email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lollipop 8

คำค้น : Lollipop Nanaกะหอยทาก น่ารัก อบอุ่น ฟิน ละมุน สบาย ฟีลกู้ด พระเอกน่ารัก ฟินๆจิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2562 17:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lollipop 8
แบบอักษร

     

Lollipop 8 

 

   มหาวิทยาลัย xx

               เสียงตีกลอง เสียงเรียกน้อง ๆ เข้าคณะดังทั่วทุกสารทิศ วันนี้มีงานโอเพ้นเฮาท์ที่มหาวิทยาลัยฉัน น้องอยากมาดูคณะที่อยากเรียนจึงพามาแต่ก่อนเข้ามาที่นี่พี่เกทพาแวะไปส่งของเสร็จแล้วถึงได้มานี่แหละ เรามาที่คณะบริหารก่อนอย่างแรกเลยเพราะใกล้ทางเข้า ฉันเดินอยู่ข้าง ๆ น้อง น้องอยากดูอะไรอยากถามอะไรก็ปล่อยให้ถามให้ดู พี่เกรทเองก็เดินอยู่ข้าง ๆ ฉันแล้วยังยึดแก้วอเมซอนฉันไปเรียบร้อย ของเขาลืมไว้บนรถเป็นกาแฟน่ะเราแวะซื้อก่อนเข้ามามหาลัยส่วนของฉันเป็นช็อกโกแลตเย็น พอเขาบอกว่าคอแห้งก็ยึดแก้วฉันไปเป็นของตัวเองตั้งแต่เดินเข้าคณะมา

               “พี่” ลูกกวาดหันมาเรียกทั้งยังกวักมือเรียกอีกด้วย ฉันเดินเข้าไปใกล้น้องทันที

               “อันนี้น่าสนนะ” น้องหยิบใบปลิวรายละเอียดคณะมาให้ดู

               “อือ ก็ดีนะลองดูก็ได้” ฉันบอกน้อง รับแก้วเครื่องดื่มที่พี่เกรทยื่นมาให้มาถือไว้ เขาจะรับโทรศัพท์น่ะ

               “เราทดไว้ในใจก็ได้เนอะ” ลูกกวาดยิ้มกว้างก่อนจะกอดแขนฉันเดินดูไปเรื่อย ๆ จนทั่วคณะ จากนั้นเราก็ไปคณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นคณะที่น้องอยากเข้ามากที่สุด น้องใช้เวลาที่นี่นานมากซักถามรุ่นพี่ไม่หยุด ส่วนมากจะเป็นรายละเอียดการเรียน ค่าเทอม ค่าใช้จ่ายนอกเหนือค่าเทอมอะไรแบบนั้นน่ะ

               “น้ำหมดยัง?” พี่เกรทนั่งลงข้าง ๆ ยื่นมือมารับแก้วเครื่องดื่มจากมือฉันแล้วดูดต่ออย่างหน้าตาเฉย ทั้งที่เมื่อไม่กี่วิก่อนหน้าฉันยังดูดอยู่เลยนะ ไม่รังเกียจกันบ้างหรือไงกัน

               “ทำไมไม่เอาลงมาด้วยคะ เมื่อกี้ก็นั่งรถมา” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ จริง ๆ นะ เมื่อย้ายจากคณะบริหารมาคณะวิศวเราก็นั่งรถมา แล้วแก้วกาแฟของเขาก็ยังอยู่ในรถอยู่เลย ทำไมไม่เอาลงมาก็ไม่รู้

               “ก็มันไม่อร่อยแล้วน้ำแข็งมันละลาย น้องน่าจะอยู่นี่นานอ่ะ เดี๋ยวพี่วนมารับไปซื้อกาแฟก่อนหนูเอาอะไรไหม”

               “ไม่แล้วค่ะ”

               “งั้นเดี๋ยวเลือกมาให้ รออยู่นี่นะจะรีบกลับมา”

               “ค่า ๆ รู้แล้วค่า” พี่เกรทหัวเราะน้อย ๆ ก่อนจะรีบเดินกลับไป เกือบสิบห้านาทีลูกกวาดเดินหน้าระรื่นเข้ามาหาฉันพร้อมกับโม้เรื่องที่ไปถามพี่ ๆ ในคณะให้ฉันฟัง แล้วก็บอกแค่ว่า อยากเรียน ๆ ๆ วนไปมาอยู่แบบนั้น เหงื่อตามกรอบหน้าน้องชายถูกฉันซับออกด้วยทิชชูเบา ๆ พร้อมกับยิ้มฟังน้องเล่าให้ฟังว่าคณะและสาขาที่อยากเรียนเป็นยังไง เรียนอะไรบ้าง

               “อยากเรียนใช่ไหมล่ะ” ฉันถามอีกครั้ง มองน้องด้วยความเอ็นดู

               “ใช่ อยากเรียนอ่ะ ความฝันเลยนะ”

               “สอบให้ได้ แล้วมาเรียนด้วยกัน”

               “ครับ! จะสอบให้ได้เลยล่ะจะมาอยู่ด้วย” ลูกกวาดยิ้มกว้าง

               “ตั้งใจเข้าล่ะ”

               “ครับ แล้วนี่เฮียไปไหนอ่ะ” ลูกกวาดเหมือนจะเพิ่งสังเกตว่าพี่เกรทไม่ได้อยู่ที่นี่ เมื่อส่องสายตาหาไม่เจอ

               “ไปซื้อน้ำน่ะ เดี๋ยวมา”

               “เหรอ ต่อไปเราก็จะไปหาคณะเฮียใช่ไหมอ่ะ”

               “ใช่แล้ว ว่าแต่ไปสนิทกับพี่ ๆ ได้ยังไงกัน? เจอกันไม่กี่ครั้งนี่นา” หรี่ตาถามน้องอย่างจับผิด ทำให้อีกฝ่ายหัวเราะทันที

               “ก็วันนั้นตั้งกลุ่มไลน์ไว้เล่นเกมด้วย เลยคุยกันบ่อย”

               “ว่าแล้วเชียว”

               “ก็ผมไม่มีเพื่อนเยอะนี่นาเลยสนุกเวลาเล่นกับพี่ ๆ ” น้องชายกอดแขนอ้อนก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย รอไม่นานนักพี่เกรทก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับแก้วเครื่องดื่มร้านดัง เขายื่นชานมเย็นให้กับลูกกวาดยื่นช็อกโกแลตเย็นให้กับฉันส่วนของเขาเป็นกาแฟ หวังว่าจะไม่มาแย่งฉันอีกหรอกนะ แต่เดี๋ยวนะเขาดื่มกาแฟอีกแล้วเหรอ? ดื่มเยอะแบบนี้คืนนี้เขาจะหลับไหมถามหน่อย

               “เสร็จแล้วเหรอ” พี่เกรทถามลูกกวาด แต่มือกลับยื่นมาแย่งกระเป๋าผ้าในถือฉันไปถือเอง

               “ครับ เรียบร้อย”

               “งั้นไปคณะพี่เลยไหม?”

               “ไปเลย ๆ ” ลูกกวาดบอกอย่างตื่นเต้น ลุกขึ้นยืนฉันเองก็ลุกยืนตาม เราทั้งสามเดินออกจากคณะวิศวท่ามกลางสายตาเกือบร้อยของคนที่อยู่รอบข้าง พวกเขามองพี่เกรทฉันรู้แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่ชินเสียที ยิ่งชุดที่สวมมาวันนี้ยิ่งเด่นขึ้นไปอีกเมื่อลูกกวาดใส่ชุดไปรเวทมา ฉันเองก็ใส่เป็นเพื่อนน้อง เราสองพี่น้องไม่สิต้องบอกพี่เกรทด้วย นั่นแหละเราสามคนใส่ไปรเวทกันคนอื่นคงแปลกใจที่เราแต่งตัวแบบนี้ ก็น้องฉันไม่ได้เอาชุดนักเรียนมานี่นาใส่แบบนี้ก็ได้แหละ

               “พวกนั้นชวนไปทานข้าวนะ หลังกิจกรรมเสร็จ” พี่เกรทบอกเราสองพี่น้องเมื่อขึ้นรถมา

               “ค่ะ”

               “ร้อนไหม?” ถามไปมือก็ปรับแอร์ให้

               “นิดหน่อยค่ะ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็เย็นพี่ตั้งใจขับรถด้วย”

               “ครับ ๆ ๆ ” พี่เกรทหัวเราะก่อนจะขับรถไปยังคณะเขา เมื่อจอดรถเรียบร้อยเราทั้งสามก็เดินเข้าไปในส่วนของคณะที่ตอนนี้ผู้คนแน่นขนัด แต่พอพี่เกรทก้าวเข้าไปเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นรอบ ๆ เหมือนทุกคนที่มานี่ มารอพี่เกรทกันหมด คนดังของคณะก็เป็นงี้แหละนะ พี่เกรทไม่สนใจคนอื่นที่เข้ามาถามเสียงหวาน ๆ นั่นเลยสักนิด น้องฉันเดินไปส่องดูใบปลิวของคณะที่กำลังแจกอยู่ น้องหยิบมาก่อนจะก้มหน้าอ่านไม่พอยังยื่นมาให้ฉันอ่านอีกด้วย

               “คนมองเยอะอ่ะ” ลูกกวาดกระซิบบอกฉันก่อนจะยกแขนเกี่ยวแขนฉันไว้ ตัวก็สูงกว่าใหญ่กว่าพอมาเกี่ยวแขนแบบนี้มันคงดูตลกไม่น้อยเลยล่ะ เหมือนลูกลิงเกาะแขนลูกลิงไหมเนี่ย ฉันกับน้องน่ะ

               “เอ็มมันอยู่ตรงนั้นไปกัน” พี่เกรทหันมาบอก ฉันเองก็เพิ่งสังเกตว่าเขาเองก็หยุดรอฉันที่รอน้องไปเอาใบปลิว ฉันพยักหน้ารับรู้แล้วรีบเดินเข้าไปใกล้เขา ก่อนจะเดินไปยังจุดที่เพื่อนพี่เขาอยู่ ฉันยกมือไหว้พี่ ๆ จนครบ ลูกกวาดเองก็ทำตามเหมือนกัน

               “แหม มีความถือกระเป๋าให้กันนะ” พี่บูทเอ่ยแซวเมื่อเห็นว่ากระเป๋าผ้าของฉันอยู่ในมือพี่เกรท ลืมไปเลยว่าตอนลงจากรถเขาบอกจะฝากของ ตอนขอกระเป๋าผ้าไปก็ไม่คิดว่าเขาจะถือมาจนถึงตอนนี้

               “ยุ่ง” พี่เกรทตอบเพื่อนสั้น ๆ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ รอบข้างเป็นกลุ่มรุ่นพี่และรุ่นน้องคณะสถาปัตยกรรมที่กำลังแนะนำนักเรียนม.ปลายเกี่ยวกับจุดเด่นและสิ่งที่น่าสนใจของคณะ แต่ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าที่รับรู้ได้ถึงสายตาของรอบข้างที่จ้องมองพี่เกรท ฉันนั่งลงข้าง ๆ เขาตามด้วยลูกกวาดที่ทั้งนั่งและมองไปทั่วทุกสารทิศ ตื่นเต้นแน่ ๆ ดูท่าแล้ว

               “เสร็จนี่ไปทานข้าวด้วยกันนะเว้ย” พี่เอ็มตะโกนบอก ฉันพยักหน้ารับทำมือโอเคไม่ลืมยิ้มกว้างให้พี่เอ็ม พี่เอ็มยกนิ้วโป้งให้ก่อนจะเดินไปอีกมุมของใต้อาคาร

               “ไม่ยิ้มแล้วได้ไหม” กระทั่งคนข้าง ๆ เอ่ยขอ มือก็ยื่นมาดึงแก้มฉันเบา ๆ สายตามันเขี้ยวแบบนั้นมันคืออะไรกันแน่ มองด้วยสายตาแบบนั้นอย่ามากัดฉันนะ

               “อะไรกันคะ ทำแบบนั้นได้ที่ไหนกันล่ะ” ฉันยู่ปากอย่างขัดใจ

               “ก็น่ารักแล้วคนมองเยอะ พี่หวง”

               กรี๊ด!

               ฉันสะดุ้งตกใจกับเสียงกรี๊ดที่เกิดขึ้น นี่พวกเขาได้ไหม ได้ยินเหรอหรือว่าไง กรี๊ดไม่พอแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาทำไม พี่เกรทเองก็เหมือนจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เราจึงปล่อยเบลอไป แต่เอาจริง ๆ มันก็อดที่จะเขินกับสายตาที่มองมาไม่ได้

               “เบาครับเพื่อน สาว ๆ เขาอกหักหมดแล้ว” เพื่อนพี่เกรทเอ่ยแซวพร้อมกับรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม พวกเขาดูสนุกกันแต่สำหรับฉันไม่เลย รู้สึกไม่ชินยังไงไม่รู้

               “มีขนมนะเอาไหมยิ้ม” พี่เอ็มเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับยื่นคัพเค้กมาให้

               “ขอบคุณค่ะ” ฉันรับมาเพื่อไม่เป็นการเสียมารยาท

               “เกรทมาช่วยกูหน่อย” เสียงพี่คนหนึ่งตะโกนเรียกคนข้างๆ

               “เดี๋ยวพี่มา” พี่เกรทยื่นกุญแจรถมาให้ก่อนจะเดินไปยังจุดที่เพื่อนเขาเรียก ระหว่างรอฉันก็นั่งเล่นนั่งมองอะไรไปเรื่อยเปื่อย ลูกกวาดตอนนี้ฟุบหน้าลงกับท่อนแขนแล้วเงียบไปสักพักแล้วล่ะ เมื่อคืนน้องตื่นเต้นจนนอนไม่หลับไม่รู้ว่าหลับตอนไหนวันนี้ก็ตื่นเช้าอีกด้วย พอเห็นว่าน้องหลับฉันก็เริ่มมองหากระดาษมาพัดให้น้องชาย กลัวน้องจะร้อน

               “อื้อ” ลูกกวาดครางในคออย่างงอแงก่อนจะเงยหน้าขึ้นจากท่อนแขน ตาแดง ๆ ของน้องทำให้ฉันอยากจะพากลับไปนอนที่ห้องตบตูดนอนเสียจริง

               “กลับห้องไหม?” ถามไปมือก็ยื่นไปเช็ดเหงื่อตามกรอบหน้าให้น้อง

               “ง่วง” เจ้าตัวเล็กของฉันเริ่มงอแงอีกครั้งเมื่อง่วงนอน แต่คนที่พามานี่สิไม่รู้ว่าเขาไปไหน กุญแจรถก็ยังอยู่ที่ฉันจะฝากเพื่อนเขาก็ไม่อยู่สักคน เผลอแปบเดียวหายกันหมดเลย

               “เฮียล่ะ”

               “ไปกับเพื่อน ดื่มอะไรหน่อยไหมจะได้สดชื่น”

               “ไม่เอาอ่ะ เราไปนอนที่รถรอได้ไหมครับ” ลูกกวาดหันมาทำหน้าอ้อน

               “เดี๋ยวพี่โทรถามพี่เกรทก่อนนะ” น้องพยักหน้ารับขยับมาอิงไหล่ฉันเงียบ ๆ ฉันหยิบโทรศัพท์กดโทรออกหาพี่เกรททันทีไม่นานปลายสายก็รับพร้อมกับเสียงคนตะโกนคุยกันดังแทรกไปหมด

               “พี่ค่ะ”

               (ครับ? ว่าไง ได้ยินพี่ไหม)

               “ได้ยินค่ะ น้องง่วงหนูขอพาน้องไปนอนที่รถได้ไหม”

               (ได้ครับ พี่ใกล้เสร็จแล้วล่ะ สักยี่สิบนาทีนะพาน้องไปนอนรอเลยสตาร์ทรถเลยนะครับเปิดแอร์ให้น้อง)

               “ค่ะ”

               (หนูทำเป็นใช่ไหม?) อีกฝ่ายถามอย่างไม่เชื่อใจ

               “เป็นสิ หนูขับรถได้นะถึงจะขับไม่เก่งก็เถอะ” ฉันบอกอย่างงอน ๆ มันคงตลกล่ะมั้งปลายสายถึงได้หัวเราะแบบนั้น

               (หึหึ ครับ ๆ พาน้องไปรอที่รถได้แล้วเดี๋ยวพี่ไป)

               “ค่ะ” หลังจากวางสายเราสองพี่น้องก็เดินไปรอที่รถพี่เกรทที่จอดอยู่ลานจอดรถ ยังดีที่มีร่มไม้กั้นแสงแดดช่วย ไม่งั้นคงไม่อยากจากอยู่ในนรก เอ่อ เตาอบก็พอเนอะ นั่นแหละ ฉันสตาร์ทรถปรับแอร์ลูกกวาดก็ทิ้งตัวนอนอยู่เบาะรถด้านหลังใบหน้าแดง ๆ ของน้องชายเริ่มดีขึ้นบ้างแต่เสื้อยังชุ่มไปด้วยเหงื่ออยู่ รอนานเกือบสามสิบนาทีก็มีรถกระบะสี่ประตูขับมาจอดข้าง ๆ เป็นกลุ่มเพื่อนพี่เกรทที่ลงจากรถ ส่วนพี่เกรทเดินอ้อมมาจากฝั่งคนขับ เขายื่นกุญแจรถให้เพื่อนแล้วคุยอะไรกันสักอย่างก่อนจะชี้นิ้วมายังฉันที่อยู่ในรถ แต่มั่นใจนะว่าพวกเขามองไม่เห็นหรอกเพราะพี่เกรทติดฟิล์มมืดและทึบมาก แต่พอมองจากด้านในรถนี่ชัดแจ๋วเลยล่ะ พี่เกรทเดินมาเคาะประตูรถเบา ๆ ฉันจึงเปิดรถลงไปยืนข้าง ๆ เขาโดยมีเพื่อน ๆ ของเขายืนอยู่ ทั้งที่คุ้นหน้ากันแล้วและไม่คุ้นหน้า เพิ่งสังเกตมีสาวสวยอยู่ตั้งสามคนเลยล่ะ มีสาวสวยสามคน รุ่นพี่ที่ไม่รู้จักคนหนึ่งแล้วก็พี่อาร์ม

               “เดี๋ยวเพื่อนพี่จะไปด้วยนะครับ” พี่เกรทเอ่ยบอกฉันพร้อมกับมือหนาที่ยกขึ้นบังแสงแดดให้

               “ได้ค่ะ” ฉันน่ะไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เพราะถึงร้านฉันก็ทานข้าวอย่างเดียวไม่ได้คิดจะสนใจใครด้วยซ้ำ ดังนั้นเพื่อนพี่เขาไปฉันก็ไม่ได้อึดอัดอะไร

               “งั้นก็เจอกันอยู่ร้านเลยนะ ไปบอกพวกนั้นด้วย ถึงแล้วบอกกูนะอาร์ม” พี่เกรทย้ำกับพี่อาร์ม

               “เออ กูรู้แล้วน่า ไป ๆ น้องตัวแดงหมดละยืนตากแดด” พี่อาร์มเอ่ยไล่ พี่เกรทหันมามองก่อนจะพยักหน้าแต่ยังไม่ทันจะได้เดินไปขึ้นรถ สาวสวยหนึ่งในสามก็เอ่ยขัด พี่เกรทชะงักเท้าก่อนจะมองอย่างไม่พอใจเมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด

               “เราไปกับเกรทนะ เพื่อนกันไปด้วยกันคงได้นะ” พี่อาร์มเบิกตากว้างมองฉันสลับกับพี่เกรท

               “น้องเรานอนอยู่ที่นั่งไม่ว่าง”

               “ให้...น้องคนนี้ไปนั่งหลังสิ” พี่สาวคนสวยยังต่อรอง แต่ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่าพี่เกรทกำลังโมโหก็ไม่รู้

               “เพราะเบาะด้านหน้ามีไว้ให้เขาไง”

               “แต่เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ...” เธอยังต่อรอง

               “หึ เรื่องมากนักก็เดินไป” พี่เกรทว่าสั้น ๆ ก่อนจะประคองฉันให้ไปขึ้นรถ เขาเดินกลับไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับแล้วขับรถออกมาทันที พี่เกรทขับรถมาจอดใกล้ ๆ ร้านชาบูแห่งหนึ่งที่เปิดในช่วงเวลากลางวัน เมื่อจอดรถเขายังสตาร์ทรถไว้เพื่อให้แอร์ทำงาน น้องชายฉันที่หลับอยู่ด้านหลังก็สบายไปเลยล่ะ ส่วนพี่เกรทเขาปรับเบาะที่นั่งอยู่เอนลงไปด้านหลัง ทั้งยังยื่นมือมาจับมือฉันไว้บีบเล่นเบา ๆ

               “พี่หงุดหงิด?” ฉันตัดสินใจเอ่ยถามเมื่อเห็นท่าทางของเขาที่แสดงออกมา

               “ครับ หงุดหงิด”

               “เรื่องอะไรบอกได้ไหมคะ?”

               “ครับ เรื่องผู้หญิงคนนั้นแหละ อะไรก็ไม่รู้รำคาญ บอกแล้วว่าไม่ชอบแต่ก็ยังขอเป็นเพื่อน พอให้เป็นเพื่อนก็เป็นอย่างที่เห็น พี่รำคาญ” พี่เกรทเล่าทั้งยังใส่อารมณ์ บ่งบอกได้ชัดเจนว่าเขาหงุดหงิด แต่แม้จะหงุดหงิดเขาก็ยังไม่ได้พูดเสียงดังจนน้องฉันรู้สึกตัวตื่น

               “นั่งข้างพี่นะติดกับพี่เลย กันไว้”

               “คะ?” อะไรกัน อะไรทำไมต้องสั่งฉันให้นั่งข้างเขาด้วยล่ะ เพื่อนเขาก็มีนี่

               “ไม่ต้องงงหรอกครับ พี่จะนั่งกลางให้ทั้งหนูกับกวาดประกบข้างไปเลย เอาให้รู้ไปเลยว่าพี่ไม่ว่างแล้ว พี่มีคนที่กำลังจีบอยู่แล้ว” พูดตรง ๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เขาคุยกับลูกกวาดและยอมรับว่ากำลังจีบ เขาเองก็ชัดเจนยิ่งกว่าเดิมทั้งในการกระคำและคำพูด ถึงแม้ฉันจะไม่เห็นแต่ก็มีแฟนเขาของเขาที่ชอบโพสชอบแชร์เรื่องราวของเขามาให้เห็น

               “ให้หนูเป็นไม้กัน?” ฉันแกล้งถาม แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะร้อนรนขนาดนี้

               “ไม่ใช่นะ ไม่ใช่ อย่าคิดแบบนั้นสิ พี่แค่ไม่อยากให้คนอื่นทำแบบนั้นพี่จีบหนูอยู่นะจะให้ความหวังคนอื่นได้ไงล่ะ” พี่เกรทดึงมือไปจูบเบา ๆ ก่อนจะดึงมือไว้ให้แนบบนอกเขา ส่วนเขาก็หลับตาลงเบา ๆ แต่ไม่ถึงห้านาทีพี่อาร์มก็โทรหาพี่เกรทบอกว่าถึงแล้ว ฉันปลุกน้องให้ตื่นก่อนที่เราทั้งสามจะเดินเข้าร้าน ลูกกวาดยังมีท่าทีสะลึมสะลือ พี่เกรทเดินอยู่ข้าง ๆ ฉันยื่นมือมาจับมือฉันไว้หลวม ๆ

               “กวาดเดี๋ยวมีเพื่อนพี่มาด้วยนะ” พี่เกรทบอกน้อง รายนั้นพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะขยับเดินชิดฉัน สรุปฉันเดินเข้าร้านโดยมีหนุ่มสุดหล่อทั้งสองเดินขนาบข้าง เมื่อเข้าไปถึงโต๊ะเราก็จัดแจงที่นั่งกัน อย่างที่พี่เกรทบอกเลยว่าผู้หญิงคนนั้นตั้งใจจะนั่งข้าง ๆ พี่เกรท พอบอกฉันไม่สำเร็จพี่คนนั้นก็หันไปไล่ลูกกวาดเสียงเข้ม ฉันตวัดสายตามองอย่างไม่พอ ก็แน่สิ นั่นน้องฉันนะแล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันมาตวาดแล้วยังชี้หน้าน้องฉันแบบนั้นมันใช่หรือไง

               “อย่ามาทำตัวต่ำ ๆ แบบนี้นะ” พี่เกรทดุเสียงเข้ม คนในโต๊ะเงียบกริบ

               “เกรทจะออกตัวช่วยมันทำไม” พี่คนนั้นยังไม่ยอมหยุด พอลอบมองพี่คนอื่นทุกคนต่างส่ายหน้าอย่างละอากับการกระทำนั้น

               “ทำไมจะยุ่งไม่ได้ก็นั่นน้องของแฟนเรา ถ้าเธอยังทำตัวมีปัญหาเราจะไม่หยุดแต่เตือน” พี่เกรทมุมมองนี้น่ากลัวมาก ๆเลยล่ะ รู้แล้วว่าทำไมกู๊ดถึงบอกว่าพี่ชายดุแล้วก็น่ากลัว

               “แต่เราเป็นเพื่อน...”

               “เรากับเธอไม่ใช่เพื่อนกันเลิกเอาคำนี้มาอ้างซะที รำคาญ ถ้าไม่อยากทานก็ออกไปเกะกะ คนอื่นเขาหิว”

               คิดว่าใครถ้าถูกพูดจาแบบนั้นใส่คงไม่กล้าทนอยู่ต่อแล้วล่ะ ต่างจากพี่คนนั้นเธอกระแทกตัวนั่งอย่างไม่พอใจ พี่คนอื่น ๆ ต่างช่วยแก้สถานการณ์ โดยการชวนคุยและทานชาบูกัน ฉันไม่ได้คุยอะไรมากนอกจากทานเงียบ ๆ พี่เกรทยังเทคแคร์ฉันกับน้องกระทั่งทานเสร็จและแยกย้ายจากพี่ ๆ นั่นแหละถึงรู้สึกโล่งและไม่อึดอัดใจ นึกว่าจะสบายใจเหมือนไปกับกลุ่มเพื่อนพี่เกรท ที่ไหนได้อึดอัดมากๆจนได้แต่บอกกับตัวเองว่าไปกับเพื่อนเขาจะขอถามก่อนว่าไปกับใครบ้าง แยกจากคนอื่นเราทั้งสามก็กลับขึ้นรถและเดินทางกลับคอนโดทันที

               “เฮีย...” เมื่ออยู่หน้าห้องลูกกวาดก็เอ่ยเรียกพี่เกรทเสียงเข้มอย่างที่ไม่เคยเรียกมากก่อน พี่เกรทเองที่ยืนอยู่หน้าประตูนอกห้องก็มองอย่างสงสัย

               “หือ? ว่าไง”

               “เฮียจริงจังกับพี่ผมใช่ไหม ไม่ได้แกล้งเล่นใช่ไหม” อ่า ถามไปแบบนั้นได้ยังไงกันน้องฉัน

               “จริงจัง เฮียจริงจังมากจีบและคุยกับพี่สาวเราแค่คนเดียว”

               “จะไม่ทำให้เสียใจใช่ไหม” ลูกกวาดจ้องหน้าพี่เกรทไม่ยอมละสายตาไปไหน

               “สัญญาด้วยเกียรติลูกผู้ชาย”

               “ผมจะยอมให้เฮียจีบพี่สาวผมได้ แต่ห้ามเกินเลยมากกว่าจับมือ”

               “อ่า จะพยายาม ไป ๆ เข้าไปนอนได้แล้วเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” พี่เกรทเอ่ยบอกลูกกวาดเสียงสั่น หูเขาแดงนิดหน่อยเมื่อน้องชายเดินหายไป เขาจึงขยับเข้ามาใกล้ฉันยกมือลูบผมอย่างอ่อนโยน

               “อาบน้ำเสร็จทักมาบอกพี่ด้วยนะ เดี๋ยวโทรหา”

               “ค่ะ” พี่เกรทส่งยิ้มให้แล้วเอื้อมมือมาปิดประตูห้องให้ฉันอย่างใส่ใจ เมื่อแยกจากกัน ฉันก็เดินเข้าห้องนอนรออาบน้ำต่อจากลูกกวาด ระหว่างรอก็โทรหาแม่เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นให้ฟัง ยกเว้นเรื่องพี่เกรทมาจีบนะ กลัวว่าถ้าพ่อรู้เดี๋ยวบึ่งรถมาหาอีก

 

               GREAT FC 

           1hs 

           สาว ๆ กรี๊ดจนลืมเป็นลมจ้า เมื่อพี่เกรทควงสาวสวยรอบมหาลัยในงานโอเพ้นเฮ้าท์ รูปเยอะมาก พ่อจะมีแฟนแล้วใช่ไหม ดูความน่ารักก่อนที่ทั้งคู่จะกลับได้ในรูปเลยจ๊ะแม่ งานสุดท้ายคือเปิดตัวกับเพื่อนที่คณะ สาว ๆ อกกันกันเป็นร้อยจ๊ะ 

           (แนบรูปภาพ) 

           7612Likes 1020comment 

            

           Xx xx โมเม้นดีงามมาก ถือกระเป๋าให้ ฝากของเอย โอ๊ย ใจฉันสั่น 

           Xx xx แย่งน้ำน้องดื่มก็มีจ๊ะแม่ 

                               Xx xx อันนี้เห็น ๆ คือไม่เกรงใจสายตาเลย ดึงแก้วน้ำจากมือน้องแล้วดูดเฉยเลยจ้า เขินแทน 

                       Xx xx นี่แอบไปอยู่ใกล้ ๆ ได้ยินน้องบอกว่าของพี่เกรทก็มีนะแต่ไม่ยอมเอาลงมาจากรถ 

                               Xx xx เป็นไงล่ะ เป็นไง เขินก็เขิน เจ็บจี๊ดที่นมก็เจ็บ  

           Xx xx ที่คณะวิศวน้องชายน้องไปดูสาขาอะไรนี่แหละ จู่ ๆ พี่เกรทก็หายไปกลับมาอีกทีพร้อมกับแก้วเครื่องดื่ม ใส่ใจเก่งมากพ่อ 

           Xx xx ทำไมเกรทต้องไปควงผู้หญิงคนนั้นด้วย ทำอย่างกับเป็นคนใช้ 

                       Xx xx เม้นสร้างสรรค์ไม่ได้ ไม่ต้องเม้นจ๊ะเธอ        

                       Xx xx แต่เหมือนคนใช้จริง ๆ นะ ถือของให้ ไปซื้อของให้ อย่างกับขี้ข้า 

                       Xx xx แสดงว่าเธอไม่มีแฟนสินะ อ๋อ หรือมีแต่แฟนไม่เคยทำให้พอเห็นคนอื่นมีคนทำเลยอิจฉา แบบนี้น่าสงสารนะว่าไหม 

           Xx xx แฟนคลับพี่เกรทนี่น่ารักเนอะ พอรู้ว่าพี่เกรทชอบใครก็พร้อมจะซัพพอร์ทแต่บางคนก็ยังเป็นผีอยู่เหมือนเดิม 

                       Xx xx เรารักที่เขาเป็นเขาค่ะ อยากสนับสนุนเขาแค่นั้นแหละ ชื่นชมหน้าตาให้กระชุ่มกระชวยไม่ได้หวังมากกว่านั้น 

 

 

KITTHIKORN THANASHOKKITTHI 

Just now 

ฝันดีดื้อ 

(แนบรูปแคปจากวีดีโคคอลตอนน้องหลับ) 

8712Likes 221Comment 

ความคิดเห็น