email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lollipop 9

คำค้น : Lollipop Nanaกะหอยทาก น่ารัก อบอุ่น ฟิน ละมุน สบาย ฟีลกู้ด พระเอกน่ารัก ฟินๆจิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2562 18:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lollipop 9
แบบอักษร

Lollipop 9 

 

 

         ผ่านไปเกือบหนึ่งเดือนแล้วที่ลูกกวาดมาอยู่ด้วย และที่สำคัญเราเคลียเสื้อส่งให้ลูกค้าหมดแล้ว เย้! เยอะมาก ปกติก็พอมีมาบ้างแต่แบบขายเรื่อย ๆ ไงแต่รอบเมื่อกี้คือบู้มเดียวหมดเลย หมดภายในหนึ่งวันเลยด้วยซ้ำ ตกใจมาก ลูกค้าประจำก็ไม่ได้เสื้อหลายคนมาก ส่วนคนที่ได้มักจะเป็นแฟนคลับของพี่ ๆ พอเคลียทุกอย่างเสร็จหักค่าใช้จ่ายฉันก็เก็บทุนไว้เพื่อทำอีก กำไรก็แบ่งให้น้องชาย ส่วนพ่อกับแม่สั่งห้ามไม่ให้ฉันโอนให้บอกว่าอยากให้เก็บไว้

               คืนนี้ลูกกวาดขอไปดูบอลห้องพี่เกรท เห็นว่าเพื่อนเขาก็มาฉันเองก็ไม่คิดห้ามน้องจึงปล่อยไป และวันนี้ฉันก็ลื้อลายดอกไม้ที่เคยวาดไว้มาเลือกและนำมาแต่งให้ภาพคมชัดขึ้นเพื่อทำลายบนเสื้อในรอบถัดไป จะว่าไปฉันก็ยังไม่ได้สั่งทำลายการ์ตูนเลยนี่นา คิดได้แบบนั้นฉันก็เอาโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าทวิตเตอร์ กดตรงกล่องดีเอ็มหรือเรียกอีกอย่างว่ากล่องข้อความของทวิตเตอร์เพื่อสอบถามงานนักวาด คุณ Don’t know

 

               LLp :: สวัสดีค่ะ 

           LLp :: อยากสอบถามค่ะ ว่าช่วงนี้รับงานไหม 

           LLp :: อยากรบกวนคุณนัดวาดช่วยออกแบบเสื้อให้หน่อยค่ะ 

 

               ฉันส่งข้อความทิ้งไว้ก่อนจะเล่นอย่างอื่นในทวิตเตอร์ เกือบสิบนาทีถึงได้รับการตอบกลับจากคุณนักวาด

 

               Don’t know :: รับครับ 

           Don’t know :: อยากได้แบบไหนครับ 

           LLp :: อยากได้เป็นลายรูปกระต่ายน่ารัก ๆ ค่ะ 

           LLp :: ทำสองแบบคือ กระต่ายในช่วงกลางคืนใต้แสงจันทร์และดวงดาว 

           LLp :: อีกลายเป็นกระต่ายภายใต้แสงตะวันที่สดใสค่ะ 

           Don’t know :: เดี๋ยวจะลองร่างให้ดูก่อนนะครับ 

           LLp :: รบกวนคิดราคาให้ด้วยนะคะ ใช้ในเชิงพาณิชย์เหมือนเดิมค่ะ  

           Don’t know :: รอบนี้ออกแบบให้ฟรีครับ 

           LLp :: คะ? ทำไมคะ คิดค่าทำเถอะค่ะ 

 

