ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกิดมาเพื่อเปย์

ชื่อตอน : เกิดมาเพื่อเปย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกิดมาเพื่อเปย์
แบบอักษร

เขาพาเธอเดินมาที่ร้านเสื้อผ้าผู้หญิงร้านหนึ่ง

“สวัสดีค่ะคุณปีเตอร์ วันนี้พาสาวสวยมาช็อปร้านวีนาอีกแล้ว”

“ครับ ช่วยจัดชุดสวยๆให้เธอหน่อย เอาทุกโอกาสเลยนะ ชุดเดรส ชุดทำงาน ชุดลำลอง ชุดออกงาน ชุดไปเที่ยว”

“วันนี้จะสักกี่ชุดดีคะ”

“ตามใจหนูเลยนะ อยากได้กี่ชุดก็เอามาให้หมด”

“ค่ะ รู้แล้วว่ารวย” นิราทำท่าประชดใส่ ก่อนจะเดินตามวีนาไป

“หนูนินี่หุ่นดีนะคะ เข้าได้ทุกชุดเลย” วีนาชมจากใจจริง

“ขอบคุณค่ะ”

“หนูจะเอากี่ชุดดีคะ”

“ผู้หญิงคนก่อนๆ เขาเลืือกกันกี่ชุดหรอคะ”

“คนก่อนๆไม่มีสิทธิ์เลือกหรอกค่ะ คุณปีเตอร์เข้ามาก็บอกวีนาเลยว่าจัดการชุดให้หน่อย ขอสักสองสามชุด”

“หรอคะ”

“ช่าย มีหนูเนี่ยแหละที่ไม่จำกัดแถมยังให้เลือกเองอีกต่างหาก”

“งั้นสามชุดพอค่ะ”

“ห้ะ”

“ก็คนก่อนๆเขาสามชุดเองไม่ใช่หรอคะ งั้นหนูก็เอาแค่สามชุดพอค่ะ”

“เอางั้นหรอคะ”

“ค่ะ”

ปีเตอร์นั่งรออยู่ข้างนอกห้องลองชุด เขาเงยหน้าขึ้นมามองเมื่อนิราเดินออกมาแล้ว

“ไวจัง เลือกได้แล้วหรอ”

“ได้แล้วค่ะ คุณวีนาจัดให้อยู่ค่ะ”

วีนาเดินออกมาจากห้องลองชุด ก่อนจะยื่นถึงกระดาษให้เธอ

“นี่คะ สามชุด”

“สามชุด? ทำไมเลือกแค่สามชุดล่ะ”

“คนก่อนๆก็สามชุดไม่เกินนี้ หนูจะอยากได้ไปมากทำไมละคะ ชุดเก่าที่บ้านก็มี”

“คุณวีนาผมขอห้องคุยกับนิราหน่อย”

“ด้านนี้เลยค่ะ”

เขาจูงมือนิราให้เดินตามไปยังห้องที่วีนาผายมือ

เขานั่งลงบนโซฟาหนัง ก่อนจะดึงเธอให้นั่งลงบนตักเขา

“ทำไมต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นด้วย หืม”

“ก็หนูไม่ได้อยากได้มันด้วยนี่คะ เงินก็ไม่ใช่เงินหนู”

“แต่ผมอยากให้หนู ทำไมหนูดื้อล่ะ”

นิราก้มหน้างุด

“นี่เงยหน้ามาคุยกันสิ”

เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา เขาจึงจูบเธอเบาๆ ก่อนจะผละออก

“ผมให้หนูต้องรับ ชุดแค่ไม่กี่ชุดมันไม่ทำให้ผมจนหรอก”

“แต่หนูไม่อยากได้”

“แต่ผมอยากให้ หนูต้องหัดเป็นผู้รับที่ดี อย่าขัดใจผม”

“ก็ได้ค่ะ”

เขาหอมแก้มเธอครั้งนึงก่อนจะพาเธอเดินออกมา

“คุณวีนาครับเมื่อกี้ที่เอาชุดมาให้นิราลอง มันพอดีมั้ย”

“พอดีทุกตัวค่ะ เทรนใหม่มาแรงทุกตัวค่ะ”

“งั้นก็เอาทุกตัวล่ะครับ จัดให้ผมที แล้วส่งไปที่คอนโดของผมนะ แต่ตอนนี้ผมขอชุดเดินเที่ยวก่อนชุดนึงนะครับ”

“วีนาจัดให้ค่ะ”

วีนาเลือกชุดเดรสลายลูกไม้สีขาวสั้นเหนือเข่าให้เธอ ปีเตอร์ค่อนข้างถูกใจกับชุดนี้ จะขัดใจก็ต้องกระโปรงมันสั้นไปหน่อย แต่ก็ช่างปะไร เขาเดินพาเธอออกมาจากร้านไป ช็อบทุกร้าน ไม่ว่าจะเป็นข้าวของเครื่องใช้ ชุดชั้นใน รองเท้า กระเป๋า ซึ่งนิราก็งอแงจะไม่เอาอยู่ท่าเดียว ทำไมไม่รู้จักเหมือนผู้หญิงคนอื่นบ้าง แค่ชี้นิ้วสั่งมันยากนักหรอ

“คุณคะหนูอยากกินไอติม”

“ไปสิ”

นิราพาเขาไปต่อแถวร้านไอศรีมร้านหนึ่ง เธอมองแต่เมนูบนจอด้านบน แต่สายตาของเขาดันไปเห็นสายตาของไอหน้าจืดคนนึงที่ลอบมองมายังนิรา ปีเตอร์เห็นแบบนั้นจึงเข้าไปโอบเอวแสดงความเป็นเจ้าของก่อนกระซิบถามใกล้ๆ จนนิราแปลกใจกับท่าทีของเขา

“ทานอะไรดีครับ”

“หนูอยากทานรสช็อคโกแลตนูเทล่าค่ะ”

“สั่งเลยสิ”

“แล้วคุณล่ะคะ”

“ไม่อยากกินไอติม ผมอยากกินหนูมากกว่า” เขาพูดกระแทกคำว่า กินหนู ไปยังผู้ชายคนนั้น ทำให้ผู้ชายคนนั้นถึงกลับต้องรีบหันหน้าหนี

“นี่คุณ หนูไม่คุยด้วยแล้ว”

เธอเดินหนีไปสั่งไอศครีม ก่อนจะควักเงินจากกระเป๋าขึ้นมา เธอเดินกลับมาพร้อมไอศรีมที่เธอสั่ง

“หนูเอาเงินที่ไหนไปจ่าย”

“เงินที่หนูฝึกงานได้ไงคะ”

“วันหลังไม่ต้อง มาเอาเงินผมนี่”

“พอเลยค่ะ วันนี้คุณซื้อของให้หนูหมดไปเท่าไหร่ไม่รู้ ไอติมอันเดียวหนูขอออกเองบ้างสิคะ”

“หนูเป็นผู้หญิงที่แปลกมาก หนูรู้ตัวมั้ย”

งั่มๆๆๆ

เธอไม่ฟัง แต่เดินไปก่อนแล้ว เธอเหมือนเด็กอยู่ตลอดเวลา ก็เธอเด็กนี่เนอะ เขามัน 36 แล้วนี่นา

ทั้งคู่เดินซื้อของจนครบ จึงขับรถกลับคอนโด ต่างพากันถือของขึ้นคอนโด และเธอก็โดนเขาจัดหนักอีกจนได้ เพราะเขาอ้อนว่าเดินทั้งวันหมดแรง แต่กลับมีแรงทำเรื่องอย่างว่า เขานี่จริงๆเลยเชียว

 

 

 

 

สายเปย์ที่แท้ทรู หวงของก็เก่งนะพ่อคุณ มองก็ไม่ได้ ดุจริงๆ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว