แม่ครับน้องมิวซ์ไป7-11หน่อยนะครับ

~เดินเลือกซื้อขนมของขบเคี้ยวไปเรื่อยๆ~

เอาอันไหนดีน่า

ถุงนี้น่าอร่อยจังเลย

เอาเลย์ด้วยดีกว่า

สาหร่ายเฒ่าแก่น้อยด้วย

หาอะไรดื่มหน่อยดีกว่า

น้ำแร่ดีต่อสุขภาพ

อุ้ย...ขอโทษครับ

ไบร์ท

มาได้ไง

อย่าบอกนะว่าตามเรามา

พอดีเรามาซื้อขนมไว้กินตอนอ่านหนังสืออ่ะ

เห้ย..ไม่เป็นไรเราถือได้

ไม่เป็นไร

ก็ได้

~ตอบเสียงเบาๆ~

ไม่ล่ะ..พอเเล้ว

แล้วไบร์ทล่ะไม่เอาอะไรหรอ

มัวแต่ถือของให้เราจนลืมของไบร์ทเลยอ่ะ

ไปจ่ายตังค์เถอะ

โอ้ย!!!

เราไม่เป็นไรไบร์ท

ไบร์ทใจเย็นๆดิ

ช่างมันเหอะ

พอแล้วไบร์ท

~วิ่งเข้าไปกอดเอวหนารั้งเอาไว้ก่อน~

พอก่อนนะ

ใจเย็นๆนะ

ไบร์ทยืนอยู่ตรงนี้นะ

คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่า

ไบร์ท

ผมต้องขอโทษแทนไบร์ทด้วยนะครับ

ไบร์ทเป็นคนอารมณ์ร้อน

ไบร์ทอยู่เฉยๆก่อนนะ

ที่เขาเจ็บอยู่นี้ก็เพราะไบร์ททำนะ

ก็เราบอกว่าไม่เป็นไรไง

ไบร์ท...อย่าเพิ่งโมโหดิ

ไปกันเหอะนะ

ปล่อยเขาไปเถอะนะ...ไบร์ท

ไบร์ทก็มีมุมเป็นคนดีนะเนี้ย

เห้ย..ไม่ใช่อย่างนั้นนะ

เราไม่ได้หมายความว่าแบบนั่นนะ

ไบร์ทเราขอโทษนะ

เราไม่ได้ตั้งใจนะ

อย่าโกรธเรานะไบร์ท

อะไรหรอ

เมื่อกี้ไม่ได้ฟังเราพูดหรอ

ช่างมันเหอะ

ไม่สำคัญอะไรหรอก

อืม....แล้วแต่เลย

ชิ

ขำอะไรอ่ะ

เราไม่ตลกนะ

ตรงไหนมิทราบ

พูดอะไรเราไม่ค่อยเขาใจเลย

เพิ่งเจอกันก็บอดว่าเราน่ารักแล้ว

เลิกพูดได้แล้ว

อืม

ไบร์ท​ี่เอาเงินเราจ่ายสิ

ได้ไง

เรื่องอะไรจะมาเสียตังให้เราล่ะ

เอาตังค์​คืนไป

งั้นเอาเป็นว่าวันหลังเราเลี้ยงนายนะ

ได้

ไม่ลืมแน้นอน