ขออนุญาติแทรกนิดนึงค่ะ

ใครที่เพิ่งจะมาอ่านเรื่องนี้เป็นครั้งแรก

ขอให้ไปอ่านเรื่อง เพื่อนกัน | VMIN ก่อนนะคะ เพราะ เรื่องนักเลงยอนจุนเป็น ss2 ของเรื่อง เพื่อนกัน | VMIN

เพื่อที่จะไม่ได้สับสนและเข้าใจเนื้อเรื่องของเรื่องนี้นะง้าบบ

ขอบคุณค่ะ 😊

ไง ไอ้เด็กน้อย นัดกูมามีเรื่องไร

มึงทำอะไรกับม๊ากู

กูทำอะไร

มึงทำอะไรก็ย่อมรู้อยู่แก่ใจ

กูเตือนมึงหลายครั้งแล้ว ว่าอย่ามายุ่งกับม๊ากู

บอม ไปรอพี่ที่เดิม

ไปสิบอม

คราวนี้ก็กลับมาเรื่องของกูกับมึงได้แล้ว

มึงมาตามม๊ากูทำไม

ก็แม่มึงสวยไง อยากได้

อย่ามายุ่งกับม๊ากู

กูขอเตือนมึงอีกครั้ง

แล้วเด็กอย่ามึงจะทำอะไรกูได้

มึงมันก็แค่ ไอ้ลูกแงหวงแม่!

ลูกแงหรอ!

ไอเด็กเปรต!

มึงตาย!!!

มึงสิตาย!

จำใส่หัวมึงไว้ อย่ามายุ่งกับม๊ากู

แล้วถ้ากูรู้ว่ามึงยังตามม๊ากูอีก มึงได้เจอแบบนี้อีกแน่!

กลับบ้านกันบอม

หึ...ถ้ามึงอยากให้กูเลิกมีเรื่อง

มึงก็สั่งให้พวกลุงพวกนั้นเลิกมองม๊าเราดิ

ถ้ามึงหยุดลุงพวกนั้นได้ กูก็จะหยุด

เพราะงั้น กูก็เลิกมีเรื่องไม่ได้เหมือนกัน 😏

ไอ้บอม

มึงเกิดเป็นแฝด กูได้ไงวะ

นิสัยไม่เห็นจะเหมือนกูเลย

โทษฐานย้อนกู

ก็จริง

ไม่รู้ดิ กูไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนนอกจากกู มึง พี่ซูบิน น้าจิน และก็กลุ่มเพื่อนๆเข้าใกล้ม๊าเราเลย

กูหวงม๊ามาก

ดีแล้ว เพราะถ้ามึงเป็นเหมือนกู คงได้ชื่อเป็น คู่แฝดนรกแน่ ให้กูนรกคนเดียวพอแล้ว ส่วนมึงก็เป็นเด็กดีแบบนี้ไปแหละ ดีแล้ว

เห้ย...โทษที รอนานไหมวะ

ไอ้จุน มึงมีเรื่องอีกแล้วหรอวะ

ครับ

มึงนี่นะ เมื่อไหร่จะเลิกมีเรื่องวะ

กูเบื่อที่จะแก้ตัวให้มึงแล้วนะ

ก็บอกม๊าไปตรงๆดิ ว่าผมไปต่อยไอ้ลุงแก่ที่ตามม๊าจนคว่ำ

บอกงั้นมีหวังม๊ากูก็ด่ากูยับดิ หาว่าไม่ดูน้อง

เดี๋ยวผมคุยกับน้าจินให้ น้าจินเขาเอ็นดูผม

ตกลงใครเป็นลูกม๊ากูวะ

ก็เหมือนพี่อ่ะ ม๊าผมก็เอ็นดูพี่มากกว่าผมอีก

อ่ะเอาไป

ไรอ่ะ

พลาสเตอร์

ปิดแผลไว้ จะได้ไม่โดนถาม

ถ้าโดนถามก็บอกว่ากูเปิดประตูที่โรงเรียนพิเศษชนหน้ามึง

เดี๋ยวนี้พกอะไรแบบนี้ด้วยหรอวะพี่

เพื่อมึงโดยเฉพาะ

อุ้ย เค้าเขินนะตะเอง

ขนลุก

ไปๆ กลับบ้านกัน

กลับมาแล้วครับ

กลับมาแล้วครับ

ม๊า ผมเอาเงินที่ได้จากทุนมาให้

น้าจิน

แล้วม๊าอ่ะครับ

ไปตามม๊า

พี่ไปด้วย

มาครับ

เห้ย ไอ้จุน เกิดไรขึ้นวะ

หาม๊าให้เจอ ผมกลัวว่าไอ้ลุงที่ผมต่อยเมื่อตอนเย็น มันจะแค้น แล้วมาทำอะไรม๊า

งั้นแยกกันหา

ครับ!

แฮกๆๆ ม๊า!

ก..ก็...แฮก ก็ผมเห็นม๊าออกมานานแล้ว เลยเป็นห่วง เลยออกมาตาม

น...น้า..แฮก น้าจีมิน

อยู่นี่เอง

ค..คือ โอ้ย เหนื่อย คือผมเห็นยอนจุนวิ่งออกมา เลยตามน้องมา

ม๊า! ปาดเหงื่อให้จุนบ้างสิ

จุนก็เหนื่อยนะ

แหม....จีมิน น่าอิจฉาจริงๆ ที่ทั้งลูกชาย ทั้งหลานออกมาตามแบบนี้ นี่ถ้าเป็นป้านะ หายไปทั้งวัน ลูกหลานมันยังไม่วิ่งออกมาตามแบบนี้หรอก

มาครับ น้าจีมิน ผมช่วยถือ

ผมช่วยถือด้วย

ไม่เป็นไรครับ

ไม่เป็นไรครับ

ไม่เอาแล้วครับ อยากกลับบ้าน

ผมก็ไม่เอาแล้วครับ

คงนั่งแทะโต๊ะรอแล้วมั้งครับ

ผมพูดความจริงอ่ะม๊า

อ..อ๋อ ไม่มีอะไรครับ คือว่า

ผมไม่ระวังเองครับ เปิดประตูตรงที่โรงเรียนพิเศษชนหน้าจุนเองครับ

อ..เอ่อ...นั่นแหละครับ

แค่เห็นหน้าม๊าก็หายเจ็บแล้ว

โห่...ม๊า น้อยใจนะเนี่ย

ไอ้เด็กยอนจุนมันอยู่ไหน

แน่จิงมึงก็ออกมาดิวะ!!!

กูเอง! ยอนจุน

มาแล้วหรอมึง!

ทำไม! มึงมีอะไรอีก

คุณจีมิน! ไอ้เด็กนี่มันต่อยผม

ผมขอโทษม๊า

ไม่ได้นะม๊า อย่าไปยอมมัน

มึงอยู่เงียบๆก่อนจุน

หึ..

เรื่องค่ารักษาอะไรนั่น ผมออกเองได้ครับ แต่สิ่งที่ผมอยากให้คุณชดใช้ให้คือ

คุณจีมินต้องยอมคบกับผมนะครับ

ปล่อยผมดิวะพี่!

ใจเย็นๆดิวะไอ้จุน

ว่าไงครับ

ตกลงไหมครับ

ถ้าคุณตกลง ผมจะไม่เอาเรื่องไอ้เด็กนี่

ม๊า! อย่าไปยอมมันนะ

ก็ได้ครับ

แล้วถ้ามึงไม่จบ กูนี่แหละ จะตามไปต่อยมึงเอง!

เห้ย! ไอ้จุน ใจเย็นดิวะ

เห้อออ หิวข้าวจัง

ไปกินข้าวดีกว่า....

โชคดีนะไอ้น้อง พี่ไปละ

เห้ย เดี๋ยวดิพี่

โอ้ย จุนเจ็บนะม๊า

โอ้ยเจ็บม๊า

พี่ซูบิน ช่วยน้องด้วย

น้าจีมินครับ คือว่า..

ผมไม่รู้ครับ

ไอ้จุน โชคดีนะ

ไปบอม ไปนอนกัน

เห้ย เดี๋ยวดิพี่

สำนึกแล้วค้าบบ

ม๊าผมเจ็บอ่ะ พอเถอะ

น้าจิน จุนเจ็บอ่ะ บอกให้ม๊าหยุดที

ขอบคุณครับม๊า

ขอบคุณนะครับน้าจิน

ขอบคุณครับ น้าจินนี่น่ารักเสมอเลย

ครับ

ไม่เจ็บครับ ชินแล้ว

ซ...ซี๊ดดด

ม..มันก็เจ็บอ่ะ

ก...ก็ตาลุงพวกนั้นมันมาตามม๊านี่ ผมไม่ชอบอ่ะ

ก็ผมหวงม๊าอ่ะ

ผมเลิกไม่ได้จริงๆ ครับ

อ่.....า.......ว