Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #26 สงสัย (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 179

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ธ.ค. 2562 10:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#26 สงสัย (3)
แบบอักษร

"ชิงซาน..." เสียงแผ่วเบานุ่มนวลดังอยู่ข้างหูของชิงซานและคงไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นคุณชายไป๋ที่เห็นว่านางยังไม่ตื่นจึงถือดีเข้ามาตามนางเสีย

"คะ..คุณชาย!!!" ดวงตาน้อยๆที่หนักอึ้งกลับกลายเป็นอากาศที่แสนเบา เปิดกว้างอย่างตกใจในการมาของชายหนุ่ม "ท่านเข้ามาได้อย่างไรกัน"

"ข้านึกว่าไข้ของเจ้าจะกลับมาอีกร้อนใจนักนี้สายแล้วแต่เจ้าก็ยังไม่ออกไปข้าเลยถือวิสาสะเข้ามาทางหน้าต่าง" รอยยิ้มอ่อนจางปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา

หากนี้เป็นหญิงสาวคนอื่นคงมิวายได้หยุดหายใจกันเป็นแน่ตื่นเช้ามาแล้วพบกับบุรุษหนุ่มรูปงามกับรอยยิ้มบาดใจเช่นนี้ ช่างร้ายกาจนัก!

"ข้าหายดีแล้วคุณชายไป๋ไม่ต้องกังวล" ชิงซานตอบเจือนๆตามจริงแล้วนางก็ไม่ได้มีไข้ตั้งแต่แรกนางก็แค่น้อยล้าจากอาการที่เกี่ยวกับปานของนางก็เท่านั้น

"ไปพบอาจารย์เจ้าหน่อยเป็นอย่างไร" เฉิงหงพูดพร้อมยื่นใบหน้าคมคายเข้าใกล้ชิงซานมากขึ้นสายตาจับจ้องใบหน้ากลมอย่างอ่อนโยน

"อาจารย์ฝื้นแล้วหรือ!?" ชิงซานผุดลุกขึ้นด้วยความดีใจ

ก่อนจะวิ่งออกจากห้องเพื่อไปยังหอโอสภอย่างรวดไว ไม่รีบรอสิ่งใดทั้งสิ่งดูจากท่าทางเมื่อวานอาจารย์ต้องรู้จักคนจากตระกูลเจียงที่กล้าบุกเข้ามาเป็นแน่

ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกเหล่าหมอยาประจำค่ายต่างหันมองผู้มาใหม่อย่างสงสัยเบื้องหน้าชิงซานเตียงแสนกว้างร่างที่นอนอยู่หันมายิ้มให้กับนางพร้อมน้ำตาใสๆที่ไหลรินด้วยความดีใจที่ได้พบหน้าศิษย์ของตน

"อาจารย์ท่านฝื้นแล้ว" ชิงซานรีบเข้าคว้ามือของมู่ผิงแนบแก้มใสสีชาด "ใจข้าแทบหยุดเต้นตอนท่านหมดสติไปหากไม่ได้คุณชายไป๋ข้า...."

นางไม่กล้าพูดเลยว่านางคงหมดหนทางนอกจากจะแก้ปัญหาเบื้องหน้าไปก่อนและรีบพาอาจารย์ของตนกลับค่ายชิวผิงแต่นั้นก็คงไม่ทันการเป็นแนา

"ข้าน่าจะพาเจ้ามาทำความรู้จักกับสหายของค่ายชิวผิงเอาไว้เยอะๆ ข้าผิดเองที่ประมาณแต่แค่ข้าเห็นเจ้าปลอดภัยยังวิ่งแจ้นเข้ามาหาข้าได้ข้าก็สบายใจ"

"อาจารย์ท่านยังจะล้อข้าอีกข้าเป็นห่วงท่านมาก" ใบหน้าของชิงซานบูดบึ้งเล็กน้อย

มือเรียวสวยยกขึ้นลูบเรือนผมอย่างอ่อนโยน และทะนุทนอม ครั้งหนึ่งมู่ผิงเองก็เคยได้รับการกระทำที่อบอุ่นเช่นนี้เหมือนกันนางจำได้ดีว่ามันอบอุ่นเพียงใดสำหรับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งได้รับมันจากผู้ที่นางนับถือ เชิดชู

เด็กคนนี้ให้ความรู้สึกไม่ต่างจากนางในตอนนั้นและนางในตอนนี้คงมีความรู้สึกเดียวกับคนๆนั้น....

 

 

ความคิดเห็น