือผมที่กุมไว้อยู่ แล้วพูดพึมพำเบาๆอยู่คนเดียว แต่ผมก็พอได้ยินนะครับ คงคิดได้ล่ะมั้งว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป ถ้าไม่รีบปิดมัน

 

"งั้น... ปิดเถอะครับ เนสไม่ดูแล้ว"

 

"ครับผม"

 

ผมเดินยิ้มปนขำไปปิดทีวีก่อนจะกลับมานั่งที่โซฟาตัวเดิม แล้วมองไปที่ร่างเล็กที่ยังตัวสั่นอยู่ คงจะกลัวมากสินะ

 

"น่ากลัวขนาดนั้นเลย?"

 

หงึก หงึก

 

ร่างเล็กพยักหน้าให้ผมรัวๆก่อนจะเข้ามากอดผม เอาหน้าเล็กๆนั้นซุกไว้ที่ท้องผม ผมใช้มือลูบหัวนั้นเบาๆอย่างเอ็นดู และทะนุถนอม

 

"เด็กน้อย"

 

"ไม่เด็กซะหน่อย"

 

พูดกับผมทั้งๆที่หน้าก็ยังซุกอยู่ที่ท้องผมอยู่เลย

 

"เหรอครับ?"

 

ฟึ่บ!

 

"ครับ!"

 

เนสเงยหน้าออกจากท้องผมแล้วเงยหน้าขึ้นมามองผม ก่อนจะพูดออกมาดังๆและหนักแน่นให้ผมได้ยินว่าเขาโตแล้วนะ เขาไม่ใช่เด็กอีกแล้ว นั่นยิ่งทำให้ดูน่ารักเข้าไปใหญ่เลยสิงานนี้ ขยันอ้อนจริงๆเด็กคนนี้

 

"คุณแด๊ดครับ"

 

"ครับ?"

 

"คุณแด๊ด... รักเนสจริงๆเหรอครับ?"

 

"จริงสิครับ"

 

"คุณแด๊ดรู้สึกรัก... แบบคนรักกันตั้งแต่ตอนไหนเหรอครับ?"

 

"ไม่รู้สิครับ ตั้งแต่หนูยังเด็กตัวเล็กๆอยู่เลยมั้ง"

 

"ทำไมเหรอครับ?"

 

"ตอนเด็กๆ หนูทั้งน่ารัก ทั้งดื้อ ทั้งซน แต่ก็ยังดีที่หนูเชื่อฟังแด๊ด ไม่รู้สิ ทำไมแด๊ดชอบหนูได้ขนาดนี้กันนะ แด๊ดพยายามที่จะไม่ชอบหนูแล้วนะ แต่แด๊ดก็ทำไม่ได้เลย แด๊ดอยากจะดูแล อยากจะให้ความรักแบบคนรักกับหนูแค่คนเดียว แค่นี้แหละครับ"

 

"..."

 

เนสเงียบไป ก่อนจะเอาหน้ามุดกับท้องผมเหมือนเดิม แล้วก็เอาแต่พูดคนเดียวอู้อี้อยู่ในท้องผมเนี่ยแหละ

 

"แต่ตอนนี้แด๊ดไม่ได้หวังให้หนูมาชอบแด๊ดแล้วล่ะ มันดูเหมือนเป็นการบังคับ อีกอย่างหนูยังต้องเจอคนที่ดีกว่านี้ แด๊ดเข้าใจ ยังไงแด๊ดก็จะพยายามหักห้ามใจไม่ให้ทำตัวแปลกๆกับหนูแล้วกันนะครับ ดีมั้ย?"

 

"..."

 

เงียบครับ เงียบสุดๆ ทำไมไม่พูดอะไรเลยนะ?

 

พรึ่บ!

 

จู่ๆเนสก็ผละออกจากผมแล้วเดินออกไปจากโซฟาเงียบๆ ผมทำอะไรผิดป่ะวะ? ก็ไม่นิเนอะ ผมเดินตามขึ้นไปบนห้อง ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปแต่ก็...

 

แกร่ก! แกร่ก! แกร่ก!

 

ชิบหาย ล็อคห้องด้วยว่ะครับ ผมทำอะไรผิดไปจริงๆสินะ แล้วอะไรล่ะที่ผมทำผิดไป คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

 

ผมเลยตัดสินใจเคาะประตูไป

 

"เนสครับ"

 

"..."

 

"เปิดประตูให้แด๊ดหน่อยครับ"

 

"..."

 

"แด๊ดขอโทษนะครับถ้าแด๊ดทำผิดอะไรไป แด๊ดต้องขอโทษจริงๆนะ หายโกรธแด๊ดเถอะนะครับ"

 

"..."

 

"เปิดประตูมาคุยกับแด๊ดหน่อยเร็ว คนเก่ง"

 

"..."

 

ผมจนปัญญาแล้วล่ะ ไม่รู้จะใช้วิธีไหนให้เนสนั้นเปิดประตูดี

 

"งั้น... แด๊ดไปข้างนอกนะครับ เผื่อเนสอยากอยู่คนเดียว แด๊ดจะกลับมาดึกๆหน่อยนะครับ"

 

แกร่ก!

 

อ้าว... อยู่ดีๆประตูก็ถูกเปิดออกซะงั้น ร่างเล็กๆนั้นปรากฏตัวขึ้นยืนอยู่ตรงประตูแล้วมองมาที่ผม ตาของร่างเล็กแดงมากรวมไปถึงจมูก ร้องไห้มาแน่ๆสภาพแบบนี้ ผมผิดจริงๆสินะ ต้องขอโทษครั้งใหญ่เลยสิเนี่ย

 

"คุณแด๊ด..."

 

"ครับ?"

 

"เนส... ขอโทษ ฮึก"

 

"ครับ? ขอโทษเรื่องอะไรครับ?"

 

"เรื่องที่เนสเดินหนีคุณแด๊ด เรื่องที่เนสล็อคประตูหนีคุณแด๊ด เรื่องที่เนสเงียบ... เนสขอโทษ ฮืออ"

 

"ครับๆ แด๊ดไม่ได้ว่าอะไรครับ แด๊ดกลัวหนูโกรธแด๊ดมากกว่า แด๊ดคงพูดอะไรผิดไปสินะ?"

 

"ฮึก... คุณแด๊ด... มะ ไม่ต้องหยุด... รักเนสนะ... นะ... เนสก็... รักคุณแด๊ดเหมือนกัน รักแบบ... คนรักกัน"

 

"จริงเหรอครับ!?"

 

"ครับ"

 

ผมเดินเข้าไปกอดร่างเล็กๆไว้แน่นก่อนจะยิ้มดีใจ ทำอะไรไม่ถูกละครับ ไอ้บ้าเอ้ย!! ได้เมียละครับ เมียผมๆๆ!!

 

จุ๊บ!!

 

ผมจูบที่หน้าผากเล็กเบาๆก่อนจะอุ้มร่างเล็กขึ้นแล้วหมุนไปมา ก่อนจะพาร่างเล็กไปที่เตียง แล้วจับนอนลง ส่วนผมไปปิดประตูแล้วล็อคไว้ แล้วกลับมาหาเนสที่นอนรอบนเตียง ผมขึ้นคร่อมร่างเล็กก่อนจะยิ้มให้เนส

 

"เนสครับ"

 

"ครับ?"

 

ผมขยับหน้าเข้าใกล้ใบหูของร่างเล็กที่แดงอยู่ ก่อนจะกระซิบเบาๆ

 

"ขอ..."

 

ーーーーーーーーーーーーーーーーー

 

"ตัดจบแบบละครหลังข่าวแปป~ อิอิ"

ความคิดเห็น