facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

นางแบบสาวผู้ช้ำรักเพราะวิวาห์ล่ม โชคชะตาพัดพาให้มาพบกับการแต่งงานใหม่สายฟ้าแลบ จนชีวิตนางแบบของเธอเปลี่ยนไปอย่างคาดไม่ถึง...

ตอนที่ 38 สถานการณ์พลิกผัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 38 สถานการณ์พลิกผัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.5k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2562 15:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 38 สถานการณ์พลิกผัน
แบบอักษร

โม่ถิงสั่งให้คนของเขาเตรียมชุดจำนวนมากไว้ให้ถังหนิง เขาเองก็ได้เลือกชุดเกาะอกลายทองคาดขาว ลวดลายของชุดนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากการเขียนหมึกจีนของชาวตะวันออก ชุดที่เปล่งความเป็นเอเชียออกมานี้ยิ่งดูสมบูรณ์แบบเมื่ออยู่บนร่างของถังหนิง ผู้ส่องประกายความงามอย่างตะวันออกออกมาได้อย่างคลาสสิก ทั้งชุดและเธอต่างเหมาะกันเป็นอย่างยิ่ง เอวบางและขาคู่ยาวของถังหนิงเป็นความงามและเสน่ห์อย่างอิสตรีที่ฟุ้งออกมาจากร่างของเธอ ประดุจกลิ่นหอมหวนรัญจวนในสายลม 

โม่ถิงยืนอยู่ข้างหลังถังหนิงอย่างแนบชิด สองมือของเขากอดรอบเอวของเธอไม่ยอมปล่อย “คุณดูเหมือนงานศิลปะชั้นเลิศเลย” 

“นั่นเป็นเพราะว่าคุณมีรสนิยมดีต่างหากล่ะคะ” ถังหนิงชมเขากลับ เธอไม่รู้เลยว่าโม่ถิงเข้าใจเธอมากถึงขั้นที่รู้ว่าซีเคร็ตอยากจะถ่ายภาพแนวตะวันออกและรู้ว่าซีเคร็ตทำให้เธออับอายด้วยการพูดว่าเธอเป็นนางแบบหน้าใหม่ในวงการ ดังนั้นเขาจึงตั้งใจเลือกชุดนี้เพื่อแสดงให้คนพวกนั้นเห็นว่า พวกเขาทำพลาดครั้งใหญ่ด้วยการไม่เลือกถังหนิง 

“ทำไมคุณต้องเป็นนางแบบด้วยนะ ผมอยากจะเก็บคุณไว้ดูคนเดียวมากกว่า” โม่ถิงเอาคางเกยไหล่ถังหนิงพลางบ่นอุบ 

“ดูซิว่าใครหึง ทีหันรั่วเสวี่ยยังคลั่งจะเป็นจะตายตอนเห็นคุณ” ถังหนิงบ่นตอบและหลุดขำออกมา 

“ไม่ต้องห่วงหรอก เราทำได้แค่แตะเนื้อต้องตัวกันเท่านั้นไม่ใช่หรือคะ” 

“แน่นอน” ว่าแล้วโม่ถิงก็หมุนตัวถังหนิงกลับมาเพื่อจูบเธอขณะทั้งคู่กำลังยืนอยู่หน้ากระจก ทั้งคู่ดูรักใคร่กันมากเหลือเกิน ถังหนิงเห็นภาพสะท้อนของเธอในกระจกก็ได้รู้ทันทีว่าจูบของโม่ถิงให้ความพอใจกับเธอเป็นอย่างมาก ที่สำคัญไปมากกว่านั้น ไม่ว่านั่นจะเป็นความรักใคร่หรือความหลงใหล ริมฝีปากของเขาก็เป็นของเธอคนเดียวเท่านั้น เพียงแค่คิดว่าผู้หญิงคนอื่นจะจูบเขา ถังหนิงก็รู้สึกไม่สบายใจแล้ว 

“พอแล้วค่ะ ฉันกำลังจะไปสายแล้วนะ” ใบหน้าของถังหนิงแดงก่ำขณะดันโม่ถิงออกจากตัวของเธอ 

“พอกลับมาบ้านแล้ว คุณคิดไว้เลยดีกว่าว่าจะชดเชยให้ผมยังไงดี” โม่ถิงปล่อยเธอออกจากพันธนาการ 

ถังหนิงพยักหน้าพลางจูบโม่ถิงที่ใบหู “คุณอยากได้การชดเชยแบบไหนก็ย่อมได้ค่ะ...” 

งานนิทรรศการภาพถ่ายเริ่มเวลาหนึ่งทุ่มที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในอเมริกา ถังหนิงมาถึงไม่ช้าไม่เร็วจนเกินไป ในตอนที่เธอแสดงบัตรเชิญของตัวเองนั้น คนดังมากมายก็เดินพลุกพล่านอยู่ในงานเรียบร้อยแล้ว และแน่นอนว่าในฝูงชนนี้ก็มีคุณเบอร์ธาซึ่งก็คือเมนเทอร์คนเก่าของเธออยู่ด้วย 

ทุกคนพยายามประชันโฉมกันให้โดดเด่นที่สุดในงาน แต่โดยส่วนมากพวกเขาสวมเสื้อผ้าสไตล์ตะวันตก มีเพียงถังหนิงคนเดียวที่สวมชุดมินิเดรสเกาะอกสไตล์ตะวันออกซึ่งดึงดูดความสนใจจากคนในงานทันที รวมถึงคนที่ดูแลนิตยสารซีเคร็ตที่เพิ่งปฏิเสธเธอไปก่อนหน้านี้ด้วย...มินานั่นเอง 

มินาเดินถือแก้วแชมเปญตรงมายังถังหนิง แสดงท่าทีขบขันพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันว่า “ฉันไม่คิดเลยนะว่าแค่เพื่อจะได้ลงปกนิตยสารของเราเนี่ย เธอจะถ่อมาตามฉันถึงที่นี่ได้” 

ถังหนิงหัวเราะเบาๆ ด้วยมารยาท “ฉันคิดว่าคุณคงเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะคุณมินา” 

“ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ เธอรู้ธีมของเราว่าจะเป็นเทรนด์ตะวันออก เลยจงใจแต่งตัวแบบนี้มาที่นี่ยังไงล่ะ โชคร้ายหน่อยนะเวลาฉันตัดสินใจอะไรแล้วฉันไม่เคยคืนคำ” มินาคิดในใจ ตอนที่ถังหนิงพูดว่าเธอจะเสียใจก็คงหมายถึงตอนที่เห็นถังหนิงในชุดนี้ แม้ว่าถังหนิงจะสวยมากก็จริง แต่ซีเคร็ตจะไม่มีวันเปลี่ยนใจกับนางแบบแค่คนเดียวแน่นอน 

“แล้วก็นะ ประธานหันของบริษัทเทียนอี้บอกฉันว่าเธอนิสัยแย่มาก จากที่ฉันเห็นในตอนนี้ก็คงจะจริงของเขา เธอก็แค่พยายามฉกฉวยประโยชน์จากสถานการณ์นี้เพื่อจะโปรโมตตัวเองจริงๆ สินะ”  

“ฉันพูดไปแล้วนะคะว่าการแต่งตัวของฉันวันนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับซีเคร็ตทั้งนั้น” ถังหนิงย้ำอีกครั้งด้วยเสียงที่ดังขึ้นเพื่อดึงความสนใจจากคุณเบอร์ธาผู้กำลังพาแขกเหรื่อเดินรอบๆ นิทรรศการ 

“เธอนี่ช่างพยายามซะจริงเชียว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหันรั่วเสวี่ยถึงเตือนให้ฉันระวังเธอไว้” 

“คุณมินาคะ คุณอาจจะคิดเรื่องตัวเองเยอะมากไปแน่เลยค่ะ” หลังจากพูดจบ ความสนใจของถังหนิงก็เปลี่ยนไปหาคนคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ข้างหลังมินา ซึ่งก็คือเบอร์ธานั่นเอง รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของถังหนิงทันที “เมนเทอร์” 

เบอร์ธามองถังหนิงด้วยความประหลาดใจก่อนจะโอบกอดเธอด้วยความคิดถึง “โอ้ แม่หนูของฉัน ไม่ได้เจอกันนานมากเลย เธอเป็นยังไงบ้างล่ะเนี่ย” 

“หนูสบายดีค่ะเมนเทอร์ แต่วันนี้หนูมีปัญหานิดหน่อย” ถังหนิงอธิบาย 

หลังจากได้ยินเช่นนั้น เบอร์ธาก็จำได้ทันทีว่าทำไมเธอถึงเดินไปตรงนั้นตั้งแต่แรก เพราะเธอได้ยินคนสองคนกำลังเถียงกัน เธอจึงปล่อยถังหนิงและหันไปหามินา “นี่มันอะไรกันคะ” 

เป็นไปได้ยังไง 

มินาตกใจสุดขีด ไม่ใช่ว่างถังหนิงมาที่นี่ก็เพราะว่าอยากจะได้กลับมาถ่ายปกนิตยสารหรอกหรือ 

ยัยนี่รู้จักบรรณาธิการรอยัลแมกาซีนยังไงน่ะ แล้วทำไมถึงได้สนิทสนมกันขนาดนี้ 

ถังหนิงไม่หยุดอยู่แค่นั้น เธออธิบายเหตุการณ์ทั้งหมดให้เบอร์ธาฟัง หลังจากได้ยินทุกอย่างแล้ว เบอร์ธารู้สึกทั้งหัวใจว่าคนที่ซีเคร็ตจะต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เบอร์ธาจึงปล่อยความโกรธของเธอไปที่มินาอย่างตรงๆ “เพราะแบบนี้ไงล่ะนิตยสารของเธอถึงตกต่ำลงเรื่อยๆ กล้าดียังไงถึงปฏิเสธแม่หนูของฉันแล้วไปเลือกนางแบบเกรดบีโง่เง่านั่นแทน แล้วยังจะมาทำท่าภูมิใจอีก พระเจ้า นี่มันน่าขำสิ้นดี นี่เธอรู้ไหมว่าคีร่าได้รางวัลมาตั้งมากมายเท่าไรตอนที่เธออยู่บนรันเวย์ที่ฝรั่งเศสน่ะ” 

“หล่อนไม่ใช่...นางแบบหน้าใหม่หรือคะ” มินาตะลึงจนพูดไม่ออก 

“คีร่าไปปรากฎตัวในงานมาสเตอร์บอนโชว์มา จริงๆ แล้วเธออยู่ในชุดฟินาเล่ด้วยซ้ำ ตอนนั้นเธอเพิ่งจะสิบเจ็ดเองและหล่อนน่ะก็ยังไม่มีใครรู้จักเลย!” หลังจากพูดจบ เบอร์ธาก็กอดถังหนิงด้วยความรักใคร่ “แม่หนูของฉัน อย่าหงุดหงิดไปเลยนะจ๊ะ อยากขึ้นปกเล่มไหนก็บอกคุณพี่ได้เลยจ้ะ” 

มินามองทั้งคู่เดินจากไปอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง เลือดในร่างของเธอเดือดปุดๆ เพราะว่าฟังหันรั่วเสวี่ยมากไปเธอจึงปฏิเสธถังหนิงไปแบบนั้น ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอโง่ขนาดที่เอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ 

เธอยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้ไม่ได้ เธอจะต้องเอาถังหนิงกลับมา 

เมื่อลึกๆ ข้างในของมินามีเป้าหมายใหม่แล้ว เธอลืมไปเสียสนิทว่าเพิ่งจะพูดไปแหม็บๆ เรื่องจะเปลี่ยนใจเพื่อนางแบบคนเดียว 

ถังหนิงไม่ได้หันกลับไปมองมินาอีก เพราะเธอเดาได้อยู่แล้วว่ามินากำลังคิดอะไรอยู่ตอนนี้ เธอปฏิเสธข้อเสนอของเบอร์ธาและเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในปีที่ผ่านๆ มา “เมนเทอร์คะ ตอนนี้หนูรู้ว่าตัวเองอยู่ในจุดไหน หนูจะค่อยเป็นค่อยไป แล้วเอาสิ่งที่เป็นของหนูกลับมาค่ะ...หนูขอบคุณความปรารถนาดีของเมนเทอร์มากๆ เลยนะคะ” 

“ยัยหนูของฉัน สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตก็คือรู้ว่าเธอต้องการอะไรนี่แหละ มันไม่เคยสายไปที่จะเริ่มใหม่หรอกจ้ะ” เบอร์ธาพยักหน้าอย่างเข้าอกเข้าใจ 

“ขอบคุณค่ะเมนเทอร์” 

“ดูเธอสิ เธอโดดเด่นกว่าคนอื่นๆ ขนาดนี้ ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ” 

เมื่อได้ยินคำชื่นชมของเบอร์ธา ถังหนิงยิ้มอย่างถ่อมตัว ที่เธอถ่อมตัวก็เพราะเธอรู้ว่ามีคนอีกมากมายบนโลกนี้ที่เปี่ยมด้วยความสามารถที่น่าอัศจรรย์ที่แม้เธอเองก็เทียบเทียมไม่ได้ 

หลังจากงานนิทรรศการภาพถ่ายจบลง เบอร์ธาสั่งให้ลูกน้องของเธอส่งถังหนิงกลับบ้าน ในตอนนั้นมินาก็วิ่งเข้ามาขวางรถของถังหนิงไว้ “ขอคุยด้วยสักห้านาทีได้ไหมคะ” 

“มีอะไรที่เราต้องคุยกันอีกหรือคะ” ถังหนิงถามอย่างตรงไปตรงมา 

“ถ้าหากว่าเธอยังอยากถ่ายปกให้เราอยู่ละก็ เธอจะขออะไรก็ได้ตามใจเธอเลยนะ ฉันจะทำให้แน่ใจว่าเธอได้มันมา” 

“แม้ว่าจะเป็นการขัดแย้งกับหันรั่วเสวี่ยก็ตามงั้นหรือคะ” ถังหนิงถามพลางมองออกมานอกกระจกรถพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงอันตราย “ฉันเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นซะด้วยสิ” 

“ฉันก็บอกแล้วไงว่าเธอจะขออะไรก็ได้ ฉันจะทำให้ทุกอย่าง ไม่ว่ามันจะมีราคาเป็นอะไรก็ตาม” 

“งั้น...ฉันจะรอดูความจริงใจของคุณก็แล้วกันค่ะ” ถังหนิงหัวเราะขณะปิดกระจกและสั่งให้คนขับออกรถ  

หันรั่วเสวี่ย พรุ่งนี้เธอจะได้รู้ว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว... 

ความคิดเห็น