ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณลวนลามหนู

ชื่อตอน : คุณลวนลามหนู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 22:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณลวนลามหนู
แบบอักษร

เมื่อมาถึงวันที่นิตยาลางานไปต่างประเทศ วันนี้เป็นเวลา 1 เดือนกว่าแล้วที่นิราจะฉายเดี่ยวในการทำงาน เธอตั้งใจไว้ว่าต้องทำให้ได้ ถึงแม้นิตยาจะไม่อยู่ก็ตาม วันนี้เธอมาแต่เช้า เพื่อเตรียมงานเอกสาร แต่ก็ต้องตกใจที่เห็นห้องทำงานของปีเตอร์เปิดแล้ว

“นี่อย่าบอกนะว่าคุณปีเตอร์มาแล้ว ตายแล้วนิรา มาสายกว่าเจ้านายหรอเนี่ย” เธอบ่นกับตัวเอง เธอเดินตรงไปห้องทำงานแต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงจากห้องลอดออกมา

“ซี๊ดดดโอ้ว”

“เสียงอะไรกันนะ”

“อ่าส์ อร่อยจ้งเลยค่ะคุณปีเตอร์ มันใหญ่คับปากมากเลยค่ะ แผล่บๆ”

นิราตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป ก่อนจะตาโตเป็นไข่ห่าน เมื่อภาพตรงหน้าคือผู้หญิงเซ็กซี่คนนึงที่กำลังอมอะไรบางอย่างอยู่ในปาก เมื่อปีเตอร์เห็นเธอเข้ามา เขารีบดันตัวผู้หญิงคนนั้นออก ก่อนจะหันไปจัดการกับตัวเอง ผู้หญิงคนนั้นมองเขาอย่างงงๆแล้วหันมามองขวางใส่นิรา

“คุณออกไปก่อนไป ผมจะจัดการให้คนโอนเงินให้”

“แต่มันยังไม่”

“ออกไป ผมบอกให้ออกก็คือออก”

ผู้หญิงคนนั้นกระชากกระเป๋าไปสะพายอย่างโมโหถือโดนขัดและก็โดนไล่ ก่อนเดินชนไล่นิราออกไป นิรายืนช็อกกับสิ่งที่เห็นจนไม่สามารถขยับเขยื่อนไปไหนได้ เมื่อเธอโดนชน เธอจึงได้สติ

“ขอโทษค่ะ นิราจะรีบออกไปข้างนอกเดี๋ยวนี้แหละค่ะ”

“นิราเดี๋ยวก่อน”

ไม่ทันแล้ว เธอพูดเสร็จก็รีบแจ่นออกไป เธอวิ่งไปที่ห้องน้ำ มองตัวเองในกระจก นี่เธอเข้าไปเห็นหนังสดงั้นหรอ ทำไมเธอรู้สึกแปลกๆ รู้สึกโกรธ น้อยใจ ที่เขาเอาผู้หญิงที่ไหนเข้ามาทำอะไรแบบนั้นที่นี่ มันคือความรู้สึกอะไรกัน เธอสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออก ก่อนจะตั้งสติแล้วลืมทุกอย่าง เดินออกมาจากห้องน้ำ ดีที่ชั้นนี้มีแค่ห้องของปีเตอร์เท่านั้น คนอื่นถ้าจะขึ้นมาต้องโทรมาขออนุญาตก่อน ไม่งั้นแผนกอื่นคงตกใจแย่ นี่สินะเหตุผลที่เขาอยากมีห้องทำงานคนเดียว จะได้พาผู้หญิงมาทำอะไรก็ได้!

เธอเดินมาที่โต๊ะทำงานหน้าห้อง ได้ยินโทรศัพท์ที่ดังขึ้น คงเป็นเขานั่นแหละ

“ฮัลโหลค่ะ”

“ผมอยากได้กาแฟ ชงมาให้ผมหน่อย”

“ค่ะ”

“นิรา”

“คะ”

“ผมขอเลม่อนใส่กาแฟมาด้วยนะ”

“ค่ะ”

เธอเดินไปชงกาแฟดำเลม่อนมาให้เขา ก่อนเข้าห้องเธอสูดหายใจเข้าปอดลึกๆก่อนจะเปิดประตูเข้าไป เขายังคงก้มหน้าเซ็นเอกสารอยู่

“กาแฟค่ะ”

นิราวางกาแฟข้างหน้าเขาก่อนจะหันตัวเพื่อจะเดินออกไป

“นิรา”

“คะ?”

“เรื่องเมื่อเช้า ผม”

“ไม่ต้องห่วงนะคะ นิราไม่บอกใครแน่นอนค่ะ”

“ผมรู้ แต่ผมแค่อยากรู้ว่าตอนนี้คุณมองผมแบบไหน”

“เอ่อ ก็ปกติค่ะ”

“จริงหรอ”

เขาลุกขึ้น เอามือล้วงกระเป๋าทั้งสองข้าว ก่อนจะเดินไปหน้าโต๊ะทำงานนั่งพิงที่ขอบโต๊ะ

“มานี่สิ”

นิรากัดปากเดินก้มหน้าเข้าไปหาเขาช้าๆ

“ต้องการอะไรเพิ่มหรอคะ”

“เงยหน้าขึ้น”

