facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

นางแบบสาวผู้ช้ำรักเพราะวิวาห์ล่ม โชคชะตาพัดพาให้มาพบกับการแต่งงานใหม่สายฟ้าแลบ จนชีวิตนางแบบของเธอเปลี่ยนไปอย่างคาดไม่ถึง...

ตอนที่ 35 การรังแกของหันรั่วเสวี่ย

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 การรังแกของหันรั่วเสวี่ย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2562 15:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 การรังแกของหันรั่วเสวี่ย
แบบอักษร

“เพราะว่าฉันไม่ใช่ถังหนิงคนที่ยอมให้คนอื่นรังแกอีกต่อไปแล้ว อีกอย่างตอนนี้ฉันก็มีคุณ” ถังหนิงตอบอย่างสงบ แสดงให้เห็นถึงความมั่นใจ 

“ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้เราอยู่บนเครื่องบินกัน...ผมจะจูบคุณจนคุณหายใจไม่ออกเลย” โม่ถิงพยายามอดทนยับยั้งใจไม่ให้อยากจูบถังหนิง เขาจึงกอดเธอแน่นๆ แทน ดื่มด่ำกลิ่นน้ำหอมที่ฟุ้งออกมาจากตัวหญิงสาว 

ขณะเดียวกัน ผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวก็กำลังพยายามสืบว่าถังหนิงกำลังทำอะไรในชั้นเฟิสต์คลาส ทว่าเขากลับถูกขัดขวางโดยแอร์โฮสเตสและติดอยู่ด้านนอก ไม่แม้แต่จะมีโอกาสเดินเข้าไป 

หลังจากเดินทางยาวนานถึงสิบสองชั่วโมง ในที่สุดเครื่องบินก็ได้ลงจอดตอนเก้าโมงเช้าเวลาท้องถิ่น  หันรั่วเสวี่ย พี่สาวของหันอวี่ฝานกำลังรอทุกคนอยู่ เมื่อมองเห็นพวกเขา เธอก็โผเข้ากอดทุกคนอย่างตื่นเต้น แม้กระทั่งถังหนิงด้วย 

แม้ว่าพี่สาวของเขาจะมีหน้าตาเอเชีย แต่เธอก็สูงเหมือนชาวตะวันตก เสื้อผ้าที่เธอสวมเป็นลิมิเต็ดดีไซน์ทุกชิ้น ว่าง่ายๆ คือมีเพียงชิ้นเดียวในโลก! 

โชคไม่ดีนักที่เธอมีจุดด้อยอยู่ข้อเดียวคือลุกที่หาได้ทั่วไปของเธอ มิเช่นนัั้นเธอคงได้เป็นศิลปินไปแล้ว ความเป็นเลิศหนึ่งเดียวของเธอก็คือ เธอมองออกว่าใครมีความสามารถ แม้ว่าศิลปินในสังกัดของเธอจะไม่ได้ดังแบบสุดๆ แต่พวกเขาก็ยังมีอิทธิพลในตลาดตะวันตกอยู่ดี 

ในตอนที่ถังหนิงและหันอวี่ฝานยังคบกันอยู่ ถังหนิงเคยพบหันรั่วเสวี่ยแค่เพียงสองครั้ง ถังหนิงไม่ชอบผู้หญิงที่บงการชีวิตคนอื่น และหันรั่วเสวี่ยก็เจ้ากี้เจ้าการเก่งแบบสุดๆ 

“ถังหนิง ฉันรู้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับหันอวี่ฝานแล้วนะ และฉันก็ด่ามันไปเรียบร้อยแล้ว แต่...เธอก็ควรแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันนะ มันไม่ถูกต้องเลยถ้าเธอก่อปัญหาในที่ทำงานเพียงเพราะผลประโยชน์ส่วนตัว” หันรั่วเสวี่ยติติงถังหนิงต่อหน้าทุกคน พยายามสร้างลำดับชั้นของอำนาจอย่างชัดเจน 

“ครั้งนี้ ตอนถ่ายแบบนิตยสารซีเคร็ตก็ไว้หน้าฉันด้วย ฟังคำขอของพวกเขาและอย่าทำให้เรื่องมันยากสำหรับอวี่ฝาน เข้าใจนะ” 

หลังจากได้ยินคำพูดของหันรั่วเสวี่ย หัวใจของหลงเจี่ยก็อัดแน่นด้วยความโกรธ ทำไมหันรั่วเสวี่ยไม่สั่งสอนโม่อวี่โหรวแทนที่จะมาจิกกัดถังหนิงกันนะ หล่อนคิดว่าการที่หล่อนเป็นคนวางแผนพาถังหนิงมาที่นี่ ทำให้ถังหนิงได้มาอยู่ในอณาเขตของหล่อน แล้วหล่อนจะทำให้เธอทุกข์ยังไงก็ได้งั้นเหรอ 

ถังหนิงยังคงนิ่งเงียบ เพียงแต่มองหันรั่วเสวี่ยและยิ้มบางๆ ไม่ได้วีนแตกหรือตกลงอะไรทั้งนั้น ปฏิกิริยาของเธอทำให้หันรั่วเสวี่ยยากจะมองออกว่าถังหนิงมีแผนอะไรในใจ 

ทุกคนในทีมมุ่งหน้าไปยังทางออกสนามบิน ขณะเดียวกัน โม่ถิงและผู้บริหารสองสามคนจากบริษัทสาขาย่อยในอเมริกา ก็กำลังออกจากอาคารผู้โดยสารขาเข้า 

ทันทีที่เห็นโม่ถิง หันรั่วเสวี่ยทำเหมือนกับได้เจอซูเปอร์สตาร์ วิ่งไล่ตามเขาทั้งที่ใส่รองเท้าส้นสูง เขามีชื่อเสียงมากจริงๆ ภาพของเขาติดตามากกว่าเซเลบคนไหนๆ... 

“ท่านประธานโม่คะ...ท่านประธานโม่...” 

เมื่อได้ยินเสียงเรียกของหันรั่วเสวี่ย โม่ถิงก็หันกลับไปพบทีมของหันอวี่ฝานกำลังมาทางเขา สายตาโม่ถิงจับจ้องไปที่ถังหนิงราวกับกำลังคุยกันผ่านดวงตา ถังหนิงเข้าใจสายตานั้นดี เขาอยากให้เธอหาโอกาสย้ายไปอยู่ที่บ้านเขาเพื่อที่เธอจะได้อยู่ข้างๆ เขา 

ถังหนิงยิ้มอย่างเข้าใจ เธอจะพยายามอย่างที่สุด 

หลินเวยและหลงเจี่ยรู้ว่าทำไมโม่ถิงถึงหันหลังกลับมา พวกเธอยังรู้อีกด้วยว่าหันรั่วเสวี่ยจะถูกสกัดให้อยู่ห่างจากโม่ถิงอย่างน้อยสองเมตร... 

แน่นอนว่าหลังจากหันมาเห็นถังหนิงแล้ว โม่ถิงก็แกล้งทำเป็นไม่เห็นหันรั่วเสวี่ยและขึ้นไปยังลินคอล์นลีมูซีนที่กำลังจอดรอเขาอยู่ทันที... 

หันรั่วเสวี่ยทำได้เพียงมองโม่ถิงจากไกลๆ ขณะเขาจากไปเท่านั้น 

น่าขำซะจริง! หลงเจี่ยเย้ยในใจ คิดจริงๆ หรือว่า ‘ไม่ว่าใคร’ ก็สามารถเข้าหานายใหญ่ของถังหนิงได้น่ะ 

แม้หันรั่วเสวี่ยจะไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้ไอดอลของเธอ แต่เธอก็ยังตื่นเต้นแบบสุดๆ “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะบังเอิญได้เจอโม่ถิงที่นี่ เขาหล่อมากเลย!” 

ครั้งนี้เป็นหลินเวยที่แอบคิดอยู่ในใจ มีอีกอย่างที่หล่อนไม่เคยคาดคิดเลย ผู้หญิงที่หล่อนกำลังรังแกอยู่น่ะ คือภรรยาของโม่ถิง 

ถังหนิงยังคงรักษาท่าทีเช่นเคย เธอสวมแว่นกันแดดเงียบๆ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในขณะเดียวกัน หันรั่วเสวี่ยก็กลับมาแสดงท่าทีเหมือนผู้จัดการตัวท็อปอีกครั้งพร้อมพูดกับทั้งสามว่า “ถังหนิง เธอเพิ่งมาถึงอเมริกา ก็ไปพักผ่อนสักหน่อยแล้วก็ปรับตัวกับเวลาของที่นี่ซะ คนขับรถจะไปส่งเธอที่โรงแรม อวี่ฝานกับฉันต้องไปทานมื้อเย็นกันแบบครอบครัว เธอสามคนก็ดูแลตัวเองแล้วกันนะ” 

มื้อเย็นกันแบบครอบครัว... 

หรือพูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ หันรั่วเสวี่ยยอมรับโม่อวี่โหรวเป็นน้องสะใภ้แล้วเรียบร้อยแล้ว 

สำหรับถังหนิงที่มาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ไม่สามารถติดต่อใครหรือใช้งานอะไรผ่านสื่อต่างๆ ได้ ก็ง่ายมากที่เธอจะเสียเปรียบ เห็นได้ชัดว่าหันรั่วเสวี่ยอยากให้เธอไร้ทางไป 

แต่หันรั่วเสวี่ยอาจจะลืมไปว่าเมื่อสามปีที่แล้ว ถังหนิงได้ปรากฏตัวในโฆษณาอเมริกันใหญ่ๆ อยู่สองสามชิ้น แม้เธอจะไม่ได้ไปยืนอยู่บนจุดสุดยอดของวงการนางแบบ แต่เธอก็ไม่ได้โดดเดี่ยวไปเสียทีเดียว 

“ฉันไม่ได้มาอเมริกานานมากแล้วเลยคิดว่าจะไปเยี่ยมเพื่อนเก่าสักหน่อย อันที่จริงช่วงที่อยู่ที่นี่ ฉันอาจจะพักอยู่กับพวกเขา คุณยกเลิกห้องพักโรงแรมของฉันได้เลย” ถังหนิงตอบอย่างใจเย็น 

“ไม่มีปัญหา แต่ถ้าพวกเราติดต่อให้เธอมาเข้าเซต ก็มาให้ตรงเวลาแล้วกัน” หันรั่วเสวี่ยพยักหน้าเชิงอนุญาต 

ในชั่วขณะนั้น โม่อวี่โหรวยืนอยู่เงียบๆ ซึมซับความสุขจากท่าทีของหันรั่วเสวี่ย มันชัดมากว่าเธอกำลังกลั่นแกล้งถังหนิง... 

แต่ไม่ว่าหันรั่วเสวี่ยจะไม่ชอบถังหนิงมากขนาดไหน เธอก็กักเก็บความรู้สึกเอาไว้เล็กน้อยเพื่อเห็นแก่น้องชายของตัวเอง 

ตอนนี้เธออยู่ที่อเมริกาทั้งคน ถังหนิงยังคิดว่าหล่อนจะสามารถกลับมาดังได้อีกหรือ 

โม่อวี่โหรวเชื่อหมดใจว่านี่คือช่วงเวลาที่เธอรอคอย 

ขณะเดียวกัน หันรั่วเสวี่ยก็มีเจตนาที่จะช่วยโม่อวี่โหรว...แต่เธอคิดจริงๆ หรือว่ามันจะง่ายขนาดนั้น 

หลังจากจัดการกับถังหนิงแล้ว หันรั่วเสวี่ยก็ออกจากสนามบินพร้อมกับหันอวี่ฝานและโม่อวี่โหรว เมื่อพวกเขาจากไปหมดแล้ว ถังหนิงจึงโทรหาโม่ถิง “ถิงคะ...รถคุณขับออกไปไกลหรือยัง” 

“คิดว่าไงล่ะ” โม่ถิงได้สั่งให้คนขับรถของเขาจอดรอในมุมอับแล้ว เขารู้ว่าถังหนิงจะหาทางหนีจากคนอื่นๆ มาได้และเขาก็คิดถูก 

ถังหนิงยิ้มกับตัวเองและรออย่างเงียบๆ ในเวลาไม่ถึงนาที รถลินคอล์นลีมูซีนก็มาจอดตรงหน้าเธอ คนขับรถเปิดประตูให้เธออย่างสุภาพและเชิญเธอขึ้นรถเป็นภาษาอังกฤษ 

ถังหนิงขึ้นรถมากับหลงเจี่ยและหลินเวย นี่เป็นครั้งแรกที่หลงเจี่ยและหลินเวยได้เข้าใกล้โม่ถิงขนาดนี้ 

แต่ทั้งสองก็ไม่มีความกล้ามากพอที่จะมองหน้าเขาตรงๆ... 

...เพราะโม่ถิงจะเผยให้เห็นความอ่อนโยนที่หาดูได้ยากต่อหน้าถังหนิงเท่านั้น ถ้าเป็นกับคนอื่นๆ เขาเย็นชาดุจน้ำแข็ง 

“คุณเป็นกังวลเรื่องการถ่ายกับซีเคร็ตหรือเปล่า” โม่ถิงถามขณะส่งแก้วไวน์แดงให้ถังหนิงและใช้มือของเขาสางผมยาวสีเข้มของเธออย่างอ่อนโยน 

“สามคนนั้นเขาลงเรือลำเดียวกันแล้วค่ะ พวกเขาต้องก่อปัญหาให้ฉันแน่ๆ ฉันจะไม่แปลกใจเลยถ้าฉันถูกสับเปลี่ยนหรือแม้กระทั่งไม่ได้ถ่าย ตอนนี้ฉันกำลังเตรียมใจให้พร้อมอยู่ค่ะ” 

“ยัยหันรั่วเสวี่ยรังแกถังหนิงของพวกเราเพราะว่าถังหนิงไม่ค่อยคุ้นเคยกับที่นี่และไม่มีแฟนคลับค่ะ!” หลงเจี่ยบ่นอย่างโมโห 

“ใครบอกว่าฉันไม่คุ้นเคยกับที่นี่ล่ะ” ถังหนิงถามหลงเจี่ยด้วยความหมายลึกซึ้ง 

ความคิดเห็น