ผมไม่มีพ่อ
-
แก็งค์นมชมพูววว ( 5 )
-
06.30 น.
-
Kaiเฮลโล่ววว
-
Kaiมีใครตื่นยัง
-
Kaiถ้าให้กูเดานะ
-
Kaiพี่ซูบินตื่นแล้วชัวร์
-
Kaiบอมยังไม่ตื่น
-
Kaiไอ้แท น่าจะยัง
-
Tae Taeเค้าตื่นแล้วเหอะ
-
Kaiว้าย ตื่นเช้าจังคะ
-
Kaiตื่นมาทำอะไรคะลูกสาว
-
Tae Taeไม่ต้องยุ่งเลย
-
Tae Taeแล้วไคอ่ะ ตื่นเช้าจัง
-
Kaiก็ไม่ได้อยากตื่นหรอก
-
Kaiกูนอนตกหมอน
-
Kaiปวดคอชิบหาย
-
SBเป็นยังไงบ้าง ทายายัง
-
Kaiทาแล้วครับ แต่หันคอบ่อยไม่ได้ ปวดคอ
-
SBดีแล้วที่ไม่เป็นอะไรมาก
-
Kaiโห...พี่ควรมาเป็นพ่อผมอ่ะ
-
SBทำไมอ่ะ
-
Kaiก็ตอนที่ผมเดินไปบอกพ่อว่าผมนอนตกหมอน
-
Kaiรู้ไหมพ่อบอกว่าอะไร
-
Tae Taeว่าอะไรอ่ะ
-
Kaiโง่! นอนท่าไหนของมึงให้ตกหมอน
-
Kaiกูนี่ปาดน้ำตาเลยทีเดียว
-
SBพ่อเขาก็พูดเล่นๆน่า
-
SBไคยังดีที่มีพ่อพูดเล่นๆแบบนี้
-
SBพวกพี่ไม่มี
-
Kaiดึงดราม่าแต่เช้าเลยนะพี่
-
Kaiแล้วนี่มีตื่นแค่นี้หรอ
-
YJ_Joonกูตื่นแล้ว ไม่คิดจะถามบ้างหรอวะ
-
Kaiคุณพระ!
-
Kaiนี่กูฝันหรอวะ
-
Kaiไอ้จุนตื่นแล้ว!!!!!!!
-
Tae Taeเล่นใหญ่เกินอ่ะ
-
SBพี่เห็นด้วย
-
BeomGYUอ้ากกกกกกกกกก
-
BeomGYUเรือแล่นแย้ววว
-
Kaiเออจริงสิ กูลืมหวีดโมเมนต์นี้ได้ไง
-
Kaiกัปต้านนน
-
YJ_Joonอะไรของพวกมึงวะ
-
SBแล้วนี่บอมตื่นแล้วหรอ
-
BeomGYUเพิ่งตื่นเมื่อกี้ครับ
-
BeomGYUตื่นแล้วมาเจออะไรแบบนี้ คือดีมาก
-
SBหยุดเรื่องนี้ก่อน
-
SBแล้วบอกพี่ ว่าไข้ลดรึยัง
-
BeomGYUยังครับ
-
BeomGYUแต่บอมดีขึ้นจากเมื่อวานแล้วนะ
-
SBแน่ใจ
-
BeomGYUดีขึ้นจากเมื่อวาน นิ้ดนุง
-
SBวางโทรศัพท์ แล้วไปนอนครับ
-
SBพี่กับม๊ากำลังจะกลับบ้านแล้ว
-
BeomGYUพี่จุนอยู่ไหน
-
YJ_Joonพี่ก็มากับม๊าแหละ
-
BeomGYUทำไมทิ้งบอมอ่ะ
-
YJ_Joonขอโทษ พี่ไม่นึกว่าบอมจะตื่นตอนนี้
-
YJ_Joonเอาเป็นว่าเดี๋ยวรีบกลับนะ
-
BeomGYUทุกคนก็รู้ ว่าบอมกลัวการอยู่คนเดียว
-
BeomGYUทำไมถึงยังทิ้ง
-
Tae Taeบอมอ่าา อย่าร้องไห้นะ
-
Tae Taeเดี๋ยวแทเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนนะ
-
BeomGYUขอบคุณนะ
-
BeomGYUบอมรักแทคนเดียวแล้ว
-
Kaiอ้าว ละกูอ่ะ
-
BeomGYUบอมไม่รักแล้ว
-
SBแท พี่ฝากบอมด้วยนะ จะรีบกลับให้เร็วที่สุด
-
. . . .
-
YJ_Joon
-
07.10 น.
-
YJ_Joonแท
-
Read
-
YJ_Joonบอมเป็นยังไงบ้าง
-
Tae Taeร้องไห้
-
Tae Taeงอแง
-
Tae Taeทำไมถึงทิ้งบอมให้อยู่เดียวแบบนี้
-
YJ_Joonขอโทษ เราไม่คิดว่าบอมจะตื่น
-
Tae Taeตอนนี้อยู่ที่ไหน
-
YJ_Joonตลาด
-
YJ_Joonคือมีเรื่องนิดหน่อย เลยกลับตอนนี้ไม่ได้
-
Tae Taeแล้วรู้ไหม ว่าบอมตัวร้อนมาก
-
YJ_Joonจริงดิ!
-
Tae Taeใช่
-
Tae Taeทำไมถึงทิ้งคนป่วยให้อยู่คนเดียว
-
YJ_Joonทำยังไงดี
-
Tae Taeเราเช็ดตัวให้บอมแล้ว
-
Tae Taeแต่บอมยังไม่ได้กินอะไรเลย
-
Tae Taeเราว่าจะไปทำข้าวต้มให้บอม
-
YJ_Joonฝากด้วยนะแท
-
Tae Taeไม่ต้องห่วง ยังไงบอมก็เพื่อนเรา
-
07.50 น.
-
YJ_Joonเรากำลังจะกลับบ้านแล้ว
-
YJ_Joonบอมเป็นยังไงบ้าง
-
Tae Taeกินข้าว กินยาแล้ว
-
Tae Taeตอนนี้หลับอยู่
-
YJ_Joonขอบคุณนะที่ช่วยดูแลบอม
-
Tae Taeอื้ม
-
08.00 น.
-
YJ_Joonทำไมไม่บอกเราตั้งแต่แรกว่ามีนัด
-
Tae Taeเราเป็นห่วงบอม
-
Tae Taeคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ถ้าเราจะไปนัดสายเพราะมาดูแลเพื่อนที่ป่วย
-
YJ_Joonขอโทษนะที่รบกวน
-
YJ_Joonเดี๋ยวเราจะดูแลบอมต่อเอง
-
YJ_Joonแทไปตามนัดเถอะ ไม่ต้องห่วง
-
Tae Taeโอเค
-
YJ_Joonแท
-
Tae Tae?
-
YJ_Joonคบกับควานลินแล้วหรอ
-
Tae Taeแล้วคิดว่ายังไงหล่ะ
-
YJ_Joonอ่าา ขอโทษนะที่ถาม
-
.
-
.
-
.
-
.
-
YJ_Joon
Park YeonJoonไม่เคยรู้สึกแพ้เท่าครั้งนี้เลย #สายไปแล้วยอนจุน5,637ความคิดเห็น 0 รายการTunbook
Park YeonJoonไม่เคยรู้สึกแพ้เท่าครั้งนี้เลย #สายไปแล้วยอนจุนถูกใจ 5,637 คน
Tomพี่ยอนจุนเป็นอะไร reply
TeTiเป็นอะไรไปคะที่รัก reply
Yingเม้นบนนี่มโนเก่งจังคะ reply
Jennieสุดหล่อเจ้เป็นอะไร แพ้เพ่ออะไรลูก reply
-
. . . .
-
Kuanlin
-
09.00 น.
