ออกไปจากหมู่บ้านเราซะ!

เด็กปีศาจ!

แกเป็นลูกของพญามัจจุราช!

แกมีดวงตาสีแดง!

แกเป็นตัวอัปมงคล!

ออกไปซะ!

ออกไป!!!

โฮฮฮฮฮ!!!

ออกไปซะๆ!!

ออกไปซะ!!เด็กปีศาจ!!!

เป็นอะไรไป..เด็กน้อย~

^^

หืมม?

เป็นอะไรจ๊ะ เด็กน้อย

ทำไมถึงมานั่งน้ำตาไหลอยู่หน้าทะเลสาปคนเดียวงี้ล่ะจ๊ะ?

?

...

...😊

จะกลัวไปทำไมล่ะจ๊ะ

เธอก็เหมือนคนอื่นนี่

มีแต่พวกประสาทเสียนั่นแหละที่ว่าเธอ

...

ที่เค้าลืมกันว่า..

เด็กที่เกิดมาจะมีเพียง1เปอร์เซ็นต์เท่านั้นใช่มั้ยที่มีดวงตาสีแดง

และนั่นคือเธอ?

หึ

แค่ดวงตาสีแดงเหมือนพญามัจจุราช

ก็มีแต่คนพรรณนาไปเองต่างๆนานา

จริงๆแล้ว

มันก็คือความผิดปกติอย่างนึงไม่ใช่หรอ?

พ่อกับแม่เธอ...

ตาสีอะไร?

แล้วทำไม..ตอนนี้เธอไม่อยู่บ้านเด็กกำพร้าล่ะ

มาทำอะไรที่นี่ หืม?

...เข้าใจแล้ว

ไม่ต้องเล่าหรอก

งั้น..มาอยู่กับฉันมั้ย?

ตอนนี้เธอไม่มีที่อยู่นี่

ฉะนั้น มาอยู่กับฉันสิ^^

ฉันจะเป็นผู้อุประเธอเอง

...😊

อืม ดีแล้วล่ะ

อ่อ ต่อจากนี้เรียกฉันว่า..

'พิโค่' นะ

...😁

อื้ม

ถ้าไม่มี ตอนนี้ฉันก็คง..ตายไปแล้ว

หืม?

ใช่ ก็ดีแล้วนี่

ฉันคิดจะตอบแทนบุญคุณเค้าด้วยซ้ำ..

แต่ก็..ไม่มีโอกาส

..ก็

...พอเถอะ

ขอโทษนะ

ขอโทษที่อยู่กับเธอไม่ได้อีกแล้ว..😟

หลังจากนี้..เอาสิ่งที่ฉันสอนมาใช้ด้วยล่ะ

แล้วก็...หวังว่า..จะ'ไม่ได้'เจอกันอีก

ขอโทษนะ..ขอโทษ..ฮึก

ก็นั่นแหละ

แล้วเธอก็ตายด้วยโรคระบาดบางอย่าง...

แต่ว่านะ..ผมอยากจะเห็นหน้าเธอสักครั้ง

ผมไม่เคยได้เห็นหน้าเธอภายใต้หน้ากากสีดำสนิทนั่นเลย

ผมหวังจะตอบแทนเธอ

แต่ก็ไม่มีโอกาส..

?

...

พิโค่อาจแค่พูดผิด

ใช่ ผมคิดว่างั้น

...

..เคยสิ

มันก็ต้องเคยอยู่แล้ว

แล้วผมก็คยถามแล้ว

แต่คำตอบที่พิโค่ตอบกลับมาน่ะ..

มักจะเป็นคำตอบเดิมเสมอ

นั่นก็คือ..รอยยิ้ม

เพียงแค่นั้น

...

...😊

ว่าแต่เธอเถอะ!

ยังไม่ได้เล่าเรื่องของเธอให้ผมฟังเลย

=_=

เธอ..โกหก!

ฮึ่ยย~😒

ขี้โกงอ่ะ😒

ชิ!

ยัยบ้า..//พึมพำๆ

ก็ต้องอยากฟังอยู่แล้วสิ!

...