facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

นางแบบสาวผู้ช้ำรักเพราะวิวาห์ล่ม โชคชะตาพัดพาให้มาพบกับการแต่งงานใหม่สายฟ้าแลบ จนชีวิตนางแบบของเธอเปลี่ยนไปอย่างคาดไม่ถึง...

ตอนที่ 14 การแสดงที่ดี

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 การแสดงที่ดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2562 10:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 การแสดงที่ดี
แบบอักษร

“ถังหนิง ผมเป็นประธานบริษัทเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ อำนาจในการตัดสินใจเป็นของผม ไม่ใช่คุณ!” หันอวี่ฝานเต็มไปด้วยความโกรธแค้นขณะมองถังหนิง “ทำไมคุณต้องแย่งข้อตกลงของอวี่โหรวด้วย” 

“คุณคิดว่าฉันตกลงรับข้อเสนอเพราะฉันอยากได้งั้นเหรอ อัชแอ็ฟเรียกร้องให้เปลี่ยนตัว ฉันก็แค่กังวลว่าท้ายที่สุดแล้วพวกเราจะไม่เหลืออะไรเลย ฉันก็เลยพยายามรักษาขัอตกลงนั่นไว้เพื่อคุณ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อข่าวลือของคุณกับโม่อวี่โหรวหรอกนะ แต่ดูจากที่คุณยอมเสียผลประโยชน์ มากกว่ายอมให้เธอสูญเสียข้อตกลงเป็นพรีเซนเตอร์ มันทำให้ฉันสงสัยว่าคุณสองคน…” 

“แน่นอนว่าไม่ใช่! คุณกำลังคิดอะไรอยู่” หันอวี่ฝานรีบปฏิเสธทุกความสัมพันธ์ “ผมก็แค่รู้สึกว่าเป็นเพราะเรากำลังจะแต่งงานกันแล้ว คุณอยู่แค่ที่บ้านแล้วดูแลครอบครัวเฉยๆ ไม่ได้หรือไง” 

“งั้นคุณจะไปอธิบายให้คุณยูจีนฟังยังไงคะ” ถังหนิงคลายมือจากโทรศัพท์ มีท่าทางผิดหวัง “แล้วที่คุณบอกว่าฉันแย่งข้อตกลงมาจากโม่อวี่โหรวนี่หมายความว่าไง นี่ฉันยังไม่ยอมให้เธอแย่งชิงไปมากพออีกเหรอ เพื่อที่จะช่วยเธอ ฉันทำให้ทุกคนไม่พอใจไปเท่าไรแล้ว... ใครจะไปคาดคิดว่า ท้ายที่สุดแล้วเธอไม่เคยสำนึกในความมีน้ำใจของฉันเลย…” 

“ถังหนิง ในตอนนั้นเธอเป็นคนบอกเองว่าจะถอยห่างจากวงการ ดังนั้นงานของเธอก็เลยตกมาเป็นของฉัน ที่บอกว่ายอมให้ฉันแย่งชิงนี่หมายความว่ายังไง” โม่อวี่โหรวไม่ยอมอ่อนข้อให้ เธอเริ่มมีขึ้นเสียงกับถังหนิง สิ่งที่เธอเกลียดมากที่สุดคือการที่ใครต่อใครบอกว่าเธอรับช่วงต่อจากถังหนิง “ดูความสามารถและชื่อเสียงตัวเองตอนนี้บ้างสิ ยังจะมาบอกว่ามีอะไรให้ฉันแย่งไป ไม่มีใครเชื่อหรอก” 

“ก็ได้ ถ้าเธอสามารถโน้มน้าวคุณยูจีนให้เปลี่ยนใจได้ละก็ ฉันจะยอมถอยออกมา ฉันไม่มีความเห็นอะไรแล้ว” 

หันอวี่ฝานอยู่ในสถานะที่ยากลำบากระหว่างผู้หญิงสองคนนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ ถังหนิงยังคงโกรธอยู่ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ขัดคำสั่งเขา นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อนเลย อัชแอ็ฟเรียกร้องโดยตรงมาว่าให้เปลี่ยนพรีเซนเตอร์เป็นถังหนิง ดังนั้นสุดท้ายแล้วหันอวี่ฝานก็เข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกัน “หยุดเถียงกันได้แล้ว นี่เป็นคำขอของอัชแอ็ฟ ดังนั้นเราจะทำตามสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว พรีเซนเตอร์จะเปลี่ยนเป็นถังหนิง” 

“ประธานหัน!” โม่อวี่โหรวคร่ำครวญ 

“เป็นอันตกลงแล้ว พวกคุณสองคนออกไปได้ ถังหนิง บอกให้หลงเจี่ยเข้ามาข้างใน” หันอวี่ฝานสั่งด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น เห็นได้ชัดว่า ถึงแม้เขาจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปลี่ยนตัวเป็นถังหนิง แต่เขาก็เกลียดความรู้สึกที่ถูกบังคับให้ทำในสิ่งที่เขาไม่เต็มใจ 

ถังหนิงฉลาดและรู้ว่าจริงๆ แล้วหันอวี่ฝานกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าเขาหวังให้เธอสนใจความรู้สึกของเขาละก็… 

…ฝันไปเถอะ! 

โม่อวี่โหรวตามถังหนิงไปติดๆ เธอกำลังเดือดดาลอยู่ข้างในและแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน เธอแทบจะควบคุมความโกรธไม่ได้แล้ว โชคดีที่ถึงแม้ว่าถังหนิงอยากจะกลับสู่วงการ แต่ในความเป็นจริงก็ไม่มีชื่อเสียงมากนัก ถ้าอยากจะทำลายนางแบบล้าสมัยคนนี้ก็ทำได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นเธอจึงหันไปหาผู้ช่วยและพูดว่า “อีกสักครู่ช่วยถ่ายรูปฉันตอนกำลังพยายามฟื้นตัวอย่างหนักและโพสต์ลงออนไลน์ที มาสร้างความวุ่นวายให้แฟนคลับของฉันกัน และทำให้พวกเขาต่อว่าถังหนิงที่แย่งงานฉันไป ถ้าฉันไม่ได้ ก็อย่าหวังเลยว่าใครจะได้” 

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมรู้ว่าต้องทำอะไร” ผู้ช่วยของเธอพยักหน้าอย่างรู้ทัน 

 

หลังจากกลับมาที่ห้อง ถังหนิงก็มองหลงเจี่ยพร้อมขยิบตาให้ “อย่าไปกังวล”  

“กังวล? นี่ล้อฉันเล่นหรือเปล่าคะ คุณคิดว่าฉันเป็นใครกัน” หลงเจี่ยกลอกตา “ไม่ใช่วันแรกของการทำงานสักหน่อย ถ้าหันอวี่ฝานอยากฉีกฉันเป็นชิ้นๆ มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ คอยดูก็แล้วกัน…” สิ้นเสียงหลงเจี่ยก็เดินออกไปพร้อมใบหน้าที่เหี้ยมโหด ก่อนหน้านี้ถังหนิงไม่ได้เดินหน้าเต็มที่ แต่ตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว หลงเจี่ยไม่จำเป็นต้องระงับอารมณ์อีก 

หลงเจี่ยใช้เวลาไม่นานก็มาถึงห้องทำงานของหันอวี่ฝาน หันอวี่ฝานขว้างสัญญาใส่หน้าเธออย่างไม่ลังเล “เตรียมตัวจ่ายค่าชดเชยฐานละเมิดสัญญาและออกไปซะ” 

“ออกไป?” หลงเจี่ยหัวเราะ “ประธานหัน คุณต้องความจำไม่ดีแน่เลย ตอนที่ฉันเซ็นสัญญากับเทียนอี้ครั้งแรก เงินเดือนของฉันและค่าตอบแทนในการปรากฏตัวของถังหนิงก็ระบุไว้ชัดเจนแล้วนี่นา แต่หลายปีมานี้การปรากฏตัวของถังหนิงกลับถูกโม่อวี่โหรวยึดไป และเงินเดือนของฉันก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับที่สัญญาไว้สักนิด ถ้างั้นใครที่ผิดสัญญาก่อนกันล่ะ แล้วก็นะ บทความที่ฉันปล่อยออกไปก็เพื่อประโยชน์ของถังหนิงทั้งนั้น แล้วฉันละเมิดสัญญาตรงไหนกัน” 

“เธอ…” หันอวี่ฝานไม่อยากเชื่อว่าเขาจะโดนผู้จัดการกล่าวหา ความทระนงของเขาถูกย่ำยี 

“ถ้าคุณไม่กลัวว่าเรื่องจะบานปลาย เราไปที่ศาลกันก็ได้ มันไม่สำคัญอะไรกับฉันอยู่แล้ว แต่ผู้คนในวงการจะสูญเสียความเชื่อมั่นในเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ไหมนะ” หลงเจี่ยถามด้วยท่าทางยั่วโมโห    

“แล้วเธอต้องการอะไร” 

“ฉันอยากให้เราจบลงด้วยดี ฉันจะเซ็นใบลาออกและจากไป ในขณะที่คุณก็ต้องไม่เรียกร้องค่าชดเชยใดๆ และต่อจากนี้ไปเราไม่ได้ติดค้างอะไรกันอีก!” 

หันอวี่ฝานจ้องหลงเจี่ยด้วยความโกรธ แต่เพราะโม่อวี่โหรวมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เขาจึงไม่สามารถตอบโต้กลับไปได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่หลงเจี่ยและถังหนิงพบกัน พวกเขาคาดไว้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น และท้ายที่สุดหันอวี่ฝานก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเซ็นกระดาษนั้น “ออกไป ฉันไม่ต้องการเห็นหน้าเธออีก” 

“หันอวี่ฝาน ให้ฉันเตือนอะไรคุณหน่อยนะ ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิดก็ไม่มิดหรอก ยิ่งคุณข่มขู่ถังหนิงด้วยวิธีไหนไว้บ้าง คุณจะต้องชดใช้กลับเป็นพันเท่า” พูดจบหลงเจี่ยก็ออกไปพร้อมสัญญาเลิกจ้างในมือ หันอวี่ฝานที่ถูกปล่อยให้ยืนอยู่ในห้อง พลางนึกถึงคำพูดของหลงเจี่ย ด้วยความโมโหเขาจึงพลิกโต๊ะที่อยู่ข้างหน้าจนคว่ำ 

ถังหนิงไม่ได้กังวลเกี่ยวกับหลงเจี่ยเท่าไร อย่างไรเสีย…ในสัญญานั้นหาข้อบกพร่องได้ง่ายมาก แต่ที่สำคัญที่สุดคือหันอวี่ฝานนั้นเต็มไปด้วยความผิด 

หลังจากยกเลิกสัญญาเสร็จ หลงเจี่ยยังไม่ได้ออกไปจากบริษัท แต่เธอมาอยู่ข้างๆ ถังหนิงแทน เมื่อหันอวี่ฝานออกมาจากห้องของเขาในที่สุด พวกเขาก็เดินตรงมาหากัน “ทำไมเธอยังอยู่ที่นี่อีก” 

ถังหนิงนิ่งไปชั่วครู่ก่อนตอบว่า “ฉันเพิ่งจ้างหลงเจี่ย!” 

“ถังหนิง สัญญาผู้จัดการของคุณต้องจัดการโดยบริษัท คุณจะมาจ้างผู้จัดการคนใหม่ได้ยังไง” ถังหนิงกำลังจะทำให้หันอวี่ฝานแทบคลั่ง 

“อ๋อ ฉันไม่ได้จ้างผู้จัดการ ฉันจ้างหลงเจี่ยเป็นผู้ช่วยฉันต่างหาก มันเป็นสิทธิของฉันที่จะจ้างผู้ช่วยของตนเองไม่ใช่เหรอ” ถังหนิงยิ้มอย่างสุขุม “ยังไงซะหลงเจี่ยก็ดูแลฉันมานานหลายปี ฉันเคยชินน่ะ” 

“ถังหนิง คุณเป็นอะไรไป ทำไมถึงต้องหาเรื่องขัดแย้งกับผมอยู่เรื่อย” หันอวี่ฝานดึงถังหนิงไปด้านข้างและถามเธออย่างโกรธเคือง 

“เพราะหลงเจี่ยเป็นคนมีความคิดมากกว่าคุณ ทุกอย่างที่เธอทำก็เพื่อผลประโยชน์ของฉัน แค่เพราะฉันตกลงรับงาน เธอก็ไม่ได้กล่าวหาว่าฉันขโมยมันมาจากคนอื่น…” 

ได้ยินดังนั้นหันอวี่ฝานก็เงียบไป ปรายตามองถังหนิงอย่างเย็นชา “ถังหนิง คุณมักจะสนับสนุนอาชีพของผมอยู่เสมอ…ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้” 

 “ฉันเคยพูดไปแล้วนะว่า เหตุการณ์เรื่องมงกุฎดาราจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันยอมรับผิดแทนพวกคุณทั้งคู่” ถังหนิงยังคงสงบนิ่ง นิ่งเสียจนดวงตาไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ 

“ถ้าคุณยังทำตัวเป็นเด็กแบบนี้อยู่ละก็ ผมคิดว่างานแต่งงานของเรา…ควรจะเลื่อนออกไป” หันอวี่ฝานใช้เรื่องงานแต่งงานเป็นเครื่องมือในการข่มขู่ถังหนิง อย่างไรก็ตามหลายปีที่ผ่านมานี้ก็มีเพียงแค่ถังหนิงคนเดียวที่คอยสนับสนุนอยู่ข้างเขาและเต็มใจทำทุกอย่าง 

เวลาผ่านไปชั่วครู่…ถังหนิงยังคงเงียบราวกับว่ากำลังครุ่นคิด 

หันอวี่ฝานทึกทักเอาเองว่าเธอยอมแพ้และเสียใจที่ต่อต้านเขา 

แต่ใครจะคิดเล่าว่านั่นคือคำตอบของถังหนิง… 

ความคิดเห็น