               ฉันจ้องข้อความที่ยังไม่ถูกเปิดอ่านอย่างไม่เข้าใจ นึกหาเหตุผลที่เขาจะไม่คิดเงินไม่ได้จริง ๆ  แต่รอจนแล้วจนเล่าเขาก็ยังไม่เปิดอ่าน จนฉันถอดใจเก็บโทรศัพท์ไว้ข้างตัว ตอนนี้จะตีสองแล้วด้วย คิดว่าคุณนักวาดคงจะหลับไปแล้วล่ะหวังว่าพรุ่งนี้เขาจะตอบฉันนะ ฉันทิ้งตัวนอนลงบนเตียงแล้วหลับไปทันที ไม่รู้ว่าหลับลึกขนาดไหนขนาดที่ลูกกวาดกลับมายังไม่รู้สึกตัว ตื่นอีกทีก็ช่วงสาย ฉันทำกับข้าวไว้ให้น้องก่อนจะรีบออกไปมหาลัยเพราะมีเรียนในช่วงบ่ายโมงตรง เรียนยาวจนถึงห้าโมงเย็น ระหว่างพักเบรกก็ส่งข้อความหาน้องชายที่น่ารัก ส่วนพี่เกรทวันนี้เขาบอกว่าไม่มีเรียน ตอนนี้ไม่รู้ว่าตื่นหรือยัง

               “ขอสัมภาษณ์ ๆ ” เอสทำท่าจับไมค์ยื่นมาจ่อปากฉันพร้อมกับทำหน้าและท่าทางเหมือนกับนักข่าว

               “อะไรกันเล่า” ฉันโบ้ยเสียงอุบอิบ รู้สึกเขินกับสายตาเพื่อนยังไงชอบกล

               “ไปถึงไหนแล้วคะ ความสัมพันธ์กับคุณเกรท” กู๊ดเองก็เล่นไปกับเอส ทำท่าจับไมค์มาจ่อปากฉันด้วยท่าทางอยากรู้

               “เล่นอะไรเนี่ย” ฉันส่ายหน้าไม่ยอมตอบเพื่อน ก็ไม่กล้าพูดอ่ะมันเขิน ๆ อีกอย่างพี่เกรทบอกแค่ว่าจีบไง ยังไม่ได้คบกันสักหน่อย ถ้าพูดไปแล้วอีกฝ่ายปฏิเสธล่ะฉันก็คง...

               “อยากรู้จริง ๆ บอกหน่อย” กู๊ดถามย้ำ

               “ก็...ฮื่อ ไม่เอาไปถามพี่แกเองสิ” ฉันรวบแขนกู๊ดมากอดซบหน้าหลบสายตาล้อเลียนจากเอสและบอส เสียงหัวเราะทั้งสามยิ่งทำให้ฉันหน้าร้อนวูบวาบ เคยถูกพี่ ๆ แซวบ้างแต่ก็ไม่ได้เขินมากเท่ากับเพื่อนแซวแบบนี้

               “ก็ได้ เดี๋ยวโทรถามเลย” กู๊ดหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรหาพี่เกรททันที ฉันที่พยายามห้ามถูกเอสรวบกอดจนแน่น ไม่พอบอสยังยกมือปิดปากฉันไว้อีก ถ้ามีใครมาเห็นคงสงสัยว่าพวกฉันกำลังทำอะไรทำไมมันถึงอีรุงตุงนังแบบนี้ นับว่าดีที่ตอนนี้พักเบรกอีกหนึ่งชั่วโมงอาจารย์ถึงจะกลับเข้ามาสอนต่อ แต่ใครก็ได้ช่วยหยุดกู๊ดที ให้กู๊ดวางสายจากการโทรหาพี่เกรทที แต่เหมือนคำขอฉันจะไม่มีใครได้ยินเพราะปลายสายเอ่ยทักน้องสาวตัวเองอย่างงัวเงีย เราทั้งสี่ได้ยินกันชัดเพราะกู๊ดเปิดลำโพงแต่ก็ยังลดเสียงลงให้ได้ยินเฉพาะเรา

               (อือ ว่าไง)

               “พี่ทำไรอยู่อ่ะ” กู๊ดเอ่ยถามพี่ชายเสียงติดสนุก

               (นอน ว่าไงมีอะไรครับ) ฮื่อ ใจฉันเต้นแรง ทั้งกลัวทั้งกังวลไม่หมด ไม่รู้ว่าถ้าเกิดเขาตอบว่าไม่ได้เป็นอะไรกันฉันจะทำยังไง ฉันรู้ ฉันกำลังกลัวคำตอบ

               “มีเรื่องจะถามอ่ะ”

               (ถามมาเลยครับพี่ฟังอยู่)

               “ตอนนี้น่ะ กับเพื่อนหนู อมยิ้มน่ะ ถึงขั้นไหนแล้ว” กู๊ดเอ่ยถามไปตรง ๆ ช่วงจังหวะที่เขาเงียบไปหัวใจฉันแทบจะหยุดเต้น กระทั่งน้ำเสียงของปลายสายดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าฉันที่เห่อร้อน

               (คบกันอยู่)

               “ว้าว! ดีมากค่ะพี่ชายไม่เสียแรงที่แอบเชียร์ แบบนี้ต้องฉลอง” เสียงกู๊ดฟังดูตื่นเต้นไม่น้อยที่ได้ยินแบบนั้น

               (หาเรื่องกินฟรีล่ะไม่ว่า) ปลายสายเอ่ยดักอย่างกับรู้ทัน

               “อิอิ ก็ช่วงนี้ไม่มีตังค์หาคนเลี้ยงอยู่”

               (เดี๋ยวโอนเงินให้ได้ไหม ช่วงนี้พี่ไม่ว่างเลยต้องเร่งเคลียงานให้หมดน่ะจะได้เตรียมฝึกงาน)

               “ไม่เอา อยากให้ไปด้วย เดี๋ยวรอพี่ว่างก่อนแล้วเราค่อยไปด้วยกัน”

               (เอางั้นก็ได้ เดี๋ยวจะโอนเงินให้ใช้ก่อนแล้วกัน แต่ตอนนี้พี่จะนอนต่อแล้ว อ้อเรียนเสร็จบอกยิ้มโทรหาพี่ด้วยนะ)

               “ค่าท่านพี่ บายค่ะ รักพี่นะ”

               (รักกู๊ดครับ)

               “แบบนี้ต้องฉลองไหม เพื่อนมีแฟน” กู๊ดวางสายจากพี่เกรทพร้อมกับหันมามองฉันด้วยรอยยิ้ม เป็นจังหวะเดียวกับพี่เพื่อนทั้งสองปล่อยฉันให้เป็นอิสระ โอ๊ยเหนื่อย ฉันเอนหลังพิงเพื่อนอย่างหมดแรงทันที

               “ไม่มีแรง เหนื่อย” ฉันบอกเพื่อนหอบ ๆ ทั้งสามหัวเราะร่วนเมื่อเห็นสภาพฉัน พวกมันนั่งแซวฉันจนหมดเวลาพักเมื่อขึ้นเรียนทุกคนก็แปรเปลี่ยนเป็นอีกคน คือใครก็ไม่รู้ เวลาเล่นพวกเราก็จะเล่นแต่เวลาเรียนถ้ายังไหวก็จะตั้งใจกันมาก ๆ เลยล่ะ แตกต่างมากจนอาจารย์ยังเคยแซว

               เกือบห้าโมงครึ่งฉันแยกกับเพื่อนที่หน้ามหาลัย ฉันขอติดรถมาลงแค่นี้น่ะไม่อยากให้เพื่อนวนรถไปส่งเพราะตอนนี้รถติดมาก ส่วนกู๊ดไม่ลืมย้ำให้ฉันโทรหาพี่เกรทระหว่างที่เดินกลับคอนโดฉันก็ยกโทรศัพท์กดโทรหาพี่เกรท ไม่รู้ว่าเขามีอะไรถึงต้องการให้ฉันโทรหาแบบนั้น

               (เรียนเสร็จแล้วใช่ไหมครับ) พี่เกรทเอ่ยถามก่อน โดยที่ฉันยังไม่ได้เอ่ยทักทายเขาเลย

               “เสร็จแล้วค่ะ กำลังเดินกลับ”

               (ทำไมไม่โทรบอกให้เร็วกว่านี้ จะได้ไปรับ) พี่เกรทดุเสียงเข้ม

               “ไม่เอารถมันติด เดี๋ยวก็ถึงค่ะ ให้ซื้ออะไรขึ้นไปทานไหม”

               (ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพี่จะเคลียงานต่อแล้วล่ะ ไม่ต้องวางจนกว่าจะถึงห้องนะ) ปลายสายเอ่ยเตือน

               “ค่ะ ถ้างั้นเดี๋ยวทำกับข้าวเสร็จจะเอาไปให้นะ ต้องทานข้าวด้วยนะคะ”

               (ได้ครับ พี่จะทานให้หมดเลย แล้วเรียนเป็นยังไงบ้าง) พี่เกรทถามพร้อมกับเสียงกุกกัดที่ดังมาให้ได้ยิน

               “ปวดหัวมาก หนูน่ะแทบจะหลับเลยล่ะนี่ขนาดเรียนบ่ายนะ”

               (หึหึ อดทนนะคนเก่งพี่เป็นกำลังใจให้ อยากระบายหรือเหนื่อยหนูมาหาพี่ได้นะ)

               “คนเก่งอะไรเล่า” มันเขินนะเขาไม่รู้หรือไง ทำไมชอบเรียกแบบนั้นกัน

               (หึหึ ก็หนูเป็นคนเก่งของพี่ไงล่ะ อ้อ แล้ววันนี้กู๊ดโทรหาพี่ถามว่าเราเป็นอะไรกันด้วย) กรี๊ด! ฉันรู้แล้ว ได้ยินแล้ว เขาไม่ต้องเล่าก็ได้

               (พี่เลยบอกว่าคบกัน เดี๋ยวเคลียงานเสร็จจะพาไปทานข้าวนะ ไปหมดเลยเพื่อนหนูน่ะ)

               “ไม่เอา หนูเกรงใจ”

               (พี่ไม่อยากให้เกรงใจ อยากดูแลจริง ๆ นะ นะครับ ว่างแล้วเราไปด้วยกันนะ)

               “รอดูกันอีกทีค่ะ”

               (เอางั้นก็ได้ ถึงไหนแล้วครับ)

               “ใกล้ถึงแล้วค่ะ”

               (ครับ) เสียงพี่เกรทเงียบไป ฉันเองก็เงียบ เราต่างโทรค้างไว้กระทั่งฉันเดินมาถึงหน้าคอนโด ร่างสูงที่ยังอยู่ในเสื้อยืดกางเกงบอลยืนรออยู่หน้าประตูเข้าคอนโด เมื่อเดินเข้าไปใกล้เขาก็ยื่นมือมารับกระเป๋าไปถือให้อย่างน่ารัก

               “ร้อนไหม” พี่เกรทเอ่ยถามเมื่อเราก้าวเข้าไปในลิฟต์ นอกจากเราสองคนยังมีคนอื่นอีกสามคน พวกเขายืนเกาะกลุ่มกันก้มหน้ากดโทรศัพท์ไม่หยุด ไหนจะแก้มแดง ๆ หูแดงๆนั่นอีก

               “นิดหน่อยค่ะ หิวหรือยังคะ” ฉันเอ่ยถามกลับเสียงเบา ยิ่งเราคุยกันเสียงเบาฉันยิ่งรับรู้ได้ว่าภายในลิฟต์ยิ่งเงียบกว่าเดิม

               “นิดหน่อยครับ พี่เพิ่งตื่นตอนบ่าย ๆ นี่เอง” พี่เกรทบอก

               “เมื่อคืนนอนดึกเหรอ บอลจบกี่โมง”

               “ตีสี่ แล้วทำงานต่อนิดหน่อย เพิ่งนอนตอนเก้าโมงนี่เอง อย่าทำหน้าดุสิ” พี่เกรททำเสียงอ้อน ๆ มือก็ยื่นมาจับมือฉันไว้เมื่อลิฟต์เปิดออกพี่เกรทก็จับมือฉันเดินออกมาพร้อมกับเขา เสียงกรี๊ดดังขึ้นเบา ๆ ระหว่างที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิด ฉันมั่นใจแล้วล่ะว่าสาว ๆ กลุ่มนั้นเป็นแฟนคลับพี่เกรท

               “อยากทานอะไรคะเดี๋ยวทำให้” เราเดินจับมือกันไปจนถึงหน้าห้อง เมื่อกดกริ่งพี่เกรทก็ปล่อยมืออย่างเสียดาย ฉันหลุดยิ้มเมื่อนึกได้ว่าเขาสัญญาอะไรกับลูกกวาดไว้ ยิ่งรู้จักฉันยิ่งหลงรักเขามากขึ้นสินะผู้ชายคนนี้

               “มีไก่ไหมอ่ะ พี่อยากกินไก่ทอด”

               “น่าจะมีนะคะ เดี่ยวดูก่อนนะ”

               “อ้าว มาแล้วเหรอ” ลูกกวาดเปิดประตูให้พร้อมกับรอยยิ้มกว้าง

               “กลับมาแล้ว หิวหรือยังเดี๋ยวพี่ทำกับข้าวให้” ฉันเอ่ยบอกน้องชาย ขยับเข้าไปใกล้ก่อนจะหอมแก้มน้องเบา ๆ

               “นิดหน่อยครับ พี่พักก่อนก็ได้” ฉันพยักหน้าให้น้องเดินผ่านไปยังห้องนอนเพื่อเก็บของ มิวายได้ยินเสียงกวน ๆ ของลูกกวาดดังตามหลังมา

               “อยากโดนหอมแก้มล่ะสิ เสียใจด้วยนะครับเฮียไม่ได้ชื่อลูกกวาดก็เหนื่อยหน่อยนะ อิอิ” ฉันส่ายหน้าขำ ๆ กับความดื้อของน้องชาย เมื่อเก็บของเสร็จฉันก็ออกจากห้องนอนพร้อมกับโทรศัพท์ ฉันเปิดตูเย็นหยิบของออกมาวางบนเคาน์เตอร์ห้องครัว เตรียมอุปกรณ์และเริ่มทำกับข้าว นับว่าดีที่เมื่อวานฉันกับน้องไปเดินห้างด้วยกันมาเลยซื้ออกไก่มาด้วย รวมถึงของสดอย่างอื่นด้วย

               “กวาดครับ หุงข้าวให้พี่หน่อยได้ไหม?”

               “ได้ครับ เฮียปล่อย! ปล่อยสิ ฮ่า ๆ ๆ เฮียปล่อย ๆ ๆ ” เสียงหัวเราะของลูกกวาดลั่นห้อง เดินออกไปดูก็เห็นว่าพี่เกรทกำลังจี้เอวน้องชายฉันอยู่ คนถูกแกล้งชักดิ้นชักงอพร้อมกับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แน่สิน้องฉันบ้าจี้ขนาดนั้น เมื่อแกล้งเสร็จพี่เกรทวิ่งตรงมายังครัวก่อนจะมองฉันขำๆ

               “เดี๋ยวพี่หุงให้ครับ”

               “ขอบคุณค่ะ”

               “ฮะ เฮียแกล้งว่ะ โอ๊ย เหนื่อย ปวดท้อง พี่ยิ้มช่วยผมด้วย” ลูกกวาดตะโกนมาจากห้องนั่งเล่นอย่างหมดแรง สงสารก็สงสารนะแต่อดที่จะขำไม่ได้จริง ๆ ไปทำท่าไหนพี่เกรทถึงได้รู้ว่าบ้าจี้แล้วโดนแกล้งแบบนั้น พี่เกรทหุงข้าวเสร็จก็นั่งรอที่โต๊ะทานข้าวทั้งยังจ้องมองฉันไม่ละสายตาไปไหนอีกด้วย แต่เฮ้ คนถูกมองมันกดดันนะ

               “อย่ามองแบบนั้นสิคะ” ถ้าจ้องนาน ๆ จนฉันเขินแล้วไก่ไม่สุกจะมาโทษฉันไม่ได้นะ

               “ชอบจังเวลาได้มองหนูแบบนี้” คิดจะพูดก็พูดเลยเนี่ยนะ!

               “พี่คะหนูเขินนะ” ฉันบอกไปตรง ๆ จนอีกฝ่ายหัวเราะลั่น

               “ขอโทษครับ พี่แค่อยากบอก เดี๋ยวช่วยทำดีกว่าจะได้ไม่ถูกจ้อง” เขาอาสาฉันจึงให้เขาล้างผักช่วย แต่ไม่นานเขาก็ทำเสร็จแล้วกลับมานั่งจ้องฉัน เฮ้อ จ้องไปเถอะไม่ห้ามแล้วจะทนเขินก็แล้วกันนะ

               ไม่นานอาหารสามสี่อย่างก็ถูกจักขึ้นบนโต๊ะ ทั้งไก่ทอด ต้มจืดหมูสับยัดไส้แตงกวา ผัดคะน้าน้ำมันหอย แล้วก็ยำคะน้าสด อย่างหลังนี่ฉันชอบมากเลยนะ ทำน้ำยำแซบ ๆ ใส่วุ้นเส้นไส้กรอกหนังกรอบแล้วก็คะน้าสด อื้อหือ ไม่อยากจะพูดเลยว่ามันอร่อยมาก พี่เกรทเองก็ตกใจที่เห็นฉันทานคะน้าสด ถามว่าไม่ขมเหรออะไรแบบนั้นน่ะ แต่มันไม่ขมเลยนะอยากให้ได้ลองชิมจะติดใจฉันบอกเลย

               “พรุ่งนี้อยากทานกุ้งแช่น้ำปลา” ลูกกวาดเอ่ยบอกฉัน มือก็ตักข้าวเข้าปาก เด็กน้อยจริงเชียวน้องชายฉันเนี่ย

               “ก็ได้ เดี๋ยวทำให้ แต่ต้องออกไปซื้อของนะพี่เรียนทั้งวันเลยกลับมาถึงก็น่าจะหกโมง” ฉันบอกน้อง

               “ได้ครับ เดี๋ยวไปซื้อของเอง จดมาก็พอ”

               “เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไป ไม่ได้เข้าคณะน่ะ” พี่เกรทอาสาอีกครั้ง

               “ขอบคุณครับเฮีย” ลูกกวาดเอ่ยขอบคุณ

               “พี่อยากทานอะไรก็ซื้อมาเลยนะคะ”

               “ครับ หนูอยากได้อะไรไหม”

               “เดี๋ยวหนูจดไว้ให้ก็ได้ค่ะ พรุ่งนี้ก็ค่อยดูตามที่จด”

               “ได้ครับ” เราทานข้าวเสร็จพี่เกรทขอตัวกลับห้องไปเคลียงาน ลูกวาดกระโดดไปนอนบนโซฟาเล่นเกมกับเพื่อน ๆ ในโทรศัพท์ ส่วนฉันเดินเข้าห้องหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ อาบน้ำเปลี่ยนชุดพร้อมนอน เกือบสี่ทุ่มฉันได้รับข้อความจากคุณ Don’t know อีกครั้งเป็นร่างแบบของรูปที่ฉันบรีฟไป

               

               Don’t know :: แนบรูปภาพ 

           Don’t know :: ตัวอย่างรูปนะครับ อยากให้แก้หรือปรับตรงไหนไหม 

           LLp :: ช่วยคิดค่าออกแบบด้วยค่ะ  

           Don’t know :: ไม่เป็นไรครับ คุณเป็นลูกค้าประจำครั้งนี้ถือเป็นสมนาคุณ  

           LLp :: ฉันไม่สบายใจ ถ้าคุณไม่คิดค่าทำฉันคงต้องหาร้านอื่น 

           Don’t know :: งั้นเอางี้ คุณทำเสื้อเสร็จก็เอามาให้ผมแทนค่าออกแบบ 

 

               เดี๋ยว? ฉันไม่เคยบอกเขาเลยนะว่าใช้รูปทำอะไรปกติจะบอกแค่ว่าใช้ในเชิงพาณิชย์ แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าฉันทำเสื้อขาย

               

               LLp :: คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันทำเสื้อขาย? 

           Don’t know :: ผมเคยเห็นเสื้อคุณในเพจ เอาเป็นว่าตกลงนะ รูปถ้าไม่มีอะไรต้องแก้ผมจะลงสีให้เลย 

           LLp :: เดี๋ยวสิคะ กลับมาก่อน ยังไม่บอกเลยว่าตกลง 

ความคิดเห็น