-
Kuanlinไอติมละลายหมดแล้วครับ
-
Tae Taeจริงด้วย
-
Tae Taeแล้วอยู่ตรงหน้ากัน จะไลน์มาทำไมเนี่ย
-
Kuanlinก็แทแทเอาแต่เหม่อ
-
Kuanlinเอาแต่จ้องโทรศัพท์
-
Kuanlinผมเลยไลน์มา
-
Tae Taeขอโทษนะ
-
Tae Taeที่ทำให้นัดมันดูน่าเบื่อเลย
-
Kuanlinสำหรับผม การที่ได้มากับแทแท ผมไม่เบื่อหรอก
-
Kuanlinกลับดีใจมากกว่าที่แทแทยอมมาตามนัด
-
Kuanlinว่าแต่แทแทมีเรื่องเครียดอะไรหรอ
-
Tae Taeแทเป็นห่วงบอม
-
Tae Taeบอมป่วยหน่ะ ตัวร้อนมาก ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง
-
Kuanlinแน่ใจหรอครับ ว่าคิดแค่นั้น
-
Kuanlinผมคิดว่าแทคิดมาเรื่องที่ยอนจุนโพสซะอีก
-
Tae Taeรีบกินเถอะควานลิน ละลายแล้วไม่อร่อยนะ
-
Kuanlinเห้อ ครับ
-
YJ_Joon
-
11.00 น.
-
SBยอนจุน
-
YJ_Joonครับพี่
-
SBอยู่บ้านก็ช่วยม๊าดูแลบอมด้วย
-
YJ_Joonแล้วพี่จะไปไหนอ่ะ
-
SBพี่จะออกไปซื้อยาที่ร้านขายยา
-
YJ_Joonมันปิดไม่ใช่หรอ
-
YJ_Joonแล้วพี่จะไปได้ไง
-
SBจะเข้าไปซื้อที่ รพ. ในเมือง
-
YJ_Joonโคตรไกลเลย
-
SBไกลยังไงพี่ก็ต้องไป
-
SBบอมป่วยหนักขนาดนี้ จะให้พี่อยู่เฉยได้ไง
-
SBหมอก็ไม่ยอมมา เพราะฝนตกหนัก
-
SBก็มีแต่เราแล้ว ที่ต้องพึ่งกันเอง
-
YJ_Joonงั้นเดินทางปลอดภัยนะครับ ยังไงจุนก็ห้ามพี่ไม่ได้อยู่แล้ว
-
SBดูแลบอมดีๆด้วย
-
SBพยายามอยู่กับบอมตลอดเข้าใจไหม
-
YJ_Joonครับพี่
-
YJ_Joonรีบไปรีบกลับนะครับ
-
แก็งค์นมชมพูวว (5)
-
11.20 น.
-
Kaiโอ้ยยย ฝนหนอฝน
-
Kaiจะตกทำเห้ไรนักหนา
-
Tae Taeนั่นสิ เค้าจะกลับบ้านก็ไม่ได้กลับ
-
Kaiเห้ยๆ
-
Kaiอย่าบอกนะว่ามึงอยู่กับ...
-
Tae Taeอื้อนั่นแหละ
-
Kaiสองต่อสอง..
-
Tae Taeจะบ้าอ่อ
-
Tae Taeเค้าก็ต้องอยู่กับคนอื่นด้วยสิ
-
Kai5555 แหมๆ ก็แซวเล่นๆ
-
Kaiแล้วนี่หายไปไหนกันหมดวะ
-
YJ_Joonบอมนอน
-
YJ_Joonพี่ซูบินออกไปซื้อยาที่ รพ.
-
YJ_Joonส่วนกู ดูแลบอม
-
Kaiโอเคตอบคนเดียวรู้เรื่อง
-
Kaiละพี่ซูบินไป รพ. ไหนวะ
-
Kaiใช่ รพ. ในเมืองป่ะ
-
YJ_Joonแล้วมึงคิดว่าพี่ซูบินจะไป รพ.ไหนหล่ะ
-
Kaiก็ต้อง รพ. ในเมืองไง
-
YJ_Joonก็รู้ดีนี่ ไม่น่าโง่ถาม
-
Kaiจะมีซักวันไหมที่มึงจะไม่ด่ากู
-
YJ_Joonคงไม่มี
-
Kaiขอบคุณครับ แหมซึ้งใจจริงๆ
-
SBคุยอะไรกัน
-
YJ_Joonอ้าวพี่
-
YJ_Joonพี่อยู่ไหนแล้ว
-
SBบนรถเมล์
-
SBฝนตกหนักมาก
-
SBเลยหารถไปยาก
-
SBจุน
-
YJ_Joonครับ
-
SBอย่าเล่นโทรศัพท์
-
SBไปดูแลบอม
-
SBหรือไปช่วยม๊า
-
YJ_Joonเครครับ
-
SBแท
-
Tae Taeครับ
-
SBฝนตกอย่าเล่นโทรศัพท์นะครับ
-
SBมันอันตราย
-
Tae Taeรู้แล้วครับ
-
Tae Taeเดี๋ยวแทจะปิดเครื่องแล้ว
-
SBแล้วนี่อยู่กับใครครับ
-
Tae Taeเพื่อนครับ
-
SBระวังตัวด้วยนะครับ ยิ่งเป็นเพื่อน ผช.ต้องระวังให้มาก
-
SBเพราะคนบางคนก็ไว้ใจไม่ได้
-
Tae Taeอ่าา นั่นสิครับ
-
Tae Taeงั้นผมขอปิดเครื่องก่อนนะครับ
-
SBครับ
-
SBไค
-
Kaiจ๋าพ่อ
-
Kaiจะบอกให้ผมปิดโทรศัพท์ชิมิ
-
Kaiเป็นห่วงผมอ่ะดิ้
-
Kaiโคตรเขินเลย
-
SBมีอะไรก็ไปทำซะนะ
-
Kaiเหมือนพี่บอกคล้ายๆกับคำว่า จะไปไหนก็ไป
-
SBถูก
-
Kaiไม่ปฎิเสธหน่อยอ่อพี่
-
SBพี่ไม่อยากอ้อมค้อมอะไร
-
SBปิดเครื่องกันได้แล้ว ฝนตกมันอันตราย
-
SBพี่ก็จะปิดแล้ว
-
Kaiครับพ่อออออ
-
End Chat
-
บทสนทนา
-
Soobin Part
-
12.00 น.
-
สายตาคมมองท้องฟ้าที่มืดครึ้ม และ มีฝนตกลงมาอย่างหนักด้วยความเศร้าใจ
-
เพราะถ้าฝนตกหนักอย่างนี้ ผมจะไปซื้อยาให้บอมทันได้ไง
-
กฎของโรงพยาบาลในเมืองคือ โรงพยาบาลจะปิดในเวลา 14.00 น.
-
นั่นก็หมายความว่า ผมเหลือเวลาอีก 2 ชม.ในการเดินทางไป และหนทางที่จะไปที่ โรงพยาบาลนั้นยังอีกไกล ยังจะต้องต่อรถไปอีก
-
แต่นี่...ก็ยืนรอมาเกือบ 20 นาทีแล้ว รถซักคนยังไม่มี
-
SBทำยังไงดีนะ
-
SBยาที่บ้านก็หมดซะทุกอย่าง
-
นี่คงเป็นอีกสาเหตุนึง ที่ทำให้ผมตัดสินใจฝ่าสายฝนไป โรงพยาบาลในตอนนี้ เพราะที่บ้านไม่มียาซักอย่าง บอมก็ป่วยหนักมาก ผมกลัวว่าน้องจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้
-
ในตอนแรก น้าจีมิน จะออกมาเอง แต่ผมห้ามไว้ เพราะขืนปล่อยให้น้าจีมินออกมาตากฝน เดี๋ยวจะได้ป่วยตามบอมไปด้วย เพราะร่างกายของน้าจีมิน ก็อ่อนแอไม่แพ้กับบอมนั่นแหละ
-
ผมในฐานะที่เป็นลูกที่โตที่สุด ก็เลยอาสาออกมา และผมจะไม่มีทางที่จะต้องกลับไปมือเปล่าแน่ๆ
-
. . .
-
☁️เปรี้ยง! ซ่าาาาา ซ่าาา⛈🌧
-
SBคงต้องเดินฝ่าไปแล้วหล่ะ
-
ตอนในหัวผม มันสั่งให้ผมเดินไป แม้ว่าทางข้างหน้าจะเป็นสายฝนที่ตกลงอย่าโหมกระหน่ำจนมองไม่เห็นทางข้างหน้า ' แต่ชีวิตของบอมก็สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด '
-
แขนแกร่งบังสายฝนที่ตกลงมากระทบกับศรีษะ ดวงตาเล็กหรี่มองทางข้างหน้าอย่างยากลำบาก เพราะ ในตอนนี้มองไม่เห็นอะไรเลย นอกจากสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก
-
เปรี้ยงง ⛈ เปรี้ยงง ⛈
-
เสียงของฟ้าผ่าทำให้หัวใจดวงนี้เต้นระรัวด้วยความกลัว
-
จะมีใครรู้บ้างไหม ว่าคนอย่างผมน่ะกลัวเสียงฟ้าร้องมากๆ
-
แต่ไม่ค่อยที่จะมีใครรู้หรอก เพราะผมไม่เคยแสดงให้ใครเห็น เพราะเวลาที่อยู่ต่อหน้าน้องๆ ผมจะอ่อนแอได้ยังไง แม้ผมจะกลัว แต่ผมก็ต้องบอกว่าผมไม่กลัวและกอดน้องทั้งสองแน่น
-
ผมเคยฝันนะ ว่าผมอยากจะให้พ่อ มากอดปลอบผมบ้าง
-
แต่มันก็คงเป็นได้แค่ ความฝันแหละ
-
เพราะว่า พ่อของผมเป็นใคร และตอนนี้อยู่ที่ไหน ก็ไม่รู้
-
ถ้าผมสามารถขออะไรได้อย่างนึง
-
ผมก็อยากจะขอให้ผมได้เจอพ่อ ซักครั้งในชีวิต ก็ยังดี
-
. . . . . .
-
ปี้นนน ปี้นนนนนน🚘
-
SBเห้ย!
-
โครม!
-
.
-
.
-
.
-
.
-
.
-
JINว้าย!
-
เพล้ง!
-
YJ_Joonน้าจิน เกิดอะไรขึ้น!
-
JINยอนจุนอย่าเข้ามานะลูก!
-
เสียงหวานรีบเอ่ยห้ามปรามหลานที่กำลังวิ่งเข้ามา เพื่อไม่ให้โดนเศษจานที่แตกบาดเท้า
-
YJ_Joonผมเก็บเองครับน้าจิน
-
JINไม่เป็นไรยอนจุน
-
JINกลับไปช่วยจีมินดูแลบอมเถอะ
-
YJ_Joonแน่ใจนะครับ
-
JINจ้า เดี๋ยวน้าเก็บเอง
-
YJ_Joonง..งั้นระวังบาดมือนะครับ
-
JINจ้า 🙂
-
หลังจากที่ยอนจุนเดินออกไป
-
JINเห้อ ซุ่มซ่ามอีกแล้วซอกจิน
-
มือเล็กหยิบเศษแก้วที่แตกใส่ถังขยะทีละชิ้นๆ
-
JINอ..โอ้ย
-
เศษแก้วบาดเข้าที่มือเล็กทำให้เลือดสีแดงสดรินไหลออกมาตามบาดแผลที่เกิด
-
หัวใจของซอกจินในตอนนี้เริ่มรู้สึกไม่ดี
-
JINจะเกิดอะไรขึ้นไหมนะ
-
JINซูบินลูก
-
.
-
.
-
.
-
.
-
.
-
.
-
.
-
13.30 น.
-
ดวงตาเปิดขึ้นหลังจากที่สลบไปนาน
-
SBอ..โอ้ย
-
SBที่นี่ที่ไหนเนี่ย
-
SBมาอยู่ที่นี่ได้ไง
-
SBยา
-
SBต้องไปซื้อยาให้บอม
-
SBใช่ ไปซื้อยา
-
เมื่อคิดได้ดังนั้น ผมก็พยายามยันตัวขึ้นมานั่ง ก่อนจะค่อยๆเดินออกไปอย่างยากลำบาก คงเป็นเพราะได้รับแรง กระทบกระเทือนจากอุบัติเหตุมั้ง
-
JKจะไปไหนหล่ะ
-
JKยังไม่หายดีเลยนะ
-
SBผมต้องไปแล้ว
-
SBผมต้องไปซื้อยาให้น้อง
-
JKหื้ม
-
SBผมต้องไปที่ โรงพยาบาลในเมือง
-
SBแย่แล้ว เหลืออีกครึ่งชั่วโมง
-
SBต้องไปให้ทัน
-
JKเดี๋ยวสิ
-
JKโรงพยาบาลที่นายว่า ใช่โรงพยาบาลนี้ไหม
-
ผมหันไปมองรอบๆ ก็พบว่าผมกำลังมาอยู่ในห้องพักฟื้นของ โรงพยาบาลในเมืองแล้ว
-
SBใช่แล้ว ที่นี่ครับ
-
SBผมต้องไปซื้อยา
-
JKนายเจ็บอยู่นะ นั่งพักเถอะ
-
SBผมพักไม่ได้แล้วครับ น้องผมป่วยหนัก ผมต้องรีบไปซื้อยาให้น้อง
-
JKงั้นเอางี้ อยากซื้อยาอะไร ก็มาบอกกับลูกน้องฉัน เดี๋ยวให้ลูกน้องฉันไปซื้อมาให้
-
SBจ..จะดีหรอครับ ผมไปเองดีกว่า
-
JKดีสิ ฉันเป็นคนทำให้นายเป็นแบบนี้นะ
-
JKฉันก็ต้องเป็นฝ่ายที่ต้องรับผิดชอบ
-
SBง..งั้นขอบคุณครับ
-
JKมีใครอยู่ข้างนอกไหม!
-
แกร๊ก
-
??ครับ คุณจองกุก
-
JKช่วยไปซื้อตามที่เด็กคนนี้บอกที
-
SBอ..เอ่อ เอายาลดไข้ ยาแก้ปวด ยาแก้ไอ แล้วก็เจลลดไข้ครับ
-
SBส..ส่วนเงิน
-
JKไม่ต้อง
-
JKเดี๋ยวฉันจ่ายเอง
-
SBม.ไม่ต้องครับ
-
JKไปจัดการตามนี้
-
??ครับคุณจองกุก
-
ปึง
-
SBขอบคุณนะครับคุณจองกุก
-
JKมันเป็นสิ่งที่ฉันต้องทำอยู่แล้ว
-
คนๆนี้ ใจดีจังเลย
-
JKฉันจอน จองกุก นายล่ะ
-
SBซูบินครับ คิม ซูบิน
-
JKนายอายุเท่าไหร่
-
SB18 ครับ
-
JKแล้วออกมาเดินอะไรกลางสายฝนล่ะ
-
SBผมออกมาซื้อยาให้น้องที่ป่วยอยู่ครับ
-
SBน้องของผมป่วยหนักมาก ยาอะไรก็ไม่มี
-
SBในตอนแรก น้าของผมจะออกมาเอง แต่น้าเขาตัวเล็กและก็ป่วยง่ายอีก ผมกลัวว่าถ้าออกมาจะป่วยไปอีกคน
-
JKแล้วนายไม่กลัวตัวเองป่วยบ้างหรอ
-
SBไม่กลัวครับ
-
SBเพราะถ้าผมกลัว ก็จะไม่มีใครออกมาซื้อยาให้น้องแล้ว
-
JKแล้วพ่อล่ะ ซูบิน
-
SBไม่มีครับ
-
JK?
-
SBผมไม่มีพ่อครับ
-
SBตั้งแต่เกิดมา ผมเห็นแค่ม๊า กับ น้า ที่เลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เด็กๆ
-
SBผมไม่เคยเห็นหน้าของพ่อตัวเอง
-
JKแล้วถ้านายเจอพ่อ...นายจะทำยังไง
-
SBผ..ผมอยากกอดเขา
-
SBผมอยากรู้ว่าอ้อมกอดของพ่อ จะเป็นยังไง
-
SBจะอบอุ่นเท่าอ้อมกอดของม๊าไหม
-
หมับ!
-
ผมถูกผู้ชายตรงหน้าดึงเข้าไปกอดแน่น และอะไรก็ไม่รู้ดลใจให้ผมกอดเขาตอบไปด้วย
-
ผมโหยหาความอบอุ่นจากอ้อมกอดของพ่อมาก
-
JKถึงฉันอาจจะไม่ใช่พ่อแท้ๆของนาย
-
JKแต่ฉันก็อยากให้นายเข้มแข็งแบบนี้ต่อไป
-
และ เขาคนนี้ ก็เป็นคนมอบความอบอุ่นนี้มาให้ผมแทนพ่อ
-
JKฉันเชื่อว่า...ซักวันนายจะได้เจอกับพ่อของนายแน่นอน
-
SBผ..ผมก็หวังอย่างนั้นครับ
-
.
-
.
-
.
-
.
-
.
-
.
-
-
16.30 น.
-
หลังจากที่สายฝนที่โหมกระหน่ำลงมาอย่างหนักได้สงบลง จากท้องฟ้าที่เคยมืดครึ้ม ในตอนนี้ ก็เริ่มสว่างขึ้นมา
-
SBขอบคุณนะครับคุณจองกุก ที่มาส่ง
-
JKไม่เป็นไร
-
JKคราวหลังก็ระวังตัวด้วย
-
SBครับ
-
SBเอ่อ..จะเข้าไปดื่มน้ำไหมครับ
-
JKไม่เป็นไรหรอก ฉันมีธุระต่อ
-
SBงั้น...ขอบคุณอีกครั้งนะครับ
-
ผมกล่าวลาคุณจองกุกอีกครั้ง ก่อนจะเดินเข้ามาในบ้าน
-
และทันทีที่ผมเข้าไปในบ้าน คนแรกที่วิ่งเข้ามากอดผมแน่น คือม๊า
-
JINหายไปไหนมาตั้งนานฮึก
-
JINรู้ไหมว่าม๊าเป็นห่วงมากแค่ไหน
-
SBขอโทษครับที่ทำให้เป็นห่วง
-
ไม่รู้ว่าผมรู้สึกไปคนเดียวรึเปล่า
-
' ว่าอ้อมกอดของคุณจองกุก อบอุ่นเหมือนกับอ้อมกอดของม๊าไม่มีผิดเลย '
-
END
-
YU_YUJINในที่สุดด
-
YU_YUJINพ่อลูกเขาก็เจอกันแล้ว แม้ว่าต่างฝ่ายจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นพ่อหรือลูก แต่อย่างน้อยเขาก็ได้เจอกันแล้วนะ
-
YU_YUJINเม้นติชมกันได้จ้าาา
-
YU_YUJIN
-
YU_YUJINแง้...ตื่นเต้นที่บังทันมาไทยมาก
-
YU_YUJINแม้จะไม่ได้ไปคอน ก็ยังตื่นเต้นเลย
-
YU_YUJINแล้วคนที่ไปคอนจะตื่นเต้นขนาดไหนเนี่ย 555
-
YU_YUJIN
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()