email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lollipop 11

คำค้น : Lollipop Nanaกะหอยทาก น่ารัก อบอุ่น ฟิน ละมุน สบาย ฟีลกู้ด พระเอกน่ารัก ฟินๆจิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2562 20:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lollipop 11
แบบอักษร

Lollipop 11 

 

 

ฉันกลับมาส่งน้องที่ระยอง พร้อมกับทีมพี่ ๆ และเพื่อน ๆ ของฉัน ทีแรกงงมากที่พวกเขาจะมาส่งด้วย ทุกคนบอกว่าอยากมาพักผ่อนเพราะเพิ่งสอบเสร็จ พี่ ๆ ก็อยากมาพักก่อนเริ่มฝึกงาน สรุปเราทุกคนเลยย้ายมาพักที่ระยองกันแบบงง ๆ ฉันโทรบอกแม่ตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าพี่ ๆ จะมาพักด้วย บ้านเราก็ติดทะเลเหมือนกันแล้วยังมีหลายห้องเลยให้ทุกคนพักที่บ้านด้วยกันหมด เราเอารถมากันสองคัน แบ่งกันนั่งคันแรกเป็นรถพี่อาร์ ซึ่งมีพี่อาร์ พี่เอ็ม พี่บูท แล้วก็พี่ฟาร์มที่หายไปนานมากเพราะกลับไปจัดการธุระที่บ้านแล้วก็บอส ที่ถูกดึงไปนั่งคันนู้น ส่วนอีกคันเป็นรถพี่เกรท ซึ่งก็มีพี่เกรท กู๊ด เอส ลูกกวาดและฉัน รถที่เอามาเป็นฟอร์จูนเนอร์เลยนั่งกันได้อย่างสบายเก็บของได้เยอะ สามคนข้างหลังหลับตั้งแต่ขึ้นรถจนถึงตอนนี้ออกจากกรุงเทพแล้วก็ยังไม่มีวี่แววจะตื่น อ้อ ทีแรกฉันจะนั่งด้านหลังแต่กู๊ดผลักให้ฉันขึ้นไปนั่งด้านหน้าเป็นเพื่อนพี่เกรทโดยที่ไม่มีโอกาสปฏิเสธเลยสักวิ

สามคนด้านหลังปรับเบาะเอนไปด้านหลังนอนห่มผ้าซุกหมอนรองคอ ฮื่อ! มันน่าอิจฉามากเลยนะ ฉันน่ะ อยากจะหลับแต่ก็เกรงใจพี่เกรทที่ต้องนั่งขับรถคนเดียว ฉันลอบมองคนที่ขับรถอยู่เรื่อย ๆ ถามว่าอยากได้อะไรไหม แต่พี่เกรทแค่หัวเราะเบา ๆ แล้วบอกว่าไม่ครับ เราแวะพักที่จุดพักรถลงไปทานข้าวแล้วก็ซื้อของกินกลับขึ้นมา แล้วก็อย่างเคยสามคนด้านหลังหลับต่อ ฉันมองเพื่อนกับน้องขำ ๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเมื่อมีสายเรียกเข้าจากแม่

“ค่ะแม่”

(คนสวย เพื่อนมากี่คนคะลูก) อ่า ถามแบบนี้ฉันก็เริ่มนับพี่ ๆ รวมกับเพื่อนในใจทันที

“เพื่อนกับพี่มาแปดคนค่ะแม่”

(เดี๋ยวแม่จะทำกับข้าวไว้รอ)

“ว้าว ขอต้มยำด้วยได้ไหมคะ” วันนั้นฉันป่วยเลยยังไม่ได้ทานต้มยำเลยอ่ะ พูดแล้วจะร้องไห้ ตอนนี้ตัวก็อุ่น ๆ อยู่ ฉันเอาผ้าห่มพันตัวจนจะกลายเป็นดักแด้อยู่แล้ว

(ได้อยู่แล้ว แต่ว่าหนุ่มหล่อที่ขับรถอยู่น่ะอยากทานอะไรไหมเดี๋ยวแม่ทำให้)

“ฮะ? แม่รู้ได้ไงคะ” ฉันครางถามอย่างสงสัย แม่รู้ได้ไงว่าพี่เกรทขับรถอยู่ข้าง ๆ

(ก็กวาดบอกแม่ว่าแต่งตัวสวย ๆ ต้อนรับว่าที่ลูกเขย คริคริ)

“แม่อ่า อย่าพูดแบบนั้นสิคะ”

(ก็ได้ ๆ ไม่แกล้งแล้ว เจอกันค่ะคนสวยเข้าระยองโทรหาแม่ด้วยนะ)

“รับทราบค่ะ”

(จ้า ดูรถช่วยพี่เขาด้วยนะอย่ามัวแต่เขิน) แม่! ทำไมชอบแกล้งแบบนี้ ถ้าตื่นนะจะถามให้รู้เรื่องเลยไม่รู้ลูกกวาดไปโม้อะไรให้แม่ฟัง แม่ถึงได้แกล้งแซวฉันแบบนี้

“หน้าแดงอะไรครับ” คนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่เอ่ยถาม มือก็ยื่นมาลูบผมฉันเบา ๆ เสียงเพลงที่คลออยู่ในรถก็ไม่อาจทำให้ฉันละความสนใจไปจากฝ่ามือร้อนได้เลย

“ไม่มีอะไรค่ะ พี่ง่วงหรือเปล่า” ฉันถามกลับอย่างเห็นห่วง เพราะรถคันนี้เขาขับได้คนเดียว แต่คันของพี่ ๆ มีคนเปลี่ยนไง ฉันก็อดที่จะเป็นห่วงเขาไม่ได้

“ไม่ง่วงครับ”

“ถ้าไม่ไหวบอกหนูเลยนะ เดี๋ยวเปลี่ยนให้พี่ ๆ มาขับให้”

“หึหึ ครับ ถ้าไม่ไหวจะบอกหนูนะ แล้วง่วงหรือเปล่านอนได้เลยนะ”

“ง่วงนิดหน่อยค่ะ แต่ทนได้อยู่”

“ไม่ต้องฝืนอีกตั้งนานกว่าจะถึง นอนเถอะครับ ถ้าเข้าระยองพี่จะปลุกนะแล้วหนูค่อยมาบอกทางพี่”

“เอ่อ พี่ขับคนเดียวได้แน่นะ?” ถามอย่างชั่งใจ ก็ฉันง่วงนี่นา

“ครับขับได้ หนูนอนเถอะ เดี๋ยวไข้กลับนะ”

“ถ้ามีอะไรพี่ปลุกหนูเลยนะ” ฉันบอกย้ำ

“ครับ ๆ พี่จะปลุกหนูทันทีเลย นอนพักได้แล้วคนดี” พี่เกรทลูบผมอีกครั้งรอกระทั่งฉันปรับเบาะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวแล้วหลับตานั่นแหละถึงได้ดึงมือกลับ

หลับไปนานเกือบครึ่งชั่วโมงรู้สึกตัวตอนได้ยินเสียงถกเถียงกันไปมาของเพื่อน ฉันลืมตาตื่นก่อนจะปรับเบาะขึ้นนั่งเหมือนเดิม พี่เกรทหันมามองแวบหนึ่งก่อนจะตั้งใจขับรถต่อ

“ยิ้ม”

“หือ?” ฉันที่เพิ่งตื่นย่อมมีอาการงัวเงียอยู่แล้ว พอเพื่อนเรียกเลยได้แต่ครางรับอย่างสงสัย

“อยากใส่ชุดว่ายน้ำอ่ะ สามคนเลย”

“เราไม่กล้าใส่” ฉันบอกเพื่อนไปตามตรง

“แกก็ใส่เสื้อที่มันเป็นตาข่ายไว้ นะ ๆ นาน ๆ มาทะเลด้วยกันอยากใส่อ่ะ”

“ถ้าใส่เสื้อคลุมไว้ก็ได้อยู่”

“ตามนั้นจ้า” เอสยิ้มกว้างหันกลับไปถามลูกกวาดเรื่องบ้านฉัน ที่จริงเพื่อนเคยมาแล้วครั้งหนึ่งแต่ครั้งนั้นเพื่อนนอนที่รีสอร์ทเพราะเกรงใจไม่กล้ามานอนบ้าน แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่เพื่อนไปนอนบ้าน เพื่อนตื่นเต้นมากเพราะบ้านฉันติดกับทะเลแล้วยังมีสนามหญ้าไว้ปาร์ตี้ด้วยอันนี้ฉันไม่ได้บอกนะแต่ลูกกวาดเป็นคนเล่า ฉันเองก็ตื่นเต้นนี่เป็นครั้งแรกที่พาเพื่อนไปบ้านแล้วยังได้ค้างอีก

“พี่ง่วงไหม?” ฉันเอ่ยถามพี่เกรทที่ยังทำหน้าที่ขับรถได้อย่างไม่มีที่ติ

“ไม่ง่วงครับ แต่หิวนิดหน่อยมีอะไรให้พี่รองท้องไหม”

“มีขนมค่ะ เดี๋ยวแกะให้ มีนมด้วย”

“ครับ อ้อ โทรหาเอ็มให้พี่หน่อย กู๊ดอย่าดื่มน้ำอัดลมเยอะเดี๋ยวปวดท้อง” ต้นประโยคเขาบอกฉันส่วนท้ายประโยคเขาเอ่ยบอกกู๊ดเสียงเข้ม รายนั้นตั้งแต่ขึ้นรถมาดื่มน้ำอัดลมไปสองกระป๋องแล้วล่ะ บอสไม่อยู่ห้ามก็จะตามใจตัวเองเก่งนิดหน่อย

“พี่อ่า นิดเดียวเอง” กู๊ดบอกพี่เกรทเสียงงอแง แต่คนเป็นพี่ส่ายหน้าระอา

“ไม่นิดแล้วตั้งแต่ขึ้นรถมานี่กระป๋องที่สองแล้วนะ ยังไม่รวมที่อยู่ในแก้วเก็บความเย็นนั่นอีก”

“จะพอแล้ว หมดนี่คือพอแล้ว”

“ให้มันจริง ถ้าปวดท้องพี่จะดุ”

“ไม่ดุสิ นี่น้องเองนะ” สองพี่น้องเถียงกันไปมา ฉันเองก็หยิบโทรศัพท์ตัวเองกดโทรหาพี่เอ็ม ฉันมีเบอร์พี่ ๆ ทุกคนเลยล่ะแลกเบอร์แลกไลน์กันไว้นานแล้วตอนนี้เพิ่งจะเคยโทรแบบจริงจังครั้งแรก ฉันรอปลายสายไม่นานก็มีเสียงโวยวายมาให้ได้ยิน

(ว่าไง ๆ) เสียงพี่เอ็ม

“พี่เกรทจะคุยด้วยค่ะ” ฉันบอกพี่เอ็มแล้วกดเปิดลำโพงให้พวกเขาได้คุยกัน พี่เอ็มวางสายไปพร้อมกับพี่เกรทที่เอ่ยดุกู๊ด ห่วงน้องก็บอกว่าห่วงสิจะดุทำไมก็ไม่รู้

“พี่ยิ้ม” เสียงน้องชายฉันเองล่ะ

“ว่าไง”

“อยากทานกุ้งตัวโต ๆ อ่า ให้แม่ซื้อไว้ให้หน่อย” น้องชายอ้อนเสียงหวาน

“เดี๋ยวพี่โทรบอกแม่ก่อน” ฉันกดโทรหาแม่ทันที ลูกกวาดเองก็มองอย่างมีความหวัง แต่น้องก็น่าจะรู้นะว่าแค่น้องเอ่ยขอแม่ก็พร้อมจะหาให้ทุกอย่างน่ะ

“แม่คะ?”

(จ้าลูก ว่าไงใกล้ถึงหรือยัง)

“ใกล้แล้วค่ะ แต่น้องอยากทานกุ้งตัวโต ๆ ”

(โอ๊ย ไม่ต้องห่วงพ่อไปเหมากุ้งกับหมึกมาจากท่าเรือแล้ว ทานจนเบื่อกันเลยล่ะ)

“โห แม่คะ บอกทีว่าพ่อไม่ได้จัดงานเลี้ยง”

(ฮาๆๆ ทำไงได้ล่ะลูกสาวจะกลับมาทั้งทีไหนจะพาเพื่อนมาด้วยอีก พ่อก็ยิ่งตื่นเต้นเข้าไปกันใหญ่)

“ไม่ต้องเวอร์ขนาดนั้นค่ะแม่ เดี๋ยวเพื่อนหนูตกใจ”

(เดี๋ยวแม่จะคุมเองลูก)

“ขอบคุณค่ะแม่ ไม่เกินสี่สิบนาทีถึงนะคะ”

(แวะไปรีสอร์ทหรือเข้าบ้านเลย)

“เข้าบ้านเลยค่ะ พี่ขับรถน่าจะเหนื่อย”

(ลูกเขยแม่อ่ะนะ?)

“แม่คะ ไม่คุยแล้ว เจอกันค่ะแม่”

“แม่ว่าไงพี่มีไหม นี่โม้กับพี่ ๆ เขาไว้เยอะมากเลยนะ ขายหน้าไม่ได้เลยนะ” ลูกกวาดถามทันที เพื่อนฉันสองคนหัวเราะลั่นเมื่อรู้จุดประสงค์ที่น้องชายตัวแสบรบเร้าให้แม่ซื้อกุ้ง

“ไปถึงก็รู้ พ่อเล่นใหญ่มาก”

“พ่อแกดุไหมยิ้ม ครั้งก่อนเจอแวบ ๆ อ่ะ” กู๊ดเอ่ยถาม

“ไม่ ๆ พ่อกับแม่ใจดี ติดจะไปทางเล่นใหญ่ถ้าเจออะไรเวอร์ๆ ไม่ต้องตกใจนะ นั่นคือปกติ” ฉันบอกเพื่อนเจือเสียงขบขัน

“ถ้าไม่ดุแบบนี้พี่ชายฉันก็หายใจสะดวกแล้วใช่ไหม?” กู๊ดเอ่ยถามอย่างอยากรู้ ฉันลอบมองใบหน้าพี่เกรทบ้าง จากมุมข้าง ๆ ก็พอจะรู้แหละว่าเขาเองก็กังวลอยู่ไม่น้อย เพียงแต่เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ไม่หรอก พ่อกับแม่ใจดี”

“แต่พ่อหวงพี่มากเลยนะ” ลูกกวาดเอ่ยแทรกน้ำเสียงจริงจัง

“โอ๊ย พี่เกรทหนูเป็นกำลังใจให้พี่นะ”

“เวอร์ได้ตลอดเราน่ะ” พี่เกรทยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะเงียบไป เพื่อนฉันกันกลับไปเม้าส์กันต่อส่วนฉันก็ลอบมองพี่เกรทเรื่อย ๆ มือก็ป้อนขนมกับน้ำเขาจนเขาบอกว่าอิ่มแล้วนั่นแหละถึงได้เก็บทุกอย่างลง

“พี่กังวลเหรอ” ฉันหันไปจ้องเขาอย่างเปิดเผย พี่เกรทหันมามองก่อนจะส่งยิ้มมาให้พรางยกมือขึ้นลูบผมฉันอย่างนุ่มนวล

“ก็นิดหน่อยครับ จะได้เจอพ่อแม่แฟนนะครับมันก็ตื่นเต้นแหละ”

 

 

 

============================= 

แงงงงง ขอบคุณทุกคอมเม้นที่เม้นกลับมานะคะ มีความสุขมาก นั่งอ่านวนไปอย่างกับคนบ้า 55555 ขอบคุณนะคะ ^_^ 

ความคิดเห็น