ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชีวิตที่แตกต่าง

ชื่อตอน : ชีวิตที่แตกต่าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 22:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตที่แตกต่าง
แบบอักษร

คฤหาสน์เรนนอล

“ปีเตอร์ เมื่อวานลูกใช้เงินไปกับอะไรเนี่ยตั้ง 2 ล้าน”

คุณหญิงลัดดาแม่ของปีเตอร์บ่นเสียงดังกับการใช้เงินของลูกชาย เธอไม่เถียงว่าลูกชายของเธอทำงานเก่ง และเงินแค่ 2 ล้าน เขาหามันมาได้สบายๆ แต่การใช้เงินของเขามันช่างน่ากลัวเหลือเกิน

“โถ่แม่ครับ ผมแค่ไปซื้อของใช้นิดหน่อย”

“ 2 ล้านเนี่ยนะ นี่ปีเตอร์ แม่ไม่ได้หวงเงินหรอกนะ แต่การที่ลูกใช้จ่ายเงินตามใจตัวเองแบบนี้ แม่จะบอกให้ว่าแม้ลูกจะมีกี่พันล้านมันก็หมด”

“แม่ครับ ผมโตแล้วนะ 36 แล้ว ผมรู้ว่าผมทำอะไรอยู่”

“แม่ขอโทษนะปีเตอร์ แต่สำหรับคนเป็นแม่ไม่ว่าลูกจะ 50 หรือ 60 ลูกก็ยังเด็กสำหรับแม่เสมอ”

ใช่ เวลาที่เขาอยู่กับแม่ของเขา เขาเป็นเด็กเสมอ เขาจะอ่อนโยนมากๆและทำตัวอ้อนทุกครั้งที่อยากได้อะไร ไม่จะกี่ปีผ่านไป แม่ของเขาก็ยังเป็นผู้หญิงที่มีค่ามากที่สุดในชีวิต

“ผมรู้ว่าแม่เป็นห่วงผมนะครับ ผมขอบคุณคุณแม่มาก ผมรักคุณแม่นะครับ”

ทั้งสองกอดกันตามประสาแม่ลูก เขากับแม่สนิทกันมาก แม้เขาจะเป็นลูกชายก็ตาม คุณพ่อของเขาต้องเดินทางบ่อยๆ แต่ก็เป็นพ่อและสามีที่ดีไม่ขาดตกบกพร่อง

 

ปีเตอร์ เรนนอล เป็นผู้ชายที่เจ้าชู้ ทะเล้น และไม่ถือตัว เขามีผู้หญิงรายล้อมมากมาย เรียกได้ว่าชี้นิ้วเลือกได้เลยว่าต้องการให้ใครมาบำเรอ และทุกอย่างจะต้องเป็น one night stand ครบ จบ ในคืนเดียว ไม่เน้นความสัมพันธ์ ไม่คบต่อใดๆทั้งนั้น

 

ณ บ้านเช่าเก่าๆ หลังหนึ่ง

บ้านหลังนี้เป็นที่พักอาศัยของสาวน้อยวัย 20 ที่กำลังเรียนอยู่สาขาการจัดการการโรงแรมที่มหาวิทยาลัยที่หนึ่ง เธอมักไปทำงานพิเศษเพื่อนำเงินมาใช้จ่าย เธอใช้ชีวิตคนเดียวตั้งแต่พ่อกับแม่ของเธอจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ที่มันเป็นภาพติดตาเธอจนทุกวันนี้ หลังจากที่พ่อแม่ของเธอจากไปอย่างไม่มีวันกลับ เธอได้เงินประกันของพ่อแม่มา 1 ก้อน เธอจัดการมันไว้เป็นค่าเทอม ส่วนเงินที่ใช้จ่ายแต่ละวัน เธอจะหามันจากงานพิเศษ ชีวิตเธอลำบากมากขึ้น แต่เธอไม่เคยย่อท้อและสามารถดูแลตัวเองได้ดีพอสมควร เธอเป็นผู้หญิงอ่อนโยน ไร้เดียงสา แต่ไม่อ่อนแอ

ในตอนนี้เธอต้องการฝึกงานในที่ที่ให้เงินเธอด้วย เพื่อที่เธอจะได้ไม่เสียเวลาในการไปทำงานพิเศษที่อื่น เพราะเธอเกรงว่าตัวเองจะไม่มีเวลาแน่ๆ

ณ บริษัทใหญ่แห่ง เรนนอล โฮเตล

ปีเตอร์ที่เดินเข้ามาในบริษัท ทุกคนต่างยกมือไหว้เขาด้วยความเคารพและเกรงกลัว ปีเตอร์พยักหน้าให้ทุกคนด้วยรอยยิ้ม เขาใจดีกับลูกน้องทุกคน แต่เมื่อถึงเวลาจริงจัง เขาต้องเนี๊ยบและนิ่งตลอด ปีเตอร์เดินขยับสูทมุ่งหน้าไปที่ลิฟต์ เขากดลิฟต์ส่วนตัวที่ใครๆที่ทำงานที่นี่ต่างรู้ดีว่าเป็นลิฟต์ที่เฉพาะเขาเท่านั้นที่ใช้ได้ เมื่อลิฟต์มาเข้าเดินเข้าไป พร้อมกดชั้นที่ต้องการคือชั้น 12 ประตูลิฟต์กำลังจะปิดลง แต่ก็ต้องชะงักเพราะมีคนวิ่งมากดพร้อมกับน้ำเสียงเล็กที่ตะโกนมา

“รอด้วยยยยยยค้าาาาาา”

พนักงานทุกคนต่างหันไปมองที่ต้นเสียงและตาโตดั่งไข่ห่าน แม่สาวนักศึกษาคนนั้นจะต้องแย่แน่ๆ เพราะคนอย่างปีเตอร์ไม่ด่าใครรุนแรงแต่จะใช้วาจาสุภาพแบบผู้ดีแต่เจ็บจี๊ดมาพูดแทนเมื่อเจอคนที่ไม่ทีมารยาทและไม่ทำไม่ถูกใจเขา

“แฮ่กๆๆ ขอไปด้วยค่ะ” เธอพูดจบก็รีบวิ่งเข้าไปในลิฟต์ด้วยอาการเหนื่อยหอบ

ทันที่ทันใดนั้น รปภ รีบวิ่งไปห้ามปรามเธอ

“น้อง น้องไปมะ..” แต่ก็ต้องหยุดพูดเพราะเห็นปีเตอร์ยกมือเชิงห้ามไว้ว่าไม่เป็นไร รปภ จึงโค้งให้หนึ่งทีแล้วเดินจากไป

“ไปชั้นไหนล่ะ”

“ชั้น 5 ค่ะ ขอบคุณค่ะ”

เขากดลิฟต์ที่ชั้น 5 ก่อนจะปิดประตูลิฟต์

ระหว่างนั้นเธอแทรกบทสนทนาขึ้นมา

“ขอบคุณอีกทีนะคะ ไม่งั้นหนูคงรอลิฟต์นานเลย”

“ครับ ว่าแต่น้องมาทำไรที่นี่ละ”

“หนูมาสัมภาษณ์ขอฝึกงานอ่ะค่ะ แต่วันนี้พอดีตื่นเต้น ตื่นสายกว่าเวลาไป 5 นาที เลยกลัวสายอ่ะค่ะ เพราะต้องมาก่อน 30 นาที อาจารย์สอนไว้”

“ฮ่าๆ พี่ทำงานที่นี่มานาน พี่มีทริคนะเอามั้ย”

“จริงหรอคะ ว่าแล้วพี่ดูภูมิฐานต้องเป็นตำแหน่งใหญ่แน่ๆ แล้วหนูควรต้องทำไงคะ”

“พี่ว่าหนูไปคุยกับพี่ก่อน ชั้น 12 แล้วค่อยลงมาชั้น 5 ดีมั้ย คุยในลิฟต์แบบนี้ไม่ค่อยสะดวกหรอก”

ติ๊ง เสียงลิฟต์ดังขึ้นเมื่อถึงชั้น 5

“แต่ว่า...”

“เชื่อพี่สิครับ”

“ค่ะ ไปชั้น 12 ก่อนก็ได้ค่ะ”

“โอเคครับ” เขากดปิดประตูลิฟต์ ก่อนจะมุ่งไปชั้น 12

 

 

 

 

พี่ชายยยยแหม่ อายุห่างกันตั้ง 16 ปีนะพ่อคุณ เรียกตัวเองว่าพี่ และเนี่นจะหลอกล่อน้องเขาไปไหน ร้ายนักนะ ฝากติดตามฝากคอมเม้นท์ให้กำลังใจด้วยน้า ❤️🙏🏻

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว