ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep8 การระบายความรู้สึก

ชื่อตอน : ep8 การระบายความรู้สึก

คำค้น : เฮียติน,หนูเม

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ธ.ค. 2558 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep8 การระบายความรู้สึก
แบบอักษร

_________________________________//_________////__//

 

 

 

 

ตอนนี้ฉันอยู่คอนโดของตัวเองมาจะเกือบอาทิตย์แล้วละ ไม่กลับบ้านไม่ออกไปข้างนอกเก็บตัวอยู่แต่ในห้องวันๆหนึ่งก็แค่นั่งคิดนอนคิดเรื่องของพี่ติน ตอนนี้ฉันเกียดเขาใช่ฉันต้องเกียดเขาให้ได้ ผู้ชายที่ทำให้ฉันต้องมานั่งซึมตั้งสองครั้ง สำหรับฉันมันจะไม่มีครั้งที่สามเกิดขึ้นแน่นอน เพราะแค่สองครั้งมันก็มากพอแล้ว

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก" ใครมาเคาะประตูห้องนะ พอฉันเปิดประตูปุ๊บ

"Hi ไงจ้ะยัยดื้อ"

"ก็ดีนะ เวลาไม่ได้เจอน่าเจ้อ่ะ" นึกว่าใครที่แท้ก็เจ้มินนี้เอง 

"ยัยน้องบ้า คนอุส่าห์คิดถึง เชอะ" ดูนางทำดิแค่นี้ทำมาเปนงอน

"หนูล้อเล่นค้า เข้ามาก่อนสิ" 

"นึกว่าจะเชิญพรุ่งนี้สะอิก" กัดจังนะเจ้ ไม่ได้เจอกันไม่กี่วันเองคำกัดคงเพียบ

"เอาน้ำไรมั้ย" 

"เอากาแฟแล้วกันคืนนี้คงจะยาว ฮ่าๆ" อย่าบอกนะว่านางจะมาชวนฉันไปด้วยอ่ะ ไม่เอานะยังไม่มีอารมณ์ตอนนี้ 

"ค้าาาาาา " ฉันตอบกลับไปแล้วเดินไปชงกาแฟให้เจ้ พอชงเสร็จฉันก็เดินกลับมาตอนแรกเจ้แกก็นั่งดูทีวีที่โซฟาร์นะแต่พอฉันเดินเข้าไปนางกลับปิดทีวีซะงั้น แปลกๆแฮะ

"กาแฟได้แร้วหรอ มานั่งข้างๆเจ้สิ" ฉันเอากาแฟวางไว้บนโต๊ะแล้วนั่งลงข้างๆเจ้ วันนี้มาแปลกแฮะ

"มีอะไรรือป่าว วันนี้มาแปลกๆ" ฉันถามเจ้ไปตรงๆตอนแรกนางกำลังจะยกกาแฟเข้าปากแต่พอเจอคำถามฉันนางวางแก้วลงทันที

"เอิ่มมม อันที่จิงก็มีนั้นแหระ ^^" ยิ้มแบบนี้ต้องการอะไรค่ะเจ้

"มีไรว่ามาคะ" 

"คือถ้าเจ้ถามเมอย่างโกรธเจ้นะ" นางพูดแล้วทำน่าอ้อนวอนใส่ฉัน

"อืม หนูไม่โกรธหรอก" ฉันพูดก่อนจะหันน่าไปหาเจ้แล้วนั่งขัดสมาทบนโซฟาร์

"คือว่า หนูกับพี่พาร์ทตินมีอะไรกันรือป่าว" เจ้พูดแล้วจับมือฉันไปกุมไว้

"ป่าวนิ" ฉันพูดแร้วดึงมือตัวเองกลับ

"เมลินอย่าโกหกพี่ได้มั้ย พี่เป็นพี่สาวเรานะพี่เห็นเหตุการทุกอย่างตอนที่พี่พาร์ทตินจูบเราพี่ก็เห็น" พอจบประโยคฉันหันน่าไปมองน่าเจ้แบบอึ่งๆก่อนจะก้มน่าหลบสายตาเจ้มินก็แกมองฉันแบบคาดคั้นมากอ่ะ

