โม!! พยุงพี่เข้าหน่อย ช่วยกันๆ

1..2..3

เดี๋ยวไปนะพี่แก้ว

พี่แก้ว ปัญเป็นอย่างไรบ้างคะ

ปัญ ไม่ตอบสนองอะไรเลย

แล้วพี่ก็ไม่แน่ใจว่าปัญ สลบไปนานหรือยัง

พี่มาโรงพยาบาลนี้บ่อยมากเลยนะเนี่ย โดยเฉพาะเอ็งโม 55555

ตอนไหนอ่ะ

โห้ นานอยู่นะ

คุณพยาบาลคะ เพื่อนหนูเป็นอะไรไหมคะ

อ่อค่ะ

เจนนิษฐ์ พยาบาลพูดว่าอะไรบ้าง

พี่เค้าบอกว่า ปัญ ยังไม่ฟื้นเลย เนื่องจากขาดอากาศหายใจ และก็สูดดมแก๊สมากเกินไป

ปัญอาจพักฟื้นอีก3-5 วันเลย

ปัญจะหายทันแข่งไหมเนี่ย แล้วตอนนี้ปลอดภัยแล้วใช่ไหม

ยังอยู่ในระดับน่าเป็นห่วงอยู่อ่ะ

แล้วเข้าไปได้ไหม

ไปสิไป

.......

ปัญเอ็งตอนนี้เอ็งหายใจได้ยัง

เป็นไงบ้าง

ตอนนี้ข้ารู้สึกเหมือนหัวมันโล่งไปหมด

ปัญเธอหมดสติไป ข้ากับโมเลยมาส่งโรงพยาบาลเนี่ย

เดี๋ยวก่อนนะ

เอ็งเป็นใครนะ ทำข้าถึงไม่คุ้นเลย

!..!

ห้ะ....

หื้ม โอ้ยยย ปวดหัว 🤕

โมๆ เอาเป็นว่าเราต้องให้เวลาปัญมันนิดนึง นะ มันคงไม่ลืมเอ็งจริงๆหรอก

ตอนนี้พี่ก็เป็นห่วงกชัวว่ามันจะเป็นอะไรมากว่านี้

เดี๋ยวเราเฝ้าปัญก่อนก็ได้ เจนนิษฐ์เธอจะเฝ้าปัญไหม

เดี๋ยวพี่กับโมวันนี้คงต้องอยู่เฝ้าดูแลปัญมันแหละ

เราก็คงต้องพิสูจน์ความรักของเอ็งที่มีต่อพี่เค้าจริงๆแล้วล่ะ โม

ไม่เอาไม่ร้องสิ เดี๋ยวพี่เค้าก็หายแล้วนะ

เอาล่ะ โมเดี๋ยววันนี้เอ็งคงต้องอยู่เฝ้าพี่ปัญแล้วล่ะ ทำให้พี่เค้าเห็นสิ ว่าคนคนนี้ที่พี่ปัญ จำไม่ได้นั้น ทำเพื่อเค้าขนาดไหน

เอาล่ะสู้ๆนะโม พี่เป็นกำลังใจให้เดี๋ยวพี่ขอไปเอาชุดให้ ปัญก่อนนะ

เห้อ ทำไมพวกเราต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย

ทุกคนปัญเป็นไงบ้าง

เมื่อกี้เจนนิษฐ์บอกมาเลยพากันมาหมดนี่แหละ เพราะเรื่องนี้ดูใหญ่มากจริงๆ

แล้วปัญดีขึ้นไหมอ่ะ

คือปัญ อ่ะ พูดได้และขยับได้แล้ว แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงคือ ความทรงจำของปัญ น่ะสิ

