พี่เตตื่น

พี่เตสายเเล้วลุกๆ

ไม่ได้เดี๋ยวเปิดร้านสายพี่นิวบ่นหรอก

เก่งกับพี่นิวจริงๆเเต่มีอยู่คนพี่เตไม่กล้าหือ

ไม่ใช่ของกันซะหน่อย

ก็ไม่ต้องตามปกติเขาก็มาช่วยที่ร้านอยู่เเล้วนี่

เลิกพูดเล้วไปอาบน้ำพี่เต ปากเหม็นมาก

ไปเลยเน่ามาก

กันเหรอ

ก็ได้กันไปเเต่งตัวก่อนเจอกันที่โต๊ะ

ไม่ต้องพี่เตกันทำเองใกล้เสร็จเเล้วเตรียมอย่างอื่นที่โต๊ะเลย

มักกะโรนีไก่กินได้มะ

ช่วยยกหน่อยพี่เตโอ้ยร้อน

พี่เตใครโทรมา

อยู่ไหนสายเเล้วฉันรอเธอหน้าร้าน

ฉันลืมกุญเเจเธอรีบมาเปิดร้านเร็ว

ก็สปีดเลยรอมาช้าจะบ่นให้รำคาญเลย

พี่เตมีไรเหรอ

เอ้าพี่นิวขี้ลืม

ขอคุยกับน้องกันหน่อย

ว่างัยพี่นิว

เเย่อะพี่ลืมกุญเเจร้าน

เดี๋ยวกันกับพี่เตรีบไปอย่านอยนะ

โอเคบอกเตเจอกันที่ร้าน

ได้ๆ

เเค่นี้นะน้องกัน

อืม

ใช่เราใส่ปิ่นโตเเล้วรีบไปร้านเถอะสงสารพี่นิว

พี่เตช้าหน่อย

ไม่ช้ากันยังไม่อยากสิ้นชีพ

พี่เตช้าอีก

กลัวพี่นิวงอนใช่มะ

จริงอะเดี๋ยวนะ เพื่อนเเบบไหนเเทนตัวเองว่าฉันเธอ

กันว่าไม่ใช่ตกลงอย่างงัย

จริงหรา

โอเคกินเงียบก็ได้กลัวสิ้นชีพ

ลืมกุญเเจรอเตอยู่เนี่ย

นั่นดิรีบด้วยหวะลนๆเลยลืมเเล้วมึงอะมาทำไรเเต่เช้า

ไปดริ๊งมาเหรอ

เออ เดี๋ยวก็มา

ช้ามากรอตั้งนาน

ป่าปี๊มาทำไรเเต่เช้าเนี่ย

ป่าปี๊กวนบาทา

สวัสดีจร้า

หวังว่าทุกคนจะชอบนะค่ะ

ฝากติชม คอมเม้นด้วยนะค่ะทุกคอมเม้นคือกำลังใจ

เเละเพื่อปรับปรุงนิยายให้ดีขึ้น

เจอกันตอนหน้า

มาดูกันว่าร้านกาเเฟของพวกเขาจะบรรเทิงขนาดไหน

ขอบคุณที่เเวะเข้ามาอ่าน