"........."ฉันยังคงเงียบ ฉันไม่กล้าบอกเจ้อ่ะฉันคิดเอาไว้แร้วนะว่าจะเก็บไว้คนเดียวยิ่งเปนปัญหาของตัวเองฉันจะยิ่งไม่บอกใคร

"พี่รู้ว่าเราเปนคนยังไง แต่เรื่องบางเรื่องเราก็ควรระบายกับใครบางนะ" 

"คือหนู" ฉันรู้สึกอึดอัดยังไงไม่รู้ยิ่งสายตาเปนห่วงของเจ้นั้นอิก ฉันควรจะเล่าให้เจ้ฟังใช่มั้ยนะ

"เล่ามาเถอะ พี่รอฟังอยู่นะเม" เล่าก็เล่าว่ะ เก็บไว้คนเดียวไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

"เจ้คือหนู อึก. รักพี่ติน อึก." ทำไมอยู่ฉันถึงได้รู้สึกแน่นๆที่หน้าอกอ่ะ มันเหมือนมีอะไรมาขัดคอแล้วพูดไม่ออกมีแต่น้ำตาที่จะไหน

"เล่าต่อเถอะ" เจ้มินพูดก่อนจะโอบกอดฉันแล้วลูบหัวเบาๆ มันยิ่งทำให้น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ไหลออกมา

"อึก..หนูรักเขา ฮื่อๆ รักก่อนพี่เติร์ทด้วยซ้ำ อึก..ฮื่อๆ %&&#฿!(&%฿&--%¢°|÷¶•√{{^€•℅\\[{÷¢" แล้วฉันก็เล่าให้เจ้มินฟังทุกอย่างตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนถึงปัจจุบัน ฉันเล่าไปแบบทั้งน้ำตา เจ้มินก็ฟังแล้วก็ลูบหัวปลอบฉันแบบให้กำลังใจ พอฉันเล่าจบมันรู้สึกโล่งยังไงก็ไม่รู้ เหมือนเรื่องที่ถูกเก็บมาเปนปีๆมันถลักออกมาหายไปหมดแล้ว

"ทำไมเมเก็บไว้คนเดียวนานขนาดนี้ ทำไมถึงได้ทรมานตัวเอง ทำไมเราถึงไม่ยอมบอกพี่" เจ้แกพูดก่อนจะส่งสายตาดุๆให้ฉัน

"หนูขอโทษ" 

"แล้วเราจะทำยังไงต่อไป" 

"ก็คงลืมเขาแล้วหาผู้ชายคนใหม่" ฉันพูดนิ่งๆ แต่ในใจมันเจ็บแปลก แค่พูดคำว่าฉันจะลืมเขา

"แน่ใจหรอ"

"อืม" 

"งั้นคืนนี้เราไปแดนซ์กัน แดนซ์ให้มันลืมโลกไปเลย เย้ๆ" เจ้มินพูดก่อนจะลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นอยู่บนโซฟาร์

"เอาที่เจ้สบายใจ" เจ้ฉันมันก็บ้าเฉพาะเวลาอยู่กับฉันและเฮียเท่านั้นแหระ เวลาอยู่กับคนอื่นนางวางมาดจะตาย แต่ว่าคืนนี้ที่เจ้มันชวนไปแดนซ์ก็ดีนะ ไม่ได้ไปตั้งสองอาทิตย์แล้ว ถือว่าไปเปิดหูเปิดตาแล้วกัน

 

 

_________________________________________________

PartTin/พาร์ทติน

ตั้งแต่วันนั้นวันที่เมลินเดินออกจากห้องผมไป ผมยังจำใบหน้าของเธอได้ตากลมๆโตๆนั้นที่เคยสดใสในวันนั้นมันกลับเอ่อล้นไปด้วยน้ำใสๆที่มันกำลังจะไหลออกมา เธอปิดประตูจนเสียงดังมากตอนนั้นผมรู้สึกหมดแรงขาที่ใช้ยืนมันก็ทรุดลงกับพื้นเพราะสายตานั้นที่ใช่มองผมมันบอกผมว่าเธอเจ็บมากและเธอกำลังเกียดผมใช่มั้ย ผมคิดถูกรือป่าวนะ

ครืดดดด ครืดดดดด ติ๊ด

"อืม" ผมตอบไปประโยคสั้นๆเมื่อรู้ว่าใครเปนคนโทรมา

"อยู่ไหนครับมึง"

"อยู่คอนโดมึงมีไรไอร่แบต" มันโทรมาแบบนี้ชวนผมไปดื่มแน่นอนครับ

"ว่างป่ะ กูมีเรื่องจะคุยด้วยนะ" 

"ว่าง ที่ไหน เรื่องอะไร" โปรดทำความเข้าใจผมชอบพูดแบบนี้ 

"ผับกูตอนนี้ เรื่องอะไรเจอกันเด่วกูบอก"

"สี่โมงเย็นเนี้ยนะ" มันบ้ารือป่าวปกติผมไปเร็วสุดก็สามทุ่มครึ่งนะครับ

"เอ้อ" ติ๊ด มันกดตัดสายผมไปแร้วไอร่บ้านี้ ถ้าเจอพ่อจะฟาดกะบานให้เข็ดเรยสัส

...............................................................................

ผมมาถึงผับของมันแร้วครับ ตอนนี้ไม่มีคนหรอกเพราะผับยังไม่เปิดปกติผับมันจะเปิดประมาณหนึ่งทุ่ม ผมเดินขึ้นไปโซน VIP ซึ่งชั้นสองของผับ ผมละอยากรู้นักว่ามันจะอยากคุยเรื่องอะไรกับผม

"ไงมึง" ผมทักมันขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับมัน

"ดื่มไรหน่อยมั้ย" 

"ไม่ เข้าเรื่องเรยเหอะ" ผมเริ่มหงุดหงิดแร้วนะถ้าเปนเรื่องไร้สาระผมจะกระทืบมันจมดินเรยครับ

"ใจร้อนจังนะมึง "

"............." ผมเงียบพร้อมกับทำน่าให้มันรู้ว่ากูรอฟังอยู่รีบๆพูดมา

"มึงกับน้องเมมีไรกันรือป่าว" อยู่ๆทำไมมันถึงได้ถามเรื่องเมนะ

"ป่าว" 

"อย่าโกหกกู กูเหนอยู่นะตอนที่มึงทำอะไรน้องเขาที่ผับกูนะ" อย่าบอกนะว่ามันเหน 

"แร้วไง ก็แค่ทำไปแบบเผลอๆ" 

"มั่นใจนะว่าไม่ได้รู้สึกร่วมด้วยอ่ะ" ดูมันทำน่าครับโดนสักหมัดดีมั้ยนะมึง

"เอ้อ" ผมตอบไปแบบหงุดหงิดๆใส่มัน

"หึ ถ้ามึงรู้สึกกับเขาก็รีบบอกเขาสะ ปล่อยไว้นานๆเขาหมดความรู้สึกแล้วมึงจะเสียใจ"

"แร้วไง" ผมตอบมันไปแบบห้วนๆแต่ในใจผมกับคิดไปตามคำที่มันพูด

"มึงอย่าคิดไปเองคนเดียวที่มึงทำไปคิดดีๆว่าเขาจะรู้สึกดีรือป่าว และอิกอย่างนะหัดทำเพื่อตัวเองสะบ้างไม่ใช่ทรมานตัวเองไปวันๆ" 

"....." ผมได้แต่นั่งเงียบฟังมันพูด ใช่ผมทำเพื่อไอร่เติร์ทและเมลินแต่ผมเปนคนคิดเองคนเดียวโดยที่ไม่ถามเจ้าตัวเขาก่อนด้วยซ้ำ ผมคิดผิดแร้วสินะ

"กูคิดว่ามึงคงคิดเองได้นะอย่าให้กูต้องมาเตือนบ่อยๆ" มันพูดจบแร้วก็รินเหล้าใส่แก้วให้ผม ผมจึงหยิบมาจิบเบาๆ ไอร่แบตก็เช่นกัน มันพาผมคุยเปลี่ยนเรื่องไปเรื่อยๆจนตอนนี้ สี่ทุ่มแล้วมันบอกว่ามินกำลังจะมากับน้องเม พอผมรู้ว่าเธอกำลังมาใจกลับเต้นแปลกๆ คือตอนนี้ผมไม่กล้าสู้น่าเธอเรยบอกตามตรง

 

 

#บันทึกลับของเฮียแบต

"มินเปนไงบ้างคุยกับน้องรือยัง" ผมถามสุดที่รักของผมเมื่อเธอขึ้นมานั่งบนรถแล้ว

"คุยแร้ว "

"เล่ามาสิ เรื่องมันเปนยังไง" 

"คือ '+฿+(";?,'"&('"&©°$|׶√`¶=$¢÷}∆¶$``®=[{{¢©°÷¢$£€°{}^√$^×Π$[×¢€$®={®" 

จากที่ผมฟังมินเล่ามาก็พอจบต้นชนปลายแบบคราวๆได้นะ ผมว่าที่ไอร่ตินทำไปก็เพื่อทำเพื่อไอร่เติร์ทแน่ๆเพราะไอร่ตินมันรักเพื่อนจะตายถึงมันจะไม่แสดงออกก็เหอะ แล้วมันก็ชอบคิดว่าตัวเองไม่ดีพอสำหรับใคร มันคงคิดว่าทำแบบนี้คงจะดีที่สุดสินะ มันไม่รู้รือไวว่าการทำแบบนี้กลับเปนการทรมาณคนที่มันรักแร้วก็ตัวของมันเอง 

"เฮียคงต้องไปคุยกับไอร่ตินแล้วละ" 

"มินสงสารน้องจังเฮีย" ผมคิดออกแร้ว ผมหาทางให้สองคนนั้นเจอกันดีมั้ยนะ

"มินจะไปผัยเฮียใช่มั้ยวันนี้ เมไปด้วยรือป่าว"

"อืม ไป ทำไมหรอ" 

"เฮียจะหาทางให้สองคนนั้นเจอกันไง" ผมคิดอะไรดีๆออกแร้วสิ

"เจ้าแผนการนักนะเฮีย"

"ก็ถ้าเฮียไม่แผนเยอะ เฮียก็คงไม่ได้มินอ่ะดิ ฮ่าๆ" ก็จิงนิกว่าจะใช่แผนหลอกล้อยัยนี้ได้นะผมนิแทบกระอักเลือดอ่ะ

"ไอร่เฮียบ้า"

"ฮ่าๆๆๆๆ"

#จบบันทึกเฮียแบต

 

 

..................................

........

22:00 น

MaLin/เมลิน

ฉันมาถึงผับเรียบร้อยแร้ว พอฉันกับเจ้ก้าวเท้าเข้ามาคนทั้งผับก็มองมาอย่างกับเจอตัวประหลานงั้นแหระมองกันจังจะมองให้เหนเล็บขบเรยมั้ยเนี้ย ลืมบอกไปฉันกับเจ้เรามาแบบสไตร์คล้ายๆกันนะ ฉันใส้ชุดเรสรัดรูปสีดำแร้วก็ใส่ร้องเท้าส้นสูงสีดำ ส่วนเจ้เปนเรสรัดรูปสีครีมยาวกว่าฉันอยู่นะเพราะกลัวเฮียแบตว่า 

"เจ้หนูขอไปแดนซ์ก่อนนะ เจ้ไปหาเฮียแบตก่อนเรย" ตอนนี้ฉันอยู่ที่โซน VIP แล้วละว่าจะเข้าไปแดนซ์ในกลุ่มผีเสื้อราตีทั้งหลายในคืนนี้สะหน่อย 

"อืม ดูแลตัวเองด้วยละ" เจ้มินพูดก่อนจะเดินไปหาโต๊ะที่เฮียแบตนั่งอยู่

ฉันเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปเพื่อเข้าไปเต้นจุดกึ่งกลาง มีผู้ชายเยอะแยะที่ขอเข้ามาเต้นด้วยแต่ฉันปฎิเสธหมดทุกคนพวกผู้หญิงแถวๆนั้นก็ส่งสายตาจิกกัดมาให้ตลอดเลยอ่ะ เริ่มหมดอารมณ์แร้วสิไปหาเต้ดีกว่า พอฉันกำลังจะเดินออกจากกลุ่มคนแล้วจู๋ๆ

"พรึบ " มีใครก็ไม่รู้มาจับข้อมือฉันไว้ พอฉันหันน่าไปก็เจอไอร่ผู้ชายน่าตาก็ถือว่าดีนะแต่ดูท่าทางคงเจ้าชู้ไม่เยาอ่ะ

"รีบไปไหนครับ เต้นกับผมก่อนสิ" มันพูดแร้วดึงตัวฉันเข้าไปใกล้มันกว่าเดิม

"ไม่ ปล่อยฉันนะ" ฉันพยายามแกะมือมันออกจากข้อมือฉัน 

"อย่าเล่นตัวสิครับ ของมันเคยๆอยู่แร้ว" ดูไอร่บ้านี้มันพูดสิ ดูถูกฉันมากไปแร้วนะ

"เพี๊ยะ... อย่ามาพูดต่ำๆแบบนี้กับฉัน" ตอนนี้ฉันเดือดมาดเรย ดูสิมันกล้านะที่มาพูดแบบนี้กับฉันนะ

"มือหนักดีนิ งั้นคืนนี้ลองกันสักตั้งเหอะสาวน้อย"

"ไม่ ปล่อย" ฉันทั้งยื่อตัวเองไว้ทั้งดิ้นเพื่อจะทำให้ตัวเอาหลุดออกจากมือมันแต่ก็ไม่เปนผล ฮื่อๆ ตอนนี้เจ้มินกับพี่แบตอยู่ไหนนะ มาช่วยหนูที 

"ตุ๊บ..ตึ๊ก...โอ๊ย" ฉันเหนร่างไอ่คนที่กำลังจะพาฉันไปทำมิดีมิร้ายกระเด็นไปติดกับโต๊ะ ด้วยฝีมือของเท้าใครสักคน พอฉันหันน่าไปเจอเขา หัวใจฉันหล่นวู๊บบบอิกแร้ว

"แมร่งใครกล้าถีบกูว่ะ มึงรู้มั้ยกูลูกใคร" ไอร่นั้นมันพยุงตัวเองลุกขึ้นจากโต๊ะ

"กูไม่รู้ว่ามึงลูกใคร แต่ที่กูรู้แน่ๆคือ มึงมายุ่งกับ 'ของของกู' "

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ๊ะเสียงใครกันนะ รอลุ้นๆ epหน้าไรท์ว่าจะแต่ง nc แร้วนะ ครั้งแรกเรยนะเนี้ย ไม่รู้จะดีรือป่าว

ไรท์ขอบคุนสำหรับกำลังใจของนักอ่านนะ ไรท์จะไม่สนคอมเม้นที่เปนไปทางลบแล้ว ไรท์จะสนเฉพาะคอมเม้รที่เปนทางบวก  สัญญาจะแต่งให้จบเรื่องแน่นอน

จุฟฟฟฟฟ. http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/15.gif

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น