นายจะชมฉันดีๆสักหน่อยไม่ได้หรือไง!?"

งกชะมัด!

หา! นายพูดว่าไงนะ?

ฉันถามว่าเมื่อกี้นายพูดอะไร?

ไม่ได้ยินงั้นเหรอ?

ว้าว!

ฝีมือขับรถของนายนี่เจ๋งแฮะ!

เมื่อไรฉันจะเก่งแบบนี้บ้างน่ะ?

(ถามด้วยนัยน์ตาพราว ท่าทางกระตือรือร้นสุดๆ)

นาย!

ไอ้ทุเรศ!(บ่นพึมพำเบาๆเพราะรู้ว่าการ์ดคนนี้ไม่กลัวตัวเองเหมือนคนอื่นๆ)

อุตส่าห์ถามดีๆแท้ๆ!

จอดตรงนี้แหละ!

เดี๋ยวฉันเดินเข้าไปเอง!

ฮื่อ!(ในใจนึกเข่นเขี้ยวกับคำสบประมาทนั้นนัก หน็อย! หาว่าฉันไปจูงรถเลยงั้นเหรอ!?)

อะไรอีกล่ะ!?

เพื่อนๆฉันโบกไม้โบกโบกมืออยู่นั่นแล้วไม่เห็นหรือไง!?

อะไรนั่นน่ะ?

เฮ้ย!

ฉันไม่ใส่นะ!

ยี้! ดูสีมันสิ!

โลว์คลาสชัดๆ!

ไม่เอา!

เทอะทะยังกับยัยป้าแก่ๆแน่ะ!

นายเก็บไว้ใส่เองเถอะ ฉันไม่..ว้าย!

ปล่อยฉันนะ!

ก็แล้วตอนนี้นายไม่ได้ลวนลามฉันอยู่หรือไง!?

นี่นาย...

ลงไปพร้อมกับฉันเหอะนะ...

please...

ก็ตอนนี้...

ฉันเปลี่ยนใจแล้วนี่...

นายเป็นบอดี้การ์ดของฉันนี่นา..

ไม่กลัวว่าฉันจะเป็นอันตรายหรือไง...?

นะ...?

ก็..ว่าที่แฟนคนใหม่ไง?

ดีมั้ย?

ก็..นายไง...

(บอกจบปุ๊บก็ยิ้มแหยๆส่งให้ปั๊บ)

ฉันเคยไปโม้ไว้น่ะ..ว่ามีแฟนแต่เลิกกันแล้ว...

เพื่อนก็เอาแต่ถามหา...

ฉันเลยบอกว่าจะพาแฟนใหม่มาแนะนำวันนี้...

น่านะ...

แค่หลอกๆพวกนั้นแป๊บเดียวเอง...

please... (อีกแล้ว)

ฉันก็จะขอบคุณนายมากๆ

เอ่อ...

เลี้ยงมื้อใหญ่สักมื้อเป็นไง...?

(เสนอเพิ่มเมื่อเห็นอีกฝ่ายตวัดตากลับมาเหมือนไม่พอใจ)

งั้น...

มื้อใหญ่2มื้อก็ได้เอ้า!

หา!?

เอ่อ..เอาสิ!

(ช่วยแค่นี้ก็ต้องให้ไปเลี้ยงไกลถึงแคนเบอร์ร่าด้วย..)

เขี้ยวชะมัด!

เปล๊า!!(ปฏิเสธเสียงสูง)

อ้อ!

อืม...

อ๊ะ! วีญ่า!

เบาหน่อยได้มั้ย?

แก้วหูฉันจะแตกอยู่แล้วนะ!

ไม่ได้หรอก!

เขาแพ้แสงน่ะ

อีกอย่าง...

เขาเป็นแฟนฉัน

จะมาถอดแว่นให้ผู้หญิงอื่นมองได้ยังไง?

(พูดเสียงขุ่นไปโดยไม่รู้ตัว)

(แถมยังตรงเข้าไปควงแขนเจคอปทันที)

ใช่มั้ยคะ..เจค?

ก็ชื่อเล่นของคุณไงคะ? เจค แอนด์ เลน่า ...

น่ารักดีใช่มั้ยล่ะ?

ก็ที่ฉันบอกว่าจะพามาเปิดตัวไงล่ะ

เจคอป...

คุณก็มางานนี้ด้วยหรือคะ?

ฉันมาทำธุระที่โรงแรมนี้ค่ะ

เห็นคุณพอดี..ก็เลยเข้ามาทัก

ไม่ใช่ว่าจงใจมาวันนี้เพราะรู้ว่าฉันมาด้วยหรอกเหรอ?

ใช่!

แต่ชักจะไม่อยากแล้วล่ะ!

ได้ไงกัน? ผมมาที่นี่เพื่อเชียร์คุณโดยเฉพาะเลยนะ!

แหงสิ!

เพื่อเลน่าน่ะ..ถึงยังไงฉันก็ต้องมาให้ได้อยู่แล้ว

เจคอป!!