19:00

ริมหาดป่าตอง

ตอนนี้ฉันกลายเป็นคนถามคำตอบคำไปแล้ว...ก็ไม่รู้สิมันแปลกๆอ่ะ ใจเต้นเเรงตลอดเวลาเลย

ร้านฟีน่าซีฟู้ด

ตอนนี้เฮียสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ..แต่จู่ๆอีกควาคิดนึงก็ผุดเข้ามา..ร้านนี้เมื่อก่อนเดอะแก๊งค์จะมากันทุกครั้งที่มาภูเก็ต ...

"เพื่อที่จะให้แกรักทั้งป๊าและแม่ แต่ยอมให้เกลียดอาม่า " เสียงแม่ดังก้องมาในหูจนฉันปวดหัวทันที

เฮียเอื้อมมือมาจับมือฉันที่ตั้งอยู่บาบนโต๊ะ

กรุงเทพมหานคร

09:00

บ้านศศวิพาณิชย์

ฉันเดินเข้าบ้านมาแบบใจตุ่มๆต่อมๆ ใจหวิวๆยังไม่รู้เพราะฉันไม่เคยไปค้างที่ไหนไกลๆกับผู้ชาย คงโดนสวดหูชาแน่ !!!

ฉันหันไปมองอีพวกลูกพี่ลูกน้องที่หันมามองกันเป็นตาเดียวกัน มองแปลกฉันไม่รูดซิบหรือยังไง ?

ไอ้พวกบ้า ////

ฉันรีบปลีกตัวออกจากอีพวกแก๊งกวนตีนแล้วรีบเข้าห้องไป ไม่กี่เดือนมานี้ ตั้งแต่มีอีเฮียไนท์เข้ามาฉันเจอแต่เรื่องที่ทำให้ใจเต้นตลอดเวลา >//< คนบ้า

Line ~~

เฮียไนท์

สนทนาแชท

อ่านไม่ตอบ

อีบ้าา

ปิดจอ

ฉันว่าพร้อมปิดหน้าจอมือถือแล้วก็ไปอาบน้ำ เพื่อที่จะไปหาอาม่า....เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน

11:49

ห้องอาม่า

ก็อกๆ

ฉันทรุดลงกับพื้นทันทีที่อาม่าบอกแบบนี้ ฉันรอคอยมาเป็นสิบๆปีที่แาม่าจะให้ความสนใจฉัน

อาม่าลงมากอดฉันที่นั่งทรุดอยู่กับพื้น

ฉันร้องสะอื้นเสียงหลง เพราะมันทั้งอึดอัด อัดอั้น ที่ผ่านมาฉันเหมือนไร้ตัวตนมาตลอด

ฉันเงยหน้าขึ้นมา

ไอ้ท้อปว่าแล้วปลีกตัวเจ้าหาอาม่าแทน หน้อย!!

เราทุกคนรุมกอดอาม่าอย่างสุดฤิทธิ์สุดเหวี่ยง

อื้ออ ตอนนี้ความอัดอั้นมันหายไปโดยปริยาย ความรักที่ฉันเฝ้ารอมันไม่เคยไปไหนมันอยู่กับฉันตลอดเวลาเพียงแต่ฉันกลับมองข้ามมันไป...

โต๊ะกินข้าว

อาอึ้มว่าพร้อมถือโถวข้าวสีขาวสะอาด

แม่ฉันว่าพร้อมนั่งข้างๆอาอึ้ม และท่าท่างสะไภ้ของตระกูลศศวพาณิชย์จะมีเรื่องเมาท์กันยาวเลยวันนี้

ทุกคนในบ้านคุยกันอย่างสนุกสนาน และมารวมตัวกันโดยไม่ได้นัดหมาย หื้อ มันนานเท่าไหร่แล้วน่ะที่ฉันไม่อยู่สึกแบบนี้ ไม่ได้สัมผัสกับบรรยากาศแบบนี้ มีความสุขจัง

เฮียหนึ่งนั่งลงข้างๆฉัน

เชื่อเหอะเดี่ยวก็ตามกันมาอีก

น้านนไง

ครืนนน~~~ (เสียงสั่นของโทรศัพท์) พอดีตอนกินข้าวปิดเสียงไว้ 😅

ไม่อยากรู้กันเลยเนอะ

ฉันเลยกดรับสายที่คุณก็รู้ว่าใคร

เสียงแทรก

อีนี่ก็อ้อนเก่ง !!!

โอ้ยยหนักเลย

เสียงแทรก

ไอ้พวกเวร

บ้านธชยประทุมวรรณ

ทำกูต้องมาด้วยว่ะ ร่างกาย สมอง หัวใจ ทำงานไม่เป็นระบบเอาซะเลย

ฉันเดินไปตามบันไดเรื่อยๆ มันห้องไหนกันว่ะ

ตุ้บ!!!!

ฉันร้องเสียงหลง

น้องเนย์ว่าพร้อมชี้ไปตรงห้องสุดระเบียง

ห้องเฮียไนท์

มืดชะมัด...ตอนนี้ฉันเหมือนเหยื่อที่เดินเข้าถ้ำเสือเลยแหงะ

ปิ้ก!!ฉันกดสวิตช์ไฟในห้อง...ปรากฏภาพชายร่างหนาผิวขาวนอนแผ่ซ่านอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยท่อนบน นั้นไงจะไม่ให้ไข้ได้ไง แอร์ก็เปิดเสื้อก็ไม่ใส่

ฉันเอ่ยเบาพร้อมเอามือจับไปทั่วลำตัว เชรดเข้ !!! ตัวร้อนจี๋เลย

ฉันรีบวางกระเป๋าแล้วลงไปเอากัละมังกับผ้าสะอาดจะหม๊า ซึ่งทุกคนพึ่งรู้ว่าเฮียไนท์ป่วย -____- เยี่ยมจริงๆ

ฉันเอามัดผืนน้ันมาซับน้ำแล้วถูไถไปตาแขน ขา แน่นหน้าอก -//- ที่ดูกำยำและชวนหลงไหล

คนร่างหนาครางเสียงระงมด้วยพิษไข้ พอดีหายไข้จะปากดีอีกมั้ยน๊า อีตาหื่นเอ้ยยยย!!!

ฉันประคองร่างหนาๆของเฮียเข้าห้องน้ำไป เค้าอาเจียนออกมาคงด้วยอาการตาลาย ต้องรีบพาไปหาหมอละ

17:00

.

.

โรงพยาบาลเอกชน

ไงละ !! นี่ฉันต้องเฝ้าอีกใช่มั้ยเนี่ย;!!!!