สวัสดีครับพี่จอน

ครับพี่

ครับผม​ งั้นผมขอเริ่มเลยเเล้วกันนะครับ

คือเรื่องนี้เนี่ย​ มันมีผู้ร่วมเหตุการณ์​หลายคนน่ะครับ​ ก็เกือบสิบคนเลย

คือเรื่องนี้มันเป็นเรื่องของเพื่อนผมที่ชื่อบีอะนะครับ​ บีเขามีเเฟนชื่อน้ำ​ คือพวกเราก็เป็นเพื่อนที่เรียนในภาคเดียวกันอะนะครับ​ กลุ่มพวกผมกับกลุ่มเเฟนเขาก็จะไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ​ จนก็สนิทกันไปแล้ว

เรื่องมันเริ่มขึ้นตรงที่กลุ่มผมกับกลุ่มน้ำเรานัดไปเที่ยวทะเลกัน​ เราไปกันทั้งหมด​ 2​ คืน​ 3​ วัน​ ตอนไปก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น​ครับ​ เรื่องมันเกิดขึ้นคือตอนกลับบีเขาก็ขับรถไปส่งเเฟนเขาที่บ้าน​ เเล้วตอนกลับเขาไปขับรถชนเเล้วไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาล

ครับผม​ เเต่ตอนชนยังไม่เสียนะครับ​ เเต่อาการก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่​ สุดท้ายก็ไปเสียที่โรงพยาบาล

หลังจากเสร็จเรื่องของบี​ พวกงานซงงานศพอะไรแบบนี้อะนะครับ​ พอจัดการเรียบร้อยเเล้ว​ พวกเพื่อนๆ​ รวมถึงเเฟนเขาอะนะครับก็นัดกันมาเพื่อนเก็บของที่หอเขา​ หอบีอะนะครับ​ เพื่อจะฝากพี่ชายเขากลับบ้าน

พี่ชายเขาก็คือเอ​ คือเขาเป็นฝาแฝดกันเเต่ว่าเเยกกันเรียน​ เอเขาเรียนอีกจังหวัด​ เเต่ว่าช่วงงานศพเขามาไม่ได้​

วันนั้นพวกผมก็นัดเจอกันที่ร้านข้าวเเถวหอบี​ เพื่อที่จะกินข้าวกันก่อนเเล้วค่อยขึ้นไปเก็บของ

เเล้วพอกินข้าวกันเสร็จ​ พวกผมก็เข้าหอทันทีเลย​ พอถึงหน้าประตูน้ำเขาเป็นคนไขไอ้​ เอ่อ​ ลูกบิดอะนะครับ​

น้ำเขาเปิดประเข้าไปในห้องสิ่งเเรกที่เขาเห็นคือบียืนอยู่ในห้อง

ครับพี่​ น้ำเขาก็เรียกบี​ เเต่ว่าคนที่อยู่ในห้องเขาบอกว่าตัวเองคือเอ

ใช่ครับพี่จอน

พอน้ำเขารู้ว่านั่นเอไม่ใช่บีเเฟนเขา​ เขาก็ยิ้มเเห้งๆ​ ให้กันอะครับ

หลังจากที่ตกใจนึกว่าเอเป็นบีเสร็จเเล้วพวกผมก็เข้าไปเก็บของกันต่อ

ระหว่างที่เก็บของบรรยากาศก็ไม่ได้เงียบๆ​ เพราะพวกเพื่อนๆ​ ก็กลัวเอกับน้ำจะเศร้าอะนะครับ​ ก็จะพากันชวนเขาคุย

เเต่เก็บไปเก็บมาเอเขาก็ถามขึ้นมาว่ารูปที่หัวเตียงน้ำจะเก็บไปมั้ย​ ถ้าไม่เก็บเขาจะได้เอาใส่กล่องกลับบ้าน

ไอ้รูปที่ว่านี่ก็คือที่เขาใช้เชือกเเขวนไว้กับพนังห้อง​ เเล้วก็ใช้ไม้หนีบไม้อันเล็กๆหนีบรูปไว้​ เป็นพวกรูปคู่บีกับน้ำอะไรงี้อะครับ

น้ำเขาก็บอกว่าจะเก็บไว้เอง​ เขาก็เลยเดินขึ้นไปบนเตียงเพื่อปลดเชือกลงมา

คราวนี้ถุงดำที่มีมันหมด​ พวกผมก็เลยจะลงไปซื้อ

ก็เลยเเบ่งเป็นสองพวก​ คือพวกที่เก็บของอยู่บนห้องส่วนหนึ่ง​ กับอีกสามสี่คนที่ลงไปซื้อของกับพวกน้ำอัดลม​ ขนม​ น้ำแข็งอะไรพวกนี้​ เพราะวันนั้นมันร้อนมาก​ เเถมไม่ได้เปิดแอร์ด้วย

เเล้วผมเนี่ยก็อยู่ในส่วนที่ต้องลงมาซื้อของ​ พอตกลงกันเรียบร้อยเเล้วว่าจะซื้ออะไรบ้าง​ พวกผมก็ออกมาจากห้องทันที

อันนี้ต่อไปที่ผมจะเล่าคือเรื่องที่เกิดในห้องนะครับ​ เป็นเรื่องที่ฟังมาจากเพื่อนอีกที

หลังจากที่พวกผมออกมาเเล้วเนี่ย​ เอเขาก็ถามน้ำว่าบีมาหาบ้างมั้ย

น้ำก็บอกว่าไม่เลย​ สงสัยไปหาเเฟนใหม่เเล้วมั้ง​ เขาก็พูดกันขำๆ​ อะนะครับ​

เอเขาก็ขำเเล้วถามว่าถ้าบีอยู่ในห้องนี้อยากบอกอะไรบีมั้ย

น้ำเขาก็พูดไปว่าไม่ต้องเป็นห่วง​ เขาดูเเลตัวเองได้​ประมาณนี้อะนะครับ

เเล้วน้ำเขาก็ถามกลับเอว่า​ ในฐานะที่เป็นเเฝดกัน คิดว่าบีจะพูดอะไรกับเขามั้ย​

เอเขาก็ตอบว่าให้ดูเเลตัวเองดีๆ​ ดูเเลตัวเองเเทนเขาที่ไม่สามารถอยู่ดูเเลได้เเล้ว​ เเล้วจะมีเเฟนใหม่ก็รีบมีนะ​ อย่ารอนานเดี๋ยวจะขึ้นคาน

เขาก็กวนๆ​ กันอะนะครับ​ เพราะปกติน้ำกับบีเขาก็กวนๆ​ กันเเบบนี้อยู่เเล้ว

เเล้วเอเขาก็ขอตัวออกไปข้างนอกเพราะจะไปเก็บของที่ระเบียง

แต่ตัดภาพมีที่พวกผม​ ซึ่งกำลังเดินลงบันไดไปข้างล่าง​ หอไม่มีลิฟต์​นะครับ

พวกผมก็เดินคุยเล่นกันมาจนถึงชั้นหนึ่ง

ก็คือคนที่ลงมาก็จะมีผม​ ต้น​ โด่ง​ เเล้วก็ส้มนะครับ

ต้นเนี่ยมันเดินนำลงมาก่อนคนเเรก​ พอเดินลงมาจนถึงข้างล่างอะครับ​ บันไดมันจะพอดีกับประตูทางเข้าหอเลย

ต้นเนี่ย​ อยู่ดีๆ​ มันก็นิ่งครับ​ หยุดเดินไปเฉยๆ​ เลย

พวกผมก็เเกล้งๆ​ ด่าว่าหยุดทำไม​ เป็นห่าอะไรของมึง​ ขอโทษนะครับ​ ด่ามันไปแบบนี้อะครับ

มันก็ไม่ยอมตอบเเถมยังตัวสั่นๆ​ ผมก็เลยรีบลงมาดู​

ต้นมันหันหน้าออกไปทางประตูใช่มั้ยครับ​ ผมก็เลยมองตาม​ เเล้วไอ้สิ่งที่ผมเห็นเนี่ย​ คือไอ้บีกำลังยืนอยู่ข้างหน้าอะครับ

ครับพี่

ไอ้บีมันยืนอยู่หน้าประตู

ไม่ทำไงเลยครับพี่​ วิ่งสิครับ

ก็คือหอห้าชั้นอะครับ​ พวกผมรีบวิ่งกลับขึ้นไปเลย

เเล้วพี่รู้มั้ยครับใครวิ่งเร็วสุด​ ส้มครับ​ ผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม​ ตัวเล็กๆ​ ขาสั้น​ๆ​ มันวิ่งนำหน้าเพื่อนไปคนเเรกเลย

ครับพี่

ก็คือหลังจากนั้นก็ปึงปึงๆ​ ลั่นหอเลยครับ

พอวิ่งมาถึงหน้าห้องก็เห็นส้มมันนั่งอยู่หน้าประตูอะครับ​ นั่งหอบอยู่กับพื้นหน้าประตู

เเล้วทีนี้ไอ้พวกในห้องมันก็งงๆ​ ว่าเกิดไรขึ้น

พวกผมก็เลยเล่าให้พวกนั้นฟังว่าเกิดอะไรขึ้น​ ทั้งๆ​ ทียังนั่งอยู่หน้าห้องอะนะครับ​ เล่าไปเล่ามาก็นึกขึ้นได้ว่าเพื่อนหายไปคนนึง

ครับพี่

ก็กำลังจะลุกไปตามเพื่อนนี่เเหละครับ​ มันก็เดินมาพอดี​ เดินมาพร้อมไอ้บีอะพี่

ครับพี่

พวกผมกำลังจะวิ่งเลย​ ต้นมันตะโกนบอกไอ้บีอยู่ในห้องคำเดียวก็คือทุกคนหยุดนิ่งเลย

หมายความว่าที่มากับต้นคือเอครับ​ เอตัวจริง

บีครับ

ครับพี่

ในห้องนั่นอะบี

พอบอกว่าเออยู่นี่น้ำก็เลยเดินกลับเข้าไปดูที่ด้านหลังระเบียงอะครับ

ก็เเฟนเขามั้งครับพี่

555​ ไม่เจอครับพี่

555​ เอตัวจริงครับ

คือตอนพวกผมเจอเอที่ข้างล่างอะครับ​ คือเอเขากำลังดูพวกจดหมายอยู่อะครับว่ามีของบีมั้ย​

แล้วพอหันมาก็เจอต้นเนี่ยยืนหน้าซีดอยู่​ พอถามก็ได้ความว่าบีมันอยู่บนนี่เเหละครับ​ ก็เลยค่อยๆ​ พากันขึ้นมา

ครับพี่​ หายไปทางระเบียง​ ถ้าจะเป็นเอมันคงต้องโดดลงจากชั้นห้าอะครับ

ครับพี่

เรื่องก็มีประมาณนี้

กูคืออยู่กับไอ้บีตลอดบ่ายอะพี่จอน

ครับพี่

แต่คือตอนเเรกที่เห็นเขา​ คือทุกคนก็เข้าใจว่าเป็นบีกันเเต่เเรกอยู่เเล้วนะครับ​ เลยตกใจกันตอนที่น้ำมันเปิดประตูเข้ามาเเล้วเจอบีอะครับ

ครับพี่

คือพี่เข้าใจมั้ยอะว่าต่อให้เป็นเเฝดเเต่ก็ไม่ได้เหมือนกันขนาดนั้น​ แบบเพื่อนเรา​ เรารู้ว่ามันต่างกันยังไงงี้อะครับ

เเต่เหมือนต่างคนก็ต่างเข้าใจว่าตัวเองเเค่คิดถึงไอ้บีเฉยๆ​ อีกอย่างเราก็ไม่ได้เจอเอมันบ่อยๆ​ ด้วยงี้อะครับ

มีเพื่อนคนนึงที่เขารู้สึก​ เเล้วเขามาเล่าทีหลังอะครับ

เพื่อนคนนี้เขาบอกเขาอะเห็นคนที่เข้าใจว่าเป็นเออะนะครับ​ มันไม่หยิบจับอะไรเลย​ ไม่ช่วยเพื่อนเก็บของเลยงี้ มันยังแอบด่าในใจอยู่เ​ลยว่า​ ของน้องตัวเองเเท้ๆ​ ยังไม่ช่วยกันเก็บอีก​ อะไรประมาณนี้ครับ

เขายืนมองน้ำอย่างเดียวอะครับ

พวกผมก็ว่างั้น

หลอกในหลอกครับพี่​ 5555

ไม่รู้ว่าใครหลอกใคร

หรือบางทีผมอาจจะไม่ใช่แพลน​ อะไรแบบนี้ก็ได้อะครับพี่

5​ 5