ความทรงจำ หรือหมายถึง ปัญอาจจะลืมเรื่องของพวกเรางั้นหรอ

ไม่ขนาดนั้นหรอกมิวสิค

แต่ความทรงจำของคนที่ปัญรักมากต่างหาก มันอาจจะหายไป

แล้วตอนนี้ ปัญจำใครได้บ้างอ่ะ

พี่ก็ไม่รู้หรอกนะแต่ที่แน่ๆ

ปัญลืม โม ไปแล้ว

ซึ่งนี่อาจจะแค่ชั่วคราวก็ได้นะ

หึ่ย ทำไมปัญถึงลืมโมล่ะ

หรือว่าโมเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตปัญ

น่าจะใช่นะ

แต่ว่า!!! ตอนนี้โมไปไหน

อีกแล้ว เด็กคนนี้เนี่ย

ทุกคนหาเร็วๆ

โม!!!!

มาทำอะไรตรงนี้

โมบายล์ฟังพี่นะ ลุกขึ้นก่อนๆ

เดี๋ยวพี่ปัญเค้าก็หายแล้ว เค้าจะจำโมได้เองแหละ

ตอนนี้พวกเราไปนั่งรอหน้าห้อง ฉุกเฉินก่อนนะ

โม ไม่ต้องร้องแล้วๆ

เอ็งรู้ไหมว่าเอ็งเสียนำ้ตามามากพอแล้วนะ

อย่ามัวแต่โทษตัวเองแบบนี้สิ

โม พอๆมานี้

อันนี้ปัญ สลบนานไหม

ก็ เกือบ 30 นาทีได้แหละ

เห้อ โมเอ็งหยุดร้องได้แล้ว หาอะไรสนุกๆทำก่อนไหม

เข้มแข็งไว้ๆ

น้ำหนึ่ง เอ็งไม่ทำหน้าที่พ่อที่ดีเลย 555

แหมปูเป้

โอ๋ๆ โมหยุดร้องน้าาาา พี่อยู่นี้แล้วๆ

ทุกคนๆ พยาบาลถามว่าให้ปัญนอนห้องแบบไหน

พิเศษเลยๆ บอกเค้าไป

โอเคเดี๋ยวเค้าจะเข็นปัญออกมาและรอแป็บๆ

ปัญ เป็นไงบ้าง

พี่แก้วใช่ไหม

ใช่ๆ นี่พี่แก้วเอง

พี่แก้ว😭 หนูปวดหัวมากเลย

ปัญมองไปรอบสิว่าใครมา

อ่าวพี่ๆ สวัสดีค่ะ

ปัญเอ็งเป็นไงบ้างหะ

ปวดหัวมากเลยค่ะ แล้วก็ รู้สึกหายใจไม่ค่อยสะดวกเลย

พี่เฌอๆ

ไหน พี่แก้วบอก ปัญลืมความทรงจำดีๆไง

แต่พี่แก้วก็บอกอีกนะว่าเฉพาะคนที่ปัญรักมาก

หนูขอลองถามปัญหน่อยนะ

ปัญ!!! เอ็งจำข้าได้ไหม

ได้ดิ มิวสิคไง

ปัญแล้วเอ็งจำคนนั้นได้ไหม

ใครอ่ะ

พี่ๆรู้จักเค้าด้วยหรอ

ปัญ นั้นโม ไง คนที่เอ็งรัก

โมไหนอะพี่ หนูเคยรักกับเค้าด้วยหรอ

ปัญ เอ็งลองนึกดีๆ

โอ้ยยยย หนูปวดหัวจังเลย 😣

พี่ว่า ทุกคนกลับกันก่อนเถอะเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาหากันใหม่นะ

เห้อ เจนนิษฐ์เมื่อไหร่จะมานะ

โม!!!

โม!!!

โม ใช่ไหม

โมบายล์ !!!!

โอ้ยยยย ไม่ไหวแล้วปวดหัวมากเลย

ปัญ นอนก่อนๆ อย่าเพิ่งคิดอะไรมาก

แต่พี่แก้ว หนูคิดถึงโม แต่ก็ไม่แน่ใจว่าใช่ไหม ผู้หญิงคนเดียวที่หนูรัก

โม!!! เอ็งอยู่ไหน