ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ผิดเวลา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผิดเวลา
แบบอักษร

ณ บริษัท เรนนอล

นิรามาทำงานพร้อมกับปีเตอร์ ปีเตอร์ไม่ได้ปกปิดอะไร หากจะมีใครสงสัยคงไม่แปลกและเขาคงไม่มานั่งอธิบายอะไรให้ใครฟัง เพราะเขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

แต่ทุกครั้งที่มาเขาไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวหรือทำลุ่มล่ามอะไร เพราะเขาก็ไม่อยากจะให้มันออกนอกหน้าอะไร เพราะอย่างไรเสีย เขาก็เป็นผู้บริหารอยู่ นิรากับเขาขึ้นลิฟต์ตัวเดียวกันทุกวัน และทุกครั้งที่ลิฟต์ปิดลงก็มีคนซุบซิบนินทากันเสมอ

ต่อหน้าคนอื่นเขาวางตัวไม่ให้ใครมาว่าได้ แต่เวลาอยู่สองคนเขาน่ะขึ้นชื่อว่าปลาหมึกดีๆนี่เอง แทะโลมเธอทุกวัน จากที่เธออายๆจนตอนนี้มันชินไปหมดแล้ว

“กาแฟดำเลม่อนค่ะ” เมนูกาแฟนี้เป็นเมนูประจำของเขาไปแล้ว เพราะมันสดชื่นอย่างที่เธอบอก เขาต้องกินมาทุกเช้าและต้องเธอเท่านัั้นที่ชงมัน

“นิรา”

“คะ?”

“มานี่สิ” เขากางแขนออกเพื่อเป็นการเรียกเธอให้เข้ามาใกล้ นิราเดินไปอย่างว่าง่ายก่อนที่เขาจับมือเธอ ดันให้เธอนั่งลงบนตัก

“นี่หนูทำงานมา 3 เดือนแล้วนะ เหนื่อยมั้ย”

“ไม่ค่ะ”

“จริงหรอ” เขาถามพร้อมนำคางมาเกยไหล่สวย

“ทำไมคะ”

“อาทิตย์หน้าผมต้องไปต่างจังหวัดเพื่อดูที่สร้างโรงแรม ถ้าหนูเหนื่อย ผมจะให้หนูหยุด ไม่ต้องตามผมไป มันเหนื่อย”

“หนูขอตามคุณไปเถอะค่ะ หนูทำได้”

“ทำไมเก่งจัง”

“เก่งตั้งนานแล้วค่ะ ให้หนูไปนะคะ หนูจะได้ไปดูแลคุณด้วย”

“น่ารักจัง”เขาพูดพร้อมหยอกแก้มใสเบาๆ

“แต่ว่าวันนี้ ถ้าเลิกงานแล้วหนูขอไปเที่ยวกับเพื่อนได้ไหมคะ”

“เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย”

“ทั้งสองเลยค่ะ ไปหลายคนค่ะ”

“ไปเที่ยวไหน”

“คงเป็นร้านนั่งชิวค่ะ เพืื่อนไม่เจอกันหลายเดือนแล้ว ให้หนูไปนะคะ”

“แล้วหนูจะกลับกี่ทุ่ม”

“ไม่รู้เลยค่ะ”

“ผมให้ถึง 4 ทุ่มพอ เมื่อ 4ทุ่มแล้ว หนูต้องมาอยู่ที่คอนโดได้แล้ว”

“โห น้อยจังคะ”

“จะไปไม่ไป”

“ไปๆค่ะ”

ฟอดดดด นิราหอมแก้มเขาไป 1 ฟอดก่อนจะวิ่งดุ๊กดิ๊กออกไป

 

ณ ร้านนั่งชิว

“สวัสดีทุกคน” นิรากล่าวทักมานทุกคนที่นั่งอยู่

“สวัสดีนิรา คิดถึงจังงงง” ทุกคนต่างตอบพร้อมกัน แต่คนที่ดูดีใจสุดคงเป็นเมฆ เพื่อนผู้ชายของเธอที่คิดกับเธอมากกว่าเพื่อน ทุกคนในกลุ่มรู้ดี แต่ไม่เลือกที่จะพูด เพราะกลัวเสียเพื่อน

“นิรา ฝึกงานเป็นไงบ้าง” ลูกหว้ากล่าวถาม

“ดีมากๆเลยล่ะ เราฝึกได้เงินด้วยนะ”

“จริงดิ โชคดีจัง” ฝนเพื่อนอีกคนกล่าวแทรก

“ใช่โชคดีมากๆ”

“นี่ว่าแต่เจ้านายของเธอผู้หญิงหรือผู้ชายอ่ะ” ฝนถามอีกครั้ง

“ผู้ชายและหล่อมาก (อร่อยด้วย เธอพูดในใจ)”

“ว้าวววว ทำไมหน้าแดงล่ะนิ ยังไม่ทันได้ดื่มเลย” ฝนทัก

“ไม่มีไรหรอก”

“เดี๋ยวนี้นิสวยมากเลย ไปทำอะไรมาหรอ” เมฆกล่าวทักจากใจ

“เออจริง เห็นด้วย” ลูกหว้าเสริม

“ก็ดูแลตัวเองมากขึ้นอ่ะ ขอบคุณนะเมฆ”

เมฆขยับไปนั่งข้างๆนิรา

“สำหรับเมฆอ่ะนิราสวยมาตลอดเลยนะ”

เขาพูดพร้อมส่งสายตาหวานไปให้เธอ

“ฮิ้ววววว” ลูกหว้ากับฝนต่างพากันแซว

“รุกหนักจังนะจ้ะ” ฝนแซวเมฆ

“ไม่ได้หรอก ถึงเวลาที่เมฆต้องจริงจังแล้ว”

“พูดไรกัน พวกเราเป็นเพื่อนกันนะ ฮ่าๆ” นิราพยายามพูดดัก

เมฆยิ้มหน้าเจื่อน แต่ก็พยายามคุยเล่นคุยตลกกันไปเรื่อยตามประสาเพื่อนๆ จนเวลาล่วงเลยมา 5 ทุ่ม

“เห้ย นี่5ทุ่มแล้วนี่ ไม่ได้แล้วนิต้องรีบกลับ”

“มีไรป่าวนิ ทำไมต้องรีบกลับ” เมฆถาม

“เอ่อ พรุ่งนี้นิมีทำงานน่ะ แต่เช้าเลยด้วย กลับก่อนนะ”

“แล้วนิจะกลับยังไง แท็กซี่มันอันตรายนะ เดี๋ยวเมฆไปส่ง”

“ไม่เป็นไร กลับได้ๆ ขอบคุณนะ” ให้เมฆไปส่งก็หมดกัน เพื่อนต้องรู้แน่ๆว่าเธอย้ายที่พักแล้ว

“ไปก่อนนะทุกคนไว้นัดเจอกันใหม่นะ โทษที”

“บาย” เพื่อนๆต่างโบกมือลากันอย่างงงๆ

นิรารีบนั่งแท็กซี่กลับมาที่คอนโด เธอกดลิฟต์ไปชั้นที่ต้องการ ก่อนจะสแกนนิ้วมือเปิดประตูเข้าไป ร่างบางกลับต้องชะงัก เมื่อเห็นเขานั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ในมือของเขาถือแก้วไวน์นั่งไขว่ห้างรอเธออยู่

เอื๊อกกก

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว