ฉันว่าก่อนจะทำเป็นเอามือป้องปากตัวเองและหัวเราะคิกคัก

ยัยนี่น่ะชักจะทำตัวเป็นนางมารร้ายละครน้ำเน่าขึ้นทุกวัน ยิ่งเห็นฉันไม่อะไรกลับยิ่งระราน

น่ารำคาญชะมัด

มันคงถึงเวลา..ที่ฉันจะตอบโต้เธอบ้างแล้วล่ะ :)

ฉันพูดก่อนจะยิ้มอย่างร่าเริงจนน่าหมั่นไส้

ยุขึ้นง่ายจังเลยน้าา~

ซีโน่ทำท่าจะพูดคงจะชวนฉันไปจ่ายเงินและออกไปจากที่นี่นั่นแหละ

แต่ฉันหันไปส่ายหัวและยิ้มให้เขาเพื่อบอกให้เขาเงียบ...ฉันจะจัดการเอง

ฉันยิ้มให้เธอก่อนลุกขึ้นจากเก้าอี้และยืนประจันหน้ากับเธอ

ฉันพูดและทำหน้าตาไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ฉันหันไปบอกซีโน่

ฉันแค่จะไปสั่งสอนยัยนี่นิดหน่อยเท่านั้นเอง...

ฉันส่งยิ้มให้เขา

เธอว่าและทำท่าจะนั่งบนเก้าอี้..

เพราะมันไม่ค่อยมีคน...การที่ฉันคุยกับเธอคงจะมีปากเสียงกันอย่างแน่นอน

ฉันพูดก่อนจะเดินนำเธอมา และฉันรู้ว่าเธอก็เดินตามฉันมาเช่นกัน..

ใช่..ฉันต้องคุยกับมิลค์กี้อย่างจริงจังสักที ถึงเธอจะไม่ได้ระรานอะไรถึงขั้นรุนแรง แต่มันบ่อยและหลายครั้งเกินไป

ฉันคิดว่าเธอควรหยุดสักที

มันไร้สาระ..เธอควรไปเจอคนอื่นที่ดีๆและเหมาะสมได้แล้ว ไม่ใช่มาจมปลักอยู่กับผู้ชายที่มีแฟนแล้ว..แถมยังตามมารังควานทุกครั้งที่เจออีก

ฉันจะคุยกับเธอดีดีก่อน...แต่ถ้าไม่รู้เรื่อง

ฉันจะขอคิดดูอีกที :)

ห้องน้ำหญิง

มิลค์กี้ถามฉันทันทีที่เรามาถึงห้องน้ำ

ฉันพูดและจ้องหน้าเธออย่างจริงจัง

ใช่..มันต้องไม่ใช่เหตุผลแค่นั้นแน่นอนที่จะทำให้เธอถูกใจซีโน่ขนาดนี้

. . .

••ที่มีเครื่องหมายคำพูดคือเสียงของมิลค์กี้ในปัจจุบันกำลังเล่านะคะ••

"คืนวันนั้นฝนตก แถมแม่ฉันยังปวดท้องมาก"

"ตอนนั้นฉันไม่มีรถ ฉันหารถแถวนั้นเพื่อพาแม่ไปโรงพยาบาลไม่ได้สักคัน ได้แต่ประคองแม่ให้รอดพ้นจากเม็ดฝนที่ตกลงมา และค่อยๆเดิน"

"ใจฉันตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อได้ยินเสียงแม่พูดแบบนั้น เหมือนแม่ไม่ไหวแล้ว..แม่จะไม่อยู่กับฉัน"

ปี้นนๆ

"แม่ของฉันดูเหมือนจะหมดสติ อยู่ๆก็มีเสียงแตรรถดังขึ้นมาตามมด้วยรถที่จอดลงและผู้ชายคนนึงวิ่งลงมาท่ามกลางสายฝน"

"ผู้ชายคนนั้นพยักหน้าก่อนจะรีบตรงเข้ามาอุ้มแม่ของฉันขึ้นไปบนรถของเขา ฉันวิ่งตามขึ้นไปและเขาก็พาแม่ของฉันไปโรงพยาบาลทันที"

"ตอนนั้น..ฉันได้แต่นึกขอบคุณเขาอยู่ในใจ"

โรงพยาบาล

"ฉันพูดกับหมอให้ช่วยแม่ของฉันก่อนเตียงที่แม่ฉันนอนอยู่จะถูกเข็นเข้าห้องฉุกเฉิน"

"ฉันนึกว่าเขาจะแค่มาส่งแล้วกลับไป แต่เขากลับนั่งเป็นเพื่อนแถมยังช่วยปลอบใจฉัน"

"ฉันเช็ดน้ำตาและหันหน้าไปคุยกับเขา"

"ทันทีที่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน ด้วยความเป็นห่วงฉันรีบตรงเข้าไปถามหมอทันที"

"ฉันแทบช็อคพอได้ยินราคา ฉันจะไปหาเงินจากไหนมารักษาแม่..."

"ตอนนัันฉันตกใจมากที่ซีโน่บอกให้ผ่าเลย ฉันไม่มีเงินมากพอ"

"แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะซีโน่ยืนยันกับหมอไปแล้ว และหมอก็ย้ายแม่ไปห้องผ่าตัดแล้วด้วย ตอนนั้นฉันเลยคิดว่า ช่างมันแล้วกัน เดี๋ยวค่อยหาทางทีหลังขอให้แม่ฉันปลอดภัยก็พอ"

กลับมาที่ปัจจุบัน

ฉันถามมิลค์กี้ทันทีที่เธอเล่าจบ จะว่าไปซีโน่ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะทั้งที่ไม่เคยรู้จักกับเขาแท้ๆ

TBC