แกๆกุว่ามันมาจริงว่ะ

เอาไงดีว่ะ

ใส่ผ้าปิดจมูกไว้แก

แค่นี้มันจะจำไม่ได้หรอ

ไม่รุ้

มายังว่ะ

ใกล้แล้วอย่าหันไปนะ

~ดีที่ผมหันหลังให้นะ~

~ลุ้นในใจ~

ไม่เห็น

คงกลับบ้านไปแล้วมั้ง

จะถามทำไม

ถ่ายเอาไว้เลยหรอ

เปล่าๆ

ตามสบายเลยนะ

เราไม่ค่อยสบายกลับก่อนนะ

บาย

เออ...เราก็รุ้สึกปวกหัวอ่ะ

~รีบลุกเดินไป~

อ้าว...มิวซ์

จะรีบไปไหนหรอ

เอ่อ...เรารีบอ่ะไปก่อนนะ

เออๆๆๆๆ

บาย

บาย

ทำอย่างกะหนีใครงั้นแหละ

มาหาเพื่อน

แล้วมึงอ่ะ

ก็คนเมื่อกี้ไง

คนที่มีผ้าปิดปากอ่ะ

มิน่าละ

มิวซ์มันถึงทำท่าทางเหมือนหนีอะไรมา

...

เออดิ..สัส

เออ...ช่างมันเหอะ

วันหลังค่อยเจอก็ได้มั้ง

ว่าแต่มึงอยากเจอมิวซ์ทำไมว่ะ

แต่กุว่ามันไม่อยากรุ้จักมึงว่ะ

ก้อเออดิ

อืม

กูใช้เบอร์เดิม

แล้วก็ไม่บอก

มีอย่างนึ่งที่มึงไม่มีว่ะ

สมองไง..สัส

แค่มันปิดหน้าแค่นี้เสือกจำไม่ได้

ได้ของที่ต้องการแล้วเทกุเลยนะมึง

ใจร้ายอ่ะ...คอยดูนะจะฟ้องมาร์ค

จะบอกให้มิวซ์ค่อยหลบมึงด้วยอ่ะ

อย่างนี้สิ...สมกับที่ช่วยหน่อย

จะจีบไอ้มิวซ์หรอ

มึงสิแปลก

มิวซ์อ่ะต่างกับมึงมาก

เหมือนสวรรค์กับนรกเลย

หลายล้านปีแสงได้เลย

เอาง่ายๆเลยนะ

มิวซ์อ่ะเหมือนผ้าขาวสะอาด

มึงเหมือนผ้าสีดำที่ตกสีอ่ะ

คงเข้าใจเนอะ

ตกสีดำใส่มันแน่นอน

สุดท้ายมันก็จะกลายร่างเป็นผ้าสกปรกเพราะมึงไง

เชียร์ดิว่ะ...เพื่อนทั้งคน

เออ... แล้วแต่มึงเลย

ไบร์ท​ผู้โลกสวย

ชมครับคุณนภัทร