นิราค่อยๆเงยหน้าขึ้น ก่อนที่เขาดึงเธอเขามาประกบปาก ปีเตอร์ค่อยๆบดริมฝีปากของเขาและเธอ ส่วนนิราได้แต่ช็อกจนทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะหลับตาเคลิ้ม เขาใช้มือรั้งท้ายทอยของเธอไว้อีกมือนึงก็โอบเอวเธอไว้เบาๆ ก่อนจะแทรกลิ้นเข้าไปในปากน้อยๆ และสิ่งนั้นเองที่ทำให้เธอได้สติ และใช้แรงที่มีผลักเขาออก

“คุณทำอะไรอ่ะคะ”

ปีเตอร์มองริมฝีปากของเธออย่างเสียดาย ตอนนี้หน้าเปลี่ยนไป มันมีอารมณ์ความต้องการเข้ามาแทนที่

เขาเม้มปากเบาๆ และหลับตาตั้งสติ

ตั้งสติสิวะปีเตอร์ ทำไมวู่วามแบบนี้ เหยื่อตกใจหมด

“ผมขอโทษ”

“คุณลวนลามหนู คุณคิดว่าหนูอยากได้งาน อยากได้เงิน คุณก็เลยจะทำอะไรกับหนูก็ได้ใช่มั้ยคะ”

“ไม่ใช่นะนิรา ผมไม่เคยคิดแบบนั้น”

“ถ้าคุณต้องการมาก คุณก็เรียกผู้หญิงคนนั้นมาก็ได้นะคะ หนูจะไม่เข้ามายุ่ง คุณจะทำอะไรก็เชิญ”

“นิรา มากไปแล้วนะ”

“แล้วที่คุณทำ มันไม่มากไปหรอคะ เอาสิคะ ถ้าคุณต้องการมาก ก็โทรเรียกผู้หญิงคนนั้นมาเลย หนูจะรอข้างนอก ถ้าคุณได้ความต้องการแล้ว คุณจะได้มาทำแบบนี้กับหนูอีก”

“ได้ เธอพูดเองนะนิรา ออกไปทำงานของเธอ และอย่าเข้ามาจนฉันเสร็จ”

“อ๋อ หนูเข้าใจความหมายของคุณแล้ว”

“เรื่องอะไร”

“เรื่องหนูเป็นเหยื่อของแมว และคำว่าเสร็จของคุณ คือสำเร็จความใคร่สินะคะ คุณพูดแบบนั้นกับหนูได้ยังไงคะ คุณไม่ให้เกียรติหนูเลย”

“แล้วที่เธอยืนว่าฉันที่เป็นเจ้านายของเธอ เธอให้เกียรติฉันแล้วหรอ”

“ก็คุณ”

“ออกไปนิรา แล้วอย่าเข้ามาจนกว่าฉันจะอนุญาต”

นิราเดินออกจากห้องไปนั่งที่โต๊ะทำงาน เขาจูบเธอ ลวนลามเธอ ยังจะมีหน้ามาไล่เธออีก

ผู้ชายบ้า ฉันอุตส่าห์คิดว่าเป็นคนเก่ง คนดี ที่ไหนได้

เธอหัวเสียกับปีเตอร์อยูาพักนึง ก็ต้องหยุดคิด เมื่อผู้หญิงที่เพิ่งออกไปเมือเช้า กลับเข้ามาอีก ก่อนเข้าห้อง เธอหันมามองนิราก่อนจะส่งยิ้มร้ายมาให้

“อย่าให้ใครเข้ามารบกวนนะจ้ะ คนเขาจะมีความสุขกัน” ผู้หญิงคนนั้นกล่าว

นิราไม่คิดเลยว่าเขาจะเรียกผู้หญิงคนนั้นมาจริงๆ สักพักก็ได้ยินเสียงครางออกมาจากข้างใน เธอรับฟังมันไม่ได้อีกต่อไป ไม่ทนแล้ว นิราไม่ทนแล้ว

เธอกดโทรศัพท์โทรเข้าไปหาเขา เขากดรับฟัง

“คุณคะ หนูขอลาออก”

ก่อนจะวางสายและเก็บของออกไป เขาจัดการไล่ผู้หญิงคนนั้นก่อนจะเดินตามออกไป

“เห็นนิรามั้ย เด็กฝึกงานหน้าห้องผมอ่ะ”

“เห็นค่ะ เดินออกไปข้างนอกพักนึงแล้วค่ะ”

ปีเตอร์รีบขับรถไปตามทาง ตาของเขามองที่ฟุตบาทก่อนจะพบเธอที่กำลังเดินอย่างหัวเสีย เขาขับรถไปจอดข้างหน้าเธอ ก่อนจะลงรถมาและสบตากับเธอ

“ขึ้นรถนิรา”

“คุณจะตามหนูมาทำไมคะ หนูลาออกแล้วไง”

“ผมไม่ให้คุณลาออก ขึ้นรถ”

“ไม่ค่ะ นิราลาออกแล้ว คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งนิราแล้ว” นิรามองหารถแท็กซี่ที่ผ่านมา วันนี้เธอยอมเสียค่าแท็กซี่เพื่อหนีเขา

ปีเตอร์ รีบวิ่งไปจับแขนของเธอ ก่อนจะส่งสายตาดุมาให้เธอ

“ขึ้นรถ”

“ไม่ นิไม่ขึ้น”

“ถ้าคุณไม่ขึ้น ผมจะปล้ำคุณมันตรงนี้แหละ”

“อย่านะ หนูจะแจ้งความ”

“นิ รา ขึ้น รถ” เขากดเสียงต่ำลงจนน่ากลัว

เธอจึงจำยอมขึ้นรถไปกับเขา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว