ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 15: ครอบครัวเดียวกัน 100%

ชื่อตอน : Chapter 15: ครอบครัวเดียวกัน 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2560 09:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 15: ครอบครัวเดียวกัน 100%
แบบอักษร

Chapter 15

ครอบครัวเดียวกัน

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/129212/1050296290-member.jpg

15

ครอบครัวเดียวกัน

งานแต่งได้จัดขึ้นแล้ว ฉันเป็นคนต้องการแบบนั้นเองงานแต่งครั้งนี้ก็เหมือนกับงานแต่งของฉันกับไนท์เป็นไปแบบเงียบๆ มีแค่คนในครอบครัวและบรรดาเพื่อนๆ ของฉัน วันนี้ถึงจะเป็นวันแต่งวันที่มันสมควรจะเป็นวันของเจ้าบ่าวเจ้าสาวจะต้องร่วมหอลงโลงกันแต่ฉันขอปฏิเสธเพราะฉันจะออกไปเที่ยวกับเพื่อน

“ทำไมทำแบบนี้เกล้า”

“แบบไหนนนท์”

ฉันอยู่ในชุดเดรสเกาะอกสีดำ โชว์หน้าโชว์หลังเหมือนที่ฉันชอบใส่ ทำไมต้องมาบ่นด้วยล่ะพ่อแม่ฉันยังไม่เคยบ่นเลยนนท์ก็แค่สามี

“คืนนี้เป็นคืนของเรานะ”

“วันหลังก็ได้ ยังไม่ตายจากกันวันนี้ซะหน่อย”

“ไม่ให้ไป!”

นนท์ตวาดเสียงดังลั่น เขาคว้าแขนฉันไว้บีบมันจนแน่นระบมเจ็บไปทั่วทั้งแขนแต่ฉันก็สะบัดมือเขาทิ้งแบบไม่ใยดี แรงดีใช้ได้เลยแฮะ

“จะไป”

“เกล้า”

“เลิกคร่ำครวญซะทีนนท์ เบื่อเต็มทน”

“ทำไมพูดแบบนี้ นนท์แค่เป็นห่วงหรือว่าเกล้าไม่ได้รักนนท์ รักไอ้ไนท์ใช่มั้ย!”

ของขึ้นเร็วดีจริงๆ ทั้งพี่ทั้งน้องเลย ฉันไม่ตอบนนท์ทำเพียงแค่ส่งยิ้มให้เขาเท่านั้น ฉันรู้ว่านนท์กำลังโมโหมาก ก็แค่อยากออกไปสนุกๆ เท่านั้นเองไม่ได้มีอะไรมากซะหน่อยแล้วก็ไม่ได้รักไนท์ด้วย

“ไม่รู้สิ”

“มันทำกับเกล้าขนาดนั้นยังจะกลับไปหามันเหรอ”

“แบบไหนที่เรียกว่าไม่ทำเหรอนนท์ แบบที่นนท์กำลังทำอยู่ตอนนี้หรือที่ผ่านมา”

ฉันฉีกยิ้มกว้างมองหน้านนท์ แววตาเขาสั่นไหวเมื่อฉันพูดประโยคเมื่อครู่จบ ก็แค่ถามเองนะทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยหรือว่าทำจริงๆ

“เกล้าไม่เหมือนเดิม”

“นนท์ก็เหมือนกัน”

“ไม่เหมือนเดิมได้ยังไงในเมื่อนนท์รักเกล้าคนเดียว รักมาตลอด”

“รักของนนท์มันคืออะไร”

“เกล้าคือรักของนนท์”

ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาตั้งใจจะกวนหรือเปล่าแต่สิ่งที่เขาตอบมันสิ้นคิดสิ้นดี ฉันก็แค่อยากรู้เท่านั้นว่านนท์รักฉันมากแค่ไหนก็เท่านั้น

“รักของเกล้าคือความเชื่อใจ ไว้ใจ ไม่นอกใจ”

“นนท์มีให้เกล้าทุกอย่าง”

“มั่นใจแค่ไหนที่พูดออกมา แต่เอาเถอะเอาไว้เราคุยกันวันหลังเกล้าไปนะ ขอหนึ่งวันนะ”

ฉันทำสายตาออดอ้อนส่งไปให้คนตรงหน้าเดินเข้าไปคลอเคลียหอมแก้มซ้ายที ขวาที นนท์ถอดหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะพยักหน้าให้ฉัน

“น่ารักที่สุดเลยรีบนอนนะคะคนดี”

ฉันหอมแก้มนนท์ไปหนึ่งทีแล้วรีบเดินออกมาจากห้อง

“ยิ้มหน้าบานมีความสุขมากสินะ”

“ก็พอตัว”

ไม่รู้ว่าไนท์มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ห้องเขาอยู่เยื้องจากห้องนนท์ ปกติก็เห็นแต่นอนคอนโดนี่แปลกมานอนบ้านฝนจะตกฟ้าจะร้องเป็นกบเป็นเขียดรึเปล่า

“สำส่อน”

“เหมือนนายไง”

ฉันกอดอกมองไนท์อยู่ในท่าทางที่กวนประสาท คำพูดเมื่อกี้ตอกใส่หน้าฉันเต็มๆ เจ็บมากเหมือนกันทั้งๆ ที่ตัวเองนั่นแหละที่สำส่อนเอาไม่เลือก ฉันยังไม่ได้มีอะไรกับนนท์เลยมีแค่กับเขา คนเห็นแก่ตัวคือไนท์คนเดียว

“ก็เหมาะกันดี”

ไนท์กระชากร่างฉันเข้าไปกอดหน้าเราชิดกันจนแทบจะสัมผัสทุกส่วนบนใบหน้า ไนท์ผลักตัวฉันชิดผนังกำแพงฉันมองไนท์อย่างท้าทายไม่ได้เกรงกลัวสักนิดเดียว ที่ผ่านมาก็แค่แสดง

“นั่นสินะ”

ฉันเขย่งปลายเท้าขึ้นใช้ริมฝีปากบดเข้ากับริมฝีปากไนท์ เขาเองก็ไม่ปฏิเสธจูบนี้ไนท์รั้งตัวฉันเข้าไปใกล้กว่าเดิมทุกอณูสัมผัสมันร้อนรุ่มไปหมด ความโหยหาทุกอย่างมันโถมใส่ฉัน

“เฮียไม่จัดเหรอ ร้อนขนาดนี้ อื้ม” ไม่อยากฟังคำพูดสั่วๆ ของไนท์ฉันเลยจูบหนักๆ แทรกเรียวลิ้นหยอกล้อกับไนท์แทน “เร้าใจชะมัดเมียใคร”

“เมียนนท์ อื้อ”

“ปากดี งั้นก็เอากันแม่งหน้าห้องมันนี่แหละ”

“ทำได้ก็ลองดู”

ฉันท้าทายไนท์สุดฤทธิ์ ไนท์ซุกไซ้ซอกคอดูด กัด เม้มจนฉันรูสึกเจ็บนิดๆ แต่ก็รู้สึกดี หึ!  แค่อารมณ์ ไนท์ยังคงรุกฉันต่อไม่ยอมหยุดมือหนาดึงเกาะอกข้างหนึ่งฉันลงเขาขบเม้มดูดกลืนยอดอกอย่างกระหายใช้ลิ้นสะกิดเร็วช้าตามอารมณ์เขา ฉันเชิดหน้าขึ้นสูดปากด้วยความรู้สึกหวามหวิว อื้ม! นานเกินไปแล้ว

“เร้าใจชะมัด”

ทางเดินหน้าห้องมันก็ไม่ได้สว่างมากนักหรอกสลัวๆ เพราะเป็นเวลาเข้านอนแล้ว ไนท์ใช้มือนวดเฟ้นทรวงอกฉันอย่างบ้าคลั่งฉันก็เผลอครางตอบเขาด้วยสิ

“อ่า อื้ม”

“เธอเป็นของฉัน”

“งั้นเหรอ”

ฉันดึงเกาะอกขึ้นปิดส่วนที่ไม่สมควรโผล่รั้งหน้าไนท์เข้ามาซุกอยู่ในอกฉันยอมให้ไนท์ถึงตัวแบบนี้ได้คนเดียว

“อื้อ ช่วยด้วยค่ะ ป๊าขา ม๊าขา ฮึก ช่วยเกล้าด้วย นนท์ ฮือๆ”

ไนท์ผละออกจากฉันแทบจะทันทีแต่เสียใจฉันไม่ยอมง่ายๆ หรอก ฉันรั้งไนท์เข้ามาหาอีกครั้ง ไนท์ขืนตัวส่วนฉันรั้งมันเลยทำให้ฉันกับไนท์ล้มลงโดยที่ไนท์อยู่บ่นตัวฉัน

“ไนท์!!”

“ไอ้น้องเลว!!”

“ฮึก ช่วยด้วย”

ฉันแสร้งร้องไห้บีบน้ำตามองทั้งสามคนที่วิ่งหน้าตั้งออกมาจากห้องด้วยความตกใจ ปกติม๊าของนนท์ไม่ออกมาช้าขนาดนี้เพราะก่อนนอนท่านมักจะเดินลงไปหานมอุ่นๆ มาให้สามีดื่มประจำ ฉะนั้นในเมื่อมาช้าฉันก็ต้องเรียกสิถ้าไม่เรียกมีหวังฉันได้โดนไนท์สอยแน่ๆ

Night Talk

ลูกสะใภ้บ้านนี้เล่นละครเก่งจริงๆ ไม่น่าละทำไมถึงได้เคลิ้มเวลาที่ผมทำ ที่แท้ก็เพราะแบบนี้ เกล้าออเซาะไอ้นนท์อยู่เธอซบหน้าลงบนอกสามีหมาดๆ ของเธอส่งสายตาพราวพรั่งแบบที่ใครในนี้ไม่มีโอกาสได้เห็น อยู่ใกล้กับผู้ชายคนอื่นทั้งๆ ที่สามีนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้

“ทำไมทำแบบนี้บอกมาไนท์หนูเกล้าเป็นพี่สะใภ้แก” ป๊าออกอาการหัวเสียเป็นอย่างมาก อย่าว่าแต่พ่อเลยผมก็เหมือนกันไม่ได้อยากจะหย่าเลยด้วยซ้ำ

“ก่อนหน้านั้นเป็นเมีย”

“ไนท์ อย่าให้มันมากที่เกล้าแต่งกับมึงเพราะแผนเลวๆ ของมึงทั้งนั้น”

“แล้วมึงล่ะครับ!!”

โมโหชะมัด ทำอย่างกับว่าตัวเองดีตาย เวรเอ้ยดีแตกล่ะสิไม่ว่าอยากเอาส้นเท้าตอกปากแม่งเลย ทำไมวะเวลาจะทำห่าอะไรก็ไม่สมหวังเลยสักอย่าง

“พอเถอะลูก ไนท์ฟังม๊านะ”

“ไม่! ม๊าบอกลูกชายใหญ่ของม๊าเถอะคนที่เริ่มก่อนคือมัน”

“ไนท์ ทำไมต้องทำให้มันยุ่งยากวะ ป๊าว่าให้มันจบๆ กันไป”

“ป๊าจะยอมจบมั้ยล่ะ ถ้าโดนแย่งม๊าไปแบบหน้าด้านๆ”

พูดจบผมก็เดินออกมาจากตรงนั้นออกจากบ้านทันที สะใจแล้วใช่มั้ยเกล้าที่เห็นฉันเป็นบ้าแบบนี้ จะเล่นอะไรก็ช่างคราวนี้จะกัดไม่ปล่อยแล้วจริงๆ ว่าจะถนอมแล้วคงทำต่อไปไม่ได้จะให้หน้าแหกเลยคอยดู

“พวกมึงอยู่ไหน”

(ห้องไอ้กั้งส์ ทำไมวะหงุดหงิดอะไร)

“ไม่ต้องรู้หรอก เดี๋ยวกูไปหามีอะไรให้ช่วย)

ผมตัดสายไอ้กัสเบลทิ้งเปิดประตูเข้าไปนั่งขับรถออกมาทันที เกมนี้ใครเหนือกว่าไม่รู้รู้แค่ว่าจะทวงคืน รักแค่ไหนแต่ถ้ามายั่วไม่ถูกเส้นก็จะจัดให้จนเอ็นทั้งร่างพัง!

ผมเข้ามาในห้องไอ้กั้งส์ได้ง่ายดายเพราะมันไม่ชอบปิดประตูถ้ามีเพื่อนมา สันดานไม่ค่อยดีแบบนี้ไงเวลามีแผนห่าอะไรคนนอกรู้หมด สมน้ำหน้าแม่งตอนนั้นมิ่งได้ยินแผนเลวๆ ที่มันคิดเล่นไม่เข้าท่าจนแทบจะเสียเขาไปแต่เอาเถอะช่างหัวเรื่องนั้นตอนนี้เรื่องผมสำคัญที่สุด

“หงุดหงิดอะไรมา”

“ไม่น่าถามนะกั้งส์ ก็หงุดหงิดที่เมียไปให้คนอื่นเอาไง”

“หน้ากูเล่นมั้ยไอซ์?”

ยิ่งหงุดหงิดอยู่ ผมทิ้งตัวลงนั่งข้างกัสเบล คว้าแก้วเหล้าที่มันดื่มยังไม่หมดมากระดกต่อรวดเดียวจนหมด อยากฆ่าให้ตายทั้งเมียทั้งพี่เลย

“พวกนายดื่มต่อนะไปนอนก่อน”

ไอ้กั้งส์แทบจะตามมิ่งเข้าไปด้วยหน้าโคตรหื่นนี่กะจะไปทำอะไรๆ ตอนที่เพื่อนนั่งแดกเหล้าอยู่ใช่มั้ย แต่เสียใจเพราะไอ้กัสรั้งคอเสื้อไอ้กั้งส์ไว้ก่อน

“ใครทำมึง”

“พี่กู”

ผมตอบกัสเบลนิ่งๆ มันหัวเราะออกมา คนอย่างกัสเบลแม่งรู้ไปซะทุกอย่างจนบางทีก็น่าหมั่นไส้ทั้งๆ ที่มันรู้ว่าผมเครียดเรื่องอะไรเพราะใคร

“มึงทำไมไม่จัดการให้มันเสร็จๆ ไปวะไนท์ลีลา”

กั้งส์กอดอกส่ายหน้าไปมาแต่ตามันมองไปยังห้องนอนท่าเดียว นี่เพื่อนมาขัดมาขวางอะไรมันรึเปล่า ทำให้รู้สึกผิดหงุดหงิดไปพร้อมๆ กันด้วย

“มึงไปหามิ่งไป”

ผมพูดออกไปเพราะรำคาญมัน กั้งส์มันทำหน้าตาตกใจประมาณว่าไล่มันทำไม อย่ามาตอแหลหน่อยเลยมันอยากไปใจจะขาด

“จะดีเหรอวะ เพื่อนมีปัญหานะ”

“รีบๆ ไปเถอะกูรำคาญตา ถ้าไม่ไปมึงมีปัญหากับกูแน่”

กั้งส์แทบจะวิ่งเข้าห้องเรียกชื่อมิ่งตั้งแต่ยังเดินไม่ถึงสามก้าวเลยด้วยซ้ำ ผมนั่งเครียดเรื่องตัวเองต่อไปอยากจัดการให้มันเสร็จๆ ไปนะแต่ติดอะไรหลายๆ อย่าง

“ถ้ามึงยื้อมึงจะเสียเกล้าไป”

กัสเบลพูดถูก ผมเชื่อว่าเกล้าไม่มีทางนอกกายแน่ๆ แต่ก็ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะเฮียนนท์เป็นคนที่เธอรักส่วนผมมันก็แค่คนที่เธอไม่อยากเสวนาด้วยตลอดชีวิต

“งั้นคืนนี้พวกมึงก็ช่วยก็หน่อยแล้วกัน”

“อื้อ รีบๆ จัดการซะมันยื้อมานานแล้ว คนที่ได้มีฝ่ายเดียวนะอย่าลืม”

ผมพยักหน้าให้ไอซ์ไป มือก็กุมขมับหาทางออกไม่เจอ คนอย่างผมเนี่ยนะตันโคตรกากเลยว่ะ สมเพชตัวเองชะมัดเลยให้ตายสิ

ตึ่งงง!

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพร้อมกับชื่อของคนที่ส่งมันมา

ผมเปิดไฟล์ที่มาในไลน์เห็นแล้วผมของขึ้นทันที มันชักจะมากเกินไปแล้ว!

“อะไรวะ”

ไอซ์หยิบโทรศัพท์ผมไปเปิดดู

“เวรละครับ ระยำสุดๆ เกล้า!”

ผมหยิบโทรศัพท์กลับมาดูอีกรอบ กะจะเล่นวิธีสกปรกไปถึงไหนกัน ได้ถ้าอยากเล่นนักเดี๋ยวจัดให้ดอกใหญ่ๆ เอาให้พูดไม่ออกไปสามวัน

“มีอีกเรื่องให้ช่วย”

“อะไร”

กัสเบลเลิกคิ้วข้างหนึ่งมองหน้าผมด้วยความสงสัย

อย่าปอดซะก่อนล่ะ เพราะคราวนี้คือของจริง

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/129212/1050296290-member.jpg

Nont Talk

ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่า แต่เกล้าเปลี่ยนไป สายตา คำพูดทุกอย่างที่ทำกับผมมันเปลี่ยนไป ทั้งๆ ที่วันนี้เป็นวันแต่งงานของเราแต่เกล้ากลับไม่ยอมอยู่กับผม เจอแบบนี้ผมก็เครียดเหมือนกัน ผมออกมานั่งดื่มเหล้าในผับไม่ไกลจากบ้านใจจริงผมอยากไปหาเกล้าแต่ไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

ตอนผมเห็นไนท์กับเกล้าล้มลงอยู่หน้าห้องผมแทบคลั่งเลยรู้มั้ย หึ! อยากรู้ความรู้สึกผมรึเปล่าล่ะว่าผมรู้สึกยังไงลองให้คนรักไปทำแบบนี้ดูสิ ตามคอเกล้ามีแต่รอยของไอ้เวรนั่นเต็มไปหมดทั้งๆ ที่ผมทำได้แค่กอด จับมือ แล้วก็จูบเท่านั้นแถมยังเป็นแค่จูบธรรมดาที่ไม่ได้ลึกซึ้งมากด้วย ทั้งๆ ที่ผมเป็นแฟนนะเว้ย ผมได้แต่คิดตัดพ้ออยู่ในใจ แต่รู้ว่าเกล้าไม่ได้เต็มใจผมเลยสงบสติอารมณ์ได้

ตึ่งงง!

ผมคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่เคาท์เตอร์บาร์ที่ผมนั่งดื่มอยู่ตรงนี้มาเปิดดู มันไม่ได้เป็นไฟล์ภาพแต่มันเป็นเสียงถึงผมจะไม่ได้ยินชัดเจนเพราะเสียงเพลงมันดังแต่แค่เห็นว่าใครส่งมาผมก็รู้เลยว่าเสียงเล็กๆ แสนคุ้นมันเป็นของเกล้า เสียงเธอครางดังในโสตประสาทผม ผมแทบบ้าเลยเข้าใจมั้ย ผมอยากจะฆ่าไอ้น้องเวรนั่นซะมันแย่งคนที่ผมรักไป

‘โทษทีว่ะ ส่งผิดกำลังจะส่งให้เกล้าแต่เสือกส่งผิดโทษๆ’

ผมรู้ว่ามันตั้งใจ มันตั้งใจส่งมาให้กับผม ผมไม่สนว่าเกล้าจะเคยมีอะไรกับมันมากี่ครั้งรู้แค่ว่าผมรักเกล้ามากรักจนไม่อยากเสียเธอไปไหน ไม่อยากเสียให้หมาตัวไหนทั้งนั้น ทำไมความรักของผมถึงไม่สมหวังสักที ผมจะต้องเจอกับเรื่องพวกนี้อีกนานแค่ไหน ผมรักเกล้าได้ยินมั้ย

นนท์รักเกล้าได้ยินเสียงหัวใจนนท์รึเปล่า

End Nont Talk

อยากจะบ้าตายวันละสามรอบ ไนท์ให้เพื่อนเขาลากตัวฉันมาคอนโดเวรๆ ของเขา ฉันกำลังสนุกกับเพื่อนสุดเหวี่ยงแต่โดนหมอนี่ลากมาเพื่อให้ฉันทำเสียงทุเรศๆ ให้เขา ไม่รู้ว่าให้ทำทำไมแต่มันโคตรหน้าเกลียดคิดว่าก่อนหน้านั้นฉันยอมทำตามที่เขาสั่งครั้งแรกมั้ยล่ะ

เปล่าเลย ฉันโดนไนท์บังคับหมอนี่มันดิบชะมัดเลย ไนท์มัดฉันไว้กับเตียงเขาขู่ฉันว่าถ้าไม่ทำเขาจะจัดชุดใหญ่ให้ฉันแบบถึงแก่นของคำว่าอิโรติกเลย ชนิดที่ลืมไม่ลง เขาเปิดคลิปโป๊ให้ฉันดูด้วย มันเป็นคลิปอุบาทว์มากคลิบที่ผู้หญิงโดนผู้ชายมีเซ็กอย่างทารุณแต่ผู้หญิงเสือกชอบซะงั้น หน้าไนท์เวลานั้นมันเป็นแบบผู้ชายในคลิปฉันเลยจำใจทำออกไป

“ยิ้มบ้าอะไร”

ไนท์ยอมปล่อยฉันแล้วแต่เขาไม่ยอมให้ฉันออกไปนอกห้อง ฉันนั่งหลังชนเตียงมองหน้าไนท์ที่นั่งคว้ามือฉันไปจับอยู่ข้างๆ ที่ว่าจับไม่ได้จับเพราะคิดถึงหรอกแต่เพราะพันธนาการไม่ให้หนีออกไป

“ยิ้มให้ยัยผู้หญิงไม่รักดี”

“นายรึเปล่าที่ไม่รักดี”

“ฉันไม่รักดีตรงไหน”

ไนท์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนฉันต้องดันหน้าเขาออกไปให้ห่าง นิสัยเสีย ใจฉันก็นิสัยเสียเหมือนกันกับอีแค่เขายื่นหน้ามาทำมาเขินเกลียดตัวเองจริงๆ โดนมามากกว่านี้ก็เคยจะเขินอีกทำไม

“ทุกตรง”

“ก็ฟิคมาว่าตรง ถ้าบอกว่าทุกตรงฉันก็แก้ไม่ได้หรอกนะเพราะฉันคิดว่าฉันดีหมด”

“ไร้สาระ ฉันจะกลับ”

“เดี๋ยวสิที่รัก มาชำระความกันก่อน ก่อนหน้านี้เล่นแสบนะ”

“ปล่อยนะไนท์ ไอ้ไนท์!!”

ไนท์ดึงตัวฉันมาหาเขาตอนนี้ฉันนั่งคร่อมร่างสูงไว้เขากดสะโพกฉันแนบแน่นลงบนตักส่วนนั้นเราสองคนสัมผัสกันจนฉันกลัว บ้าจริง

“ด่าผัวหากินไม่ขึ้น”

“จำได้ว่าแต่งงานใหม่แล้ว”

“จะเสียใจดีมั้ยนะ” ไนท์ยังคงยิ้มใส่หน้าฉันเหมือนมันเป็นเรื่องตลก ไนท์ก้มหน้าลงมาซบบนอกซ้ายของฉันตอนนี้มันกำลังเต้นแรงจนฉันเกลียดตัวเอง “แต่คงดีใจมากกว่านี้ถ้าเมียซื่อสัตย์เหมือนหมา”

“อยากตายรึไง”

“ใจเต้นแรงชะมัด”

“ฉันโมโห”

“อ้อ เหรอ”

จุ๊บ!

ไนท์จูบลงบนเนินอกฉันแผ่วเบาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตา ฉันจ้องเขาสักพักก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพราะทนสายตาของเขาไม่ไหว

“หลบทำไม”

“เกลียด”

“มั่นใจมั้ยคะที่พูด”

ไนท์ดึงหน้าฉันโน้มลงมา หน้าผากเราสองคนจรดกันลมหายใจสัมผัสกันอย่างสม่ำเสมอ ฉันพยายามขืนตัวออกแต่ไนท์ก็ใช้แรงที่เหนือกว่ารั้งฉันไว้

“ปล่อยนะไนท์ ชอบนักเหรอชอบเล่นกับความรู้สึกคน”

“ฉันไม่เคยเล่น” เราสองคนมองตากันนิ่ง ฉันเริ่มหวั่นไหวอีกครั้งเพราะสายตาที่จริงจังของเขา “ฉันไม่เคยเห็นความรู้สึกใครเป็นของเล่น”

“...”

“คนที่เล่นมันคือเธอ”

“...”

“การที่เอาร่างกายไปให้ผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ผัวนัวมันเป็นการยามหน้าและทำให้ฉันหึงหนักมาก”

“...”

“ไม่รักก็อย่ามาทำแบบนี้ ฉันเจ็บ”

ฉันสะอึกคำโตเมื่อได้ยินเขาพูดออกมาแบบนั้น สายตา ท่าทางทุกอย่างไนท์เจ็บจริงๆ อย่างที่พูด เขาหลับตาลงช้าๆ ผละหน้าออกจากฉัน เขาเอนศีรษะลงบนเตียงนอนของเขาท่าทางเหนื่อยอ่อน

“ทำยังไงถึงจะเชื่อว่ารัก ทำยังไงถึงจะไว้ใจว่าไม่มีใคร”

“ไม่มีใคร แล้วควีนคืออะไร”

ฉันลองเชิงเอ่ยปากถามเขาอีกครั้ง ไนท์ลืมตาขึ้นมองหน้าฉันช้าๆ เขาถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่เหมือนเหนื่อยใจที่จะพูด เขามันก็เป็นแบบนี้ทุกที จะทำอะไร มีอะไรก็ไม่เคยบอกฉันจริงๆ สักครั้ง รู้รึเปล่าว่าฉันเจ็บที่เห็นเขาปิดบัง คนที่ไม่เชื่อใจคือเขา คนที่งี่เง่าก็คือเขาอีกเหมือนกัน!

“ตอบไม่ได้ก็ไม่ต้องตอบ”

“เฮ้อ!”

“ฉันจะกลับ”

ฉันหนีออกจากตัวไนท์ควากระเป๋าเดินลงจากเตียงเพื่อจะออกจากห้อง ป่านนี้นนท์คงรอฉันแล้ว อยู่กับไนท์ไปมันก็ไมได้อะไรขึ้นมา คนอย่างเขา คนอย่างเขาน่ะมันแย่ที่สุด

“ควีนท้อง”

“ว่าไงนะ”

“ควีนท้อง”

ความรู้สึกล้มทั้งยืนมันเป็นแบบนี้นี่เอง ฉันหมุนตัวกลับไปมองไนท์อีกครั้ง ความรู้สึกจุกแน่นในอกเกิดขึ้นมาจนฉันหายใจไม่ออก ควีน...ท้องอย่างนั้นเหรอ ไนท์ยังนั่งอยู่ที่เดิมมองหน้าฉันอยู่ตรงนั้น เขาดูสับสน เสียใจ ทุกข์ ทรมานฉันเองก็ไม่ต่างกัน ใครกันที่ผิด เรื่องนี้ใครเป็นคนผิด ฉันหรือไนท์ ควีนหรือใคร

“ขอตัวนะ”

“เกล้า เดี๋ยวเธอก็เป็นซะแบบนี้ ไม่เข้าใจอะไรเลย ไม่เคยเข้าใจ!!”

“...”

ฉันเดินออกมาจากห้องไม่อยากรับรู้อะไรไปมากกว่านี้ แค่นี้ฉันก็รู้สึกผิดมากพออยู่แล้ว

หึ! ท้อง...อย่างนั้นสินะ

“เข้าใจฉันเถอะ ได้โปรด ฉันรักเธอ”

ฉันปิดประตูห้องนอนลงช้าๆ ขาแทบไม่มีแรงเดินต่อ ทุกอย่างมันเริ่มที่ใคร และควรจะจบลงที่ใครกัน ฉันควรจะทำยังไงดี ตอนนี้ใจฉันมันสั่นไปหมดแล้ว ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว ไม่อยากทรมาน ฉันควรทำสิ่งที่ถูกต้องซะที

“เกล้า!”

หมับ!!!

ไนท์เปิดประตูห้องนอนวิ่งเข้ามากอดฉันจากด้านหลัง ฉันกำลังจะออกไปจากห้องนี้แค่เดินผ่านห้องรับแขกไปก็จะออกไปได้แล้วแต่ขามันไม่รักดีทำให้ฉันยังอยู่ที่นี่ อยู่เพื่อให้ไนท์ได้กอดฉันไว้จากด้านหลังแบบนี้

“ได้โปรด ฟังผมนะที่รัก”

ไนท์ซบหน้าลงบนไหล่ฉัน ลมหายใจร้อนๆ รดรินลงมาบนเสื้อพร้อมๆ กับน้ำ...น้ำตาอย่างนั้นเหรอ ไนท์กอดฉันแน่นขึ้นเหมือเขากลัวว่าจะเสียฉันไป

“อย่าออกไปทั้งๆ ที่เราไม่เข้าใจแบบนี้” ฉันใจอ่อนยวบลงทันที ฉันหมุนตัวกลับไปหาไนท์กอดเขาไว้ในอ้อมกอดแน่นเขาเองก็ทำเช่นเดียวกัน ไนท์ซบหน้าลงบนซอกคอของฉัน ฉันไม่เคยคิดว่าไนท์จะร้องไห้ คนอย่างไนท์จะมาร้องไห้เพราะกลัวเสียฉันไปเนี่ยนะ นี่ฉันฝันใช่มั้ย

“อยู่กับฉัน ฉันจะบอกเธอทุกอย่าง ไม่เอาอีกแล้ว สองปีที่ต้องห่างไม่อยากเจอแบบนั้น”

“ไนท์”

“ทรมานมานานเกินไป เห็นแต่สัมผัสไม่ได้ แตะต้องไม่ได้ ผมเจ็บอยู่กับผมนะอย่าทิ้งผมอีกผมไม่อยากทรมานจนจะขาดใจตายอีกแล้ว”

เสียงสั่นเครือของไนท์ดังแผ่วเบาอยู่บริเวณใบหู ทำให้ใจของฉันสั่นสะท้านไปด้วย สองปีที่ผ่านมาเราไม่ได้เจอกัน เราห่างจากกันทั้งที่ยังรัก ฉันหลอกตัวเองมาตลอดว่าฉันรักนนท์ ฉันลืมไนท์ได้แต่เปล่าฉันรักไนท์ รักทุกอย่างที่ผู้ชายคนนี้เป็น ไม่มีใครเข้าใจไนท์ได้เท่าฉันเข้าใจเขาอีกแล้ว

“ไปนอนกันนะ”

ฉันพูดได้แค่นั้นจริงๆ

TALK

ตอนนี้ไรท์จะลงเป็นตอนสุดท้ายแล้วนะคะ ติดตามต่อในรูปเล่มเนอะ รายละเอียดไรท์ลงให้เรียบร้อยสำหรับการโอ การแจ้งต่างๆ นะคะ เม้นท์ โหวตให้ด้วยนะเออ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

> Buttercup

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว