facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที18 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2558 11:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที18 100%
แบบอักษร

 

 

 

หลังจากที่ทิวเจอวายุที่สนามบิน    รุ่งขึ้นอีกวันเจ้าตัวก็มาเรียนตามปกติ 

           "ไงทิว   หายดีแล้วหรอมึง"   กิ่งเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนานวิ่งมาทักทิวจากทางด้านหลัง    

           "อืม   หายแล้ว   ขอโทษนะโว้ยที่ทำให้เป็นห่วง"   ทิวบอกด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ   เพราะตั้งแต่ที่ถูกวายุพาตัวไป    ก็ไม่ได้ติดต่อกับกิ่งเลย

           "เออ   ช่างมันเถอะ   ถ้ากูไม่เป็นห่วงมึงนะสิแปลก   มึงเพื่อนกูนะโว้ย"   กิ่งพูดพลางตบไหล่เพื่อนสนิทที่ความรู้สึกยังคงเหมือนเดิม    ถึงจะได้แค่แอบรักก็ยังดี

 

ทิวยิ้มบางตอบกิ่ง    ทั้งสองคนกอดคอกันเดินขึ้นอาคารเรียน

 

 

 

 

 

 

หลังจากเรียนเสร็จทิวกับกิ่งก็พากันมากินข้าวในห้าง

วันนี้อากาศดีแดดไม่แรง    คงเพราะใกล้จะเข้าสิ้นปีแล้วอากาศเลยเริ่มหนาว

           "มึงกินเต็มที่เลยนะ   กูเลี้ยงเอง"   ทิวบอก

           "ถ้ากูจำไม่ผิด... คราวก่อนนู้นนนนน    มึงก็เลี้ยงกูไม่ใช่หรอ"   กิ่งทำเสียงสูงเมื่อคิดถึงตอนที่ทิวพาไปเลี้ยงข้าว 

           "เออ... แต่ไม่เป็นไรกูอยากเลี้ยง"   ทิวบอกพลางยิ้มให้กิ่งแล้วตักกับข้าวใส่จานให้กิ่ง

           "แต่กูอยากเลี้ยงมึงบ้างอ่ะ"   กิ่งเริ่มทำเสียงอ้อน

           "แต่ กู จะ เลี้ยง"   ทิวเน้นที่ละคำเสียงหนักแน้น

ซึ่งพอกิ่งได้ยินก็ทำหน้าบูดบึ้งในทันที

           "เอ่อ... ไม่ได้กูเลี้ยง   มึงอ่ะกินอย่างเดียวพอ"   กิ่งบอกพลางตักเนื้อปลาให้ทิวบ้าง

           "แต่กู..." 

           "กูบอกว่ากูเลี้ยงเอง   จบปะ   ถ้าไม่จบ... กตะูขุนมึงให้อ้วนเลย"   ตอนที่ทิวกำลังจะเถียงกลับ    ก็ถูกกิ่งดักไว้ก่อนจนต้องยอมเงียบ    แต่ขู่เขาด้วยการจะขุนให้อ้วนเนี่ยสมควรกลัวดีมั้ย?

 

ทิวยิ้มพร้อมส่ายหน้าให้กับการขู่ที่แสนหน้ากลัวของกิ่ง

 

 

+++++++++++15%+++++++++

 

 

 

หลังทั้งสองคนกินข้าวกันเสร็จ    ก็เดินเล่นในห้างกันอีกพักใหญ่

 

กิ่งอาสาขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งทิวที่บ้าน    แต่กิ่งกลับไม่ยอมเข้ามาให้บ้าน

ด้วยเหตุผลที่ว่ามีธุระกับพ่อ    ทิวเลยยอมปล่อยกิ่งกลับบ้านไป    ทั้งๆที่อยากชวนเข้ามานั่งเล่นในบ้านอีกสักหน่อย

           "เมื่อกี้กิ่งมาส่งหรอ"   อิฐถามทิวที่กำลังเดินเข้ามาในบ้าน

           "ครับ"   ทิวตอบคำถามของอิฐแค่นั้น    ก่อนจะขอตัวขึ้นห้อง

เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ    ทิวก็เข้านอนทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

    แกร๊ก~

 

ท่ามกลางความมืด    เสียงฝีเท้าแกร่งเดินย่ำในความมืดมิดด้วยน้ำหนักที่มั่นคงหนักแน่น

จุดหมายของเขาคือ...    เตียงนอนที่มีร่างบางของใครบางคนนอนหลับสนิดอยู่บนนั้น

 

ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆก้มลงมาใกล้ใบหูบาง    รอยิ้มชั่วร้ายปรากฎก่อนคำพูดทรงอำนาจ

           "กูมารับแล้ว   ทิว..."

หลังจากจบคำพูดร่างแกร่งอุ่มเจ้าของเตียงนุ่มด้วยท่าเจ้าสาว

แล้วสืบเท้าแกร่งออกจากห้องนอน

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากทิวถูกพาตัวออกมาจากบ้านในเวลากลางดึก   ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นมาในเช้าวันใหม่ด้วยความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิม    ทิวค่อยๆขยันตัวเองขึ้นนั่งบนเตียงขนาดคิงไซส์สีน้ำเงินเข้มของใครสักคน    บรรยากาศรอบๆห้องทำให้ใบหน้าสวยหวานขมวดคิ้วเรียวเป็นปมด้วยความสงสัย

 

    แกร๊ก~

 

แต่แล้วจู่ๆคนที่จะตอบข้อสงสัยของทิวก็เปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมถาดอาหารเช้าในมือ

           "มึง..."   ทิวอุทานด้วยความตกใจปนมึนงง

           "เป็นอะไร   เห็นหน้าผัวแล้วดีใจจนพูดไม่ออกเลยหรอ"   เจ้าของเสียงทุ่มเข้มเดินมาว่างถาดอาหารเช้าบนโต๊ะใกล้หัวเตียง

 

เมื่อคืนนี้วายุแอบเข้ามาพาตัวทิวออกจากบ้านกลางดึก   แล้วพามาที่เกาะส่วนตัวที่ไหนสักแห่งในไทย

           "ใครจะไปดีใจที่ได้เจอคนอย่างมึงกัน"   ทิวตวาดเสียงดังด้วยอารมณ์คุกรุ่น    มีอย่างที่ไหนลักพาตัวคนนอนหลับออกมาจากบ้านเขา    วายุทำเพียงแสยะยิ้มมุมปากก่อนเอ่ย

           "อะ   กินข้าวซะ   มึงจะได้มีแรงทำความสะอาดบ้านให้กู"   วายุพูดพร้อมยกถาดอาหารเช้าให้ทิว

           "หมายความว่าไง   ทำความสะอาดบ้าน?"   ทิวถามทวนด้วยความสงสัย

           "กูพามึงมาทำงานบ้านนะ   พูดง่ายๆก็ให้มึงมาเป็นแม่บ้านนั้นแหละ   รู้สึกว่ากูไม่ได้มาที่นี่หลายปีแล้วนะ... ฝุ่นแม่งเกาะเป็นนิ้วเลย   ดูดิ"   วายุบอกทิว    พลางไร้นิ้วชี้ไปบนโต๊ะหัวเตียง    แล้วยกนิ้วชี้ที่มีฝุ่นเกาะหนาจริงๆอย่างที่วายุบอกให้ทิวด

 

อันที่จริงแล้ววายุแค่พาทิวมาอยู่ด้วย    แต่ด้วยนิสัยเสียของวายุเลยบอกกับทิวไปแบบนั้น    เพื่อหาเรื่องแกล้งคนบนเตียงนอนของเขา

 

ทางด้านทิวพอรู้ว่าวายุพาเขามาเพื่อเป็นแม่บ้านก็ถึงกับกำหมัดแน่นเลือดขึ้นหน้า    แต่ก็ทำอะไรวายุไม่ได้นอกจากยอมรับแต่โดยดี

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++

ไรท์มาช้าไปน้อย แต่ก็รีบมาตามคำสัญญา~ เน้อ

ให้ดาวหรือเหรียญหรืออย่างอื่นในช่อง 'ยอดสนับสนุนเรื่อง' เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ

 

 

😽

ความคิดเห็น